మనో శిఖరం - పార్ట్ 12
- Ch. Pratap
- 1 day ago
- 7 min read
మనో శిఖరం - పార్ట్ 12, మన్విత, స్పర్శ ఫౌండేషన్, దివ్యాంగులు, ప్రభుత్వ నిధులు, అవినీతి, సామాజిక మార్పు, తెలుగు సీరియల్, తెలుగు నవల, మహిళా నాయకత్వం, ఇంజనీర్లు, సేవాభావం, సామాజిక ఉద్యమం, ప్రేరణ, తెలుగు కథలు
Mano Sikharam - Part 12 - Telugu Inspirational Serial | Ch. Pratap
మనో శిఖరం - పార్ట్ 12 - తెలుగు ప్రేరణాత్మక ధారావాహిక | Ch. ప్రతాప్
Published in manatelugukathalu.com on 24/07/2026
తిరస్కరణలను విజయంగా మార్చుకున్న మన్విత, స్పర్శ ఫౌండేషన్ సహకారంతో రాజమహేంద్రవరం సమీపంలోని ప్రభుత్వ పాఠశాలను దివ్యాంగులకు పూర్తిగా అనుకూలంగా మార్చుతుంది. సినీ నటుడు భార్గవ సహకారం, యువ ఇంజనీర్ల నిస్వార్థ సేవ, రాజకీయ ఒత్తిళ్లను ఎదుర్కొన్న మన్విత ధైర్యం ఈ భాగాన్ని భావోద్వేగభరితంగా నిలబెడతాయి. సమాజంలో నిజమైన మార్పు ఎలా మొదలవుతుందో చూపించే ఈ భాగం ప్రతి పాఠకుడిని ఆలోచింపజేస్తుంది.
గత ఎపిసోడ్స్ కోసం ఇక్కడ క్లిక్ చేయండి.
మనో శిఖరం - పార్ట్ 1 కోసం ఇక్కడ క్లిక్ చేయండి.
మనో శిఖరం - పార్ట్ 2 కోసం ఇక్కడ క్లిక్ చేయండి.
మనో శిఖరం - పార్ట్ 3 కోసం ఇక్కడ క్లిక్ చేయండి.
మనో శిఖరం - పార్ట్ 4 కోసం ఇక్కడ క్లిక్ చేయండి.
మనో శిఖరం - పార్ట్ 5 కోసం ఇక్కడ క్లిక్ చేయండి.
మనో శిఖరం - పార్ట్ 6 కోసం ఇక్కడ క్లిక్ చేయండి.
మనో శిఖరం - పార్ట్ 7 కోసం ఇక్కడ క్లిక్ చేయండి.
మనో శిఖరం - పార్ట్ 8 కోసం ఇక్కడ క్లిక్ చేయండి.
మనో శిఖరం - పార్ట్ 9 కోసం ఇక్కడ క్లిక్ చేయండి.
మనోశిఖరం - పార్ట్ 12 చదవండి.
మన్విత మరియు ఆమె బృందం ఈ పాత ఆలోచనలను ఎదుర్కోవడానికి కరుణ అనే అస్త్రాన్ని ఉపయోగించారు. ఆ యువ సాంకేతిక నిపుణులు, పాఠశాల ఉపాధ్యాయులు, తల్లిదండ్రులతో అవగాహన సభలు నిర్వహించారు.
"ఈ మార్పు కేవలం దివ్యాంగుల కోసం కాదు; భవిష్యత్తులో అందరికీ ఉపయోగపడుతుంది. ఒక ఉపాధ్యాయుడు కాలు విరిగినా, వయసు మీద పడినా, ఈ ర్యాంపులు ఉపయోగపడతాయి. ఇది మానవత్వం చూపించడం," అని మన్విత భావోద్వేగంతో వివరించింది.
ఆ బృందం కేవలం సిమెంట్తో, ఇనుముతో నిర్మాణం చేయలేదు; వారు నమ్మకంతో, ఆశతో నిర్మాణ పనులు చేశారు. ఆ పాఠశాలలో చదువుతున్న సాధారణ విద్యార్థులకు కూడా, దివ్యాంగత్వం అంటే దయ చూపడం కాదని, వారికి సమాన అవకాశాలు ఇవ్వాలని బోధించారు.
