ఢిల్లీలో అధికారుల ప్రశంసలు పొందినా, నిధుల కొరతతో మన్విత ఆశలు తాత్కాలికంగా ఆగిపోతాయి. అవినీతి అధికారుల బెదిరింపులు, కార్పొరేట్ తిరస్కరణలు, పాత భావజాలంతో పోరాడుతూ ఆమె వెనక్కి తగ్గదు. చివరకు ఆరుగురు యువ ఇంజనీర్లు ఆమెకు అండగా నిలవడంతో, ఆమె ఒంటరి పోరాటం ఒక సామాజిక ఉద్యమంగా మారడం ప్రారంభమవుతుంది.

దివ్యాంగుల కోసం సమాన అవకాశాల కల్పన లక్ష్యంగా మన్విత స్పర్శ ఫౌండేషన్ డీపీఆర్‌ను సిద్ధం చేసింది. అయితే ప్రభుత్వ నిరాసక్తత, బ్యాంక్ మేనేజర్ అవమానకరమైన తిరస్కరణ ఆమెను వెనక్కు నెట్టలేకపోయాయి. ఆ సంఘటన ఆమె సంకల్పాన్ని మరింత పదును పెట్టింది.

పనిచేయని లిఫ్ట్ కారణంగా ఎదురైన అవమానం మన్విత జీవితాన్ని శాశ్వతంగా మార్చింది. కోట్ల రూపాయల జీతం, ఉన్నత పదవిని వదిలి దివ్యాంగుల ఆత్మగౌరవం కోసం పోరాడాలని నిర్ణయించిన ఆమె, స్పర్శ ఫౌండేషన్‌ను స్థాపించి ఒక నిశ్శబ్ద విప్లవానికి శ్రీకారం చుట్టింది.

వీల్‌చైర్‌లో కూర్చున్న మన్వితకు ఆ రోజు జరిగిన సంఘటనలు జీవితాన్ని పూర్తిగా మార్చేశాయి. కోట్ల రూపాయల ప్రాజెక్టుల కంటే, సమాజంలో దివ్యాంగులు ఎదుర్కొంటున్న అవమానాలు ఆమె మనసును కదిలించాయి. శంకర్, సిద్ధార్థ్, హేమలత వంటి వారి నిజ జీవిత పోరాటాలు ఆమెను ఒక కార్పొరేట్ అధికారిణి నుంచి సామాజిక యోధురాలిగా మార్చే దారిని చూపించాయి. సమానత్వం కోసం ప్రారంభమైన ఈ ప్రయాణం “మనో శిఖరం 4”.