top of page
Original.png

అన్నదానం - పార్ట్ 2

అన్నదానం, మానవత్వం కథ, తెలుగు ప్రేరణాత్మక కథ, ఆకలి కథ, దయ మరియు కరుణ, గ్రామీణ జీవితం, తల్లి కొడుకు కథ, మానవ విలువలు, తెలుగు కథలు, హృదయాన్ని హత్తుకునే కథ

వర్షంలో ఎద్దుల బండిపై అనారోగ్యంతో ఉన్న తల్లిని ఆసుపత్రికి తీసుకెళ్తున్న రాము, గొడుగుతో తోడుగా నడుస్తున్న వెంకటయ్య – అన్నదానం పార్ట్ 2
వర్షంలో ఎద్దుల బండిపై అనారోగ్యంతో ఉన్న తల్లిని ఆసుపత్రికి తీసుకెళ్తున్న రాము, గొడుగుతో తోడుగా నడుస్తున్న వెంకటయ్య – అన్నదానం పార్ట్ 2

Annadanam - Part 2 - Telugu Inspirational Story | Manasa Reddy Chichili 

అన్నదానం - పార్ట్ 2 - తెలుగు ప్రేరణాత్మక కథ | మానస రెడ్డి చిచిలీ

Published in manatelugukathalu.com on 15/07/2026



అన్నదానం - పార్ట్ 2 చదవండి


దానం అంటే సంపద ఉన్నవారే చేయగలరని చాలామంది అనుకుంటారు. కానీ నిజమైన దానం మన హృదయంలోని ప్రేమ, కరుణ, త్యాగం నుంచి పుడుతుంది. అన్నదానం - పార్ట్ 2 లో తల్లి ప్రాణాల కోసం పోరాడుతున్న చిన్నారి, తన జ్ఞాపకాలను త్యాగం చేసిన వృద్ధుడు, ఆకలితో ఉన్న అపరిచితుడికి భోజనం పంచిన బాలుడి హృదయాన్ని కదిలించే ప్రయాణాన్ని చదవండి.


4. విధి పెట్టిన మరో పరీక్ష


ఆ రోజు సాయంత్రం ఆకాశమంతా నల్లని మేఘాలు కమ్ముకున్నాయి.

గాలి వేగంగా వీచసాగింది.

చెట్ల కొమ్మలు ఒకదానికొకటి తాకుకుంటూ విచిత్రమైన శబ్దాలు చేస్తున్నాయి.

రాము ఇంటి ముందు కూర్చొని పాత పుస్తకం చదువుతున్నాడు.


లోపల లక్ష్మి దగ్గుతో బాధపడుతోంది.

"అమ్మా... నీకు ఇంకా జ్వరం తగ్గలేదా?" అని రాము ఆందోళనగా అడిగాడు.


లక్ష్మి చిరునవ్వు నవ్వింది.

"ఏమీ కాదు నాన్నా... రెండు రోజుల్లో బాగైపోతాను."


కానీ ఆమె మాటల్లో ధైర్యం ఉన్నా, శరీరంలో బలం లేదు.

ఆమెకు చాలా రోజులుగా జ్వరం వస్తూనే ఉంది.

అది సాధారణ జ్వరం కాదని ఆమెకు తెలుసు.

కానీ చికిత్స చేయించడానికి డబ్బు లేదు.


ఆ రాత్రి వర్షం మొదలైంది.

గాలి బలంగా వీచడంతో గుడిసె పైకప్పు నుంచి నీళ్లు కారసాగాయి.

రాము ఒక మూలలో పాత్రలు పెట్టి నీళ్లు పట్టుకుంటున్నాడు.

లక్ష్మి దగ్గు మరింత పెరిగింది.

ఆమె ఒక్కసారిగా తూలి నేలపై పడిపోయింది.


"అమ్మా!"

రాము గట్టిగా అరుస్తూ ఆమె దగ్గరకు పరుగెత్తాడు.


"అమ్మా... కళ్లు తెరువు."


లక్ష్మి స్పందించలేదు.