ముందుగా, ఆరుగురు యువ సాంకేతిక నిపుణులతో కూడిన ఆమె బృందం, నిర్మాణ ప్రణాళికను అత్యంత నిర్దిష్టంగా రూపొందించింది. ప్రతి పనికి ఒక కాలపరిమితిని నిర్ణయించి, ఏమాత్రం జాప్యం లేకుండా పనులు జరిగేలా పర్యవేక్షణ చేసింది. ప్రభుత్వ కాంట్రాక్టర్లు ప్రదర్శించే నిర్లక్ష్యం ఇక్కడ కనిపించకుండా, ఈ యువకులు ఉదయం నుంచి సాయంత్రం వరకు నిర్మాణ స్థలంలోనే ఉండి, పనులను పర్యవేక్షించారు. ఆ సాంకేతిక నిపుణుల నిస్వార్థ నిబద్ధత స్థానిక కార్మికులను కూడా ఆశ్చర్యపరిచింది, వారిలో కూడా క్రమశిక్షణను, ఉత్సాహాన్ని పెంచింది.
మన్విత ప్రత్యేకంగా, నాణ్యత విషయంలో ఎక్కడా రాజీ పడలేదు. ఆమె దృష్టిలో, దివ్యాంగుల కోసం నిర్మించే సౌకర్యాలు సాధారణ వాటి కంటే మరింత పటిష్టంగా, సురక్షితంగా ఉండాలి. ఆ పాఠశాలలో నిర్మించిన చక్రాల కుర్చీ ర్యాంప్లు కేవలం మెట్ల పక్కన వేసిన వాలు మార్గాలు కావు. అవి శాస్త్రీయ ప్రమాణాలకు అనుగుణంగా, సరైన వాలు కోణం ఉండేలా, వాన పడినా జారకుండా ఉండే పట్టుగల ఉపరితలాన్ని ఉపయోగించి నిర్మించారు.
ర్యాంపులు పూర్తయిన తర్వాత, ఆమె స్వయంగా తన చక్రాల కుర్చీలో వెళ్లి, ఎక్కడానికి, దిగడానికి పడే శ్రమను పరీక్షించింది. కొద్దిగా వాలు ఎక్కువగా ఉన్నా, లేదా ఉపరితలం సరిగా లేకపోయినా, వెంటనే దానిని మార్చమని ఆదేశించింది.
అలాగే, పాఠశాలలోని అనుకూల మరుగుదొడ్లు కూడా అత్యంత శ్రద్ధతో నిర్మించారు.
లోపలికి చక్రాల కుర్చీ సులభంగా తిరగడానికి వీలుగా విశాలమైన స్థలం ఉండటం, సరియైన ఎత్తులో పట్టుకునే కబడ్డీలు అమర్చడం, మరియు అత్యవసర ఘంటికలు ఏర్పాటు చేయించడం వంటి అంశాలపై ఆమె వ్యక్తిగతంగా శ్రద్ధ వహించింది. ఒక మహిళగా, ఆమె ఈ సౌకర్యాలలో ఉండాల్సిన గోప్యత, సురక్షిత ప్రమాణాల పట్ల ప్రత్యేక శ్రద్ధ చూపింది.
మన్విత కేవలం నిర్మాణంపైనే కాకుండా, సమాచార అందుబాటుపై కూడా దృష్టి పెట్టింది. పాఠశాలలోని తరగతి గదులు, కార్యాలయం మరియు మరుగుదొడ్ల స్థానాలను చూపులేని విద్యార్థులు గుర్తించడానికి వీలుగా, బ్రైలీ సంకేతాలు మరియు ఉబ్బెత్తు అక్షరాలు ఉండే సూచికలను ఏర్పాటు చేయించింది. ముఖ్యమైన సమాచారాన్ని శ్రవణ రూపంలో అందించడానికి వీలుగా చిన్నపాటి వార్తా వేదికను కూడా సిద్ధం చేశారు.
