మనో శిఖరం - పార్ట్ 10
- Ch. Pratap
- 1 day ago
- 6 min read
మనో శిఖరం - పార్ట్ 10, మన్విత, స్పర్శ ఫౌండేషన్, దివ్యాంగులు, ప్రభుత్వ నిధులు, అవినీతి, సామాజిక మార్పు, తెలుగు సీరియల్, తెలుగు నవల, మహిళా నాయకత్వం, ఇంజనీర్లు, సేవాభావం, సామాజిక ఉద్యమం, ప్రేరణ, తెలుగు కథలు
Mano Sikharam - Part 10 - Telugu Serial | Ch. Pratap
మనో శిఖరం - పార్ట్ 10 - తెలుగు ధారావాహిక | Ch. ప్రతాప్
Published in manatelugukathalu.com on 04/07/2026
సిహెచ్ ప్రతాప్ గారి మనో శిఖరం - పార్ట్ 10 చదవండి.
మన్విత వెంటనే ఢిల్లీకి ప్రయాణమైంది. ఆమెను తీసుకువెళ్లిన కారు, ఎంతో శ్రమతో కూడిన భద్రతా తనిఖీలను దాటి, కేంద్ర సచివాలయం భవనంలోకి చేరుకుంది. అక్కడ కూడా, మంత్రిత్వ శాఖ కార్యాలయం లోపలికి చేరుకోవడానికి ఎత్తువాహనం సౌకర్యం ఉన్నా, భద్రతా సిబ్బంది ఆమెను అనుమానంగా చూడటం, ప్రతి దశలోనూ సహాయకుడిని వెతకడం ఆమె ఆత్మగౌరవాన్ని కొద్దిగా బాధించింది.
చివరికి, ఆమె ఆ ముఖ్యమైన గదిలోకి ప్రవేశించింది.
అక్కడ సుమారు ఐదుగురు సీనియర్ అధికారులు, ప్రభుత్వ పథకాలకు సంబంధించిన నిపుణులు కూర్చున్నారు. మన్విత ఏమాత్రం తడబడకుండా, తన లక్ష్యం యొక్క ఆవశ్యకతను వివరిస్తూ, తన ప్రదర్శనను మొదలుపెట్టింది. ఆమె కేవలం దయ గురించి మాట్లాడలేదు; సమానత్వం గురించి, రాజ్యాంగం గురించి, మరియు దివ్యాంగులకు సౌకర్యాలు కల్పిస్తే, దేశ ఆర్థిక వ్యవస్థకు ఎలా దోహదపడతారో గణాంకాలతో సహా వివరించింది.
తన వ్యక్తిగత అనుభవాలను, పాఠశాలల్లో విద్యార్థులు పడుతున్న బాధలను భావోద్వేగభరితంగా పంచుకుంది. ఆ ప్రెజెంటేషన్ ముగిసిన తర్వాత, ఆ గదిలో గంభీరమైన నిశ్శబ్దం అలుముకుంది. అధికారులు ఒకరి ముఖాలు ఒకరు తీక్షణంగా చూసుకున్నారు. ఆ బృందానికి నాయకత్వం వహిస్తున్న సంయుక్త కార్యదర్శి లేచి నిలబడి, మన్విత వైపు వచ్చి చిరునవ్వుతో మాట్లాడారు:
"మన్వితా గారు, మీ వివరణాత్మక నివేదిక, మీరు సమస్యను అర్థం చేసుకున్న తీరు అద్భుతం. ఇంత పటిష్టమైన నివేదికను, ఇంత వృత్తిపరంగా తయారు చేసిన వ్యక్తిని ఈ మంత్రిత్వ శాఖలో నేను ఇంతవరకు చూడలేదు. మీ నిబద్ధత, మీ సామర్థ్యం మమ్మల్ని పూర్తిగా ఆకట్టుకున్నాయి. ఈ దేశానికి మీలాంటి నాయకత్వం చాలా అవసరం. మీ లక్ష్యం నిస్సందేహంగా దేశవ్యాప్తంగా అమలు చేయదగినది," అంటూ ఆమెను మనస్ఫూర్తిగా ప్రశంసించారు.
.
