పాప ప్రక్షాళణము

కథ వినడానికి ప్లే బటన్ క్లిక్ చేయండి.







Video link

https://youtu.be/kK9hs7HUW6Q

'Papa Prakshalanamu' written by Ayyala Somayajula Subrahmanyam

రచన : అయ్యల సోమయాజుల సుబ్రహ్మణ్యము


జీవితంలో ఎదురు దెబ్బలు తిన్న స్త్రీ ఆమె.

ప్రేమించిన మనిషికి దూరం అయింది.

అనుకోకుండా ఒక వివాహితుడికి దగ్గర అయింది.

తాను చేస్తున్నది తప్పని ఆమెకు అనిపించిందా...అనిపిస్తే ఏం చేసింది?

ప్రముఖ రచయిత అయ్యల సోమయాజులు సుబ్రహ్మణ్యం గారి ఆసక్తికరమైన ఈ కథలో తెలుస్తుంది.


వికాస్‌ నన్ను రమ్మంటే వారం సెలవు పెట్టి ముంబాయి కి వచ్చాను ఫ్లైట్‌లో. వికాస్‌

వుంటున్న ఫ్లాట్‌ చాలా హై సొసైటీలో కంఫర్టబుల్‌గా, అధునాతన ఫర్నీచర్‌తో

వుంటుంది. ఇక్కడికి వస్తే ఎడారిదాటి ఒయాసిస్సు కి చేరుకున్నట్టు సుఖంగా

హాయిగా వుంటుంది. మామూలు మనుషులు, మామూలు ప్రపంచం మాయమై

పోతారు. మాయాలోకం, ఒక అందాలదీవిలో ఆనందంలో తేలుతున్న అనుభూతి

మనసుని మత్తుగా ఆవరిస్తుంది.

" ముఝె మస్త్‌ మవోల్‌మే జీనేదో.............. "


సాయంత్రానికి వస్తానని చెప్పి వెళ్ళాడు వికాస్‌. వికాస్‌ కూడా ఆఫీస్‌ కు సెలవు

పెట్టాడు. మూడురోజులు హాయిగా గడిచిపోయాయి. ఇవాళ ఆఫీస్‌కు అర్జంట్‌ పని

వుందని ఫోన్‌ వస్తే తప్పనిసరిగా వెళ్ళాడు. సెలవు పెట్టినా ఈ ఆఫీస్‌ పని ఏమిటో?

మారుమూల స్వర్గంలో వున్నా అంతరాయాలు తప్పటము లేదు. బాధ్యతలు బరువు

కాదుకానీ, సెలవులకు ఆటంకం కలిగించకూడదు. సెలవులు సంతోషంగా గడపా

లంటే మంచి ఆహారము, కొత్త కొత్త వస్తువులు కొనుక్కోవడం, మంచి కంపెనీ వుండాలి.

వికాస్‌ కంటే మంచి కంపెనీ ఎవరూ?


ట్రెండీగా డ్రెస్‌ చేసుకుంటాడు. విట్టీగా మాట్లాడతాడు. పంక్చుయాలిటీ పాటిస్తాడు.

కీప్స్‌ హిజ్‌ ప్రామిసెస్‌.... మనస్సు విప్పుతాడు.... స్మార్ట్‌గై!


అందుకే మూడురోజులూ హాపీగా గడిచిపోయాయి. క్షణాలు గంటలుగా! గంటలు

క్షణాలుగా!


తామరాకు మీద మంచుబిందువులా , పూలతోటలో సీతాకోకచిలుకలాగ

ఈ పగలంతా నాతో నేను... నా కోసం నేను గడపాలి. మై సెల్ఫ్‌! బాత్‌ టబ్‌లో స్నానం

గంట పట్టింది. ఫెర్‌ఫ్యూమ్‌ పరిమళం గాలిలో తేలిపోతూ మంచుబిందువుల్లో తడి

సిన గులాబీలా అనుభూతి. మనసులో సంగీతం..... గులామాలి జోలపాట !

