ఇదండీ.. అసలు విషయం!

కథ వినడానికి ప్లే బటన్ క్లిక్ చేయండి.







Video link

https://youtu.be/61W1uj33tAY


'Idandi Asalu Vishayam' Written By Nallabati Raghavendra Rao

రచన: నల్లబాటి రాఘవేంద్ర రావు


తొంబై ఏళ్ళ హరిహరమహాదేవయ్య,

ఓ ఐదు తక్కువగా అయన భార్య అన్నపూర్ణ...

తలుపుల్లేని గదిలో పడుకోవడం వాళ్లకు ఇబ్బంది.

అపార్థం చేసుకున్నారు పిల్లలు.

చివరికి ఏమయ్యింది?

సరదాగా సాగే ఈ కథను ప్రముఖ రచయిత నల్లబటి రాఘవేంద్ర రావు గారు రచించారు.

🔯🔯🔯🔯

" అన్నపూర్ణ... ఈ నీయొక్క బిడియం వల్లే మొదటి నుండి నీ నుండి నేను ఏమీ పొందలేక పోయాను. నీ శరీరంలో ప్రతి ఒక్క అణువు అణువును ఆక్రమించెయ్యాలన్న నా తీరని కోరిక... మొదటిరాత్రి నుండి పూర్తిగా తీర్చుకోలేక పోయానంటే నమ్ము. "

" ఇప్పుడవన్నీ ఎందుకట! మీకు తొంభై.. నాకు మరేమో..ఐదు తక్కువ...' గతం గతః '...అని మీరేకదా అనేవారు." అంది అన్నపూర్ణ, భర్త హరిహరమహాదేవయ్య తో.

" సరే నీమాటే నామాట.. కానియ్యి.. కానియ్యి "

" ఉండండి బాబు! తలుపేసి వస్తాను."

" మన గదికి తలుపులు ఎక్కడున్నాయి. ఈ షెడ్డులాంటి భాగంలో మనల్ని పడేసారు. ఆ మూలన బూజులు..ఈమూలన... బొద్దింకలు.. అవిగవిగో.. తాళ్ల కట్టలు......కాగితంముక్కలు… అట్టపెట్టెలు........ఇదో దోమలసామ్రాజ్యం!!!!!

పైన డబడబలాడే రెండు రెక్కల ఫ్యాను. ఈ బొమ్మరాని బుల్లి టీవీని ఇదిగో ..ఈ కర్రతో కొడితేనే గాని.. ఉలకదు పలకదు. మూడు కాళ్ళు ఉన్న ఈ కుర్చీ మీద కూర్చోవాలి అంటే...అంటే.. నాలుగోకాలుగ.. ఈ అరడజను ఇటుకలు దాపు పెట్టుకోవాలి. ఈ దూది పరుపులో దూది రూమంతా ఎగిరి చంద్రమండలంలో విహరిస్తున్నట్లు ఉంది కదూ!!!!!!

వాళ్ళిద్దరికీ రాజాలాంటి పోర్షన్లు కట్టించాను. కనీసం...మన గదికి 'తలుపులు' పెట్టిద్దామన్న ఇంగితం లేదు నా కొడుకులకు.

అర్ధపుష్కరమయింది.. గుమ్మానికి ఆ గుడ్డ అడ్డంగా కట్టి. ఏం చేస్తాం.... ఇదిగో ఈ కుర్చీలు రెండూ కూడా గుమ్మానికి అడ్డంగా పెట్టి రా. ఆ తర్వాత మన పని మనం చేసు కుందాం. వచ్చిన వాళ్ళే సిగ్గుపడి ఇకిలించుకుని.. వెళ్ళి పోతారు." చాలా చిరాకుగా అన్నాడు హరిహరమహాదేవయ్య.

" సరే..."... అంటూ అలాగే చేసింది అన్నపూర్ణమ్మ

" రా.. దీన్ని... ఇలా పట్టుకో....అలా కాదే... ఇలా...అదిగదీ...."

" నాకుతెలియదా.. ఇదివరలో ఎప్పుడు అలవాటు లేదు అనుకుంటున్నారా?.. . మీరు మరీ చూపించి చెప్పాలా చిత్రం కాకపోతే..? "

******* ******* *******

" బాబీ... ఏమిట్రా అది ...ఆ ఆయాసం దేనికి?"

