మనో శిఖరం - పార్ట్ 9
- Ch. Pratap
- Jun 26
- 7 min read
Updated: 6 days ago
మనో శిఖరం పార్ట్ 9, Mano Sikharam Part 9, మనో శిఖరం, మన్విత కథ, స్పర్శ ఫౌండేషన్, లంచం, అవినీతి, రెవెన్యూ అధికారి, ప్రైవేట్ బ్యాంక్, దివ్యాంగుల హక్కులు, Disability Rights Telugu Story, Inspirational Telugu Story, Motivational Story Telugu, Social Justice Story, Wheelchair Story, Telugu Novel, Telugu Audio Story, CH Pratap, తెలుగు సీరియల్ కథ, అవినీతిపై పోరాటం
Mano Sikharam - Part 9 - Telugu Serial | Ch. Pratap
మనో శిఖరం - పార్ట్ 9 - తెలుగు ధారావాహిక | Ch. ప్రతాప్
Published in manatelugukathalu.com on 26/05/2026
"లంచం అడిగాడు... ఆమె ఒక్క మాటతో ఆ అధికారిని
నిలదీసింది!"
సిహెచ్ ప్రతాప్ గారి మనో శిఖరం - పార్ట్ 9 చదవండి.
ప్రభుత్వ సంస్థల నిర్లక్ష్యం మన్వితకు కొత్త కాదు, కానీ ప్రైవేట్ రంగంలో కూడా అదే నిరాదరణ ఎదురైనప్పుడు ఆమె హృదయం లోలోపల మరింత గాయపడింది. ఆమె తన స్పర్శ ఫౌండేషన్ యొక్క విస్తృత పథకాలకు నిధులు సమకూర్చడానికి, సామాజిక ప్రాజెక్టులకు రుణాలు ఇవ్వడంలో మంచి పేరున్న ఒక ప్రైవేట్ ఆర్థిక సంస్థను ఆశ్రయించింది. ఈ సంస్థ, తమ సామాజిక బాధ్యతలో భాగంగా ఇటువంటి వినూత్న కార్యక్రమాలకు మద్దతు ఇస్తుందని ఆమె బలంగా విశ్వసించింది.
ఈసారి మన్విత, తమ సంస్థ యొక్క గత విజయం, పటిష్టమైన ఆర్థిక నిర్వహణ గురించి ఒక అద్భుతమైన ప్రెజెంటేషన్తో సిద్ధమైంది. ఆ సంస్థ ప్రధాన కార్యాలయం ఆకర్షణీయమైన అద్దాల భవనంలో ఉంది. ఈ భవనంలో సరియైన వసతులు ఉండటం ఆమెకు కొంత ఉపశమనం ఇచ్చింది. ఆమెను నేరుగా, సౌకర్యవంతంగా ప్రధాన రుణాల అధికారి నారాయణ రెడ్డి గదిలోకి తీసుకెళ్లారు. నారాయణ రెడ్డి, తన అనుభవం, సూక్ష్మ దృష్టికి ప్రైవేట్ రంగంలో పేరున్న అధికారి.
మన్విత తన ప్రెజెంటేషన్ను మొదలుపెట్టింది. ఆమె మాటల్లోని స్పష్టత, ఆర్థిక గణాంకాలపై ఆమెకున్న పట్టు, మరియు ఆమె చూపించిన గత ఆరు నెలల ఫౌండేషన్ నిర్వహణ నివేదికలు నారాయణ రెడ్డిని నిశ్చేష్టుడిని చేశాయి. మన్విత ఏమాత్రం తడబడకుండా, దివ్యాంగులకు అవసరమైన రుణాలు ఎలా ఆర్థిక స్వావలంబనకు దారితీస్తాయో వివరించింది.
ప్రెజెంటేషన్ పూర్తయిన తర్వాత, నారాయణ రెడ్డి తన కుర్చీలో వెనుకకు వాలి, ఒక క్షణం మన్విత వైపు వింతగా చూశాడు. అతని చూపులో మెచ్చుకోలు కంటే, తీవ్రమైన అనుమానం కనిపించింది.
