రాత్రంతా కురిసిన కుంభవర్షం కారణంగా తోలుబొమ్మలాటను పూర్తిగా చూడలేకపోయిన చంద్రశేఖర్, మిగిలిన కథను చెప్పమని తాత వీరరాఘవయ్యను అడుగుతాడు. తాత తన తల్లి వెంకటలక్ష్మి రచించిన రామాయణ విశేషాల పుస్తకాన్ని తీసుకొచ్చి కావ్యకు అందిస్తారు. తన తల్లి రచనను మనవరాలు ప్రశంసించడంతో వీరరాఘవయ్య హృదయం ఆనందంతో నిండిపోతుంది. ఒక కుటుంబంలో నాలుగు తరాలను కలిపిన సాహిత్య వారసత్వం, ప్రేమానురాగాలకు ప్రతీకగా ఈ భాగం నిలుస్తుంది.

తోలుబొమ్మల తెరపై రామాయణం… తెర ముందు మరో జీవిత నాటకానికి నాంది! పార్వతీపురంలో తోలుబొమ్మలాట సందడి మొదలైంది. సాంబయ్య బృందం మహాలక్షమ్మ గుడి ముందు వెదురు గడలు, తెల్లని వస్త్రాలతో ప్రదర్శన వేదికను సిద్ధం చేస్తుంది. ఆ ఏర్పాట్లన్నింటినీ ఆసక్తిగా పరిశీలించిన చిన్న చంద్రశేఖర్, రాత్రి కుటుంబ సభ్యులతో కలిసి లంకాదహనం ప్రదర్శనకు వెళ్తాడు.

“మన జీవితకాలంలో ముందుతరాల వారి కోసం కొన్నైనా మంచి పనులు చేయాలి”—తాత వీరరాఘవయ్య చెప్పిన ఈ జీవన సూత్రం చిన్న చంద్రశేఖర్ మనసులో నిలిచిపోతుంది. ఇంతలో గ్రామానికి వచ్చిన తోలుబొమ్మల కళాకారుల బండ్లు అతని దృష్టిని ఆకర్షిస్తాయి. వారి తొలి ప్రదర్శనగా “లంకాదహనం” వేయించాలని చంద్రశేఖర్ కోరడంతో, తాత అతనికి రామాయణంలోని ఆ ఘట్టాన్ని వివరిస్తాడు.

జైల్లో రాత్రి తొమ్మిదిన్నర… చుట్టూ నిశ్శబ్దం. చేతిలో కాగితాలు, కలం పట్టుకున్న చంద్రశేఖర్ “తోలు బొమ్మలు – తాతల కాలం” అంటూ తన కుటుంబ చరిత్రను రాయడం మొదలుపెడతాడు. తాత వీరరాఘవయ్య–నానమ్మ పార్వతి అందించిన ప్రేమ, పురాణ కథలు, విలువలు; అక్క కావ్యతో కలిసి సాగిన బాల్యం; చదువులో ఇద్దరూ చూపిన ప్రతిభ—ఒక్కొక్కటిగా అతని జ్ఞాపకాల్లో జీవం పోసుకుంటాయి.

ప్రశాంతంగా కనిపించే పార్వతీపురం వెనుక కొన్ని కుటుంబాల జీవితాలను మార్చేసిన గతం దాగి ఉంది. గోదావరి నదిలో జరిగిన విషాద ఘటన తరువాత పద్మనాభయ్య కుటుంబంపై ధనుంజయరావులో ఏర్పడిన పగ, మరోవైపు ధనుంజయరావు–సుశీల దాంపత్యంలో పెరుగుతున్న విభేదాలు భవిష్యత్తులో ఎలాంటి పరిణామాలకు దారితీస్తాయి?

“నేను నిన్ను ప్రేమించాను. నా వివాహం నీతోనే జరగాలి!” — జైలు కటకటాల ముందు చంద్రిక తన మనసులోని మాట చెప్పేసింది. కానీ చంద్రశేఖర్ ఇచ్చిన సమాధానం ఆమె జీవితాన్నే మరో దిశకు మళ్లించబోతోంది…