మన్విత హృదయం ఆనందంతో నిండిపోయింది. ఎన్నో సంవత్సరాల పోరాటం, అవమానం తర్వాత వచ్చిన ఈ అత్యున్నత ప్రశంస ఆమె కళ్లలో నీటిని నింపింది. ఆమె తన లక్ష్యం నెరవేరబోతోందనే నమ్మకంతో గట్టిగా శ్వాస తీసుకుంది.
అయితే, ఆ సంతోషం ఎక్కువసేపు నిలవలేదు. సంయుక్త కార్యదర్శి వెంటనే ముఖంలో మార్పు తీసుకొచ్చి, తీవ్రమైన గొంతుతో అసలు విషయం చెప్పాడు:
"కానీ, మన్వితా గారు... ఈ సమయంలో మాకు ఒక సమస్య ఉంది. మీ ప్రాజెక్టుకు అవసరమైనంత పెద్ద మొత్తంలో నిధులు ప్రస్తుత బడ్జెట్లో అందుబాటులో లేవు. గత ఆరు నెలల్లో అనేక అనుకోని ఆర్థిక సమస్యలు, నిధుల మళ్లింపులు జరిగాయి. మేము మీ ప్రాజెక్టును మరో ఆరు నెలలు లేదా వచ్చే ఆర్థిక సంవత్సరం వరకు పక్కన పెట్టక తప్పడం లేదు."
"మీరు దయచేసి మమ్మల్ని వచ్చే ఏడాది తిరిగి సంప్రదించండి. అప్పటికి మేము ఈ ప్రాజెక్టు కోసం ప్రత్యేకంగా నిధులు కేటాయించడానికి ప్రయత్నిస్తాము. మీ ఫైల్ను మేము అత్యంత ముఖ్యమైన ప్రాజెక్టుల జాబితాలో ఉంచుతాము," అంటూ దయగా, కానీ నిస్సహాయంగా తెలియజేశారు.
మన్వితకు ఆ మాటలు తీవ్రమైన నిరాశను ఇచ్చాయి. ప్రశంసలు లభించాయి, నిజాయితీ నిరూపితమైంది, కానీ నిధులు దొరకలేదు. వ్యవస్థ యొక్క జాప్యం, ఆర్థిక పరిమితులు మళ్లీ ఆమె ముందు అడ్డుగోడగా నిలిచాయి. ఆమెకు అర్థమైంది: తన పోరాటం అవినీతిపరులతో మాత్రమే కాదు, బడ్జెట్ లెక్కలు, ప్రభుత్వ విధానాలతో కూడా అని.
ఆమె తన నిరాశను అణచిపెట్టుకుని, "ధన్యవాదాలు సార్. నేను మళ్లీ కచ్చితంగా వస్తాను," అని చెప్పి, ఆ గది నుంచి బయటకు వచ్చింది. ఆ రోజు, ఆమె ఢిల్లీ వీధుల్లో నడుస్తూ, తన కలల భారం తన చక్రాల కుర్చీపై ఎంత ఉందో తెలుసుకుంది. ఆ తిరస్కరణ, ఆమెకు మహా సంగ్రామంలో తాత్కాలిక విశ్రాంతి మాత్రమే అని ఆమె నిశ్చయించుకుంది. వచ్చే ఏడాది, మళ్లీ కొత్త శక్తితో, కొత్త ప్రణాళికతో పోరాడాలని ఆమె సంకల్పం చేసింది.
మన్విత, తన చక్రాల కుర్చీలో కూర్చుని, ప్రతి ప్రభుత్వ కార్యాలయాన్ని, ప్రతి అధికారిని ఓపికగా కలిసింది. ఆమె సాంకేతిక నైపుణ్యాన్ని, చట్టాలపై ఉన్న పట్టును ఉపయోగించి, వారి అభ్యంతరాలను తార్కికంగా, చట్టబద్ధంగా తిరస్కరించింది. ఆమె హృదయంలోని నమ్మకం, ఆమె మాటల్లోని నిజాయితీ ఆ అధికారుల ఉదాసీనతను నెమ్మదిగా కరిగించడం ప్రారంభించాయి. ఆ పోరాటం భౌతిక మార్పు కోసం మాత్రమే కాదు; అది మానసిక మార్పు కోసం, ఉదాసీనతపై ఉత్సాహం సాధించిన విజయం కోసం. ఆమె జీవితం ఇప్పుడు ఒక ఉన్నతమైన లక్ష్యం వైపు ప్రయాణిస్తున్న ఒక అగ్ని నౌకలా మారింది.
