top of page
Original.png

తోలు బొమ్మలు - పార్ట్ 2


తోలు బొమ్మలు పార్ట్ 1 – కోర్టులో జడ్జి సత్యానందరావు ఎదుట నిలబడిన చంద్రశేఖర్

Tholu Bommalu - Part 2 - Telugu Serial | Ch. C. S. Sarma 

తోలు బొమ్మలు - పార్ట్ 2 - తెలుగు ధారావాహిక | సిహెచ్. సీఎస్. శర్మ

Published In manatelugukathalu.com On 08/09/2026

 

జరిగిన కథ: సాక్ష్యాధారాలను బట్టి చంద్రశేఖర్ కు ఏడు సంవత్సరాల కఠిన కారాగార శిక్ష విధింపబడుతుంది.


తోలు బొమ్మలు - పార్ట్ 2 – జైల్లో చంద్రశేఖర్‌ను కలిసిన చంద్రిక


తోలు బొమ్మలు - పార్ట్ 2లో జైలు జీవితం ప్రారంభించిన చంద్రశేఖర్ మనసులో కొత్త ఆలోచన మొలకెత్తుతుంది. తన జీవితంలో జరిగిన సంఘటనలను రాసుకోవాలనే ఉద్దేశంతో జైలర్ రఘునందన్‌ను కాగితాలు, పెన్నులు కోరతాడు. అదే సమయంలో అతన్ని కలవడానికి వచ్చిన బావ, మిత్రుడు వివేకానంద కుటుంబ పరిస్థితులను వివరించి ధైర్యం చెబుతాడు. ఆ తరువాత చంద్రశేఖర్‌ను కలిసేందుకు వచ్చిన చంద్రిక తన ప్రేమను వెల్లడించడంతో కథ భావోద్వేగభరితమైన మలుపు తిరుగుతుంది.


సెల్ లో ఉన్న చంద్రశేఖర్ విజిటర్స్ చూసే కటకటాలను సమీపించాడు.

డ్యూటీలో ఉన్న పోలీస్ రంగయ్య కటకటాలను సమీపించిన చంద్రశేఖర్‌ను చూశాడు.

రంగయ్యకు తెలుసు- చంద్రశేఖర్ నిరపరాధి. బలమైన వ్యతిరేక సాక్ష్యాల కారణంగా జైలు పాలయ్యాడని.

‘‘ఏం బాబూ!’’


‘‘సార్!’’


‘‘చెప్పండి.’’


‘‘జైలర్ గారు వచ్చారా?’’


‘‘ఆ... వచ్చారు బాబు!’’


‘‘నేను వారిని కలవాలి!’’


‘‘ఎందుకు?’’


‘‘ఒక విషయం మాట్లాడాలి.’’


‘‘విషయం నాతో చెప్పకూడదా?’’


‘‘చెప్పవచ్చు. కానీ దానివల్ల మీకు సమస్య రావచ్చు!’’


‘‘ఓహో! సరే బాబు! నేను జైలర్ గారికి చెప్పి వస్తాను.’’


‘‘మంచిది సార్!’’


సార్జంట్ రంగయ్య జైలర్ గారి గదిలో ప్రవేశించారు. చంద్రశేఖర్ కోరికను వారికి తెలిపాడు. జైలర్ రఘునందన్, చంద్రాన్ని తీసుకురమ్మని రంగయ్యకు చెప్పాడు.

రంగయ్య సెల్‌ను సమీపించి విషయాన్ని చంద్రశేఖర్‌కు చెప్పి గేటు తెరిచాడు. ఇరువురూ జైలర్ రూమ్ లో ప్రవేశించారు.


‘‘గుడ్ మార్నింగ్ సార్!’’ వినయంగా సెల్యూట్ చేశాడు చంద్రశేఖర్.


జైలర్ రఘునందన్ అతని ముఖంలోకి చూశాడు.

‘‘చంద్రశేఖర్! ఏమిటి విషయం?’’


‘‘సార్! నాకు వన్ క్వైర్ తెల్ల కాగితాలు, అరడజను పెన్నులు కావాలి.’’ ఎంతో వినయంగా చెప్పాడు.


‘‘ఎందుకు?’’


‘‘రాసుకోవడానికి.’’


‘‘ఏం రాస్తావు... కథా, నవలా?’’ అడిగాడు జైలర్ రఘునందన్.