కాజువల్‌ వేర్.. జీన్స్‌ కుర్తా వేసుకున్నాను! పంచ్‌ తాగుతుంటే ఆరోగ్యంగా వున్న

అనుభూతి, దేహమంతటా కొత్త శక్తి ఆవిరించిన ఉత్సాహం. ఇప్పుడు ఏం చెయ్యటం?

గుర్తుకు వచ్చింది. ఫోటోలు ఇస్తానన్నాడు.


తాళం చెవి తీసుకుని ఫ్లాట్‌ డోర్‌ లాక్‌చేసి లిఫ్ట్‌లో క్రిందికి వెళ్ళాను. వీదిచివరి దాకా

నడిచి మెయిన్‌రోడ్‌ మీద వున్న ఫోటోకార్నర్‌ కి వెళ్ళాను. ఫోటోలు తీసుకుని బిల్‌ పే

చేసి పక్కనే ఉన్న మెడికల్‌షాప్‌కి వెళ్ళాను. ఇవియాన్‌ క్యాప్యూల్స్‌ , లిప్‌గ్లాస్‌ కొన్నాను.

జనం బాగానే ఉన్నారు.


ఒక అమ్మాయి… జడ, చీరలో తెలుగుదానిలాగా ఉంది. ఒక కార్డ్‌ చూపించి ఎవరినో

ఎడ్రస్‌ అడుగుతోంది… వచ్చీరాని హిందీలో. ఒక పిల్ల కూడా ఉంది. ముద్దు వస్తోంది.

ముంబాయిలో ఉంటూ కూడా ఇంకా ఆధునికత వంటబట్టినట్లు లేదు.

నవ్వుకుని బయటకు వచ్చేశాను.

-----------------------

లోపలికి రాగానే ఆ ప్రపంచం దూర దూరంగా జరిగిపోయింది. మనసులో సంగీతం,

పూలతోటలో సీతాకోకచిలుక లాగా,...సోఫాలో కూర్చుని కవరులోంచి ఫోటోలు తీశాను. అవి వికాస్‌ తీశాడు. బీచ్‌లో నా ఫోటో... ఎంతబాగుంది! నేను పొడుగు ఎబౌ ఏవరేజి.

చిన్నప్పుడు స్కూల్లో గడకర్ర అనేవాళ్ళు. వెక్కిరించే వాళ్ళు. ఇప్పుడు?

ఎంత పొడుగైతే అంత అందం. శిల్పాశెట్టి, ఐశ్వర్యాబచన్‌ లలాగా.


పెదవుల మీద ఆ నవ్వు..... ఆనందంతో విరిసిన పువ్వు.

ఒక నవ్వు మనసులో దీపాల్ని వెలిగిస్తుంది.

ఒక చూపు మనసుల్ని ముడివేసి అనుబంధం సృష్టిస్తుంది.

మామూలు పరిచయం అనుబంధంగా మారుతుంది.

వికాస్‌తో పరిచయం మొదట ఆఫీసులోనే అయింది. అనుబంధంగా మారింది.

ఆఫీసు పనిమీద ముంబాయి నుంచి వస్తూనే ఉంటాడు.


" నువ్వొక పూలవనానివి!" అంటాడు బుజాలమీద పడే నా అల్లరిజుట్టుని సవరిస్తూ.

అతడికి నేనే ప్రపంచం. నాకు కూడా !

ప్రేమ ఏమిటి? అర్థం లేని మాట.

ఆలోచించటం దండగ. అనుభవించడం సత్యం.

మనిషికి ఏం కావాలి? ఆనందం కావాలి.

ప్రేమ, త్యాగం కోరుతుంది అంటారు. అది బలహీనులు, ఏదీ సాధించలేని వాళ్ళు చెప్పేమాట. ప్రేమ ఆనందాన్ని కోరుతుంది. అన్ని బలహీనతలని అధిగమిస్తుంది.