" ప్రపంచయుద్ధం కన్నా గొప్ప న్యూస్.. ఐదురూపాయలు ఇస్తే చెప్తా నాన్నా."

" సరే. ఇదిగోరా నీ మామూలు."

" అమ్మా.. నువ్వు కూడా ఐదురూపాయలు కొట్టించు."

" సరే ..ఇదిగోరా.. త్వరగా చెప్పు ..చెప్పరా."

" ఇది చెవిలో చెప్పేది.... తాతయ్య రూమ్ బయట గుమ్మం దగ్గర వేస్టుబకెట్టు లో " కండోమ్స్ ".... ఏంటి అలా వెర్రిగా చూస్తారు. ఇంగ్లీషు అర్థం కాదా.. అంటే .." నిరోధ్ ప్యాకెట్స్ !".

" చి చి.. నిజమా?.."

" ఓ యాభై రూపాయలు పందెం వేసు కుందామా?"

" వద్దులేరా బాబు నువ్వెళ్ళు."

" బాబాయ్ కి ఈన్యూస్ చెప్పి ....మరో .... ఐదురూపాయలు కొట్టేయాలి.నాన్నా....అమ్మకు అర్థం కానట్టుంది. నువ్వు చెప్పు. నేను చెప్తే సిగ్గుపడుతుంది. పరుగున వెళ్ళి పోయాడు బాబి.

"ఏమిటండీ ..అసహ్యంగా .... ఈ వయసులో అత్తమామయ్యలకు ఇదేం బుద్ధి. ఇదేం సరదా. పిల్లలు ఉన్న ఇల్లు... నిరోధ్ ప్యాకెట్స్... వాడేసుకుని గుమ్మం దగ్గర వేస్ట్ బకెట్లో అందరికీ కనబడేలా అలా ....పడేస్తే

ఎలా? మరీ బరితెగించితే ఎలా? మనం ఎప్పుడైనా ఇలా పబ్లిక్ గా పాడేసామా? అయినా వాట్ల అవసరం వాళ్లకు ఏమిటి?" భర్త కృష్ణమూర్తి తో అంది రుక్మిణి.

" నాఉద్దేశంలో ఖచ్చితంగా ఎక్కడో ఏదో చిన్న పొరపాటు జరిగుంటుంది రుక్మిణి. ఇది తమ్ముడు ముకుందం, మరదలు లక్ష్మీ ల పని అయి ఉంటుందేమోనని .. నాకు అనుమానంగా ఉంది."

"అలాగని నువ్వు అనుకుంటావని.. నేను మా ఆవిడ పరుగుపెట్టుకుంటూ నీరూంకి వచ్చేసాం అన్నయ్య.బాబిగాడు చెప్పటం కంటే ముందే మీ మరదలు లక్ష్మి చూసిందట.. ఇది మా పని కాదు."....కంగారుగా వచ్చి అన్నాడు కృష్ణ మూర్తి తమ్ముడు ముకుందం.

" అయితే అమ్మా నాన్నే ఈ పని చేసుంటారు."

" ఒకసారి వాళ్లకు చెప్పి చూస్తే.."

" వద్దు సిగ్గుపడి.. కోప్పడతారు."

"అయితే మార్కెట్ కు వెళ్లి ఆ వేస్టుబకెట్ కు మూత తెస్తే...."

******** ********* *******

" ఎవర్రా.. నారూమ్ బయట వేస్టుబకెట్ కి మూత పెట్టింది.. మాట్లాడరే. క్రిందకు ఒంగి మూతతీసి చెత్త ఈ బకెట్లో వేసి మళ్లీ మూత పెట్టాలంటే మా వయసులకు ఎంత కష్టమో మీకు ఏం అర్థమై ఏడుస్తుందీ.. అంట ? ముస లాళ్ళం మాకు మూతలెందుకురా. వయసులో ఉన్నారు మీరు పెట్టుకోండి మూతలు. " మండి పడ్డట్టు చాలా చిరాగ్గా అన్నాడు హరిహర మహాదేవయ్య.

