తల్లిదండ్రుల ప్రేమకు హద్దులు లేవు. పిల్లల సంతోషంలోనే తమ స్వర్గాన్ని చూసుకునే అమ్మానాన్నల త్యాగాన్ని గుర్తుచేసే అందమైన కవిత ఇది. తల్లిదండ్రులను గౌరవించడం, వారిని ప్రేమగా చూసుకోవడం ప్రతి బిడ్డ బాధ్యత అనే భావనను ఈ కవిత మనసుకు హత్తుకునేలా తెలియజేస్తుంది.

హింసను విడనాడి అహింసను విత్తాలని, ద్వేషాన్ని ప్రేమతో జయించాలని, ప్రతి భారతీయుడు తనలోనే మార్పుకు తొలి అడుగు వేయాలని పిలుపునిచ్చే నాగ సునీత పోకల భావోద్వేగ కవిత — ‘నా ఉనికెక్కడ?’

రోడ్ల దుస్థితిలో ప్రజల వేదనను ప్రతిబింబించే “రోడ్లు రోధిస్తున్నాయి”, వాన చినుకులతో తెరుచుకునే తలపులను అందంగా ఆవిష్కరించే “వానజల్లు” — బి. ఎన్. సత్యనారాయణ గారి రెండు భావగర్భిత కవితలు.

అమ్మ ఒడి నుంచి దాంపత్య ప్రేమ వరకు, సోదరి అనుబంధం నుంచి వృద్ధాప్యం, మరణం వరకు — జీవితంలోని ఎన్నో భావాలను కవిత్వంగా ఆవిష్కరించిన ‘ఆమె కథ — పార్ట్ 2’.

జీవితంలో ప్రతి వ్యక్తికీ ఒక భయం ఉంటుంది. తల్లిదండ్రులకు పిల్లల భవిష్యత్తుపై, విద్యార్థికి తనను తాను నిరూపించుకోవాలనే ఆందోళన, రైతుకి పంటపై ఆశ, పేదవాడికి ఆకలి భయం… ఇలా ప్రతి మనిషి తన తన పోరాటంతో ముందుకు సాగుతూనే ఉంటాడు. భయాన్ని జయించి నిలబడేవాడే అసలైన ధైర్యవంతుడు అనే గొప్ప సందేశాన్ని ఈ కవిత అందిస్తుంది.