“మన జీవితకాలంలో ముందుతరాల వారి కోసం కొన్నైనా మంచి పనులు చేయాలి”—తాత వీరరాఘవయ్య చెప్పిన ఈ జీవన సూత్రం చిన్న చంద్రశేఖర్ మనసులో నిలిచిపోతుంది. ఇంతలో గ్రామానికి వచ్చిన తోలుబొమ్మల కళాకారుల బండ్లు అతని దృష్టిని ఆకర్షిస్తాయి. వారి తొలి ప్రదర్శనగా “లంకాదహనం” వేయించాలని చంద్రశేఖర్ కోరడంతో, తాత అతనికి రామాయణంలోని ఆ ఘట్టాన్ని వివరిస్తాడు.

జైల్లో రాత్రి తొమ్మిదిన్నర… చుట్టూ నిశ్శబ్దం. చేతిలో కాగితాలు, కలం పట్టుకున్న చంద్రశేఖర్ “తోలు బొమ్మలు – తాతల కాలం” అంటూ తన కుటుంబ చరిత్రను రాయడం మొదలుపెడతాడు. తాత వీరరాఘవయ్య–నానమ్మ పార్వతి అందించిన ప్రేమ, పురాణ కథలు, విలువలు; అక్క కావ్యతో కలిసి సాగిన బాల్యం; చదువులో ఇద్దరూ చూపిన ప్రతిభ—ఒక్కొక్కటిగా అతని జ్ఞాపకాల్లో జీవం పోసుకుంటాయి.

ప్రశాంతంగా కనిపించే పార్వతీపురం వెనుక కొన్ని కుటుంబాల జీవితాలను మార్చేసిన గతం దాగి ఉంది. గోదావరి నదిలో జరిగిన విషాద ఘటన తరువాత పద్మనాభయ్య కుటుంబంపై ధనుంజయరావులో ఏర్పడిన పగ, మరోవైపు ధనుంజయరావు–సుశీల దాంపత్యంలో పెరుగుతున్న విభేదాలు భవిష్యత్తులో ఎలాంటి పరిణామాలకు దారితీస్తాయి?

“నేను నిన్ను ప్రేమించాను. నా వివాహం నీతోనే జరగాలి!” — జైలు కటకటాల ముందు చంద్రిక తన మనసులోని మాట చెప్పేసింది. కానీ చంద్రశేఖర్ ఇచ్చిన సమాధానం ఆమె జీవితాన్నే మరో దిశకు మళ్లించబోతోంది…

యోధుడిగా మాత్రమే కాకుండా గొప్ప పాలనాదక్షుడిగా, కళాపోషకుడిగా చరిత్రలో నిలిచిన రాజరాజ చోళుడి జీవితం, విజయాలు, బృహదీశ్వర ఆలయ నిర్మాణం, ‘పొన్నియిన్ సెల్వన్’ పేరుతో ముడిపడిన విశేషాలను తెలుసుకుందాం.

తోలు బొమ్మలు పార్ట్ 1 ఈ ప్రశ్నలతోనే పాఠకుడిలో ఆసక్తిని రేకెత్తిస్తుంది. సుప్రీంకోర్టులో న్యాయదేవత విగ్రహంలో వచ్చిన మార్పుల గురించి ఆలోచిస్తున్న జిల్లా కోర్టు జడ్జి సత్యానందరావు, తన ముందున్న ఒక క్లిష్టమైన కేసు గురించి తీవ్రంగా ఆలోచిస్తుంటారు. హత్యా నేరానికి పాల్పడ్డాడని సాక్ష్యాలతో నిరూపించబడినట్లు భావిస్తున్న యువకుడు చంద్రశేఖర్ విషయంలో మాత్రం జడ్జిగారి మనసు మరో నిజాన్ని సూచిస్తుంది.