" అబ్బా పిల్లలని ఎందుకలా.. ఆడిపోసు కుంటారు.కేకలేస్తే భయపడ్రా... మూతపెట్టడం తప్పా.." అంటూ సొణిగింది.. అన్నపూర్ణమ్మ.

" అన్నపూర్ణ... వీళ్లు పాలపీక వెధవలు కాదు. ఆరేళ్లుఅయినా మన రూమ్కి తలుపులు పెట్టించాలి అన్న జ్ఞానమే లేదు. ఎందుకో మరి ఇరవై నాలుగు గంటల్లో బకెట్ కి మూత కొనితెచ్చి పెట్టేశారు. 3 రూపాయలతో అయిపోయే పని కదా మరి."

" పోదురూ..ఈవయసులో మనకెందుకండీ.. తలుపులు, గెడలు,గొళ్ళాలు....మనవలతో, కొడుకులతో, కోడళ్లతో...హాయిగా కలిసుంటే సరిపోదా?

" ఇరువది నాలుగు గంటలు.. వాళ్ళెవరైనా మన ఈ రూమ్ లోకి రావచ్చు. మనం వెళ్దా మంటే వాళ్ల ఉండే రూమ్ తలుపులు ఎప్పుడూ గడియపెట్టే ఉంటాయి. నీకు బుద్ధిఉందా.. వాళ్లకు ఒక న్యాయము... మనకి ఇంకొక న్యాయమా...? నేను ఒప్పుకోను."

" పుష్...వాళ్ళందరికి వినబడితే ఏమను కుంటారు?."

"వాళ్లకి ఏమన్నా ...చెముడా ...బ్రహ్మజెముడా......నాగజెముడా? ఏమనుకుంటే మనకే . ఇదిగో.. ఇదే.....చెప్తున్నా.. వినబడుతుందా ఎవరైనా ఈ వేస్ట్ బకెట్టు కి మూత పెడితే మీ మీ తాటలు ఒలిచి పడేస్తానర్రా. అన్నపూర్ణ... నువ్వు మంచం మీదకి నడు. నా మనసు పాడై పోయింది! ... ఆ చిన్నిపెట్టె తెచ్చి అందులో ఎన్ని ప్యాకెట్లు ఉన్నాయో చూడు..." అంటూ వేస్ట్ బకెట్టు "మూతను" దూరంగా గిరాటేస్తు తన రూం లోపలకి నడిచాడు హరిహర మహాదేవయ్య.

"ఉదయమే చూశాను ఇరవై ఉన్నాయి. అయినా ఇప్పుడు వద్దండి .. నాకు చాలా చిరాగ్గాఉంది. ఎప్పుడు పడితే అప్పుడే అంటే ఎలా? "

" నామనసు పాడై పోయిందని చెప్తున్నాగా. వినవే........ఇలాంటప్పుడే మనసుకు....ఆనందం కలగాలోయ్! అంటే ఇప్పుడు ఆ పని తప్పదు. కాదనక త్వరగా నడు. నా మూడ్ పాడుచేయకు."

" తప్పదు అంటారా?

" హూ హూ... నన్ను అర్థం చేసుకోవా అన్నపూర్ణ?"

" వయసు పెరిగే కొద్దీ మీకు మరీ ఎక్కువై పోతుంది చాదస్తం. ఉడుంపట్టు. .. పట్టిన పట్టు వదలరు కదా... ఎవరూ ఇంతిలా ఉండరు బాబూ . ఈ వయసులో మీపద్ధతి కొంచెం మార్చుకోవాలి. అదిగో ఇద్దరుకోడళ్ళు సిగ్గు పడి తలుపులు మూసేసుకున్నారు. మనవలు

అందరూ వాళ్లవాళ్ల కిటికీల్లోంచి మనల్నిద్దర్ని వింత జంతువులను చూసినట్లు చూస్తున్నారు. ఈరోజు ఉదయంనుండి వాళ్ళెవరూ మన దాపులకు కూడరాలేదు.వాళ్లందరికీ ....మనవ్యవహారం.... తెలిసి పోయిందంటారా!"

