శుక్రాచార్యుడి ఆశ్రమంలోకి వచ్చిన శర్మిష్ఠకు అక్కడి వారందరూ గౌరవంగా స్వాగతం పలుకుతారు. కానీ దేవయాని మాత్రం ఆమెను రాజకుమార్తెగా కాకుండా దాసీగా చూడాలని కఠినంగా ఆజ్ఞాపిస్తుంది. నగలన్నీ తీసేసి దాసీ దుస్తులు ధరింపజేసి, తన బట్టలు ఉతకమని చెప్పడంతో శర్మిష్ఠ జీవితంలో కొత్త పరీక్ష ప్రారంభమవుతుంది. అయినా ధైర్యం కోల్పోకుండా పరిస్థితిని ఎదుర్కొనే శర్మిష్ఠ మనసును కదిలించే భాగం ఇది.

శుక్రాచార్యుడి ఆజ్ఞతో శర్మిష్ఠ, నారాచి కలిసి గురుకులానికి వెళ్లేందుకు సిద్ధమవుతారు. తల్లిదండ్రులు జాగ్రత్తలు చెబుతూ ధైర్యం నూరిపోస్తారు. రాజకుమార్తెగా జీవించిన శర్మిష్ఠ, ఇప్పుడు దేవయానికి దాసీగా సేవ చేయాల్సిన పరిస్థితి రావడంతో రాచనగరం మొత్తం విషాదంలో మునిగిపోతుంది. భావోద్వేగాలతో నిండిన ఈ భాగం కథలో కీలక మలుపును చూపిస్తుంది.

శర్మిష్ఠ కన్నీళ్లు, యయాతి ఆలోచనలు, దేవయాని కోపం… ఈ ముగ్గురి మధ్య ఉన్న అపార్థాలు కథను కొత్త మలుపు తిప్పాయి.