భయంతో రాము ఇంటి బయటకు పరిగెత్తాడు.


"ఎవరైనా రండి... నా అమ్మను కాపాడండి!"


వర్షం కుండపోతగా కురుస్తోంది.

గ్రామ వీధుల్లో ఎవరూ కనిపించలేదు.

అప్పుడే ఎదురుగా గొడుగు పట్టుకుని వస్తున్న వెంకటయ్య గారు రామును చూశారు.

"రామూ... ఏమైంది?"


ఏడుస్తూ రాము ఆయన చేతిని పట్టుకున్నాడు.

"తాతయ్య... అమ్మ లేవడం లేదు."


వెంకటయ్య గారు ఒక్క క్షణం కూడా ఆలస్యం చేయలేదు.

వెంటనే లక్ష్మి దగ్గరకు వెళ్లారు.

ఆమె నుదుటిపై చేయి పెట్టి చూశారు.

శరీరం మంటలా కాలిపోతోంది.


"ఇలా ఉంటే ప్రమాదం."

అని చెప్పి వెంటనే గ్రామంలోని ఎద్దుల బండిని తెప్పించారు.


వర్షాన్ని లెక్కచేయకుండా, రామును పక్కన కూర్చోబెట్టి, లక్ష్మిని జాగ్రత్తగా బండిపై పడుకోబెట్టారు.


"రామూ... భయపడకు."

"నీ అమ్మకు ఏమీ కాదు."

వెంకటయ్య గారి మాటలు ధైర్యంగా ఉన్నా...

ఆయన మనసులో మాత్రం ఒక భయం మొదలైంది.


దారంతా బురద.

ఎద్దుల బండి నెమ్మదిగా కదులుతోంది.

రాము తన తల్లి చేతిని గట్టిగా పట్టుకున్నాడు.

"అమ్మా... నువ్వు నన్ను వదిలి వెళ్లకూడదు."


లక్ష్మి నెమ్మదిగా కళ్లు తెరిచింది.

చాలా బలహీనమైన స్వరంతో అంది...

"రామూ..."


"అమ్మా... నేను ఇక్కడే ఉన్నాను."


"ఎప్పుడూ... మంచివాడిగా ఉండు."

"ఆకలితో ఉన్నవారిని ఎప్పుడూ ఖాళీ చేతులతో పంపించకు."


రాము ఏడుస్తూ తల ఊపాడు.

"అలా అనకు అమ్మా. నువ్వే నాకు అన్నీ."


లక్ష్మి తన కొడుకు చెంపను మెల్లగా తాకింది.

"ఒకరోజు... నువ్వు చాలా పెద్ద మనిషి అవుతావు."

"అప్పుడు... నువ్వు పెట్టే ఒక్క ముద్ద అన్నం... ఎంతోమంది జీవితాలను కాపాడుతుంది."


ఆ మాటలు విన్న వెంకటయ్య గారి కళ్లలో నీళ్లు మెరిశాయి.

ఆకాశంలో మెరుపు మెరిసింది.

వర్షం ఇంకా బలంగా కురుస్తూనే ఉంది.

ఆ రాత్రి...

విధి వారి జీవితాన్ని మరోసారి పరీక్షించడానికి సిద్ధమవుతోంది...


తల్లి ప్రాణాల కోసం పోరాడుతున్న రాము
తల్లి ప్రాణాల కోసం పోరాడుతున్న రాము

5. ఆసుపత్రి గడపలో ఒక నిర్ణయం


వర్షం ఇంకా ఆగలేదు.

చీకటి రాత్రిలో ఎద్దుల బండి నెమ్మదిగా ప్రభుత్వ ఆసుపత్రి వైపు సాగుతోంది.

రాము తన తల్లి చేతిని గట్టిగా పట్టుకున్నాడు.

"అమ్మా... ఇంకొంచెం సేపు. మనం ఆసుపత్రికి చేరుకుంటున్నాం."


లక్ష్మి బలహీనంగా చిరునవ్వు నవ్వింది.

"నాకు ఏమీ కాదు నాన్నా... నువ్వు ఏడవకు."