" తెలియకుండా ఉంటుందా తెలిస్తేమాత్రం మనకు ఏమిటి? మన పని మనదే".... అంటూ భార్యను మంచం మీదికి లాగాడు.

******* ******** ********

హరిహర మహాదేవయ్య కలర్ టీవీ ముందు కూర్చుని పాత జానపద సినిమాలో శృంగార సన్నివేశం చూస్తూ చాలా తన్మయత్వం లో ఉన్నాడు. అతని పక్కగానే అతని భార్య అన్నపూర్ణమ్మ మరో కుర్చీలో కూర్చుంది.

ఆ హాలులో మూడు....జంటలకు.... పిల్లలందరికీ ఒకటే టీవీ. మంచి సినిమా వస్తే అలా వచ్చి థియేటర్లో కూర్చున్నట్టు కూర్చుం టారు....ఆ ఫ్యామిలీ అంతా.

ముందువరుసలో హరిహరమహదేవయ్య, అన్నపూర్ణ . వాళ్ళిద్దరు వెనుక కుర్చీల్లో పెద్ద కొడుకు, కోడలు ,పిల్లలు. వాళ్లందరిి వెనుక చిన్నకొడుకు, కోడలు, వాళ్ళ పిల్లలు.

" ఏనాటి కాంతారావు ..ఏనాటి కృష్ణ కుమారి. ఇప్పటికీ ఎంతో అందంగా నవనవ లాడుతున్నారు..... మిమ్మలినే ఆ తదేకదృష్టి ఏమిటి? కాస్త ఈలోకంలోకి రండి. అంతకన్నా ఏమి జరగదు సినిమాలో."... భర్త భుజాలపై చెయ్యివేసి కుదిపింది అన్నపూర్ణమ్మ.

హరిహరమహాదేవయ్య ఈ లోకం లోకి వచ్చి రూమంతా పరికించాడు. అప్పటికే పెద్ద కొడుకు, కోడలు ముసిముసిగా నవ్వుకుంటూ, వాళ్ళ పిల్లల్ని లాక్కుంటూ ఆ పెద్దవాళ్ళు వంక ... మిడిగుడ్లతో చూస్తూ ... వెళ్లిపోతు న్నారు. ఆతర్వాత.. అదే పద్ధతిలో రెండో కొడుకు, కోడలు కూడా వెళ్లిపోయారు... వాళ్ల పిల్లలతో సహా.....గుసగుసలు ఆడుకుంటూ!

ఇక ఆ హాల్లో మిగిలింది ..ఆ శృంగార ఎపిసోడ్చూస్తున్న ఆ వృద్ధ జంట మాత్రమే.

" అన్నపూర్ణ.. ఇరవైరోజుల నుండి చూస్తున్నాను.వీళ్ళందరి లో ఏదో మార్పు వచ్చేసింది కదూ. కొడుకులు, కోడళ్ళు.. చివరికి చిన్నకుర్రవెధవలు కూడా మనరూమ్ లోకి రావడానికి ఇష్టపడడం లేదు.గమనించావా!

కొంచెం అయినా పసిగట్టావా అందరూ మని ద్దరికీ చాలాదూరంగా ఉండటం ఎందుచేత అంటావు? వాళ్ళలో వాళ్ళు మనల్ని చూసి ఏవేవో తెగ ఇకఇకలు, పకపకలు, తికమక చూపులు, గబగబనడకలు. వాళ్లు లోలోపలే నవ్వుకుంటు న్నట్టు నాకనిపిస్తుంది.. వాళ్ల ప్రవర్తనలో ఏదో తిరకాసుందోయ్!"

" నేను అదే చెబుదామనుకున్నాను మీకు. రేపు త్రినాథవ్రతం కదా. అదికాస్త ప్రశాంతంగా పూర్తయ్యాక వివరంగా అప్పుడు అడుగుదాం. అంతవరకూ..మీరుమాట్లాడకుండా ఊరుకోండి."

" సరేగానీ... ఆ చిన్నిపెట్టెలో ఇంకా మన ప్యాకెట్స్ ఎన్ని ఉండుంటాయి అంటావు?"

