ధృతరాష్టుని చరమదశ

#ధృతరాష్టునిచరమదశ, #AswatthamaGhathukamDhrutharastruniCharamadasa, #ChPratap, #తెలుగుభక్తికథలు, #TeluguDevotionalStories

Dhrutharastruni Charamadasa - New Telugu Story Written By Ch. Pratap 

Published In manatelugukathalu.com On 04/02/2026

ధృతరాష్టుని చరమదశ - తెలుగు కథ

రచన: Ch. ప్రతాప్ 

కురుక్షేత్ర మహాసంగ్రామం ముగిసిన తర్వాత ధృతరాష్ట్రుని జీవితం అత్యంత దయనీయంగా మారింది. వందమంది కుమారులను కోల్పోయిన పుత్రశోకం ఒకవైపు, తన రాజ్యమును తనే ధారాదత్తం చేసిన పాండవుల ఆశ్రయంలో గడపవలసి రావడం మరొకవైపు ఆయనను మానసికంగా కృంగదీశాయి. ధర్మరాజు ధృతరాష్ట్రుడిని తండ్రిలా గౌరవించి అన్ని వసతులు కల్పించినప్పటికీ, భీముని పరుష వాక్యాలు ధృతరాష్ట్రుడికి ములుకుల్లా తగిలేవి. తన కుమారుల మరణానికి కారణమైన భీముని నీడలో బతకడం ఆయన అహంకారానికి పెద్ద పరీక్షగా మారింది. గతంలో తాను చేసిన అధర్మాలు, పాండవులకు చేసిన అన్యాయం మరియు ద్రౌపదికి జరిగిన అవమానం చూస్తూ మౌనంగా ఉండటం వంటి సంఘటనలు ఆయనను అంతరంగంలో దహించివేసేవి. కంటి చూపు లేని తనకి, మనశ్శాంతి కూడా కరువై చరమదశలో నరకయాతన అనుభవించాడు.

ఈ క్రమంలో విదురుడు తీర్థయాత్రలు ముగించుకుని హస్తినాపురానికి తిరిగి వచ్చాడు. తన అన్నగారి పరిస్థితిని గమనించిన విదురుడు కఠినమైన సత్యాన్ని బోధించాడు. కాలం గడిచేకొద్దీ శరీరం ముసలితనానికి చేరుతుందని, ఇంద్రియాలు బలహీనపడతాయని వివరించాడు. పరాయివాడు పెట్టిన అన్నం తింటూ, గతంలో శత్రువులుగా చూసిన వారి దయాదాక్షిణ్యాలపై ఆధారపడటం క్షత్రియ ధర్మం కాదని హెచ్చరించాడు. మృత్యువు ఏ క్షణమైనా కబళించవచ్చని, అటువంటి సమయంలో మమకారాన్ని వదిలి భగవంతుని ధ్యానంలో గడపాలని హితవు పలికాడు. విదురుని బోధనలతో ధృతరాష్ట్రుడిలో వైరాగ్యం ఉదయించింది. ఆ అర్ధరాత్రి ఎవరికీ చెప్పకుండా గాంధారిని, కుంతీదేవిని వెంటబెట్టుకుని అడవులకు బయలుదేరాడు. అక్కడ కఠోరమైన తపస్సు ఆచరిస్తూ, ఇంద్రియాలను నిగ్రహించుకుని ముక్తి మార్గం వైపు అడుగులు వేశాడు. గంగానది తీరంలో ఆశ్రమాన్ని నిర్మించుకుని వానప్రస్థ జీవితాన్ని గడిపారు.

ధృతరాష్ట్రుని అంతం ప్రకృతి సిద్ధంగా సంభవించింది. అడవిలో ఒకనాడు హఠాత్తుగా పెనుగాలి వీచి ఎండుటాకులు రాపిడి చెందడంతో భీకరమైన దావాగ్ని రేగింది. వృద్ధాప్యం వల్ల, తపస్సు వల్ల క్షీణించిన శరీరాలతో వారు ఆ మంటల నుండి తప్పించుకోలేకపోయారు. తన తప్పులను తెలుసుకున్న ధృతరాష్ట్రుడు, గాంధారి మరియు కుంతీదేవి కలిసి ప్రశాంతంగా యోగాగ్నిలో శరీరాన్ని త్యాగం చేశారు. అంధుడైన రాజుగా జీవితమంతా అజ్ఞానంలో గడిపినప్పటికీ, చివరి క్షణాల్లో పశ్చాత్తాపం చెంది అగ్నికి ఆహుతైపోయాడు. ఈ విధంగా ఒక మహా సామ్రాజ్యాన్ని ఏలిన చక్రవర్తి అడవిలో దిక్కులేని వాడిలా మరణించడం కాలమహిమను చాటిచెప్పింది.

ధృతరాష్ట్రుని జీవితం నుండి మానవాళి గ్రహించవలసిన ముఖ్య విషయాలు అనేకం ఉన్నాయి. సంతానం పట్ల మితిమీరిన వ్యామోహం మనిషిని అధర్మం వైపు నడిపిస్తుందని ఆయన జీవితం నిరూపిస్తుంది. కళ్ళు లేకపోవడం శారీరక లోపమైతే, ధర్మాన్ని గుర్తించలేకపోవడం మానసిక లోపం. అధికారం మరియు సంపద శాశ్వతం కావని, చివరలో మనం చేసిన పుణ్యపాపాలు మాత్రమే తోడు వస్తాయని గ్రహించాలి. సరైన సమయంలో విదురుని వంటి హితైషుల మాట వినకపోవడం వల్లనే ఆయన సర్వాన్ని కోల్పోయాడు. అపరాధ భావం నుండి విముక్తి పొందాలంటే భగవత్ చింతన ఒక్కటే మార్గమని ఆయన చరమదశ బోధిస్తుంది. మనిషి తన తప్పులను దిద్దుకోవడానికి చరమదశలోనైనా వైరాగ్యాన్ని ఆశ్రయించడం ఉత్తమమని ఈ ఘట్టం స్పష్టం చేస్తుంది.

