శుక్రాచార్యుడి ఆజ్ఞతో శర్మిష్ఠ, నారాచి కలిసి గురుకులానికి వెళ్లేందుకు సిద్ధమవుతారు. తల్లిదండ్రులు జాగ్రత్తలు చెబుతూ ధైర్యం నూరిపోస్తారు. రాజకుమార్తెగా జీవించిన శర్మిష్ఠ, ఇప్పుడు దేవయానికి దాసీగా సేవ చేయాల్సిన పరిస్థితి రావడంతో రాచనగరం మొత్తం విషాదంలో మునిగిపోతుంది. భావోద్వేగాలతో నిండిన ఈ భాగం కథలో కీలక మలుపును చూపిస్తుంది.

పనిచేయని లిఫ్ట్ కారణంగా ఎదురైన అవమానం మన్విత జీవితాన్ని శాశ్వతంగా మార్చింది. కోట్ల రూపాయల జీతం, ఉన్నత పదవిని వదిలి దివ్యాంగుల ఆత్మగౌరవం కోసం పోరాడాలని నిర్ణయించిన ఆమె, స్పర్శ ఫౌండేషన్‌ను స్థాపించి ఒక నిశ్శబ్ద విప్లవానికి శ్రీకారం చుట్టింది.

మనిషిని శారీరక వైకల్యం కాదు… సమాజపు పక్షపాతమే ఎక్కువగా గాయపరుస్తుంది. ప్రేమించిన వ్యక్తి కూడా సమాజ భయంతో వెనక్కి తగ్గినప్పుడు, మన్విత జీవితంలో ఒక పెద్ద మార్పు చోటుచేసుకుంది. ఆమె కన్నీళ్లు క్రమంగా ఒక ఉద్యమంగా మారాయి. “మనో శిఖరం” ఆరో భాగంలో, ఒక యువతి ఎలా నిశ్శబ్ద విప్లవకారిణిగా మారిందో భావోద్వేగంగా చూడండి.

శర్మిష్ఠ పెళ్లి చూపుల ఆనందం మధ్య దేవయాని ఆగ్రహం రాజభవనాన్ని కుదిపేస్తుంది. గురువుగారిని నిర్లక్ష్యం చేశారనే భావనతో శుక్రాచార్యుడి కోపం పెరుగుతుంది. విందు ముగిసిన తర్వాత వృషపర్వుడు ఆత్రంగా గురువుగారి వద్దకు బయలుదేరుతాడు. ఇక ముందు ఏమి జరగబోతోంది?

దేవయాని బావిలో పడిన ఘటన తర్వాత పరిస్థితులు తీవ్ర మలుపు తిరిగాయి. యాయాతి రక్షించిన దేవయాని, శర్మిష్ఠపై మండిపడుతూ ఆమెను తన దాసిగా చేయాలని తండ్రి శుక్రాచార్యుడిని ఒత్తిడి చేస్తుంది. ఒకవైపు కూతురి బాధ, మరోవైపు దానవరాజు వృషపర్వునిపై ఉన్న బాధ్యత—ఈ రెండింటి మధ్య శుక్రాచార్యుడు ఎలా తడబడాడో ఈ భాగంలో చూడండి.

వీల్‌చైర్‌లో కూర్చున్న మన్వితకు ఆ రోజు జరిగిన సంఘటనలు జీవితాన్ని పూర్తిగా మార్చేశాయి. కోట్ల రూపాయల ప్రాజెక్టుల కంటే, సమాజంలో దివ్యాంగులు ఎదుర్కొంటున్న అవమానాలు ఆమె మనసును కదిలించాయి. శంకర్, సిద్ధార్థ్, హేమలత వంటి వారి నిజ జీవిత పోరాటాలు ఆమెను ఒక కార్పొరేట్ అధికారిణి నుంచి సామాజిక యోధురాలిగా మార్చే దారిని చూపించాయి. సమానత్వం కోసం ప్రారంభమైన ఈ ప్రయాణం “మనో శిఖరం 4”.