"చూడండి మన్వితా గారు," అతను తన గొంతులో కఠినత్వాన్ని నింపుతూ అన్నాడు. "మీ ప్రతిపాదన అద్భుతంగా ఉంది. ఈ లెక్కలు చూస్తుంటే, మీరు ఒకప్పుడు గొప్ప సంస్థలో పనిచేసి ఉండాలి. కానీ, సమస్య వేరే ఉంది. మీలాంటి తెలివైన, ఇంత అనుభవం ఉన్న ఒక మహిళ, కోట్ల రూపాయల జీతాన్ని వదులుకుని, కేవలం దయ, మానవత్వం పేరుతో ఈ లాభం లేని పని ఎందుకు చేయాలి? ఎక్కడో నాకు ఒక చిన్న అనుమానం తగులుతోంది."
మన్విత హృదయం ఒక్కసారిగా స్తంభించింది. ఆమెను నిర్భయంగా చూస్తూ, నారాయణ రెడ్డి తన మనసులోని అనుమానాన్ని నేరుగా వ్యక్తం చేశాడు: "నేను గమనించినంతవరకు, ఈ రంగంలో కొన్ని సంఘాలు ప్రభుత్వ పథకాల పేరు చెప్పి పెద్ద మొత్తంలో నిధులు సేకరించి, వాటిని దుర్వినియోగం చేస్తున్నాయి. మీ గత చరిత్ర, మీ అధిక జీతం చూస్తుంటే... ఈ ఫౌండేషన్ అనేది కేవలం నిధులు సేకరించడానికి మీరు వేసిన ఒక పకడ్బందీ ప్రణాళిక లాగా, అంటే ఒక రకమైన మోసం లాగా అనిపిస్తోంది. నేను ఎంతవరకు నమ్మాలి?"
ఆ మాటలు మన్వితకు ఒక ఎదురుదెబ్బలా తగిలాయి. ఆమెను, ఆమె నిస్వార్థ లక్ష్యాన్ని, ఆమె పవిత్ర సంకల్పాన్ని కేవలం ఒక మోసంగా, ఒక అపరాధ ప్రయత్నంగా చూడటం ఆమెను భరించలేని విధంగా బాధించింది. ప్రభుత్వ అధికారులు అవమానిస్తే, ఈ ప్రైవేట్ అధికారి ఆమె నిజాయితీని అనుమానించాడు.
మన్విత తన చక్రాల కుర్చీని కొద్దిగా ముందుకు నెట్టి, తన కళ్లల్లోని పదునైన నిప్పులను నారాయణ రెడ్డికి సూటిగా చూపించింది. "నారాయణ రెడ్డి గారు! మీలాంటి అధికారులు ప్రతి నమ్మకమైన ప్రయత్నాన్ని అనుమానించినప్పుడే, ఈ దేశంలో నిజమైన మార్పు రావడం లేదు. నా జీవితంలో నేను కోల్పోయింది కేవలం నా జీతం కాదు; నేను కోల్పోయిన ఆత్మగౌరవం విలువ కోట్లలో ఉంటుంది! ఒక చక్రాల కుర్చీలో ఉన్న వ్యక్తి, తన శక్తిని కేవలం సంపాదించుకోవడం కోసం మాత్రమే కాకుండా, సమాజ సేవ కోసం ఉపయోగించవచ్చనే నిజాన్ని మీరు ఎందుకు అంగీకరించలేక పోతున్నారు?"
"నాకు ఒకసారి ఆ పది మెట్ల కింద రక్షకభటులచేత మోయబడిన అవమానం గురించి ఆలోచించండి. నేను ఈ రోజు అక్కడి నుంచి వచ్చాను. నా డబ్బు, హోదా నా శారీరక పరిమితిని దాటించలేకపోయాయి. అందుకే నేను ఈ మార్గాన్ని ఎంచుకున్నాను. ఈ ప్రతిపాదన వెనుక మోసం లేదు, అపారమైన సంకల్పం ఉంది. మీరు నా నిజాయితీని అనుమానిస్తే, మీరు నా లాంటి లక్షలాది మంది దివ్యాంగుల పనిచేసే హక్కును తిరస్కరిస్తున్నట్లే లెక్క. ఈ రుణాలు తిరిగి చెల్లించేంత సామర్థ్యం వారికి ఉందని నేను హామీ ఇవ్వగలను."