అంతేకాక, ఆమె చొరవతో, తరగతి గదుల్లోని బల్లలు, బెంచీలు కూడా దివ్యాంగ విద్యార్థులకు అనుగుణంగా ఉండేలా రూపొందించారు. చక్రాల కుర్చీలో కూర్చున్న విద్యార్థి, కష్టపడకుండా సులభంగా బల్ల కిందకు వెళ్లి, రాయడానికి వీలుగా బెంచీల ఎత్తులో మార్పులు చేయించింది. ఈ చిన్నపాటి మార్పులు ఆ దివ్యాంగ పిల్లలకు సాధారణ విద్యార్థులతో సమానంగా కూర్చుని చదువుకునే ఆత్మవిశ్వాసాన్ని ఇచ్చాయి.
ప్రతీ అడుగును ఆమె స్వయంగా తన చక్రాల కుర్చీలో వెళ్లి పరీక్షించింది. ర్యాంపు పైకి వెళ్లడం, మరుగుదొడ్ల లోపల తిరగడం, తాళాలను తీయడం, బెంచీ వద్ద కూర్చోవడం వంటి ప్రతీ పనిని ఆమె అనుభవపూర్వకంగా పరీక్షించడం ద్వారా, ఆ ప్రాజెక్టులో ఎటువంటి లోపాలు లేకుండా చూసుకుంది.
ఆమెకు ఆ పది మెట్ల వద్ద ఎదురైన చేదు అనుభవం, ఈ ప్రాజెక్టు యొక్క నాణ్యతకు, పారదర్శకతకు మూల సూత్రంగా నిలిచింది.
ఈ ప్రాజెక్టు, మన్విత కేవలం కరుణ గల కార్యకర్త మాత్రమే కాదు, సాంకేతిక పరిజ్ఞానం మరియు నిర్వహణ సామర్థ్యం గల ఒక దార్శనిక నాయకురాలు అని నిరూపించింది. తన గత వృత్తి అనుభవాన్ని మానవతా లక్ష్యానికి ఉపయోగించడం ద్వారా, ఆమె ఆ ప్రభుత్వ పాఠశాలలో సామాజిక మార్పుకు ఒక పరిపూర్ణమైన నమూనాను సృష్టించింది. ఈ విజయం, మిగతా పాఠశాలల నిర్మాణానికి, అధికారులను ఒప్పించడానికి అధికారిక ఆధారంగా, ప్రేరణా శక్తిగా మారింది.
సుమారు మూడు నెలల నిరంతర కృషి తర్వాత, ఆ ప్రాథమిక పాఠశాల పూర్తిగా రూపాంతరం చెందింది. పాఠశాల గేటు వద్ద నుంచి చివరి తరగతి గది వరకు, మరియు ఆట స్థలం వరకు సులభంగా చేరుకోగలిగే అందుబాటు మార్గాలు ఏర్పడ్డాయి. ఆ పాఠశాల స్పర్శ ఫౌండేషన్ యొక్క మొదటి విజయానికి, వారి దార్శనికతకు ఒక జీవన నిదర్శనంగా నిలిచింది.
రాజమహేంద్రవరం శివార్లలోని ఆ ప్రాథమిక పాఠశాల రూపురేఖలు మారాయి. మన్విత దార్శనికత, యువ సాంకేతిక నిపుణుల నిబద్ధత, మరియు భార్గవ ఇచ్చిన రెండు కోట్ల రూపాయల నిధి ఫలితంగా, ఆ పాఠశాల దివ్యాంగులకు అందుబాటులో ఉండే సౌకర్యాలకు ఒక ఆదర్శంగా నిలిచింది. ఆ ప్రాజెక్టును అధికారికంగా ప్రారంభించి, ప్రజలకు అంకితం చేయడానికి మన్విత ఒక నిర్ణయాత్మక అడుగు వేయాలని సంకల్పించింది.
మన్విత, ఈ సామాజిక విజయానికి మరింత ప్రచారం తీసుకురావడానికి, ఈ మార్పునకు ఆర్థికంగా అండగా నిలిచిన సినీ నటుడు భార్గవను ప్రారంభోత్సవానికి ఆహ్వానించాలని నిర్ణయించుకుంది. అయితే, ఈ ఆలోచన స్థానిక రాజకీయ నాయకుడికి (ఎమ్మెల్యేకు) ఏమాత్రం నచ్చలేదు.