నిధుల కొరతతో కూడిన తిరస్కరణ, ఆమె పయనాన్ని అడ్డుకున్న ఆర్థిక అడ్డంకి మాత్రమే కాదు. మన్విత చేస్తున్న వ్యవస్థాగత మార్పు ప్రయత్నానికి అత్యంత పెద్ద శత్రువుగా నిలిచింది పాత భావజాలం, మరియు మార్పును అంగీకరించలేని మొండితనం. "ఇప్పటివరకు లేని ఈ సౌకర్యాలు ఇప్పుడు ఎందుకు కావాలి? ఇన్ని సంవత్సరాలు లేని ర్యాంపులు, ప్రత్యేక మరుగుదొడ్లు ఇప్పుడు అవసరమా? ఇదంతా డబ్బు వృథా!" అనే నిర్లక్ష్యపు మాటలు, ప్రతిఘటన రూపంలో ఆమె కృషిని తీవ్రంగా అడ్డుకున్నాయి. తమ వైఖరిని మార్చుకోవడానికి ఏమాత్రం సిద్ధంగా లేని అధికారులు, నాయకులు ఈ పాత భావజాలాన్ని బలంగా పట్టుకున్నారు.
నిధుల కొరత స్పర్శ ఫౌండేషన్కు ఒక పెద్ద యుద్ధంగా మారింది. మన్విత వేసిన వివరణాత్మక ప్రాజెక్ట్ నివేదిక (డీపీఆర్) అద్భుతంగా ఉన్నా, దానిని కార్యరూపం దాల్చేందుకు అవసరమైన ఆర్థిక సహాయం దొరకడం గగనమైంది. ప్రభుత్వ నిధులు వచ్చే ఏడాది వరకు ఆగిపోయాయి. ప్రైవేటు రంగంపై ఆశలు పెట్టుకుంటే, కార్పొరేట్ కంపెనీలు తమ సామాజిక బాధ్యత నిధులను ఇవ్వడానికి తీవ్రంగా సంకోచించాయి.
ఆ కంపెనీల అధికారులు, మన్విత ప్రతిపాదనలను విన్న తర్వాత, "ఇది లాభదాయకమైనది కాదు," లేదా "ఇది కేవలం చిన్న సమూహం కోసమే," అంటూ తమ నిర్లక్ష్యాన్ని తేలికగా చూపేవారు.
మన్విత ఆశించినంత పెద్ద మొత్తంలో నిధులు కాదు కదా, కనీసం చిన్నపాటి విరాళాలు కూడా సేకరించడం కష్టమైంది. నిధుల కోసం సమర్పించిన అనేక దరఖాస్తులు తిరస్కరించబడ్డాయి. ప్రతి తిరస్కరణ పత్రం, మన్విత యొక్క నిస్వార్థ ప్రయత్నాన్ని సమాజం అర్థం చేసుకోలేక పోతోందనే చేదు సత్యాన్ని చెప్పేది.
ఆర్థిక సమస్యలతో పోరాడుతున్న సమయంలోనే, మన్వితకు మరో తీవ్రమైన సవాలు ఎదురైంది: అవినీతి. ఆమె తొలి ప్రాజెక్టుగా ఎంచుకున్న కొన్ని పాఠశాలల్లో నిర్మాణ అనుమతుల కోసం, మరియు ప్రాజెక్టుల ఆమోదం కోసం స్థానిక అవినీతి అధికారులు ఆమెను బెదిరించడం మొదలుపెట్టారు.
వారు మన్వితను పిలిచి, "మీరు నిబంధనల గురించి మాట్లాడకండి. ఇక్కడ పని జరగాలంటే, లంచం తప్పదు. మీ ప్రాజెక్టు విలువలో కొంత శాతం మాకు ఇస్తే, మీ పనులు వేగంగా పూర్తవుతాయి," అని నిస్సిగ్గుగా డిమాండ్ చేశారు. వారు గతంలో రెవెన్యూ అధికారి అడిగినట్టుగానే, ప్రాజెక్టు విలువలో కొంత భాగాన్ని తమకు ముట్టజెప్పాలని పట్టుబట్టారు.