ఆమె మాటలు, ఆమె కళ్లలోని నిజాయితీ ఆ మేనేజరుకు సత్యమేమిటో కొద్దిగా అర్థమయ్యేలా చేశాయి. అతను తల ఊపాడు, కానీ తన సంస్థ నియమాలను ఉల్లంఘించలేకపోయాడు. "మీ ఉద్దేశం మంచిది. కానీ మీ సంస్థకు రుణం ఇవ్వడానికి మాకు నియమాలు అంగీకరించడం లేదు," అని చెప్పి, ఆ ప్రతిపాదనను తిరస్కరించాడు.
ఆ గది నుంచి బయటకు వచ్చేటప్పుడు, మన్విత నిస్సత్తువ చెందలేదు. ఆమెకు ఇప్పుడు స్పష్టంగా తెలిసింది: డబ్బు సంపాదించడం కంటే, నమ్మకాన్ని సంపాదించడం, నిజాయితీని నిరూపించుకోవడం ఎంత కష్టమో! ఈ తిరస్కరణ ఆమె స్పర్శ ఫౌండేషన్ పునాదిని మరింత దృఢంగా, పారదర్శకంగా నిర్మించడానికి ఆమెకు ఒక తీవ్రమైన పాఠాన్ని నేర్పింది. ఆమె పోరాటం ఇప్పుడు కేవలం భౌతిక సౌకర్యాల కోసం కాదు; అది విశ్వసనీయత కోసం, వ్యవస్థాగత అనుమానంపై నమ్మకం సాధించిన విజయం కోసం.
సామాజిక మార్పు కోసం మన్విత చేస్తున్న పోరాటం, ప్రభుత్వ, ప్రైవేట్ సంస్థల నిరాసక్తతతో రోజురోజుకు కఠినంగా మారుతోంది. వ్యవస్థలో మార్పు తీసుకురావాలంటే, ఉన్నత స్థాయిలో ఉన్నవారి మద్దతు తప్పనిసరి అని ఆమె గ్రహించింది. తన స్పర్శ ఫౌండేషన్ యొక్క అతి ముఖ్యమైన ప్రాజెక్ట్ – జిల్లాలోని అన్ని ప్రభుత్వ పాఠశాలల్లో పూర్తి అందుబాటు వసతుల కల్పన – కోసం, ఆమె ఒక శక్తివంతమైన ప్రజా ప్రతినిధిని కలవాలని నిర్ణయించుకుంది.
ఆ ప్రజా ప్రతినిధిని కలవడానికి సమయం దొరకడం కూడా ఆమెకు ఒక పెద్ద యుద్ధంలా అనిపించింది. చివరికి, ఎన్నో రోజులు కార్యాలయం చుట్టూ తిరిగిన తర్వాత, ఆమెకు కలవడానికి అవకాశం లభించింది. మన్విత ఆ సమావేశంలో తన ప్రతిపాదన పత్రాలను, తాను గతంలో పనిచేసిన అనుభవాన్ని స్పష్టంగా వివరించింది. పాఠశాలల్లో ర్యాంపులు, అందుబాటులో ఉండే మరుగుదొడ్లు, మరియు చూపులేనివారి కోసం బ్రైలీ సూచికలు ఏర్పాటు చేయడం వల్ల, దివ్యాంగ విద్యార్థులు ఎలా తమ విద్యను పూర్తి చేయగలరో భావోద్వేగంతో వివరించింది.
ఆ ప్రజా ప్రతినిధి, మన్విత మాటల్లోని నిజాయితీకి, ఆమె లక్ష్యం వెనుక ఉన్న దార్శనికతకు మెచ్చుకున్నాడు. ఆయన మన్వితను చూసి, "మన్వితా, మీ ఆలోచన అద్భుతమైనది. దేశంలో దివ్యాంగులకు సమానత్వం తీసుకురావాలంటే, మీలాంటి నాయకులు అవసరం," అని ప్రశంసించారు.
