మనో శిఖరం - పార్ట్ 8
- Ch. Pratap
- 17 hours ago
- 6 min read
Mano Sikharam - Part 8 - Telugu Serial | Ch. Pratap
మనో శిఖరం - పార్ట్ 8 - తెలుగు ధారావాహిక | Ch. ప్రతాప్
Published in manatelugukathalu.com on 16/05/2026
ఇక మనో శిఖరం - పార్ట్ 8 చదవండి.
మన్విత తన కార్పొరేట్ ప్రపంచపు అపారమైన అనుభవాన్ని రంగరించి, స్పర్శ ఫౌండేషన్ యొక్క వివరణాత్మక ప్రాజెక్ట్ నివేదికను (డీపీఆర్) సిద్ధం చేసింది. ఈ పత్రం కేవలం నిధుల అభ్యర్థన కాదు; ఇది సామాజిక సమానత్వం కోసం రూపొందించిన ఒక అత్యంత శక్తిమంతమైన వ్యూహాత్మక ప్రణాళిక. ఈ నివేదిక, ఫౌండేషన్ యొక్క లక్ష్యాలను మూడు ప్రధాన నిలువు వరుసలుగా విభజించింది, ప్రతీ విభాగాన్ని నిర్దిష్టమైన కార్యాచరణ ప్రణాళికతో అనుసంధానించింది.
స్పర్శ ఫౌండేషన్ యొక్క ప్రధాన లక్ష్యం, దివ్యాంగులు ఏ విధమైన శారీరక, సామాజిక అడ్డంకులు లేకుండా, ఆత్మగౌరవంతో, స్వతంత్రంగా జీవించడానికి వీలు కల్పించే ఒక సమ్మిళిత సమాజాన్ని నిర్మించడం. వారి హక్కులు రాజ్యాంగంలో రాతపూర్వకంగా ఉన్నప్పటికీ, అవి భౌతిక అడ్డంకుల కారణంగా వారు కోల్పోకూడదు అనే దార్శనికత ఆమెది. ఈ లక్ష్యాన్ని సాధించడానికి, మన్విత మూడు కీలక రంగాలపై దృష్టి సారించింది:
మొదటిది, భౌతిక అందుబాటు: ప్రభుత్వ రంగంలోని ముఖ్యమైన ప్రదేశాలను సార్వజనీయ రూపకల్పన ప్రకారం మార్చడం. ఈ రంగంలో, డీపీఆర్ మొదటి దశగా దేశంలోని పాతిక ప్రధాన నగరాల్లోని అత్యంత రద్దీగా ఉండే ప్రభుత్వ పాఠశాలలు, జిల్లా ఆసుపత్రులు, మరియు జిల్లా స్థాయి ప్రభుత్వ కార్యాలయాలను గుర్తించింది. ప్రతీ భవనానికి సాంకేతిక పరిశీలన నిర్వహించి, ఎత్తువాహనాలు లేనిచోట ర్యాంపులు, అందుబాటులో ఉండే మరుగుదొడ్లు, మరియు చక్రాల కుర్చీలకు అనుకూలమైన కార్యాలయ వేదికలను నిర్మించాలని ప్రతిపాదించింది. ముఖ్యంగా, పాఠశాలల భవనాలలో స్పర్శతో గుర్తించగలిగే మార్గాలు మరియు బ్రైలీ సూచికలు ఏర్పాటు చేయడం ఈ ప్రణాళికలో అత్యంత కీలకం.
రెండవది, విద్య మరియు ఉపాధిలో సమానత్వం: దివ్యాంగులు ఎలాంటి వివక్ష లేకుండా ఉన్నత విద్యను, ఉద్యోగ అవకాశాలను పొందగలగాలి. ఈ రంగం కింద, మన్విత సామర్థ్యం పెంపుదల కేంద్రాలను ఏర్పాటు చేయాలని ప్రతిపాదించింది. ఈ కేంద్రాలు దివ్యాంగులకు తమ వైకల్యానికి అనుగుణంగా అత్యాధునిక సాంకేతిక విద్యలో శిక్షణ ఇవ్వాలి.
ఈ శిక్షణ పూర్తి చేసుకున్న ప్రతిభావంతులకు, ప్రభుత్వ మరియు ప్రైవేట్ సంస్థలలో ఉద్యోగాలు కల్పించేందుకు ఉద్యోగ సభలను నిర్వహించాలని ప్రణాళిక రూపొందించింది. అంతేకాక, ఉద్యోగ ఇంటర్వ్యూలలో దివ్యాంగుల పట్ల వివక్ష చూపకుండా, వారి సామర్థ్యాన్ని మాత్రమే పరిగణనలోకి తీసుకోవాలని ప్రభుత్వ, ప్రైవేట్ సంస్థలకు అవగాహన కల్పించే నిరంతర కార్యక్రమాలను అమలు చేయాలని నిర్ణయించింది.