సమాప్తం

***

Ch. ప్రతాప్ గారి ప్రొఫైల్ కొరకు, మనతెలుగుకథలు.కామ్ లో వారి ఇతర రచనల కొరకు

 ఇక్కడ క్లిక్ చేయండి.

ఉగాది 2026 కథల పోటీల వివరాల కోసం

ఇక్కడ క్లిక్ చేయండి.

కొసమెరుపు కథల పోటీల వివరాల కోసం

ఇక్కడ క్లిక్ చేయండి.

మాకు రచనలు పంపాలనుకుంటే మా వెబ్ సైట్ లో ఉన్న అప్లోడ్ లింక్ ద్వారా మీ రచనలను పంపవచ్చు.

లేదా story@manatelugukathalu.com కు text document/odt/docx రూపంలో మెయిల్ చెయ్యవచ్చు.

మనతెలుగుకథలు.కామ్ వారి యూ ట్యూబ్ ఛానల్ ను ఈ క్రింది లింక్ ద్వారా చేరుకోవచ్చును.

దయ చేసి సబ్స్క్రయిబ్ చెయ్యండి ( పూర్తిగా ఉచితం ).

మనతెలుగుకథలు.కామ్ వారి ఫేస్ బుక్ పేజీ చేరడానికి ఈ క్రింది లింక్ క్లిక్ చేయండి. లైక్ చేసి, సబ్స్క్రయిబ్ చెయ్యండి.

https://www.facebook.com/ManaTeluguKathaluDotCom

గమనిక : పాఠకులు తమ అభిప్రాయాలను మనతెలుగుకథలు.కామ్ వారి అఫీషియల్ వాట్స్ అప్ నెంబర్ : 63099 58851 కు పంపవచ్చును.

రచయిత పరిచయం: https://www.manatelugukathalu.com/profile/pratap

నేను వృత్తిరీత్యా ఒక సివిల్ ఇంజనీర్‌ అయినప్పటికీ, నా నిజమైన ఆసక్తి, నా జీవనసారం సాహిత్యానికే అంకితం. తెలుగు పుస్తకాల సువాసన నా జీవితంలో 1984 నుంచే పరిమళించింది. అప్పటి నుంచి పఠనం నా అలవాటుగా కాక, నా జీవనశైలిగా మారింది. పుస్తకాలు నా మనసును తీర్చిదిద్దాయి, ఆ పఠనమే క్రమంగా రచనగా రూపాంతరం చెందింది. ఆలోచనల రూపం, అనుభవాల ప్రతిబింబం, హృదయానికి స్వరం — అదే నా రచన.

ఆధ్యాత్మికత, మానవ సంబంధాల లోతులు, సామాజిక స్పృహ, ప్రజాసేవ పట్ల నాలో ఉన్న మమకారం ప్రతి రచనలోనూ ప్రతిఫలిస్తుంది. నేను రాసే ప్రతి వాక్యం పాఠకునితో చేసే ఒక మౌన సంభాషణ. నా కలం కేవలం అక్షరాలు కాదు; అది జీవనాన్ని గ్రహించే ఒక మార్గం.

ఇప్పటివరకు నేను రచించినవి రెండు వందలకుపైగా కథలు, ఐదు నవలలు, రెండు వేల వ్యాసాలు. ఇవి పలు దిన, వార, మాస పత్రికలలో, అలాగే డిజిటల్ వేదికలలో వెలువడి విభిన్న వయస్సుల పాఠకులను చేరాయి. ప్రతి రచన నా అనుభవాల సారాన్ని పాఠకుని మనసుతో కలిపే ఒక మాధ్యమంగా నిలిచింది.

సాహిత్యం నాకు హాబీ కాదు — అది నా జీవిత యానం. కొత్త ఆలోచనలను అన్వేషించడం, తెలుగు భాషా సౌందర్యాన్ని కొత్త రూపాల్లో వ్యక్తపరచడం, సమాజానికి ఉపయోగపడే మార్గాలను వెతకడం — ఇవే నా సాహిత్య సాధనకు మూలాధారం. రచన ద్వారా మనసులను మేల్కొలపడం, మనసుల్లో విలువల జ్యోతిని వెలిగించడం నా నిశ్చయం.

ఇటీవల నా కృషికి గాను ఒక ప్రముఖ సంస్థ గౌరవ డాక్టరేట్ ప్రదానం చేయడం నా జీవితంలో ఒక విశిష్ట ఘట్టం. అది కేవలం గుర్తింపే కాదు, మరింత బాధ్యతను జోడించిన ప్రేరణ.

మన పురాణాలు, ఉపనిషత్తులు, వేద వాక్యాలలో దాగి ఉన్న ఆధ్యాత్మిక జ్ఞానాన్ని ఆధునిక పాఠకులకు అందించడం, వాటి సారాన్ని సమాజానికి చేరవేయడం నా సాహిత్య లక్ష్యం. ఆ దిశగా ప్రతి రచన ఒక నూతన యత్నం, ఒక అంతర్ముఖ ప్రయాణం.

సాహిత్యం నా కోసం కేవలం అభిరుచి కాదు; అది నా ఆత్మ స్వరూపం. నా కలం నా ఆలోచనలకు శ్వాస, నా రచన నా జీవితయానం.