ఆయన వెంటనే తన సహాయకుడిని పిలిచి, ఆ ప్రాజెక్ట్ను వేగవంతం చేయాలని కోరుతూ జిల్లా రెవెన్యూ అధికారి పేరిట సిఫారసు లేఖను సిద్ధం చేయించాడు. ఆ లేఖలో, ఈ ప్రాజెక్ట్ యొక్క సామాజిక ఆవశ్యకతను, దీనికి వెంటనే అనుమతులు ఇచ్చి, సహాయం చేయాలని స్పష్టంగా పేర్కొన్నారు.
మన్వితకు ఆ లేఖ గొప్ప విజయంలా, విశ్వాస చిహ్నంలా తోచింది. ఆమె ఆశలన్నీ మళ్లీ చిగురించాయి. ఆ ప్రజా ప్రతినిధి కార్యాలయం నుంచి బయటకు వచ్చినప్పుడు, ఆమె తన చక్రాల కుర్చీని గర్వంగా, వేగంగా నడుపుకుంది.
ఆ ప్రజా ప్రతినిధి సిఫారసు లేఖతో, మన్విత నేరుగా జిల్లా రెవెన్యూ అధికారి రఘురాం కార్యాలయానికి చేరుకుంది. రెవెన్యూ అధికారి కార్యాలయం ఒక పాత భవనంలో మూడవ అంతస్తులో ఉంది. అక్కడ ఎలివేటర్ సౌకర్యం లేకపోవడంతో, మళ్లీ ముగ్గురు ప్యూన్ల సహాయంతో ఆమె కష్టపడి పైకి చేరుకోవాల్సి వచ్చింది.
రెవెన్యూ అధికారి రఘురాం, తన గదిలో అధికార దర్పాన్ని ప్రదర్శిస్తూ కూర్చున్నాడు. మన్విత ఆ సిఫారసు లేఖను, ప్రాజెక్టు ప్రతిపాదనను అతనికి సమర్పించింది. ఆ అధికారి, లేఖను కేవలం ఒక చూపు చూసి, పక్కన పెట్టాడు. తర్వాత, మన్విత వైపు ఓ క్రూరమైన చిరునవ్వుతో చూశాడు.
"పర్వాలేదు మన్వితా గారు," రఘురాం గొంతులో పరిహాసం ధ్వనించింది. "ప్రజా ప్రతినిధి గారి సిఫారసు అంటే చాలా గొప్ప విషయం. మీ ప్రాజెక్ట్ విలువ ఎంత? మీరు ఇచ్చిన ప్రతిపాదన ప్రకారం, దాదాపు నాలుగు కోట్ల రూపాయలు కదా?"
మన్విత "అవును, అంచనా ప్రకారం అంతే," అని సమాధానం ఇచ్చింది.
రెవెన్యూ అధికారి తన చేతి వేళ్లను కలిపి, కొద్దిగా ముందుకు వంగి, గొంతు తగ్గించి, రహస్యంగా చెప్పినట్లుగా అడిగాడు: "సరే, నేను మీకు సహాయం చేస్తాను. కానీ తెలుసు కదా, ఈ ప్రాజెక్టులు అధికారికంగా వేగంగా కదలాలంటే, కొన్ని ఖర్చులు ఉంటాయి. నాకు ఈ ప్రాజెక్ట్ మొత్తం ఖర్చులో కేవలం పాతిక శాతం కమీషన్ కావాలి. ఆ డబ్బు నా చేతికి అందితే, మీ పత్రం వెంటనే ముందుకు కదులుతుంది. మీకు నిధులు, అనుమతులు అన్నీ సులభంగా వస్తాయి. ఈ రంగంలో ఇది సాధారణం," అన్నాడు.
ఆ మాట వినగానే మన్విత ఉలిక్కిపడింది. ఆమెకు ఒళ్లంతా కోపంతో వేడెక్కింది. అంతవరకు వివిధ సంస్థల నిరాదరణను, నిర్లక్ష్యాన్ని ఎదుర్కొన్న ఆమెకు, ఈ అధికారి అడిగిన లంచం పెనుఘాతంలా తగిలింది. తన నిస్వార్థ లక్ష్యాన్ని కేవలం అవినీతికి, వ్యక్తిగత లాభానికి వాడుకోవడానికి ప్రయత్నించడం ఆమెను దారుణంగా బాధించింది.