కానీ, రాజీ పడటానికి మన్విత ఖచ్చితంగా నిరాకరించింది. గతంలో రెవెన్యూ అధికారిని ఎదుర్కొన్న నిర్భయత్వం ఆమెలో మళ్లీ పెల్లుబికింది. ఆమె కోపంతో, ఆ అధికారులకు గట్టి సమాధానం ఇచ్చింది: "ఈ డబ్బు దివ్యాంగ విద్యార్థుల భవిష్యత్తుకు ఉద్దేశించినది. నేను నా ఆత్మగౌరవాన్ని, నా లక్ష్యాన్ని మీ అవినీతికి బలివ్వను. నా ప్రాజెక్టు ఆలస్యం అయినా సరే, నేను చట్టబద్ధంగానే పోరాడతాను. మీరు నియమాలను ఉల్లంఘిస్తే, దాని పర్యవసానాలను ఎదుర్కొంటారు!"
మన్విత తీసుకున్న ఈ నిర్ణయం, ఆమెను ఆర్థికంగా మరింత సంక్లిష్టమైన పరిస్థితుల్లోకి నెట్టింది. కానీ ఆమె ఈ త్యాగానికి సిద్ధంగా ఉంది. తన నిస్వార్థ పోరాటంలో, అవినీతికి ఏమాత్రం చోటు ఇవ్వకూడదనే నైతిక దృఢత్వం ఆమెను ముందుండి నడిపించింది. ఈ పోరాటాలు ఆమెకు వ్యవస్థ యొక్క చీకటి కోణాన్ని స్పష్టంగా చూపించాయి. వ్యవస్థను మార్చాలంటే, కేవలం డబ్బు ఉంటే సరిపోదు, అపారమైన నైతిక బలం, మరియు నిరంతర పోరాట స్ఫూర్తి ఉండాలని ఆమె గ్రహించింది.
నిరంతర తిరస్కరణ, అధికారుల నుంచి ఎదురైన మొండితనం, మరియు అవినీతి పాలకుల బెదిరింపులతో సాగిన ఈ పోరాటంలో, మన్విత ఒంటరిగా వ్యవస్థతో తలపడవలసి వచ్చింది. ఒక్కోసారి ఆ కుళ్ళిపోయిన వ్యవస్థ యొక్క బరువు ఆమెను మానసికంగా, శారీరకంగా తీవ్రంగా కృంగదీసేది. ఆమె చక్రాల కుర్చీని నడుపుకుంటూ ప్రభుత్వ కార్యాలయాల మెట్లు ఎక్కడం, దిగడం ఎంత శ్రమతో కూడుకున్నదో, అంతకు మించిన శ్రమ ఆమె ఆత్మవిశ్వాసాన్ని కాపాడుకోవడానికి పడేది.
తన కార్పొరేట్ జీవితంలో తాను అనుభవించిన సౌకర్యం, ఇప్పుడు తాను పడుతున్న కష్టం మధ్య ఉన్న అంతరం ఆమెను బాధించినా, ఆమె ఏనాడూ నిరుత్సాహపడలేదు.
ఆమెకు ఆ పోరాటంలో అండగా నిలిచింది ఆమెకున్న రెండు బలమైన ఆయుధాలు: ఒకటి కరుణ, మరొకటి మానవత్వం. ఆమె మాటల్లోని నిజాయితీ, ఆమె కళ్లలోని నిప్పులాంటి సంకల్పం కొందరిని బలంగా కదిలించింది. ఆమె తన ఆలోచనలకు, తన గొప్ప దార్శనికతకు మద్దతు ఇచ్చే, హృదయం నిండా దయ కలిగిన ఒక యువ ఇంజనీర్ల బృందాన్ని ఏర్పాటు చేసుకుంది.
ఈ బృందంలో ఆరుగురు యువ సాంకేతిక నిపుణులు ఉన్నారు. వీరంతా తమ వ్యక్తిగత జీవితాల్లో మంచి ఉద్యోగ అవకాశాలు ఉన్నా, మన్విత యొక్క నిస్వార్థ ప్రేరణకు, ఆమె లక్ష్యం యొక్క గొప్పదనానికి బలంగా ఆకర్షితులయ్యారు. వారు మన్విత కోసం ఎటువంటి వేతనం ఆశించకుండా, తమ సమయాన్ని, నైపుణ్యాన్ని ఉచితంగా అందించడానికి అంగీకరించారు. వారి దృష్టిలో, ఈ పని ఒక ఉద్యోగం కాదు; అది సామాజిక రుణం. ఆ యువకులు, ఆమె చక్రాల కుర్చీని ఒక బలహీనతగా కాకుండా, మార్పుకు నాయకత్వం వహిస్తున్న శక్తి కేంద్రంగా చూశారు.
