నిశీధి హంతకుడు - పార్ట్ 2
- Ch. Pratap
- Dec 4, 2025
- 5 min read
Updated: Dec 7, 2025
#NiseedhiHanthakudu, #నిశీధిహంతకుడు, #ధారావాహిక, #TeluguWebSeries, #ChPratap, #TeluguCrimeStories, #TeluguSuspenseThriller
Niseedhi Hanthakudu - Part 2 - New Telugu Web Series Written By Ch. Pratap Published in manatelugukathalu.com on 03/12/2025
నిశీధి హంతకుడు - పార్ట్ 2 - తెలుగు ధారావాహిక
రచన: Ch. ప్రతాప్
జరిగిన కథ: డాక్టర్ శ్రీనివాస్, రాజేశ్వరి దంపతులు ఒక వివాహం కోసం విశాఖపట్నం నుంచి హైదరాబాద్కు బయలుదేరారు. కూతురు అన్విత, సహాయకుడు సత్యం ఇంట్లో వుంటారు. తిరిగి వచ్చేసరికి అన్విత తలుపు తెరవదు. సత్యం జాడ తెలియదు.
ఇక నిశీధి హంతకుడు - పార్ట్ 2 చదవండి
శ్రీనివాస్ తన వణుకుతున్న చేతిని రాజేశ్వరి భుజంపై వేసి, ఆమెను ఓదార్చడానికి ప్రయత్నించారు. "రాజేశ్వరీ, కంగారు పడకు. అన్వితా నిద్ర పోతుందేమో. లేదంటే ప్రాజెక్టు పనిలో ఉండి ఫోన్ మరిచిపోయిందేమో" అని మెల్లగా అన్నారు.
కానీ రాజేశ్వరి వణుకుతున్న స్వరంతో ఆయన మాటను తోసిపుచ్చింది. "లేదు, శ్రీనివాస్. నా గుండె ఏదో కీడు జరిగిందని చెప్తోంది. లోపల గడియ వేసి ఉంది కదా, తను హాయిగా ఉంటే తలుపు తీయడానికి ఇంత సమయం తీసుకోదు. సత్యం కూడా ఎక్కడా కనిపించడం లేదు, అతని ఫోన్ కూడా ఆగిపోయింది" అంటూ ఆమె భయాన్ని వ్యక్తం చేసింది.
డాక్టర్ శ్రీనివాస్ పక్క ఇంట్లోని వారిని పిలిచి, పరిస్థితిని వివరించారు. ఇంటి తాళం బయటి నుంచి తెరవడానికి వీలు లేకపోవడంతో, తలుపును పగలగొట్టడం తప్ప వేరే మార్గం లేదని అందరూ నిర్ధారించారు. తలుపులు బద్దలు కొట్టడానికి, లోపల ఉన్న ఆ భయంకరమైన సత్యాన్ని ఎదుర్కోవడానికి ఇంకా కొన్ని నిమిషాలు మాత్రమే ఉన్నాయి. వారి భయంకరమైన నిరీక్షణ ప్రారంభమైంది. తమకు తోడుగా సత్యం లేకపోవడం శ్రీనివాస్కు మరింత ఆందోళన కలిగించింది. దశాబ్దాలుగా నమ్మకంగా ఉన్న వ్యక్తి, సరిగ్గా ఈ సమయంలో కనిపించకపోవడం, అతని మొబైల్ ఫోన్ కూడా ఆగిపోయి ఉండటం అనుమానాలకు తావిచ్చింది.
తలుపులు బద్దలు కొట్టడానికి స్థానిక పోలీసుల సహాయం తీసుకునే లోపే, డా. శ్రీనివాస్ దంపతులు భయంతో, ఆందోళనతో గంటల తరబడి పోరాడారు. ఇరుగుపొరుగు వారు ధైర్యం చెప్పినా, రాజేశ్వరి రోదన ఆపలేకపోయింది. చీకటి పడుతున్న కొద్దీ, వారి ఆందోళన పెరుగుతూ వచ్చింది. సత్యం యొక్క బయటి గదిని కూడా పరిశీలించారు, కానీ సత్యం అక్కడ లేడు. అతని గదిలో కూడా తాళం వేసి లేదు, కానీ అతని జాడ ఎక్కడా కనిపించలేదు. ఇది డాక్టర్ శ్రీనివాస్లో కొత్త అనుమానాలకు తావిచ్చింది, అయినా కూతురి క్షేమం గురించే ఆయన ఎక్కువ ఆలోచించారు.