ఆ ప్రాంత శాసనసభ్యుడు, ఈ ప్రాజెక్టును తన రాజకీయ ఖాతాలో వేసుకోవాలని భావించాడు మరియు "మీరు ప్రభుత్వ పాఠశాలలో ఒక సినిమా నటుడిని ఆహ్వానించడం సరికాదు. ఈ కార్యక్రమానికి ప్రభుత్వ ప్రతినిధిగా మేము వస్తాం. భార్గవను పిలిస్తే, అది కేవలం సామాజిక సేవగా కాకుండా, ఒక రాజకీయ ప్రదర్శనగా మారుతుంది. మేము అనుమతించం," అంటూ మన్వితకు గట్టి హెచ్చరిక పంపాడు.
మన్విత ఈ రాజకీయ బెదిరింపును ఏమాత్రం లెక్క చేయలేదు. అవినీతిని, లంచాన్ని నిరాకరించిన ఆమె, ఇప్పుడు అధికార దర్పాన్ని చూసి భయపడలేదు. ఆమె శాసనసభ్యుడికి తన నిర్ణయాన్ని స్పష్టంగా తెలియజేసింది: "ఈ పాఠశాల మార్పునకు ప్రభుత్వం ఒక పైసా కూడా ఇవ్వలేదు. ఇది ప్రజల భాగస్వామ్యంతో, దాతల సహాయంతో జరిగింది. భార్గవ గారు మాకు పెద్ద అండగా నిలిచారు.
ఈ విజయాన్ని ఆయన చేతుల మీదుగా ప్రారంభించడమే సరైన గౌరవం. ఈ కార్యక్రమానికి ఎవరైనా ప్రజలకు సేవ చేయాలనుకునేవారు రావచ్చు, కానీ అనుమతి మాత్రం ఎవరి నుంచి తీసుకోము."
ఆమె నిర్ణయాత్మక వైఖరి స్థానిక రాజకీయ వర్గాలను ఆశ్చర్యపరిచింది, కోపాన్ని తెప్పించింది. అయినప్పటికీ, భార్గవ వంటి ప్రజాదరణ ఉన్న వ్యక్తిని వ్యతిరేకించడం వారికి ప్రమాదకరం అని గ్రహించి, వారు చివరికి వెనక్కి తగ్గారు.
భార్గవ మన్విత ఆహ్వానాన్ని సాదరంగా అంగీకరించారు. ఆయన స్వయంగా రాజమహేంద్రవరానికి వచ్చారు. ఆ రోజు పాఠశాల ప్రాంగణమంతా పండుగ వాతావరణం నెలకొంది. భార్గవను చూడటానికి అశేష జనసందోహం, విద్యార్థులు, తల్లిదండ్రులు తరలివచ్చారు. స్థానిక అధికారులు, రాజకీయ నాయకులు నిస్సత్తువతో దూరంగా ఉండిపోవలసి వచ్చింది.
పాఠశాల పునఃప్రారంభం రోజున, ఆ చిన్న ప్రాంగణం అద్భుతమైన మార్పును సంతరించుకుంది. ఆ పాఠశాల పూర్తి అనుకూలంగా మార్చబడిన తర్వాత, కొన్ని రోజుల్లోనే ఆ చుట్టుపక్కల ప్రాంతాల నుంచి, ఇంతకాలం విద్యకు దూరంగా ఉన్న పది మంది వికలాంగులైన విద్యార్థులు కొత్తగా ఆ పాఠశాలలో చేరారు. వారిలో అఖిల అనే 12 ఏళ్ల బాలిక ఉంది.
పోలియో కారణంగా ఆమె కాళ్లు పూర్తిగా సహకరించవు. ఇంతకుముందు, బడి మెట్లు ఎక్కలేక, చదువుకోవాలనే కల ఉన్నా ఇంట్లోనే నిరాశతో ఉండిపోయింది. ఆమె తల్లిదండ్రులు పేదవారు, ఆమెను రోజు బడికి ఎత్తుకుని వెళ్లడం వారికి సాధ్యం కాలేదు.