మూడవది, చట్టపరమైన మార్పు: దివ్యాంగుల హక్కుల పరిరక్షణ కోసం ఇప్పటికే ఉన్న చట్టాలను పటిష్టం చేయడం మరియు వాటి కార్యాచరణను పర్యవేక్షించడం. మన్విత, దివ్యాంగుల హక్కుల చట్టాల అమలును పర్యవేక్షించడానికి ప్రత్యేక బృందాలను ఏర్పాటు చేయాలని ప్రతిపాదించింది. ఈ బృందాలు ప్రభుత్వ సంస్థలు నిబంధనలను పాటిస్తున్నాయో లేదో నిరంతరం తనిఖీ చేస్తాయి. ఏవైనా లోపాలు లేదా వివక్షత జరిగితే, వాటిని సమగ్రమైన నివేదిక రూపంలో న్యాయ వ్యవస్థకు, మరియు ఉన్నత అధికారులకు సమర్పించాలని ప్రణాళిక వేసింది. ఈ చట్టాల గురించి సామాన్య ప్రజలకు మరియు దివ్యాంగులకు అవగాహన కల్పించడానికి సమాచార ప్రచారాన్ని చేపట్టడం కూడా ఈ ప్రణాళికలో భాగం.
మన్విత తన వివరణాత్మక ప్రాజెక్ట్ నివేదికలో పదేళ్ల కాలపరిమితితో సాధించాల్సిన దీర్ఘకాలిక లక్ష్యాలను నిర్దేశించింది: దేశంలోని పాతిక ప్రధాన నగరాలలోని సమస్త ప్రభుత్వ పాఠశాలలు, ఆసుపత్రులు, మరియు జిల్లా స్థాయి ప్రభుత్వ కార్యాలయాలు దివ్యాంగులకు నూటికి నూరు శాతం అందుబాటులో ఉండేలా తీర్చిదిద్దడం. అలాగే, దివ్యాంగుల పట్ల సమాజంలో ఉన్న నిర్లక్ష్యాన్ని, పక్షపాతాన్ని పూర్తిగా తొలగించడం ద్వారా, వారిని దయకు అర్హులుగా కాకుండా, సమాన పౌరులుగా గుర్తించే మానసిక మార్పును తీసుకురావడం.
ఈ లక్ష్యాలను కొలవడానికి, మన్విత స్పర్శ ఫౌండేషన్ తరఫున సాధించాల్సిన నిర్దిష్ట లక్ష్యాలను వివరించింది: మొదటి మూడు సంవత్సరాలలో, ప్రతి లక్ష జనాభాకు కనీసం పది ప్రభుత్వ పాఠశాలల్లో ర్యాంపులు, అందుబాటులో ఉండే మరుగుదొడ్లు, మరియు ప్రత్యేక తరగతి గదులను ఏర్పాటు చేయడం. దివ్యాంగులలోని ప్రతిభావంతులకు ప్రత్యేక శిక్షణ కార్యక్రమాలు నిర్వహించి, కనీసం ఐదు వేల మందికి ప్రభుత్వ, ప్రైవేట్ రంగాలలో ఉపాధి అవకాశాలు కల్పించడం. అంతేకాక, దివ్యాంగుల పట్ల అధికారులకు మరియు ఉపాధ్యాయులకు అవగాహన కల్పించే పది వేల మంది శిక్షకులను తయారుచేయడం.
ఈ వివరణాత్మక ప్రాజెక్ట్ నివేదిక (డీపీఆర్) మన్విత పోరాటానికి అధికారిక ఆధారాన్ని ఇచ్చింది. ఇది ఆమెను కేవలం ఒక సామాజిక కార్యకర్తగా కాకుండా, వ్యవస్థాగత మార్పుల కోసం పోరాడుతున్న ఒక వ్యూహాత్మక నాయకురాలిగా నిలబెట్టింది. ఆమె వైకల్యాన్ని అడ్డుగా ఉంచిన వ్యవస్థకు, తన సామర్థ్యాన్ని, దార్శనికతను రుజువు చేస్తూ, మన్విత ఈ నివేదికను తయారుచేసింది. ఇది ఆమె సహనం, పట్టుదల మరియు నిరంతర పోరాటానికి ఒక ప్రతిబింబం.