చివరకు, కొంతమంది బలంగా తలుపును బద్దలు కొట్టడానికి ప్రయత్నించగా, బలవంతంగా తెరచిన తలుపుల ద్వారా వారు ఇంట్లోకి అడుగు పెట్టారు. లోపల చల్లని గాలి స్వాగతం పలికింది. ఇల్లు మామూలుగానే ఉంది, వస్తువులు, అలంకరణలు అన్నీ శుభ్రంగా, యధాస్థానంలోనే ఉన్నాయి. ఏ వస్తువు కూడా చిందరవందరగా లేదు. కానీ, ఆ నిశ్శబ్దం, గడ్డకట్టిన గాలి వారి గుండెల్లో భయంకరమైన అరిష్టాన్ని నింపింది. రాజేశ్వరి గుండె వేగంగా కొట్టుకోవడం మొదలుపెట్టింది.
రాజేశ్వరి తన భయాన్ని అదుపు చేసుకోలేకపోయింది. "నా అన్వితా! నా తల్లి.. ఏమైపోయావు?" అంటూ గోడపై తల ఆనించి, భయం భయంగా అన్వితా గది వైపు పరుగెత్తింది. శ్రీనివాస్ గుండెల్లో ఏదో తెలియని భారం, ఆందోళనతో ఆమెను అనుసరించారు.
వారు బెడ్రూమ్లోకి అడుగు పెట్టారు. అక్కడ వారికి ఎదురైన దృశ్యం గుండె పగిలేలా చేసింది. బెడ్రూమ్ మధ్యలో, నేలపైన, అన్వితా నిర్జీవంగా పడి ఉంది. ఆమె శరీరంపై స్పష్టమైన కదలిక లేదు. ఆ దృశ్యాన్ని చూడగానే, రాజేశ్వరి భయాన్ని అదుపు చేసుకోలేక, "అన్వితా! నా తల్లీ!" అంటూ గట్టిగా అరిచి, అక్కడే కుప్పకూలిపోయింది. డా. శ్రీనివాస్ షాక్లో కదల్లేకపోయారు, వారి కళ్ల ముందు ఆశలన్నీ అగ్ని కీలల్లో కాలిపోయినట్లు అనిపించింది. ఆయన కన్నీళ్లు కార్చడానికి కూడా శక్తి లేకుండా నిశ్చేష్టుడై నిలబడ్డాడు.
శ్రీనివాస్ బలవంతంగా తనను తాను నిలదొక్కుకుని, కుమార్తెను పరీక్షించారు. అన్వితా మెడపై తీవ్రమైన కోత గుర్తులు స్పష్టంగా కనిపించాయి. కానీ, ఆశ్చర్యకరంగా, ఆ గదిలో గానీ, అన్వితా చుట్టూ గానీ రక్తపు మరకలు ఏమాత్రం కనిపించలేదు. నేల, పరుపు, గోడలు.. అన్నీ పరిశుభ్రంగా ఉన్నాయి. హత్య జరిగినప్పుడు రక్తం చిందిన దాఖలాలు లేకపోవడం, లేదా హత్య చేసిన వ్యక్తి అన్ని రక్తపు మరకలను నిశితంగా శుభ్రం చేసి ఉండటం.. ఏదో జరిగిందని శ్రీనివాస్కు అనుమానం కలిగింది. ఆ శుభ్రత మరింత భయాన్ని, భయంకరమైన అనుమానాన్ని రేకెత్తించింది. ఒక క్రూరమైన హత్య జరిగిందనే భయంకరమైన సత్యాన్ని ఆయన జీర్ణించుకోలేకపోయారు.