వెంకటయ్య గారు రాము భుజంపై చేయి వేసి అన్నారు.

"ధైర్యంగా ఉండు. కష్టాలు ఎప్పటికీ ఒకేలా ఉండవు."


కొంతసేపటికి వారు ఆసుపత్రికి చేరుకున్నారు.

డాక్టర్లు వెంటనే లక్ష్మిని లోపలికి తీసుకెళ్లారు.

రాము, వెంకటయ్య గారు బయట బెంచ్‌పై కూర్చున్నారు.


ఆ రాత్రి ప్రతి నిమిషం రాముకు ఒక సంవత్సరంలా అనిపించింది.

ఆసుపత్రి గడియారం టిక్... టిక్... అని మోగుతోంది.

అతని చూపు మాత్రం తలుపు వైపే ఉంది.

కొద్దిసేపటి తరువాత డాక్టర్ బయటకు వచ్చారు.

"ఎవరు రోగి బంధువులు?"


రాము వెంటనే లేచాడు.

"నేను... ఆమె కొడుకును."


డాక్టర్ అతన్ని ప్రేమగా చూసి చెప్పారు.

"భయపడకు బాబూ. ప్రస్తుతం ప్రమాదం లేదు. కానీ ఆమె శరీరం చాలా బలహీనంగా ఉంది. మంచి ఆహారం, విశ్రాంతి, మందులు తప్పనిసరి."


రాము ఊపిరి పీల్చుకున్నాడు.

వెంకటయ్య గారు కూడా దేవుడికి మనసులో నమస్కారం చేశారు.


"డాక్టర్ గారూ... ఎంత ఖర్చు అవుతుంది?" అని వెంకటయ్య గారు అడిగారు.


డాక్టర్ వివరాలు చెప్పారు.

ఆ మొత్తం వెంకటయ్య గారి దగ్గర ఉన్న డబ్బు కంటే ఎక్కువ.


ఒక్క క్షణం ఆయన మౌనంగా నిలిచారు.

తర్వాత మెల్లగా తన చేతిలో ఉన్న పాత గడియారాన్ని తీసి చూశారు.


అది సాధారణ గడియారం కాదు.

తన కొడుకు పదో పుట్టినరోజుకు కొన్న జ్ఞాపకం.

ఆయన దానిని ఎంతో ప్రేమగా దాచుకున్నారు.

వెంటనే బయట ఉన్న చిన్న బంగారు దుకాణానికి వెళ్లి ఆ గడియారాన్ని అమ్మేశారు.


ఆ డబ్బుతో మందులు, చికిత్స ఖర్చు చెల్లించారు.

కొద్దిసేపటి తరువాత రాము అడిగాడు.

"తాతయ్య... మీ చేతి గడియారం ఎక్కడ?"


వెంకటయ్య గారు చిరునవ్వుతో అన్నారు.

"ఒక మంచి పనికి వెళ్లింది."


"మంచి పని?"


"అవును రామూ... సమయం చూపించే గడియారం పోయింది. కానీ ఒక జీవితానికి కొత్త సమయం మొదలైంది."


రాముకు ఆ మాట పూర్తిగా అర్థం కాలేదు.

కానీ ఆ రోజు అతను ఒక విషయం మాత్రం తెలుసుకున్నాడు.


నిజమైన దానం అంటే మిగిలింది ఇవ్వడం కాదు... మనకు ఎంతో విలువైనదాన్ని కూడా అవసరమైనప్పుడు విడిచిపెట్టడం.


మరుసటి ఉదయం...

లక్ష్మి ఆరోగ్యం కొంచెం మెరుగైంది.


డాక్టర్ అనుమతితో ఆమెను వార్డులోనే ఉంచారు.

రాము ఆమె పక్కనే కూర్చున్నాడు.

ఆ సమయంలో ఆసుపత్రి బయట ఒక వృద్ధుడు ఆకలితో వణుకుతూ కూర్చుని ఉన్నాడు.


అతని దగ్గర తినడానికి ఏమీ లేదు.

రాము చేతిలో ఒక చిన్న భోజన పొట్లం ఉంది.