ఈ యువ ఇంజనీర్ల బృందం చేసిన పని కేవలం నిర్మాణ పనులకు మాత్రమే పరిమితం కాలేదు. వారు కేవలం ర్యాంప్లు, ఎత్తువాహనాలు, బ్రెయిలీ సంకేతాల వంటి భౌతిక నిర్మాణాలను ఖర్చు తగ్గించి, నాణ్యతతో రూపొందించడంలో సహాయపడటమే కాకుండా, అంతకు మించి పనిచేసింది. వారి సేవ మానవ సంబంధాలను మెరుగుపరచడం వైపు దృష్టి సారించింది.
వారు వికలాంగుల కుటుంబాలను వ్యక్తిగతంగా కలిసి, కేవలం ప్రాజెక్టుల గురించి చెప్పకుండా, వారి జీవితంలో భాగమయ్యారు. ఆ కుటుంబాలలో పాతుకుపోయిన నిరాశను, నిస్సత్తువను తొలగించడానికి వారు ప్రత్యేక కృషి చేశారు. "మీ పిల్లలకు సామర్థ్యం ఉంది, మీరు వారిని ఇంట్లోనే ఉంచకండి," అని ఆ ఇంజనీర్లు తల్లిదండ్రులకు ధైర్యం చెప్పారు. వారు ఆ దివ్యాంగుల ఆత్మగౌరవాన్ని పెంచడానికి, విద్య యొక్క ఆవశ్యకతను, సమాజంలో సమాన అవకాశాలు పొందడానికి ఉన్న మార్గాలను గురించి తేటతెల్లంగా తెలియజేయడానికి తమ సామర్థ్యాన్ని వినియోగించారు.
మన్విత దార్శనికత ప్రకారం, భౌతిక మార్పు అనేది మానసిక మార్పుతో ముడిపడి ఉంది. అందుకే ఈ యువ బృందం, పాఠశాలల్లో మార్పు చేయబడిన వాతావరణం గురించి, మరియు అందుబాటు సౌకర్యాలు అందరి కోసమే అనే విషయాన్ని గురించి సాధారణ విద్యార్థులు, ఉపాధ్యాయులు మరియు స్థానిక అధికారులకు అవగాహన కార్యక్రమాలను నిర్వహించింది. ఈ ఆరుగురు యువ ఇంజనీర్లు మన్వితకు శారీరక బలంగా, సాంకేతిక మెదడుగా, మరియు భావోద్వేగ అండగా నిలిచారు. వారి నిస్వార్థ సేవ, ఆమె ఒంటరి పోరాటాన్ని ఒక సమూహ ఉద్యమంగా మార్చింది.
మన్విత లంచం ఇచ్చి ఉంటే పని త్వరగా జరిగేదా? లేక ఆమె నిజాయితీనే ఆమె గొప్ప విజయమా? మీ అభిప్రాయాన్ని కామెంట్ చేయండి. ❤️
=======================================
ఇంకా వుంది
మనో శిఖరం - పార్ట్ 11 త్వరలో..
=======================================
Ch. ప్రతాప్ గారి ప్రొఫైల్ కొరకు, మనతెలుగుకథలు.కామ్ లో వారి ఇతర రచనల కొరకు
విజయదశమి 2026 కథల పోటీల వివరాల కోసం
ఉగాది షడ్రుచుల కథల పోటీల వివరాల కోసం
మాకు రచనలు పంపాలనుకుంటే మా వెబ్ సైట్ లో ఉన్న అప్లోడ్ లింక్ ద్వారా మీ రచనలను పంపవచ్చు.
లేదా story@manatelugukathalu.com కు text document/odt/docx రూపంలో మెయిల్ చెయ్యవచ్చు.