‘‘ఆలోచిస్తున్నాను సార్.’’


‘‘సరే, పేపర్లు, పెన్నులు తెప్పించి ఇస్తాను.’’


‘‘థ్యాంక్యూ సార్!’’ చేతులు జోడించి సెల్ వైపుకు నడిచాడు చంద్రశేఖర్.


రంగయ్య అతన్ని అనుసరించాడు.


చంద్రశేఖర్ మిత్రుడు, వరసకు బావ వివేకానంద జైలుకు వచ్చాడు. జైలర్‌ను కలిశాడు. వారు పర్మిషన్ ఇచ్చారు. రంగయ్య వివేకానందను విజిటర్స్ హాల్లోకి తీసుకొని వెళ్ళాడు.

చంద్రశేఖర్‌కు వివేకానంద వచ్చిన విషయాన్ని చెప్పాడు రంగయ్య.


చంద్రశేఖర్ కటకటాలను సమీపించాడు. ఆవలివైపున ఉన్న తన బావను చూశాడు.

వివేకానంద కొన్ని క్షణాలు పరీక్షగా చంద్రశేఖర్ ముఖంలోకి చూశాడు.


పెరిగిన గడ్డం, మీసాలు, తైల సంస్కారం లేని తలవెంట్రుకలు, లోపలికి పోయిన కళ్ళు, నిర్జీవ కళతో ఉన్న ముఖాన్ని చూసిన వివేకానంద కళ్ళల్లో కన్నీరు.


తన చేతులతో కటకటాలు పట్టుకొని తననే చూస్తున్న చంద్రశేఖర్ చేతిపై తన చేతిని ఉంచాడు వివేకానంద.


‘‘చంద్రా! ఏందిరా ఈ దుస్థితి!’’ విచారంగా పలికాడు.


మిత్రుని చూసిన చంద్రశేఖర్ కళ్ళల్లో కన్నీరు.

‘‘అంతా దైవ నిర్ణయం అని మాత్రమే అనగలను బావా...’’ మెల్లగా చెప్పాడు చంద్రశేఖర్. క్షణం తర్వాత... ‘‘హైదరాబాద్ నుండి ఎప్పుడు వచ్చావు? ట్రైనింగ్ పూర్తయిందా?’’


‘‘అయిందిరా!’’


‘‘అమ్మ ఎలా ఉంది?’’


‘‘బాగుంది. కానీ మీ అమ్మ, అంటే నా అత్తయ్య పరిస్థితి ఏమీ బాగాలేదురా!’’


‘‘వారిని చూశావా?’’


‘‘ఆ చూశాను. మాట్లాడాను. అన్ని విషయాలు అత్తయ్య నాకు చెప్పిందిరా! నేను ఇక్కడ ఉండి ఉంటే అలా జరిగేది కాదు...’’ విచారంగా చెప్పాడు వివేకానంద.


‘‘పోస్టింగ్ ఇచ్చారా?’’


‘‘ఇచ్చారు.’’


‘‘ఎక్కడ?’’


‘‘అనంతపూర్.’’


‘‘మన ప్రాంతానికి అడగలేకపోయావా?’’


‘‘ట్రైనింగ్ తర్వాత తొలి పోస్టింగ్ కదా! అడగకూడదు. కొంతకాలం అక్కడ పనిచేసిన తర్వాత...’’


‘‘మన ప్రాంతానికి రావచ్చంటావా?’’


‘‘అవును.’’


‘‘ఇక్కడ ఎన్ని రోజులు ఉంటావు?’’


‘‘పదిరోజులు. వచ్చే ఫస్ట్ కు డ్యూటీలో చేరాలి. ఒక విషయం?’’


‘‘ఏమిట్రా అది?’’


‘‘దేనికీ ఆవేశపడకు. ఎవ్వరితోనూ అతిగా మాట్లాడకు. నీ కేసు గురించి నేనూ విచారిస్తాను. మరో మాట!’’


‘‘అదేమిటి?’’


‘‘నా అత్తయ్య చాలా బలహీనంగా ఉన్నారు. నేను వారిని మా అమ్మ దగ్గరకు తీసుకుని వెళతాను. మా అమ్మ అత్తయ్యను జాగ్రత్తగా చూసుకుంటుంది. వారికి సాయంగా తమ్ముడు అశోక్ ఉంటాడు. వాతావరణ మార్పు వల్ల ఆమె ఆరోగ్యం చక్కబడుతుందిరా!’’