తొలినాళ్లలో, కార్పొరేట్ ప్రపంచపు మెరుపుల వెలుగును వదిలి, సామాజిక న్యాయ పోరాటంలో అడుగుపెట్టిన మన్వితకు దారుణమైన ప్రతిఘటన ఎదురైంది. ఆమె కలలు కన్న వ్యవస్థను మార్చడానికి ప్రయత్నించినప్పుడు, ఆ నిర్జీవమైన వ్యవస్థ ఆమెపై తిరిగి దాడి చేసింది. మన్విత శక్తిమంతమైన ఆలోచనలు, సంస్కరణల ప్రతిపాదనలు ప్రభుత్వ అధికారుల నుంచి పూర్తి నిరాసక్తత మరియు తీవ్రమైన వ్యతిరేకతను మాత్రమే పొందాయి. ప్రభుత్వ కార్యాలయాల్లో పనిచేసే అధికారులు, మన్విత ప్రతిపాదనలను కేవలం అదనపు పనిగా, తమకు తలకు మించిన భారంగా భావించారు.
వారి ఉదాసీనత ఆమె హృదయాన్ని మెలిపెట్టింది. ఆమెకు సాయం చేసే బదులు, "నీకెందుకు ఇదంతా?" అని ప్రశ్నించే వారి మాటలు వేధించేవి.
ఈ పోరాటంలో అత్యంత బాధాకరమైన, నాటకీయమైన సంఘటనలలో ఒకటి, తన స్పర్శ ఫౌండేషన్ కార్యకలాపాలు విస్తరించడానికి నిధుల కోసం ఒక ప్రభుత్వ రంగ బ్యాంకు మేనేజర్ను కలిసినప్పుడు జరిగింది. మన్విత ఆ సమావేశం కోసం ఎంతో ఆత్మవిశ్వాసంతో సిద్ధమైంది. ఆమె ప్రతిపాదన: దివ్యాంగుల కోసం తక్కువ వడ్డీకి వ్యక్తిగత రుణాలు అందించే ఒక పథకాన్ని, స్పర్శ ఫౌండేషన్ పర్యవేక్షణలో ప్రారంభించడం. దీనికి నిధులు, బ్యాంకు నుండి సంస్థాగత సహకారం కావాలి.
ఆ బ్యాంక్ శాఖ అతి ముఖ్యమైన వాణిజ్య కూడలిలో ఉంది. దురదృష్టవశాత్తూ, ఆ శాఖ భవనం యొక్క రెండవ అంతస్తులో ఉంది. మన్వితను మేనేజర్ గదిలోకి తీసుకెళ్లడానికి అక్కడ కూడా సరియైన ర్యాంపు సౌకర్యం లేదు. ముగ్గురు ప్యూన్లు కష్టపడి ఆమెను చక్రాల కుర్చీతో సహా మెట్లు దాటించి లోపలికి చేర్చారు. ఆ శ్రమను చూసిన మేనేజరు, తన కుర్చీలో అహంకారంగా కూర్చుని, కనీసం నిలబడకుండానే, మన్విత వైపు ఓ జాలి, అపహాస్యం కలగలిపిన చూపు విసిరాడు.
మన్విత స్పష్టంగా, వివరంగా తన ప్రతిపాదనను వివరించింది. తాను ఒకప్పుడు ఒక బహుళజాతి సంస్థలో ఉన్నత పదవిలో పనిచేసిన అనుభవాన్ని, ఫౌండేషన్ యొక్క ఆర్థిక ప్రణాళికను వివరించింది. మన్విత మాటల్లో పదును, విశ్వసనీయత ఉన్నా, మేనేజరు అస్సలు వినడానికి సిద్ధంగా లేడు. అతను మధ్యలోనే ఆమెను అడ్డుకుని, తన ముక్కు అంచున పెట్టుకున్న కళ్లద్దాల పైనుంచి ఆమెను తేరిపార చూశాడు.
"క్షమించండి మన్వితా గారు," అంటూ అతను ఎగతాళిగా నవ్వాడు. "మీరు చెప్తున్న లెక్కలు, మీ సామర్థ్యం గొప్పదే కావచ్చు. కానీ సామాజిక వాస్తవాలు వేరు. మీరు దివ్యాంగులకు రుణాలు ఇవ్వమంటున్నారు. వారు ఆ రుణాలు తిరిగి చెల్లించే హామీ ఏమిటి? వారి ఆర్థిక స్థిరత్వం ఎంతవరకు ఉంటుంది? సాధారణ వ్యక్తులే రుణాలను తిరిగి చెల్లించలేకపోతున్నారు. మరి శారీరక వైకల్యం ఉన్నవారు ఎలా చెల్లించగలరు?"