మనతెలుగుకథలు.కామ్ వారి యూ ట్యూబ్ ఛానల్ ను ఈ క్రింది లింక్ ద్వారా చేరుకోవచ్చును.
దయ చేసి సబ్స్క్రయిబ్ చెయ్యండి ( పూర్తిగా ఉచితం ).
మనతెలుగుకథలు.కామ్ వారి ఫేస్ బుక్ పేజీ చేరడానికి ఈ క్రింది లింక్ క్లిక్ చేయండి. లైక్ చేసి, సబ్స్క్రయిబ్ చెయ్యండి.
గమనిక : పాఠకులు తమ అభిప్రాయాలను మనతెలుగుకథలు.కామ్ వారి అఫీషియల్ వాట్స్ అప్ నెంబర్ : 63099 58851 కు పంపవచ్చును.
రచయిత పరిచయం: https://www.manatelugukathalu.com/profile/pratap/profile
నేను వృత్తిరీత్యా ఒక సివిల్ ఇంజనీర్ అయినప్పటికీ, నా నిజమైన ఆసక్తి, నా జీవనసారం సాహిత్యానికే అంకితం. తెలుగు పుస్తకాల సువాసన నా జీవితంలో 1984 నుంచే పరిమళించింది. అప్పటి నుంచి పఠనం నా అలవాటుగా కాక, నా జీవనశైలిగా మారింది. పుస్తకాలు నా మనసును తీర్చిదిద్దాయి, ఆ పఠనమే క్రమంగా రచనగా రూపాంతరం చెందింది. ఆలోచనల రూపం, అనుభవాల ప్రతిబింబం, హృదయానికి స్వరం — అదే నా రచన.
ఆధ్యాత్మికత, మానవ సంబంధాల లోతులు, సామాజిక స్పృహ, ప్రజాసేవ పట్ల నాలో ఉన్న మమకారం ప్రతి రచనలోనూ ప్రతిఫలిస్తుంది. నేను రాసే ప్రతి వాక్యం పాఠకునితో చేసే ఒక మౌన సంభాషణ. నా కలం కేవలం అక్షరాలు కాదు; అది జీవనాన్ని గ్రహించే ఒక మార్గం.
ఇప్పటివరకు నేను రచించినవి రెండు వందలకుపైగా కథలు, ఐదు నవలలు, రెండు వేల వ్యాసాలు. ఇవి పలు దిన, వార, మాస పత్రికలలో, అలాగే డిజిటల్ వేదికలలో వెలువడి విభిన్న వయస్సుల పాఠకులను చేరాయి. ప్రతి రచన నా అనుభవాల సారాన్ని పాఠకుని మనసుతో కలిపే ఒక మాధ్యమంగా నిలిచింది.
సాహిత్యం నాకు హాబీ కాదు — అది నా జీవిత యానం. కొత్త ఆలోచనలను అన్వేషించడం, తెలుగు భాషా సౌందర్యాన్ని కొత్త రూపాల్లో వ్యక్తపరచడం, సమాజానికి ఉపయోగపడే మార్గాలను వెతకడం — ఇవే నా సాహిత్య సాధనకు మూలాధారం. రచన ద్వారా మనసులను మేల్కొలపడం, మనసుల్లో విలువల జ్యోతిని వెలిగించడం నా నిశ్చయం.
ఇటీవల నా కృషికి గాను ఒక ప్రముఖ సంస్థ గౌరవ డాక్టరేట్ ప్రదానం చేయడం నా జీవితంలో ఒక విశిష్ట ఘట్టం. అది కేవలం గుర్తింపే కాదు, మరింత బాధ్యతను జోడించిన ప్రేరణ.
మన పురాణాలు, ఉపనిషత్తులు, వేద వాక్యాలలో దాగి ఉన్న ఆధ్యాత్మిక జ్ఞానాన్ని ఆధునిక పాఠకులకు అందించడం, వాటి సారాన్ని సమాజానికి చేరవేయడం నా సాహిత్య లక్ష్యం. ఆ దిశగా ప్రతి రచన ఒక నూతన యత్నం, ఒక అంతర్ముఖ ప్రయాణం.
సాహిత్యం నా కోసం కేవలం అభిరుచి కాదు; అది నా ఆత్మ స్వరూపం. నా కలం నా ఆలోచనలకు శ్వాస, నా రచన నా జీవితయానం.
Comments