‘‘నీ ప్రపోజల్‌కు అమ్మ సమ్మతిస్తారా?’’


‘‘వారిని ఒప్పించి ఊరికి తీసుకుని వెళ్ళే బాధ్యత నాదిరా!’’


‘‘సరే! నీ ఇష్టం!’’


రంగయ్య వివేకానందను సమీపించాడు.

వివేకానంద అతని ముఖంలోకి చూశాడు.

‘‘సార్!’’ మెల్లగా అన్నాడు రంగయ్య.


‘‘టైమ్ అయింది కదా సార్?’’ అడిగాడు వివేకానంద.


అవునన్నట్లు రంగయ్య తల ఊపాడు.

‘‘చంద్రా! జాగ్రత్తగా ఉండు. నేను వచ్చేశానుగా! చూసుకుంటాను. భయపడకు, బాధపడకు!’’ అనునయంగా చెప్పాడు వివేకానంద.


‘‘సరే!’’ విరక్తిగా నవ్వాడు చంద్రశేఖర్.


‘‘వస్తానురా!’’ అన్నాడు వివేకానంద.


తల ఊపాడు చంద్రశేఖర్.

ముందు వివేకానంద, వెనుక రంగయ్య ఆ ప్రదేశం నుండి వెళ్ళిపోయారు.

వివేకానంద జైలర్ రూమ్ లో ప్రవేశించాడు.


అక్కడ జైలర్ ముందు కుర్చీలో కూర్చుని ఉన్న గోపాలయ్య మాస్టర్ కూతురు చంద్రికను కొన్ని క్షణాలు పరీక్షగా చూశాడు.


‘‘సార్! వెళుతున్నాను. థ్యాంక్యూ!’’ అన్నాడు వివేకానంద.


వివేకానందను చూసి కుర్చీ నుండి చంద్రిక లేచింది.

ఆమెను వివేకానంద చూశాడు చిరునవ్వుతో.


‘‘మీరు గోపాలయ్య మాస్టారు గారి అమ్మాయి కదా?’’ అడిగాడు.


‘‘అవును సార్!’’


‘‘నాన్న, అమ్మ బాగున్నారా?’’


‘‘క్షేమం సార్!’’


‘‘సార్! సెలవు...’’ చేతులు జోడించి వివేకానంద వెళ్ళిపోయాడు.


‘‘రంగయ్య!’’ పిలిచాడు జైలర్ రఘునందన్.


రంగయ్య వారి ముఖంలోకి ప్రశ్నార్థకంగా చూశాడు.

‘‘ఈమె చంద్రశేఖర్‌ను కలవాలని వచ్చింది. తీసుకెళ్ళు!’’ అన్నాడు జైలర్ రఘునందన్.


‘‘అమ్మా! నాతో రండి.’’


సార్జంట్ రంగయ్య ముందు, అతని వెనుక చంద్రిక నడిచి విజిటర్ హాల్ లోకి వచ్చారు.

రంగయ్య సెల్‌లోకి వెళ్ళి చంద్రిక చూడవచ్చిందని చంద్రశేఖర్‌కు తెలిపాడు.

‘‘ఎవరు?’’


‘‘చంద్రిక సార్!’’


చంద్రశేఖర్ నిట్టూర్చాడు. ‘తను ఎందుకు వచ్చింది ఇక్కడికి?’ అనుకుంటూ కటకటాలను సమీపించాడు.


చంద్రిక ఆత్రంగా, కన్నీటితో కటకటాలను సమీపించింది.

‘‘ఎందుకు వచ్చావు?’’ చంద్రశేఖర్ ప్రశ్న.


‘‘చూడాలని...’’ బొంగురుపోయిన కంఠంతో చెప్పింది చంద్రిక.


‘‘ఆహా! చూశావుగా, ఇక వెళ్ళు. మరో మాట. మరెప్పుడూ రాకు!’’ వెనుదిరిగాడు చంద్రశేఖర్.


‘‘నీతో రెండు విషయాలు చెప్పాలి!’’


ప్రక్కకు తిరిగి...

‘‘ఏమిటవి?’’


‘‘మా అమ్మా నాన్నా! నాకు వివాహాన్ని నిర్ణయించారు.’’ మెల్లగా చెప్పింది చంద్రిక.


