బెదిరింపులు... రాజకీయ ఒత్తిళ్లు... అవినీతికి వ్యతిరేకంగా పోరాటం... అయినా మన్విత వెనక్కి తగ్గలేదు. ప్రజల అండతో ముంబై రైల్వే స్టేషన్‌ను దివ్యాంగులకు అందుబాటులోకి తీసుకువచ్చిన ఆమె ప్రయాణం ఎలా ముగిసింది? మనో శిఖరం చివరి భాగం ఇదే.

ప్రభుత్వ పాఠశాలను దివ్యాంగులకు ఆదర్శవంతమైన విద్యాలయంగా మార్చిన మన్విత బృందం విజయాన్ని భార్గవ చేతుల మీదుగా ప్రారంభించింది. ఈ విజయం దేశవ్యాప్త ఉద్యమానికి నాంది పలికింది.

ఢిల్లీలో అధికారుల ప్రశంసలు పొందినా, నిధుల కొరతతో మన్విత ఆశలు తాత్కాలికంగా ఆగిపోతాయి. అవినీతి అధికారుల బెదిరింపులు, కార్పొరేట్ తిరస్కరణలు, పాత భావజాలంతో పోరాడుతూ ఆమె వెనక్కి తగ్గదు. చివరకు ఆరుగురు యువ ఇంజనీర్లు ఆమెకు అండగా నిలవడంతో, ఆమె ఒంటరి పోరాటం ఒక సామాజిక ఉద్యమంగా మారడం ప్రారంభమవుతుంది.

దివ్యాంగుల కోసం సమాన అవకాశాల కల్పన లక్ష్యంగా మన్విత స్పర్శ ఫౌండేషన్ డీపీఆర్‌ను సిద్ధం చేసింది. అయితే ప్రభుత్వ నిరాసక్తత, బ్యాంక్ మేనేజర్ అవమానకరమైన తిరస్కరణ ఆమెను వెనక్కు నెట్టలేకపోయాయి. ఆ సంఘటన ఆమె సంకల్పాన్ని మరింత పదును పెట్టింది.

పనిచేయని లిఫ్ట్ కారణంగా ఎదురైన అవమానం మన్విత జీవితాన్ని శాశ్వతంగా మార్చింది. కోట్ల రూపాయల జీతం, ఉన్నత పదవిని వదిలి దివ్యాంగుల ఆత్మగౌరవం కోసం పోరాడాలని నిర్ణయించిన ఆమె, స్పర్శ ఫౌండేషన్‌ను స్థాపించి ఒక నిశ్శబ్ద విప్లవానికి శ్రీకారం చుట్టింది.

మనిషిని శారీరక వైకల్యం కాదు… సమాజపు పక్షపాతమే ఎక్కువగా గాయపరుస్తుంది. ప్రేమించిన వ్యక్తి కూడా సమాజ భయంతో వెనక్కి తగ్గినప్పుడు, మన్విత జీవితంలో ఒక పెద్ద మార్పు చోటుచేసుకుంది. ఆమె కన్నీళ్లు క్రమంగా ఒక ఉద్యమంగా మారాయి. “మనో శిఖరం” ఆరో భాగంలో, ఒక యువతి ఎలా నిశ్శబ్ద విప్లవకారిణిగా మారిందో భావోద్వేగంగా చూడండి.