పాఠశాల ప్రధానోపాధ్యాయుడి పక్కన నిలబడిన మన్విత, కొత్తగా చేరిన విద్యార్థులను చూస్తోంది. వారిలో అఖిల తన కొత్త, మెరిసే వీల్చైర్లో, ర్యాంప్పై సరాసరి తరగతి గదిలోకి వెళ్లగలిగింది. ఉపాధ్యాయురాలు చెబుతున్న పాఠాలు వింటున్న అఖిల కళ్లలో అంతులేని సంతోషం, ఆత్మవిశ్వాసం ప్రకాశించాయి. ఆ దృశ్యం చూసిన మన్విత కళ్లల్లో సంతోష బాష్పాలు తిరిగాయి.
ఆ ఒక్క బాలిక ముఖంలో కనిపించిన ఆ నిజమైన సంతోషం, ఆమె జీవితంలో వదులుకున్న కోట్ల రూపాయల జీతం కంటే, కార్పొరేట్ ప్రపంచంలోని అభినందనల కంటే ఎక్కువ సంతృప్తిని, ఆత్మ సాక్షాత్కారాన్ని ఇచ్చింది. ఆ క్షణం, ఈ కరుణతో కూడిన పని మాత్రమే తన జీవితానికి నిజమైన విలువను ఇస్తుందని మన్విత స్పష్టంగా గ్రహించి, తన జీవిత లక్ష్యాన్ని నిర్ధారించుకుంది.
భార్గవ తన గంభీరమైన ప్రసంగంలో మన్విత దార్శనికతను వేనోళ్ల పొగిడారు. "ఒకప్పుడు చక్రాల కుర్చీని చూసి దయ చూపిన ఈ సమాజం, ఇప్పుడు సమానత్వం వైపు అడుగు వేస్తోంది. మన్విత పోరాటం కేవలం ర్యాంపుల కోసం కాదు; ఇది ఆత్మగౌరవం కోసం. స్పర్శ ఫౌండేషన్ చేసిన పనికి, ఈ రెండు కోట్ల రూపాయలు చిన్న మొత్తం. ఈ పాఠశాల ఇప్పుడు దేశమంతా ప్రేరణగా నిలుస్తుంది," అని ప్రజలను ఉద్దేశించి మాట్లాడారు.
అత్యంత భావోద్వేగమైన క్షణం ఏమిటంటే, భార్గవ మరియు మన్విత కలిసి ర్యాంప్ను ప్రారంభించారు. ఆ తర్వాత, దివ్యాంగ విద్యార్థులు ఎటువంటి సహాయం లేకుండా తమ చక్రాల కుర్చీలను ర్యాంప్పైకి సులభంగా నడుపుకుంటూ తరగతి గదిలోకి వెళ్లారు. వారి ముఖాల్లోని సంతోషం, వారి తల్లిదండ్రుల కళ్లల్లోని ఆనంద కన్నీళ్లు, ఆ వేదికపై ఉన్న ప్రతి ఒక్కరినీ కదిలించాయి. ఈ ప్రారంభోత్సవ కార్యక్రమం మన్వితకు మరియు ఆమె సంస్థకు అపూర్వమైన ప్రోత్సాహాన్ని ఇచ్చింది.
ఇది కేవలం ఒక పాఠశాల నిర్మాణం కాదు; వ్యవస్థపై విజయం. ప్రజల్లో భారీ మద్దతు లభించింది. భార్గవ వంటి ప్రముఖ వ్యక్తి మద్దతు ఉండటం వల్ల, వార్తా మాధ్యమాలు ఈ కథనాన్ని విస్తృతంగా ప్రచారం చేశాయి. జాతీయ, ప్రాంతీయ వార్తా వాహికల్లో, అంతర్జాల వేదికల్లో స్పర్శ ఫౌండేషన్ పేరు మారుమోగింది. మన్విత నిర్భయత్వం, ఆమె సంస్థ యొక్క పారదర్శకత ప్రజల్లోకి బలంగా వెళ్లింది.
ఈ విస్తృత ప్రచారం వల్ల, నిధుల కొరత సమస్య కొంతవరకు తీరింది. భార్గవ ప్రభావంతో, ఇతర కార్పొరేట్ సంస్థలు, దాతలు కూడా ముందుకు వచ్చారు. అత్యంత ముఖ్యంగా, ఈ విజయం కేంద్ర ప్రభుత్వ అధికారులపై కూడా పడింది.