ఆ వెంటనే డా. శ్రీనివాస్ తన చేతిలో వణుకుతున్న మొబైల్ ఫోన్ ని తీసుకుని పోలీసులకు ఫోన్ చేశారు. ఫోన్ పెట్టేముందు ఆయన గొంతు వణుకుతూ, కేవలం రెండు మాటలు మాత్రమే చెప్పగలిగాడు: "హత్య జరిగింది. మా నమ్మకస్తుడు సత్యం ఎక్కడా కనిపించడం లేదు, అతని ఫోన్ కూడా ఆఫ్ చేసి వుంది. "
ఆ క్షణంలో, ఆ ఇల్లు విషాదానికి, అంతులేని అనుమానానికి నెలవుగా మారింది. బయటి నుంచి లోపలికి తాళం వేసిన ఆ నిశ్శబ్దం వెనుక, ఒక నేరం మరియు ఒక నమ్మకద్రోహం దాగి ఉన్నాయి. ఆ గదిలో రక్తపు జాడలు లేకపోవడం అనేది, ఈ కేసును ఒక సాధారణ హత్య కేసుగా కాకుండా, అత్యంత ప్రణాళికతో చేసిన నేరంగా నిరూపించింది.
డా. శ్రీనివాస్ దంపతులు ఆ నగరంలోని ఒక అగ్రశ్రేణి కార్పొరేట్ వైద్యశాలలో పనిచేసే ఉన్నత స్థాయి వైద్యులు. వారికి డబ్బు ఉంది, సమాజంలో విశేషమైన గౌరవం ఉంది, అపారమైన పలుకుబడి ఉంది. కానీ తమ ఏకైక కుమార్తెను రక్షించుకోలేకపోయారు. తమ కళ్ళ ముందే, అత్యంత భద్రంగా భావించిన ఇంటి లోపలే, వారి ఆశలన్నీ అన్వితా నిర్జీవ శరీరంతో పాటు నేలకొరిగాయి. ఆ హత్య, వారి జీవితాలపై పడిన తీరని గాయం.
కుమార్తె నిర్జీవంగా పడి ఉన్న దృశ్యాన్ని చూసి రాజేశ్వరి అక్కడే కుప్పకూలిపోయింది. ఆమె స్పృహ కోల్పోయింది. వెంటనే డా. శ్రీనివాస్, తమ వైద్య పరిజ్ఞానాన్ని ఉపయోగించి, రాజేశ్వరి పరిస్థితిని అంచనా వేసి, ఆమెకు తీవ్రమైన మానసిక ఒత్తిడి, అధిక రక్తపోటు మరియు తేలికపాటి గుండెపోటు లక్షణాలు కనిపించాయని గుర్తించారు. మరో క్షణం ఆలస్యం చేయకుండా, ఆయన ఇరుగుపొరుగు వారి సహాయంతో, తన భార్యను తాము పనిచేసే కార్పొరేట్ వైద్యశాలకే తరలించారు. ఆమె అత్యవసర విభాగంలో, ప్రాణాలను నిలబెట్టే పడకపై చేరాల్సి వచ్చింది.
ఎలక్ట్రానిక్ లాక్ లోపటి నుండి వేయబడి వుంటే నేరస్థులు ఎలా లోపలికి రాగలిగారు? తిరిగి బయటకు వెళ్ళిన తర్వాత ఆ ఎలక్ట్రానిక్ లాక్ ని లోపలి నుండి ఎవరు బంద్ చేసారు?అన్వితకు తప్ప ఇంకెవ్వరికీ ఆ పాస్వర్డ్ తెలియదు కదా? ఇవి మొదట శ్రీనివాస్ కు తలెత్తిన అనుమానాలు.
డా. శ్రీనివాస్కు గత రాత్రి జరిగిన సంఘటనలు ఒక్కొక్కటిగా గుర్తుకు వచ్చాయి. అన్వితా స్పందించకపోవడంతో, ఆందోళన చెందిన ఆయన వెంటనే పోలీసులకు సమాచారం ఇచ్చారు. ఫోన్ చేసిన కొద్ది సేపటికే ఇద్దరు—మూడు మంది కానిస్టేబుళ్లు ఇంటికి చేరుకున్నారు. ఆ సమయంలో స్టేషన్లో ఎలాంటి ఉన్నతాధికారి డ్యూటీలో లేకపోవడంతో, ప్రారంభ విచారణను వారికి సాధ్యమైనంత మేర నిర్వహించారు. కాని పరిస్థితి ఏదో తీవ్రమైందని వారు కూడా వెంటనే గుర్తించారు.