మన్విత హృదయం పగిలిపోయింది. అతను ఆమెను, ఆమె సంస్థను మాత్రమే కాదు; ఆ ప్రతిపాదనపై ఆధారపడిన లక్షలాది మంది దివ్యాంగుల సామర్థ్యాన్ని ఒకే ఒక్క మాటతో తిరస్కరించాడు. "దివ్యాంగులు కేవలం దయకు అర్హులు, రుణానికి కాదు" అనే భయంకరమైన తీర్పు ఆ మాటల్లో ధ్వనించింది.
మన్విత ఉగ్రరూపం దాల్చింది. ఆమె తన చక్రాల కుర్చీని ముందుకు నెట్టి, కోపంతో, ఆత్మవిశ్వాసంతో గట్టిగా మాట్లాడింది: "మేనేజర్ గారు, మీ బ్యాంకు వారికి రుణం ఇవ్వాలంటే శరీర ధృవీకరణ పత్రం కావాలి తప్ప, వారి మేధస్సు లేదా పనితీరు అవసరం లేదా? నేను ఒకప్పుడు కోట్లకు కోట్లు లాభాలు తెచ్చిన అధికారిణిని. నేను ఈ రోజు నా లాంటి వారికి సమస్యల పరిష్కారం కోసం ప్రయత్నిస్తున్నాను. మీరు అడుగుతున్నది, మీరు వారిని నమ్మడానికి భయపడుతున్నారని మాత్రమే!"
"మీరు రిస్క్ తీసుకోలేకపోతే, ఆ రిస్క్ను నేను తీసుకుంటాను. నేను వ్యక్తిగతంగా హామీ ఇస్తాను. నాకున్న ఆస్తి, నా పొదుపు మొత్తం దీనికి హామీగా పెడతాను. కానీ, మీరు దివ్యాంగులను కేవలం భారంగా చూసే మీ పాత ఆలోచనలను మార్చుకోలేకపోతున్నారు. ఇది నా ప్రతిపాదన తిరస్కరణ కాదు; ఇది మీ బ్యాంకు మానవత్వం వైపు వెళ్లే అవకాశాన్ని తిరస్కరించినట్లు అవుతుంది," అంటూ గట్టిగా, ధైర్యంగా సమాధానం ఇచ్చింది.
ఆమె మాటలు మేనేజరును నిశ్చేష్టుడిని చేశాయి. అతను ఆమె నిబద్ధతను, ఆత్మవిశ్వాసాన్ని చూసి కొద్దిగా చలించాడు, కానీ తన పద్ధతులు, నియమాలు మార్చుకోడానికి సిద్ధంగా లేడు. అతను కేవలం "క్షమించండి. మాకు ఇది సాధ్యం కాదు," అని చెప్పి, మన్వితను వెళ్లాల్సిందిగా సైగ చేశాడు.
మన్విత ఆ గది నుంచి బయటకు వచ్చేటప్పుడు, ఆమే కళ్లలో విచారం కంటే నిప్పు ఎక్కువగా ఉంది. ఆ రోజు ఆమె కేవలం రుణాన్ని కోల్పోలేదు; వ్యవస్థను మార్చడానికి తాను చేయాల్సిన పోరాటం ఎంత లోతైనది, ఎంత దీర్ఘకాలికమైనది అని మరింత స్పష్టంగా అర్థం చేసుకుంది.
ఆ తిరస్కరణ ఆమె సంకల్పాన్ని వంద రెట్లు పెంచింది. ఆమె వెనుతిరిగి చూడకుండా, తన చక్రాల కుర్చీని తానే గట్టిగా నెట్టుకుంటూ, ఆ బ్యాంక్ మెట్లపైనుంచి దిగడానికి సహాయం తీసుకోకుండా, వేరే అందుబాటు మార్గం కోసం పట్టుదలగా వెళ్లడం మొదలుపెట్టింది.
=======================================
ఇంకా వుంది
మనో శిఖరం - పార్ట్ 9 త్వరలో..
=======================================
Ch. ప్రతాప్ గారి ప్రొఫైల్ కొరకు, మనతెలుగుకథలు.కామ్ లో వారి ఇతర రచనల కొరకు
విజయదశమి 2026 కథల పోటీల వివరాల కోసం
ఉగాది షడ్రుచుల కథల పోటీల వివరాల కోసం
మాకు రచనలు పంపాలనుకుంటే మా వెబ్ సైట్ లో ఉన్న అప్లోడ్ లింక్ ద్వారా మీ రచనలను పంపవచ్చు.