మన్విత, తన జీవితంలో ఎప్పుడూ లేనంత కోపంతో, అతని కళ్లలోకి సూటిగా చూసింది. ఆమె గొంతు వణుకుతున్నా, ఆమె మాటల్లో ఉక్కు దృఢత్వం ఉంది.
"రఘురాం గారు! మీరు ఏమి అడుగుతున్నారో మీకు తెలుసా? నేను ఈ ప్రాజెక్టును నా కోసమో, నా సంస్థ లాభాల కోసమో చేయడం లేదు. ఇది చట్టబద్ధంగా, మానవతా దృక్పథంతో దివ్యాంగ పిల్లల భవిష్యత్తు కోసం. మీరు అడుగుతున్న పాతిక శాతం కమీషన్ అంటే, కోటి రూపాయలు! ఆ డబ్బు ప్రభుత్వ పాఠశాలల అభివృద్ధికి, దివ్యాంగ పిల్లల అవసరాల కోసం ఉపయోగపడాలి. ఆ డబ్బు లంచంగా మారి, మీ జేబుల్లోకి వెళ్లడానికి కాదు!"
ఆమె తన చక్రాల కుర్చీని ఒక్కసారిగా టేబుల్ వైపుకు నెట్టింది.
"నేను నా కోట్ల జీతాన్ని, నా సంస్థాగత భవిష్యత్తును వదులుకుంది మీలాంటి అధికారులకు లంచాలు ఇవ్వడానికి కాదు. నా లక్ష్యం న్యాయం, సమానత్వం. మీలాంటి అవినీతిపరులు వ్యవస్థలో ఉన్నంతవరకు, ఈ దేశంలో నిజమైన మార్పు రాదు. మీరు నా ప్రాజెక్ట్ను ఆపవచ్చు, కానీ నా సంకల్పాన్ని ఆపలేరు. నేను మీకు లంచం ఇవ్వను!"
ఆమె ఆ సిఫారసు లేఖను, ప్రతిపాదన పత్రాలను టేబుల్పై నుంచి తీసుకుని, వెనుతిరిగి ఒక్క క్షణం కూడా ఆలోచించకుండా బయటకు నడిచింది. రెవెన్యూ అధికారి రఘురాం, ఆమె యొక్క ఉగ్ర రూపాన్ని, నిజాయితీని చూసి నిశ్చేష్టుడై కుర్చీలో కూర్చుండిపోయాడు. అతని జీవితంలో ఇంత ధైర్యంగా, కోపంగా మాట్లాడిన వ్యక్తిని చూడలేదు.
మన్విత ఆ మూడవ అంతస్తు మెట్ల వైపుకు వెళ్లి, సహాయం కోసం పిలిచింది. ఆమె శరీరం అలసిపోయినా, ఆమె ఆత్మ మాత్రం నిప్పులా ఉంది. ఆమె లంచాన్ని తిరస్కరించడం ద్వారా, ఆమె తన సామాజిక లక్ష్యానికి ఉన్న నిబద్ధతను, తన గౌరవాన్ని నిరూపించుకుంది. ఈ సంఘటన, అవినీతికి వ్యతిరేకంగా పోరాడాలనే ఆమె సంకల్పాన్ని మరింత ఉక్కులా మార్చింది. ఆమెకు అర్థమైంది, మార్పు కేవలం నిబంధనల ద్వారా రాదు; అది నిజాయితీ మరియు నిర్భయత్వం ద్వారా వస్తుంది.
ప్రభుత్వ సంస్థలు, ప్రైవేటు సంస్థలు మరియు అవినీతి అధికారుల నుంచి ఎదురైన నిరాదరణ, ప్రతిఘటన మన్విత సంకల్పాన్ని ఏమాత్రం కుంగదీయలేదు. తన వ్యక్తిగత పొదుపు, చిన్నపాటి విరాళాలు మరియు తన సాంకేతిక పరిజ్ఞానాన్ని ఉపయోగించి, మన్విత స్పర్శ ఫౌండేషన్ తరఫున ఒక సమగ్రమైన సాధ్యత నివేదికను సిద్ధం చేసింది.