అది వెంకటయ్య గారు తన కోసం తీసుకొచ్చినది.

రాము ఆ పొట్లాన్ని చూశాడు…


ఆ వృద్ధుడిని చూశాడు...

కొద్దిసేపు ఆలోచించాడు.

"తాతయ్య... మీరు తినండి."


వృద్ధుడి కళ్లలో నీళ్లు తిరిగాయి.

"మరి నువ్వు?"


రాము నవ్వుతూ అన్నాడు...

"మీ ఆకలి తీరితే... నా కడుపు కూడా నిండినట్టే."


దూరంగా నిలబడి ఇదంతా చూస్తున్న వెంకటయ్య గారి కళ్లలో ఆనందబాష్పాలు మెరిశాయి.

"భగవంతుడా..." అని ఆయన మనసులో అనుకున్నారు.


"నేను రాముకు అన్నం పెట్టాను. 

ఇప్పుడు రాము ప్రపంచానికి ప్రేమను పంచడం నేర్చుకుంటున్నాడు."


ఆకాశంలో వర్షం ఆగిపోయింది.

మబ్బుల మధ్య నుంచి సూర్యకిరణం భూమిపై పడింది.

అది కేవలం కొత్త ఉదయానికి కాదు...

ఒక కొత్త మనసుకు, ఒక కొత్త జీవితానికి ప్రారంభం.

===============================

ఇంకా ఉంది..

అన్నదానం పార్ట్ 3 త్వరలో మీ ముందుకు రానుంది.

===============================


మానస రెడ్డి చిచిలీ గారి కొన్ని ఇతర రచనలు:






మానస రెడ్డి చిచిలీ గారి ప్రొఫైల్ కొరకు, మనతెలుగుకథలు.కామ్ లో వారి ఇతర రచనల కొరకు


మాకు రచనలు పంపాలనుకుంటే మా వెబ్ సైట్ లో ఉన్న అప్లోడ్ లింక్ ద్వారా మీ రచనలను పంపవచ్చు.


లేదా story@manatelugukathalu.com కు text document/odt/docx రూపంలో మెయిల్ చెయ్యవచ్చు.

 

మనతెలుగుకథలు.కామ్ వారి యూ ట్యూబ్ ఛానల్ ను ఈ క్రింది లింక్ ద్వారా చేరుకోవచ్చును.

దయ చేసి సబ్స్క్రయిబ్ చెయ్యండి ( పూర్తిగా ఉచితం ).


మనతెలుగుకథలు.కామ్ వారి ఫేస్ బుక్ పేజీ చేరడానికి ఈ క్రింది లింక్ క్లిక్ చేయండి. లైక్ చేసి, సబ్స్క్రయిబ్ చెయ్యండి.


గమనిక : పాఠకులు తమ అభిప్రాయాలను మనతెలుగుకథలు.కామ్ వారి అఫీషియల్ వాట్స్ అప్ నెంబర్ : 63099 58851 కు పంపవచ్చును.


మానస రెడ్డి చిచిలీ
మానస రెడ్డి చిచిలీ

రచయిత్రి పరిచయం: https://manatelugukathalu.com/profile/manasa/profile

మానస రెడ్డి చిచిలీ తెలంగాణ రాష్ట్రంలోని హైదరాబాద్‌కు చెందిన కవయిత్రి. ఆమె రచించిన హైకూ మరియు టాంకా కవితలు Under the Basho, Mainichi Haiku వంటి అనేక పత్రికల్లో ప్రచురించబడ్డాయి. ఆమె హైకూ 2025 సంవత్సరానికి సంబంధించిన Touchstone Award కు నామినేట్ చేయబడింది. అంతేకాకుండా, ఆమె నేరుగా జపనీస్ భాషలో కూడా హైకూ రచనలు చేసారు.

telugu moral story, kids story telugu, inspirational story telugu, success failure lesson, children story telugu, Manasa Reddy Chichil, మానస రెడ్డి చిచిలీ


Comments

Rated 0 out of 5 stars.
No ratings yet

Add a rating
bottom of page