లేదా story@manatelugukathalu.com కు text document/odt/docx రూపంలో మెయిల్ చెయ్యవచ్చు.
మనతెలుగుకథలు.కామ్ వారి యూ ట్యూబ్ ఛానల్ ను ఈ క్రింది లింక్ ద్వారా చేరుకోవచ్చును.
దయ చేసి సబ్స్క్రయిబ్ చెయ్యండి ( పూర్తిగా ఉచితం ).
మనతెలుగుకథలు.కామ్ వారి ఫేస్ బుక్ పేజీ చేరడానికి ఈ క్రింది లింక్ క్లిక్ చేయండి. లైక్ చేసి, సబ్స్క్రయిబ్ చెయ్యండి.
గమనిక : పాఠకులు తమ అభిప్రాయాలను మనతెలుగుకథలు.కామ్ వారి అఫీషియల్ వాట్స్ అప్ నెంబర్ : 63099 58851 కు పంపవచ్చును.
రచయిత పరిచయం: https://www.manatelugukathalu.com/profile/pratap/profile
నేను వృత్తిరీత్యా ఒక సివిల్ ఇంజనీర్ అయినప్పటికీ, నా నిజమైన ఆసక్తి, నా జీవనసారం సాహిత్యానికే అంకితం. తెలుగు పుస్తకాల సువాసన నా జీవితంలో 1984 నుంచే పరిమళించింది. అప్పటి నుంచి పఠనం నా అలవాటుగా కాక, నా జీవనశైలిగా మారింది. పుస్తకాలు నా మనసును తీర్చిదిద్దాయి, ఆ పఠనమే క్రమంగా రచనగా రూపాంతరం చెందింది. ఆలోచనల రూపం, అనుభవాల ప్రతిబింబం, హృదయానికి స్వరం — అదే నా రచన.
ఆధ్యాత్మికత, మానవ సంబంధాల లోతులు, సామాజిక స్పృహ, ప్రజాసేవ పట్ల నాలో ఉన్న మమకారం ప్రతి రచనలోనూ ప్రతిఫలిస్తుంది. నేను రాసే ప్రతి వాక్యం పాఠకునితో చేసే ఒక మౌన సంభాషణ. నా కలం కేవలం అక్షరాలు కాదు; అది జీవనాన్ని గ్రహించే ఒక మార్గం.
ఇప్పటివరకు నేను రచించినవి రెండు వందలకుపైగా కథలు, ఐదు నవలలు, రెండు వేల వ్యాసాలు. ఇవి పలు దిన, వార, మాస పత్రికలలో, అలాగే డిజిటల్ వేదికలలో వెలువడి విభిన్న వయస్సుల పాఠకులను చేరాయి. ప్రతి రచన నా అనుభవాల సారాన్ని పాఠకుని మనసుతో కలిపే ఒక మాధ్యమంగా నిలిచింది.
సాహిత్యం నాకు హాబీ కాదు — అది నా జీవిత యానం. కొత్త ఆలోచనలను అన్వేషించడం, తెలుగు భాషా సౌందర్యాన్ని కొత్త రూపాల్లో వ్యక్తపరచడం, సమాజానికి ఉపయోగపడే మార్గాలను వెతకడం — ఇవే నా సాహిత్య సాధనకు మూలాధారం. రచన ద్వారా మనసులను మేల్కొలపడం, మనసుల్లో విలువల జ్యోతిని వెలిగించడం నా నిశ్చయం.
ఇటీవల నా కృషికి గాను ఒక ప్రముఖ సంస్థ గౌరవ డాక్టరేట్ ప్రదానం చేయడం నా జీవితంలో ఒక విశిష్ట ఘట్టం. అది కేవలం గుర్తింపే కాదు, మరింత బాధ్యతను జోడించిన ప్రేరణ.
మన పురాణాలు, ఉపనిషత్తులు, వేద వాక్యాలలో దాగి ఉన్న ఆధ్యాత్మిక జ్ఞానాన్ని ఆధునిక పాఠకులకు అందించడం, వాటి సారాన్ని సమాజానికి చేరవేయడం నా సాహిత్య లక్ష్యం. ఆ దిశగా ప్రతి రచన ఒక నూతన యత్నం, ఒక అంతర్ముఖ ప్రయాణం.
సాహిత్యం నా కోసం కేవలం అభిరుచి కాదు; అది నా ఆత్మ స్వరూపం. నా కలం నా ఆలోచనలకు శ్వాస, నా రచన నా జీవితయానం.
Comments