“గురువారం రాత్రి ఎనిమిది గంటల సమయంలో అన్వితాతో మా చివరి ఫోన్కాల్ జరిగింది. హైదరాబాద్లో అన్నయ్య కొడుకు పెళ్లి ఏర్పాట్లలో మేమంతా నిమగ్నమై ఉన్నాం. అందుకే ఆ తర్వాత ఆమెను సంప్రదించలేదు, ” అని విచారణలో డా. శ్రీనివాస్ తెలిపారు. అన్వితా ఇంజినీరింగ్ చివరి సంవత్సరం పరీక్షలకు సిద్ధమవుతుండడంతో ఆ వేడుకకు రాలేదు.
శుక్రవారం రాత్రి, హత్య జరిగిన వెంటనే, ఆయన స్థానిక పోలీస్ స్టేషన్కు వెళ్లి ఎఫ్ఐఆర్ (FIR) నమోదు చేశారు. ఆయన కళ్లల్లో దుఃఖం, కోపం, నిస్సహాయత మాత్రమే ఉన్నాయి.
అయితే, పోలీస్ స్టేషన్లో పరిస్థితి పూర్తిగా భిన్నంగా ఉంది. ఆ రాత్రి పట్టణంలో ఒక ముఖ్య వ్యక్తి పర్యటన ఉండడంతో, ఉన్నతాధికారులంతా భద్రత ఏర్పాట్లలో నిమగ్నమై ఉన్నారు. డా. శ్రీనివాస్ హోదాను గౌరవిస్తూ ఫిర్యాదు నమోదు చేసినప్పటికీ, వారి తొలి స్పందన ఆశించినంత తీవ్రంగా లేదు. కేవలం ఇద్దరు కానిస్టేబుళ్లను ఇంటికి పంపించి, “సార్, ఇల్లు బయటకు నుండి లాక్ ఉన్నట్టు కనిపిస్తోంది. ఉదయం సమగ్రంగా పరిశీలిస్తాం. మీరు ఆందోళన చెందాల్సిన అవసరం లేదు, ” అని చెప్పి తిరిగి వెళ్లిపోయారు.
రాత్రి సమయంలో ఆ ఇంటికి జరిగినది కేవలం ఒక పైపై పరిశీలన మాత్రమే. సంఘటన స్థలాన్ని వెంటనే మూసివేయడం, ఆధారాలు చెదరకుండా ఉండేలా రక్షించడం, శవపరీక్షకు ముందు అవసరమైన ఫోరెన్సికు ఆధారాలు సేకరించడం—ఇవన్నీ అత్యవసరంగా చేయాల్సిన చర్యలు. కానీ ఆ కీలకమైన మొదటి గంటల్లో ఏదీ జరగలేదు. ఆ నిశ్శబ్ద గృహం, దాని మధ్యలో దాగిన భయంకర నిజాన్ని చెప్పబోయే అన్నీ ఆధారాలు, ఆ రాత్రి సాక్షిగా నిలిచిపోయాయి.
=======================================
ఇంకా వుంది
=======================================
Ch. ప్రతాప్ గారి ప్రొఫైల్ కొరకు, మనతెలుగుకథలు.కామ్ లో వారి ఇతర రచనల కొరకు
ఉగాది 2026 కథల పోటీల వివరాల కోసం
కొసమెరుపు కథల పోటీల వివరాల కోసం
మాకు రచనలు పంపాలనుకుంటే మా వెబ్ సైట్ లో ఉన్న అప్లోడ్ లింక్ ద్వారా మీ రచనలను పంపవచ్చు.
లేదా story@manatelugukathalu.com కు text document/odt/docx రూపంలో మెయిల్ చెయ్యవచ్చు.
మనతెలుగుకథలు.కామ్ వారి యూ ట్యూబ్ ఛానల్ ను ఈ క్రింది లింక్ ద్వారా చేరుకోవచ్చును.