ఈ నివేదికలో, దేశవ్యాప్తంగా ప్రభుత్వ పాఠశాలలు మరియు కార్యాలయాలను దివ్యాంగులకు అనుకూలంగా మార్చడానికి అవసరమైన నిధులు, నిర్మాణ ప్రణాళిక, కాలపరిమితి, మరియు దాని వల్ల సమాజానికి కలిగే ప్రయోజనాలను వివరంగా పొందుపరిచింది. ఆమె లక్ష్యం రాష్ట్ర ప్రభుత్వాల పరిధిని దాటి, కేంద్ర ప్రభుత్వం నుంచి జాతీయ స్థాయి ప్రాజెక్టుగా దీనికి నిధులు పొందడం.
ఆ సాధ్యత నివేదికను, ఒక సిఫారసు లేఖతో సహా, సామాజిక న్యాయం మరియు సాధికారత మంత్రిత్వ శాఖకు పంపింది. ఆ నివేదిక, ఒకప్పుడు తాను పని చేసిన సంస్థలలో తయారుచేసిన వృత్తిపరమైన ప్రమాణాలను మించి, అత్యంత పటిష్టంగా ఉంది. ఆ నివేదిక తన లక్ష్యానికి ఒక రాతపూర్వక రూపం.
ఆ నివేదిక ఢిల్లీకి చేరిన తర్వాత, ఆరు నెలల పాటు మన్వితకు ఎటువంటి ప్రతిస్పందన రాలేదు. ప్రతిరోజూ ఉదయం లేవగానే, ఆ మంత్రిత్వ శాఖ నుంచి ఏమైనా ఉత్తరం, లేదా కనీసం ఒక ఫోన్ వస్తుందేమోనని ఆమె ఆశగా ఎదురుచూసేది.
ఆ ఆరు నెలలు మన్వితకు యుగాలలా అనిపించాయి. కార్యాలయాల్లో తిరస్కరణ, అధికారుల నుంచి నిర్లక్ష్యం ఆమెకు అలవాటే అయినా, ఈ నిశ్శబ్దం ఆమెను మరింత వేధించింది.
తన మహా లక్ష్యం ప్రభుత్వ పత్రాల కుప్పల్లో కనుమరుగైపోయిందేమో అని భయపడింది. అయితే, ఒక రోజు, అనుకోకుండా ఆమెకు ఢిల్లీ నుంచి పిలుపు వచ్చింది. సామాజిక న్యాయం మరియు సాధికారత మంత్రిత్వ శాఖలోని ఉన్నత స్థాయి అధికారులు ఆమె నివేదికను పరిశీలించడానికి, మరియు ఆమె ప్రణాళికను స్వయంగా తెలుసుకోవడానికి ఆమెను రాజధానికి రమ్మని కోరారు. ఆ పిలుపు మన్వితకు తన పోరాటం ఫలించబోతోందనే కొత్త ఆశను ఇచ్చింది.
=======================================
=======================================
Ch. ప్రతాప్ గారి ప్రొఫైల్ కొరకు, మనతెలుగుకథలు.కామ్ లో వారి ఇతర రచనల కొరకు
విజయదశమి 2026 కథల పోటీల వివరాల కోసం
ఉగాది షడ్రుచుల కథల పోటీల వివరాల కోసం
మాకు రచనలు పంపాలనుకుంటే మా వెబ్ సైట్ లో ఉన్న అప్లోడ్ లింక్ ద్వారా మీ రచనలను పంపవచ్చు.
లేదా story@manatelugukathalu.com కు text document/odt/docx రూపంలో మెయిల్ చెయ్యవచ్చు.
మనతెలుగుకథలు.కామ్ వారి యూ ట్యూబ్ ఛానల్ ను ఈ క్రింది లింక్ ద్వారా చేరుకోవచ్చును.