‘‘వివాహం చేసుకో!’’


‘‘నాకు ఆ సంబంధం ఇష్టంలేదు.’’


‘‘ఆ మాటను మీ అమ్మ నాన్నకు చెప్పు.’’


‘‘వారు నా మాటను వినిపించుకోవడం లేదు.’’


‘‘దానికి నేను ఏం చేయగలను?’’


‘‘నేను నిన్ను ప్రేమించాను. నా వివాహం నీతోనే జరగాలి!’’ కన్నీటితో చెప్పింది చంద్రిక.


‘‘అది జరగదు. తల్లిదండ్రుల మాటలను గౌరవించి, వారి మాటలను విను, అది నీకు అన్ని విధాలా మంచిది...’’


‘‘నా అభిప్రాయం నీకు అర్థం కాలేదా?’’


‘‘అది అర్థం అయింది. ఆ తర్వాత మాట కూడా అర్థం అయింది. జైల్లో ఉన్న నాకు, నీకు, నీవు కోరినట్లుగా వివాహం జరగదు. మరో మాట... నా తమ్ముడు దీపక్ నిన్ను ఇష్టపడ్డాడు. వాడు నాకంటే చాలా మంచివాడు. నీకు అన్ని విధాలా తగినవాడు. మీ అమ్మ నాన్నలను, వాడిని గురించి, మీ బాబాయి, పిన్నితో మాట్లాడమని చెప్పు. మా ఇంటి కోడలిగా కావాలన్న నీ ఆశ తీరుతుంది.’’


‘‘నీవు చెప్పింది నిజమా!’’


‘‘అవును... మరో మాట!’’


‘‘నేను జైలు నుండి బయటకు రాను, ఏడు సంవత్సరాలు పడుతుంది... అంతేకాదు, నీ విషయంలో నాకు ఏనాడూ అలాంటి ఉద్దేశ్యం లేదు. నా తమ్ముడిని గురించి ఆలోచించు. నీవంటే వాడికి పిచ్చి. ఏ యువతి అయినా తను కోరుకునే వారితో కన్నా, ఆమెను కోరుకునే వారితోనే వైవాహిక జీవితం ఎంతో ఆనందంగా ఉంటుంది...’’ అనునయంగా చెప్పాడు చంద్రశేఖర్.


చంద్రిక... మనస్సులో దీపక్ గురించిన ఆలోచనలు... కళ్ళల్లో కన్నీరు... చంద్రశేఖర్ తన ప్రేమను నిరాకరించినందుకు...


‘‘ఏయ్! చందూ! మరో సలహా. నా తమ్ముడు నీ మనస్సులో ఉన్నట్లు మా అమ్మకు చెప్పు. తర్వాత కథను ఆమె నడుపుతుంది. మీ వారు నీకు చూపిన సంబంధం ఎగిరిపోతుంది.’’ నవ్వుతూ చెప్పాడు చంద్రశేఖర్. క్షణం తర్వాత... ‘‘నేను సదా నీ శ్రేయోభిలాషిని చందూ!’’ అన్నాడు.


రంగయ్య వచ్చి చంద్రిక ప్రక్కన నిలబడ్డాడు. చంద్రిక ముఖంలోకి చూశాడు.

‘‘ఏంటి అన్నా! అలా చూస్తున్నావు?’’


‘‘వారు ప్రక్కకు చేరి అలా చూశారంటే, వచ్చిన వారు బయలుదేరాలని అర్థం!’’ నవ్వుతూ అన్నాడు చంద్రశేఖర్.


‘‘అంటే నన్ను వెళ్ళిపొమ్మంటావా?’’ దీనంగా అడిగింది చంద్రిక.


‘‘వారి చూపులోని అర్థం అదే!’’


‘‘సార్!’’


‘‘ఏమ్మా!’’


‘‘మరో రెండు నిమిషాలు...’’


‘‘టైమ్ బార్ అయిందమ్మా! జైలర్ గారు నన్ను తిడతారు. తమరు ఇక దయచేయండి!’’ అనునయంగా చెప్పాడు సార్జంట్ రంగయ్య.


‘‘హలో!’’


‘‘ఎవరిని అమ్మా?’’


‘‘మిమ్మల్ని కాదు, వారిని!’’