దయ చేసి సబ్స్క్రయిబ్ చెయ్యండి ( పూర్తిగా ఉచితం ).
మనతెలుగుకథలు.కామ్ వారి ఫేస్ బుక్ పేజీ చేరడానికి ఈ క్రింది లింక్ క్లిక్ చేయండి. లైక్ చేసి, సబ్స్క్రయిబ్ చెయ్యండి.
గమనిక : పాఠకులు తమ అభిప్రాయాలను మనతెలుగుకథలు.కామ్ వారి అఫీషియల్ వాట్స్ అప్ నెంబర్ : 63099 58851 కు పంపవచ్చును.
రచయిత పరిచయం: https://www.manatelugukathalu.com/profile/pratap
నేను వృత్తిరీత్యా ఒక సివిల్ ఇంజనీర్ అయినప్పటికీ, నా నిజమైన ఆసక్తి, నా జీవనసారం సాహిత్యానికే అంకితం. తెలుగు పుస్తకాల సువాసన నా జీవితంలో 1984 నుంచే పరిమళించింది. అప్పటి నుంచి పఠనం నా అలవాటుగా కాక, నా జీవనశైలిగా మారింది. పుస్తకాలు నా మనసును తీర్చిదిద్దాయి, ఆ పఠనమే క్రమంగా రచనగా రూపాంతరం చెందింది. ఆలోచనల రూపం, అనుభవాల ప్రతిబింబం, హృదయానికి స్వరం — అదే నా రచన.
ఆధ్యాత్మికత, మానవ సంబంధాల లోతులు, సామాజిక స్పృహ, ప్రజాసేవ పట్ల నాలో ఉన్న మమకారం ప్రతి రచనలోనూ ప్రతిఫలిస్తుంది. నేను రాసే ప్రతి వాక్యం పాఠకునితో చేసే ఒక మౌన సంభాషణ. నా కలం కేవలం అక్షరాలు కాదు; అది జీవనాన్ని గ్రహించే ఒక మార్గం.
ఇప్పటివరకు నేను రచించినవి రెండు వందలకుపైగా కథలు, ఐదు నవలలు, రెండు వేల వ్యాసాలు. ఇవి పలు దిన, వార, మాస పత్రికలలో, అలాగే డిజిటల్ వేదికలలో వెలువడి విభిన్న వయస్సుల పాఠకులను చేరాయి. ప్రతి రచన నా అనుభవాల సారాన్ని పాఠకుని మనసుతో కలిపే ఒక మాధ్యమంగా నిలిచింది.
సాహిత్యం నాకు హాబీ కాదు — అది నా జీవిత యానం. కొత్త ఆలోచనలను అన్వేషించడం, తెలుగు భాషా సౌందర్యాన్ని కొత్త రూపాల్లో వ్యక్తపరచడం, సమాజానికి ఉపయోగపడే మార్గాలను వెతకడం — ఇవే నా సాహిత్య సాధనకు మూలాధారం. రచన ద్వారా మనసులను మేల్కొలపడం, మనసుల్లో విలువల జ్యోతిని వెలిగించడం నా నిశ్చయం.
ఇటీవల నా కృషికి గాను ఒక ప్రముఖ సంస్థ గౌరవ డాక్టరేట్ ప్రదానం చేయడం నా జీవితంలో ఒక విశిష్ట ఘట్టం. అది కేవలం గుర్తింపే కాదు, మరింత బాధ్యతను జోడించిన ప్రేరణ.
మన పురాణాలు, ఉపనిషత్తులు, వేద వాక్యాలలో దాగి ఉన్న ఆధ్యాత్మిక జ్ఞానాన్ని ఆధునిక పాఠకులకు అందించడం, వాటి సారాన్ని సమాజానికి చేరవేయడం నా సాహిత్య లక్ష్యం. ఆ దిశగా ప్రతి రచన ఒక నూతన యత్నం, ఒక అంతర్ముఖ ప్రయాణం.
సాహిత్యం నా కోసం కేవలం అభిరుచి కాదు; అది నా ఆత్మ స్వరూపం. నా కలం నా ఆలోచనలకు శ్వాస, నా రచన నా జీవితయానం.
Comments