ప్రేమని సాంఘిక నియమాలు బంధింలేవు. అది స్త్రీ బలహీనురాలిగా బ్రతికినప్పటి

పాతమాట. ఇంకొక ఫోటో తీసాను.


అది నేనేనా? ఔను. వికాస్‌ చూస్తుంటే అతడి ప్రేమ , నన్ను తాకుతుంటే నా కళ్ళు

అలా వెలిగిపోతుంటాయి. మనసులో పుట్టే ఆనందం అలలుగా శరీరమంతా ఆవ

రించి కళ్ళలో తారకలై వెలుగుతుంది.

వికాస్‌ వెళ్ళాక ఒక అరగంట దాకా తేరుకోలేకపోయాను!

రాత్రంతా ఒకరి కౌగిలిలో ఒకరు ఇమిడిపోయి ఎంత గడిపినా తీరని కాంక్ష!

వికాస్‌ నా వాడు. నేను ఎప్పటికీ అతడిని వదలను. వదలబోను.

ఈ మూడురోజులూ నా జీవితంలో ఆనందోత్సవాలు.

జీవితం సముద్రం లాంటిది. ఆగకుండా అనుభవాలు కెరటాలై వస్తూనే ఉంటాయి.

కానీ ఈ కెరటం ఇక్కడే-ఈ క్షణాలు ఘనీభవించి ఇలాగే ఆగిపోతే బాగుండునని

అనిపిస్తోంది. అతడు వెళుతుంటే బాధ వేసింది. కానీ ఒక విధంగా మంచిదే!"బాధే సౌఖ్యమని భావన " లాగా. ఏకాంతంలో తమ ఇద్దరి మధ్య ఉన్న ఈ సాన్నిహిత్యాన్ని

తలచుకుంటుంటే ఎక్కడలేని సంతోషం, ఆనందం అధికమౌతున్నాయి

----------------------------

వికాస్‌ సాయంత్రం వరకు రాడు. ఒంటరిగా గడపడం ఎట్లా?కాస్త ఎడబాటుకి భయ

పడితే ఎలా? తను అంత బేల కాదు. మరీ అంత అభయను కాను.

లోకంలో అందరికీ ఎన్నో సమస్యలుంటాయి.

ఒకప్పుడు తనూ కూడా ఎన్నో సమస్యలనీ ఎదుర్కొంది. ఎన్నో కష్టాలు పడి బయట

పడింది. చదువుకుంది. ఉద్యోగం సంపాదించింది. కుటుంబ బంధాలనుంచి బయటపడింది. అదృష్టవశాత్తు యౌవ్వనోద్రేకములో కలిగిన ప్రేమ విఫలమై పెళ్ళి

కాలేదు. లేకపోతే తనుకూడా ఒక సామాన్య గృహిణివలె మిగిలిపోయి ఉండేది.

ఇప్పుడు తను సర్వ సమర్థురాలైన యువతి. తన జీవితం తను నడుపుకోగలిగిన పూర్ణయువతి. ఒక్క పెళ్ళి తప్పితే. ఎవరికో భయపడాలిసిన అవసరంలేనే లేని స్వతం

త్ర జీవి. తనకి పెళ్ళి అనే సాంఘిక బంధం లేదు. తనకేం కావాలో అది పొందటమే

తన ఏకైక ధ్యేయం! తన జీవితం.


వికాస్‌ దొరకటం .... తను చేసుకున్న అదృష్టం!