"ఒక సినిమా నటుడి సహాయంతో ఈ పని చేయగలిగితే, ప్రభుత్వం ఎందుకు చేయకూడదు?" అనే ప్రశ్న జాతీయ స్థాయిలో తలెత్తింది.
ఈ విజయం, మన్విత ఒంటరి పోరాటాన్ని ఒక సమూహ ఉద్యమంగా మార్చింది. తన నిజాయితీకి దక్కిన ఈ గొప్ప గుర్తింపు ఆమెను మరింత దృఢంగా, ఉత్సాహంగా తన తదుపరి లక్ష్యాల వైపు ముందుకు సాగేలా చేసింది. ఇక ఆమె పోరాటం చిన్న స్థాయితో కాదు, దేశవ్యాప్త స్థాయిలో మొదలుకాబోతోంది.
రాజమహేంద్రవరం పాఠశాల ప్రాజెక్టు విజయవంతమైన తర్వాత, మన్విత తన స్పర్శ ఫౌండేషన్ దార్శనికతను ఒక పాఠశాల మార్పుతో ఆపాలని అనుకోలేదు; ప్రారంభ దశలోనే ఈ ఆశయాన్ని దేశవ్యాప్తంగా విస్తరించాలని నిశ్చయించుకుంది. తన కార్పొరేట్ అనుభవాన్ని, సమాచార ప్రచార వ్యూహాలకు ఉపయోగించింది.
ఆమె మొదట, తాము పూర్తి చేసిన ప్రాజెక్టుల సమగ్ర కథనాలను, సినీ నటుడు భార్గవ సహకారం గురించి, మరియు ఉచితంగా పనిచేసిన యువ సాంకేతిక నిపుణుల నిస్వార్థ సేవ గురించి వార్తా వాహికల దృష్టిని ఆకర్షించింది. జాతీయ, ప్రాంతీయ వార్తా వాహికల్లో ఈ మానవతా కోణంతో కూడిన కథనాలు విశేష ప్రచారం పొందాయి. ఈ ప్రచారం స్పర్శ ఫౌండేషన్కు ఒక అద్భుతమైన గుర్తింపును ఇచ్చింది, దివ్యాంగుల హక్కులపై ఒక జాతీయ చర్చకు తెర లేపింది.
దీనికి తోడు, మన్విత అంతర్జాల వేదికలు మరియు సామాజిక మాధ్యమాలను – ముఖ్యంగా వాట్సాప్, ఇన్స్టాగ్రామ్ వంటి వాటిని – శక్తివంతమైన ప్రచార సాధనాలుగా వాడుకుంది. ఆమె ప్రతి పాఠశాల మార్పునకు ముందు, ఆ తర్వాత ఉన్న చిత్రాలను, వీడియోలను పంచుకుంది. ఒకప్పుడు మెట్లు ఎక్కలేక బాధపడిన దివ్యాంగ పిల్లలు, ఇప్పుడు సులభంగా తరగతి గదుల్లోకి వెళ్తున్న ఆనందభరిత దృశ్యాలు లక్షలాది మంది ప్రజల హృదయాలను తాకాయి.
ఈ మాధ్యమాల ద్వారా, నిధుల కొరత, అధికారుల అవినీతి వంటి సమస్యలను కూడా ఆమె నిర్భయంగా, నిరాడంబరంగా ప్రజల ముందు ఉంచింది. ఈ పారదర్శకత, సామాజిక మాధ్యమాల్లో ఫౌండేషన్ పట్ల విశ్వాసాన్ని పెంచింది. ఎంతోమంది సాధారణ పౌరులు, చిన్న మొత్తంలో అయినా విరాళాలు ఇవ్వడానికి ముందుకు వచ్చారు. మన్విత దార్శనికత దేశంలోని అత్యధిక ప్రజలకు చేరాలనే లక్ష్యంతో, ఆమె ఈ ప్రచారాన్ని నిరంతరం, విస్తృతంగా కొనసాగించింది.