దయ చేసి సబ్స్క్రయిబ్ చెయ్యండి ( పూర్తిగా ఉచితం ).
మనతెలుగుకథలు.కామ్ వారి ఫేస్ బుక్ పేజీ చేరడానికి ఈ క్రింది లింక్ క్లిక్ చేయండి. లైక్ చేసి, సబ్స్క్రయిబ్ చెయ్యండి.
గమనిక : పాఠకులు తమ అభిప్రాయాలను మనతెలుగుకథలు.కామ్ వారి అఫీషియల్ వాట్స్ అప్ నెంబర్ : 63099 58851 కు పంపవచ్చును.
రచయిత పరిచయం: https://www.manatelugukathalu.com/profile/pratap/profile
నేను వృత్తిరీత్యా ఒక సివిల్ ఇంజనీర్ అయినప్పటికీ, నా నిజమైన ఆసక్తి, నా జీవనసారం సాహిత్యానికే అంకితం. తెలుగు పుస్తకాల సువాసన నా జీవితంలో 1984 నుంచే పరిమళించింది. అప్పటి నుంచి పఠనం నా అలవాటుగా కాక, నా జీవనశైలిగా మారింది. పుస్తకాలు నా మనసును తీర్చిదిద్దాయి, ఆ పఠనమే క్రమంగా రచనగా రూపాంతరం చెందింది. ఆలోచనల రూపం, అనుభవాల ప్రతిబింబం, హృదయానికి స్వరం — అదే నా రచన.
ఆధ్యాత్మికత, మానవ సంబంధాల లోతులు, సామాజిక స్పృహ, ప్రజాసేవ పట్ల నాలో ఉన్న మమకారం ప్రతి రచనలోనూ ప్రతిఫలిస్తుంది. నేను రాసే ప్రతి వాక్యం పాఠకునితో చేసే ఒక మౌన సంభాషణ. నా కలం కేవలం అక్షరాలు కాదు; అది జీవనాన్ని గ్రహించే ఒక మార్గం.
ఇప్పటివరకు నేను రచించినవి రెండు వందలకుపైగా కథలు, ఐదు నవలలు, రెండు వేల వ్యాసాలు. ఇవి పలు దిన, వార, మాస పత్రికలలో, అలాగే డిజిటల్ వేదికలలో వెలువడి విభిన్న వయస్సుల పాఠకులను చేరాయి. ప్రతి రచన నా అనుభవాల సారాన్ని పాఠకుని మనసుతో కలిపే ఒక మాధ్యమంగా నిలిచింది.
సాహిత్యం నాకు హాబీ కాదు — అది నా జీవిత యానం. కొత్త ఆలోచనలను అన్వేషించడం, తెలుగు భాషా సౌందర్యాన్ని కొత్త రూపాల్లో వ్యక్తపరచడం, సమాజానికి ఉపయోగపడే మార్గాలను వెతకడం — ఇవే నా సాహిత్య సాధనకు మూలాధారం. రచన ద్వారా మనసులను మేల్కొలపడం, మనసుల్లో విలువల జ్యోతిని వెలిగించడం నా నిశ్చయం.
ఇటీవల నా కృషికి గాను ఒక ప్రముఖ సంస్థ గౌరవ డాక్టరేట్ ప్రదానం చేయడం నా జీవితంలో ఒక విశిష్ట ఘట్టం. అది కేవలం గుర్తింపే కాదు, మరింత బాధ్యతను జోడించిన ప్రేరణ.
మన పురాణాలు, ఉపనిషత్తులు, వేద వాక్యాలలో దాగి ఉన్న ఆధ్యాత్మిక జ్ఞానాన్ని ఆధునిక పాఠకులకు అందించడం, వాటి సారాన్ని సమాజానికి చేరవేయడం నా సాహిత్య లక్ష్యం. ఆ దిశగా ప్రతి రచన ఒక నూతన యత్నం, ఒక అంతర్ముఖ ప్రయాణం.
సాహిత్యం నా కోసం కేవలం అభిరుచి కాదు; అది నా ఆత్మ స్వరూపం. నా కలం నా ఆలోచనలకు శ్వాస, నా రచన నా జీవితయానం.
Comments