‘‘ఆ... సరేలే. నీకేం చెప్పేది. నేను చెప్పాల్సింది చేస్తాను. గుర్తుపెట్టుకో. జైల్లో బుద్ధిగా ఉండి త్వరగా బయటకు రా! మరో మాట...’’


‘‘ఏంటది?’’


‘‘నేను హైస్కూల్లో టీచర్ నయ్యా!’’ అందంగా నవ్వింది చంద్రిక.


‘‘కంగ్రాచ్యులేషన్స్!’’ అన్నాడు చంద్రశేఖర్.


‘‘థ్యాంక్యూ! రెండు వారాల తర్వాత వస్తాలే.’’


‘‘రావద్దు!’’ ఆవేశంగా అన్నాడు చంద్రశేఖర్.


‘‘అమ్మా!’’ రంగయ్య పిలుపు.


‘‘అర్థం అయిందన్నా. పద!’’ అంది చంద్రిక.


ముందు చంద్రిక, వెనకాల రంగయ్య ఆ గది నుండి బయటకు వెళ్ళారు.

చంద్రశేఖర్ తన సెల్‌లోకి పోయాడు.

============================================================

ఇంకా వుంది..

తోలు బొమ్మలు - పార్ట్ 3 త్వరలో మీ ముందుకు వస్తుంది.

============================================================

పాఠకులు ఇప్పుడు మా వాట్సాప్ ఛానల్ ఉచితంగా ఫాలో చెయ్యడం ద్వారా మనతెలుగుకథలు.కామ్ లో ప్రచురింపబడే అన్ని కథలు, కవితలు, ప్రత్యేక వ్యాసాలు, సీరియల్ ఎపిసోడ్స్ వీటన్నిటికి  సంబంధించిన లింక్స్ చూసి, కావలసిన వాటిని క్లిక్ చేసి చదువుకోవచ్చును.


మా whaatsApp ఛానల్ ను ఫాలో చెయ్యండి. మీ సన్నిహితులకు షేర్ చెయ్యండి.


సిహెచ్. సీఎస్. శర్మ గారి ప్రొఫైల్ కొరకు, మనతెలుగుకథలు.కామ్ లో వారి ఇతర రచనల కొరకు 

యూట్యూబ్ లోకి అప్లోడ్ చేయబడ్డ సిహెచ్. సీఎస్. శర్మ గారి కథలకు సంబంధించిన ప్లే లిస్ట్ కోసం 



మేము నిర్వహించే వివిధ పోటీలలో రచయితలకు బహుమతులు అందించడంలో భాగస్వాములు కావాలనుకునే వారు వివరాల కోసం story@manatelugukathalu.com కి మెయిల్ చెయ్యండి.


మాకు రచనలు పంపాలనుకుంటే మా వెబ్ సైట్ లో ఉన్న అప్లోడ్ లింక్ ద్వారా మీ రచనలను పంపవచ్చు.

లేదా story@manatelugukathalu.com కు text document/odt/docx రూపంలో మెయిల్ చెయ్యవచ్చు. 


మనతెలుగుకథలు.కామ్ వారి యూ ట్యూబ్ ఛానల్ ను ఈ క్రింది లింక్ ద్వారా చేరుకోవచ్చును.

దయ చేసి సబ్స్క్రయిబ్ చెయ్యండి ( పూర్తిగా ఉచితం ).


చతుర్వేదుల చెంచు సుబ్బయ్య శర్మ

రచయిత పరిచయం:

 పేరు చతుర్వేదుల చెంచు సుబ్బయ్య శర్మ.

 కలంపేరు సి హెచ్ సి ఎస్ శర్మ.

 బాల్యం, చదువు: జననం నెల్లూరు జిల్లా కోవూరు తాలూకా గుంట పాలెం

విద్యాభ్యాసం: రొయ్యల పాలెం, బుచ్చి రెడ్డి పాలెం, నెల్లూరు

ఉద్యోగం: మద్రాసులో 2015 వరకు వివిధ కంపెనీలలో చీఫ్ జనరల్ మేనేజర్/టెక్నికల్ డైరెక్టర్ గా పదవి నిర్వహణ.

తరువాత హైదరాబాద్ మెగా ఇంజనీరింగ్ సంస్థలో చేరిక.

Comments

Rated 0 out of 5 stars.
No ratings yet

Add a rating
bottom of page