" మొన్ననే మరో ముప్పై తెచ్చారుకదా. ఇంకా చాలా ఉన్నాయి. నాకూ అలవాటు చేసేశారు బాబు! నేను కూడా ఈ వయసులో రోజూ ఆ చిన్ని పెట్టె మూత తెరిిస్తేనే గాని ఉండలేకపోతున్నాను... వస్తారా...మొదలు పెడదాం."

" మీ కంగారు మండ. వస్తున్నానుండవే."

హరిహరమహాదేవయ్య,అన్నపూర్ణమ్మ ..ఇద్దరూ

ఆనందంగా తమ రూమ్ లోకి వెళ్లిపోయారు.

********* ********* ******

ఆ మర్నాడు

ఇల్లంతా శుభ్రంగాఉంది.ఆరోజే త్రినాధవ్రతం...

వ్రతం ఆచరించే గృహంలోని ఆడవాళ్ళు ఉదయాన్నే తలారా స్నానంచేసి సాయంత్రం వరకు ఉపవాసంఉండి ...రాత్రికి త్రినాధవ్రతం ఎంతో భక్తిశ్రద్ధలతో పూర్తి చేస్తారు. ఇరుగు పొరుగు స్త్రీలందరితో.. అదే ..ఈరోజు జరగబోతుంది...ఇల్లంతా మామిడితోరణాలతో దైవభక్తితో కళకళ లాడిపోతోంది!

ఏమిటర్రా ..మధ్యాహ్నం అవుతుంది. ఎవరూనాకుఏమివిషయాలుచెప్పరే. తెల్లారేసరికల్లా ..... ముగ్గురం కలసి చేతికి తోరాలు ...

భక్తితో కట్టుకునే వాళ్ళంకదా ....ప్రతిసంవత్సరం మరిచి పోయారా?"..అన్నపూర్ణమ్మ తన గుమ్మం దగ్గర నిలబడి కోడళ్లకు వినబడేలా అరిచింది.

ఆ అరుపుతో ఇద్దరు కోడళ్ళు బయటకు వచ్చారుగబగబా.

"అత్తయ్యగారు..మేమిద్దరం ఉదయం ఆరు గంటలకే తలస్నానంచేసి తోరాలు కట్టేసు కున్నాము. ఈ వయసు లో అందునా..ఈ పరిస్థితిలో... మీకు ..పూజచెయ్యటం..కుదర దేమోనని.. మిమ్మల్ని బలవంతం చేయలేదు" నసుగుతూ అంది పెద్దకోడలు రుక్మిణి.

" అత్తయ్యగారు మీకు తెలియంది ఏముంది . ఇది చాలా నిష్ఠతో చేయ వలసిన వ్రతంకదా. భార్య భర్తలు ఉదయం నుండి సాయంత్రం వరకు ఒకరినొకరు తాకకూడదు. " ఆ "... దృష్టి తో ఉండడం అసలే పనికిరాదు. మీరు అలా భక్తిగా ఉండలేరేమో నని....." రెండోకోడలు లక్ష్మి అంది ముప్పయిఆరు వంకరలు తిరుగుతూ.

" ఏంటర్రా ..నాకు....చెప్తున్నారు . ..మీరు? "

ఆశ్చర్యంగా అంది అన్నపూర్ణమ్మ.

" నిజమే అత్తయ్యగారు.. మీరుమామయ్య, గారు ఈ మధ్యన కొంచెం 'అది ' గా 'ఇది ' గా ఉంటున్నారు కదా. ఇలాంటి భక్తి ప్రధానమైన పూజలకు అలా ఉంటేకుదరదుగా . అందు కని..అందరూచూస్తబాగుండదని ....ఇరుగుపొరుగు వాళ్ళని కూడా పూజకు పిలవలేదు. "

" అమ్మో అమ్మో ..ఏమిటి అంటున్నారర్రా మీరు. నాకసలు అర్థం కావడంలేదు" ఆశ్చ ర్యంగా అంది అన్నపూర్ణమ్మ.

" ఇందులో అర్థం కావలసింది ఏముంది అత్తయ్య. వ్రతం పట్టాక మీరు మామయ్య గారు ...చాటుమాటు వ్యవహారాలుసాగిస్తే ...ఆ త్రినాధులువారికి కోపం వస్తుంది. అందుకనే మీకు చెప్పకుండ