" నేను ప్రేమించగలనని , ప్రేమకు అర్థం తెలిసింది నీవలన. ఇప్పుడు నాకు నీ కంటె

ఏదీ ముఖ్యం కాదు. ప్రపంచంతో నాకు సంబంధం లేదు. నీ కోసం, నీ ఆనందం కోసం

నేను దేనినైనా వదులుకుంటాను. నిన్ను మాత్రం ఎటువంటి పరిస్థితులలోనూ

వదులుకోలేను. నాకు పెళ్ళయింది కానీ మా మధ్య అనురాగం ఏర్పడలేదు. అది ఒక

అసహాయత... అసహ్యకరమైన , జుగుప్సాకరమైన పరిస్థితి..... " అని చెబుతున్నాడు

వికాస్‌ ఒకసారి.

పెళ్ళి, భార్య, భర్త! ప్రేమ వైశాల్యం ముందు ఇవి అన్నీ చిన్నపదాలు!


" ఆపు, నాకు అవేమీ చెప్పకు. అదంతా మామూలు జీవితం. కుటుంబం, సంఘం

చాలా మోసపూరితము, సంకుచితము గలవి. మనిషి, ఆత్మను హింసబెట్టి కృంగ

దీస్తాయి. వాటినుంచి ఎదగటం ... పూర్వజన్మసుకృతం, అదృష్టమూనూ. మనిద్దరం

ఈ విధంగా ఉంటే చాలు" అంది తను.


స్వార్థం, తప్పు అంటారు.... మనిషిని లొంగదీయటానికి. స్వార్థం లేకపోతే మనిషి ఎద

గలేడు. ఎదగడు. స్వార్థం ఉంటేనే అనుకున్నది సాధించగలడు. నేను... నాది అన్న

అనుభూతి లోనుంచి కదా ఆనందం పుడుతుంది.

స్వార్థం లేనిదే మనషి లేడు. జీవితం లేదు.


ఈ ఆనందం వదులుకుంటే ఏం మిగులుతుంది? అంతా శూన్యం, ఏడుపులు తప్ప

ఒక రకంగా బావఎంచుకున్న మార్గం కరక్టేమో!స్వార్థపరుడు

"ఇంత ప్రపంచం ఇన్నిన్ని అందాలు ఉండగా ఒకగుడ్డి దీపంనీడలో గుడ్డోడికింద

బ్రతకనా?" అన్నాడు అక్కతో.


అవమానంతో రగిలిపోయిన అక్క తనని తాను దహనం చేసుకుంది. అందమైన శరీరం. నల్లగా , వికృతంగా .... ముగిసింది అక్క జీవితం.


ఎప్పటికీ క్షమించను. ఎప్పటికీ క్షమించలేను బావను.... ఆ మగజాతిని!

ప్రేమ దొరకలేదు అక్కకి. అది హింస కంటే దారుణమైనది!

ప్రేమ దొరికిన జీవితం అనురాగసౌందర్యంతో వెలిగిపోతుంది.

ప్రేమ లేని బ్రతుకు శవానికి సెంటు పూసినట్టే. ప్రేమ లేని మనసు నాపరాయి వంటిది.

ఇది వరకు ప్రపంచం రెండే రెండు రంగులు. తెలుపు- నలుపు! తప్పు- ఒప్పు ........

రెండే రంగులు.


ఈ నాటి ప్రపంచం .... ఏడు రంగులు కాదు. సప్త వర్ణ మిళితము కాదు. అనేకానేక

వర్ణాలు, వర్ణమిశ్రమములతో ధగదధగాయమానంగా వెలుగులు నింపుతూ, మెరిసి

పోతోంది. ఇంత కంటే వైభవము మరోటి ఉంటుందా. స్వర్గం కూడా ఉండదు.

-------------------------

నిన్న ఎంత అందంగా గడిచింది. షాపింగ్‌కి వెళ్ళాము. మూడు జీన్స్‌, టీషర్ట్సు కొన్నాడు వికాస్‌. బిల్లు పద్దెనిమిది వేలయ్యింది. అతడి కానుక!కానుకలు అందుకోవ

టంలో ఎంత సంతోషం ఉంటుంది. అవి వేసుకుంటే తన ఒంపుసొంపులకి తగ్గట్టు

అమరిపోయి, ఆ బట్టలు తన శరీరానికి ఒకనూతన కాంతులు ఇస్తున్నాయి.

ఆకాశానికి మబ్బుల తెరలాగా , పైరులమీంచి పిల్ల గాలులాగా,


మనసుని ఆనందం ఆవరిస్తుంది. ఒక స్వప్న జగత్తులోకి తీసుకెళుతుంది!

ఆకాశం తళతళ తారకలు పొదిగిన రాతిరి పమిట వేసుకున్నట్టు!

బంగారుచ్ఛాయ రంగులో " నువ్వు పసిడిబొమ్మవి" అన్నాడు వికాస్‌ తన టీషర్ట్‌ సవరిస్తూ.

రసానుభూతి లేకపోతే అందానికి అనుభవం లేదు.

అది అడవి గాచిన వెన్నెల.

తప్పు, తప్పు అంటారు. అసలు తనని ఇష్టపడని, తనకి నచ్చని వాడితో ఎందుకు

కాపురం చెయ్యాలి?


తనకోరికలు, స్వాభిమానం , జీవితేచ్ఛ నలిపేసి ... ఆర్పేసి.... ఎందుకు కాపురం చెయ్యాలి!తన జీవితాన్ని తానే మలుచుకోవాలి.

అక్క కథ. బుగ్గన చుక్క, నుదుట కళ్యాణం బొట్టుతో పెళ్ళిరోజున చూసింది. అక్క మొహంలో వెలుగు. పెదవుల మీద నవ్వు. మళ్ళీ చూడలేదు పెదవుల మీద నవ్వు.

బావ అక్కకిచ్చిన బిరుదు సతీసావిత్రి. " సిగిరెట్లు మానండి, మధ్యం జోలికెళ్ళకండి,

బయట తిరుగుళ్ళు తిరగకండి" అంటూ ఏకబిగిన కోరికలు . బావ అన్నీ కొట్టిపారేసే

వాడు. అన్నీ ట్రాష్‌ అనేవాడు.


" పురాణకాలపు నీతులు చెప్పకు. పుట్టింది అనుభవించడానికే. లేకపోతే బ్రతుకు

శుద్ద దండగ. ఆనందంగా వుండటానికి నీకు తిండి, బట్ట, పిల్లలని కూడా ఇచ్చాను.

వాటితో తృప్తి పడు "అనేవాడు అక్కతో.

తనకి చాలా కోపం వచ్చేది.

" మీకు అదే ఎక్కువైతే పెళ్ళి ఎందుకు చేసుకున్నారు. ? అని అడిగాను.

" మీ అక్కని ఉద్దరించటం కోసం. సమాజఉద్దరణ. " అసలు కించిత్‌ కూడా సంస్కారం లేనివాడిలాగా.


తెలిసున్న విషయమేమిటంటే తన పిఏ ను లైనులో పెట్టి ఇంకో ఇళ్ళు ఏర్పాటు

చేసుకున్నాడట. అక్క ఈ విషయం విన్న వెంటనే ఎలకలమందు మింగింది. వెంటనే

నేను చూసి హాస్పిటల్‌ కు తీసుకెళ్ళి బతికించుకోగలిగాను. కానీ అక్క ఆ షాక్‌నుంచి కోలుకోలేదు.


" నువ్వు బయటికొచ్చి వుద్యోగం చెయ్యి. విడిగా వుండు. నీ మీద ప్రేమ లేనప్పుడు నీ

వెందుకు వాడిగురించి ప్రాకులాడాలి. నీ బ్రతుకు నీవు బ్రతుకు? అవి హితబోధ చేస్తే,

" బ్రతికి ఏం సాధించాలి? అంది నిరాసక్తిగా.


మనసు మూసుకుపోతే మరో మార్గం లేదు. కానీ ప్రపంచం ఎంత విశాలమైంది!బ్రత