ఈ విధంగా, ఆమె తన వ్యక్తిగత పోరాటాన్ని ఒక సమగ్రమయిన జాతీయ ఉద్యమంగా మలచగలిగింది. ఫౌండేషన్ తొలి అడుగులు పడిన వెంటనే, ఇంత తీవ్రమైన ప్రచారాన్ని చేపట్టడం ఆమె దార్శనికతలో ఒక ముఖ్యమైన భాగం.
ఈ పాఠశాల విజయం ఆ చుట్టుపక్కల ప్రాంతాల్లో గొప్ప ప్రభావాన్ని చూపింది. ఆ పాఠశాల యాజమాన్యం, ఉపాధ్యాయులు ఇప్పుడు గర్వంగా మారారు. తల్లిదండ్రులు తమ దివ్యాంగ పిల్లలను ధైర్యంగా పాఠశాలకు పంపడం మొదలుపెట్టారు. మన్విత కలలు కన్నట్లుగా, ఈ చిన్న మార్పు ఆ ప్రాంతంలో ఒక సామాజిక ఉద్యమానికి నాంది పలికింది.
ఆ ప్రాథమిక పాఠశాల ఇప్పుడు ఇతర ప్రభుత్వ పాఠశాలలకు మార్గదర్శిగా మారింది. మన్వితకు మరియు ఆమె బృందానికి సహాయం చేయడంలో భార్గవ నిర్ణయం ఎంత సరైనదో ఈ విజయం నిరూపించింది. ఇక వారి తదుపరి లక్ష్యం పెద్ద నగరాలు, మరిన్ని సవాళ్లు.
=======================================
ఇంకా వుంది
మనో శిఖరం - పార్ట్ 13 త్వరలో..
=======================================
Ch. ప్రతాప్ గారి కొన్ని ఇతర రచనలు:
Ch. ప్రతాప్ గారి ప్రొఫైల్ కొరకు, మనతెలుగుకథలు.కామ్ లో వారి ఇతర రచనల కొరకు
మాకు రచనలు పంపాలనుకుంటే మా వెబ్ సైట్ లో ఉన్న అప్లోడ్ లింక్ ద్వారా మీ రచనలను పంపవచ్చు.
లేదా story@manatelugukathalu.com కు text document/odt/docx రూపంలో మెయిల్ చెయ్యవచ్చు.
మనతెలుగుకథలు.కామ్ వారి యూ ట్యూబ్ ఛానల్ ను ఈ క్రింది లింక్ ద్వారా చేరుకోవచ్చును.
దయ చేసి సబ్స్క్రయిబ్ చెయ్యండి ( పూర్తిగా ఉచితం ).
మనతెలుగుకథలు.కామ్ వారి ఫేస్ బుక్ పేజీ చేరడానికి ఈ క్రింది లింక్ క్లిక్ చేయండి. లైక్ చేసి, సబ్స్క్రయిబ్ చెయ్యండి.
గమనిక : పాఠకులు తమ అభిప్రాయాలను మనతెలుగుకథలు.కామ్ వారి అఫీషియల్ వాట్స్ అప్ నెంబర్ : 63099 58851 కు పంపవచ్చును.
రచయిత పరిచయం: https://www.manatelugukathalu.com/profile/pratap/profile
నేను వృత్తిరీత్యా ఒక సివిల్ ఇంజనీర్ అయినప్పటికీ, నా నిజమైన ఆసక్తి, నా జీవనసారం సాహిత్యానికే అంకితం. తెలుగు పుస్తకాల సువాసన నా జీవితంలో 1984 నుంచే పరిమళించింది. అప్పటి నుంచి పఠనం నా అలవాటుగా కాక, నా జీవనశైలిగా మారింది. పుస్తకాలు నా మనసును తీర్చిదిద్దాయి, ఆ పఠనమే క్రమంగా రచనగా రూపాంతరం చెందింది. ఆలోచనల రూపం, అనుభవాల ప్రతిబింబం, హృదయానికి స్వరం — అదే నా రచన.
ఆధ్యాత్మికత, మానవ సంబంధాల లోతులు, సామాజిక స్పృహ, ప్రజాసేవ పట్ల నాలో ఉన్న మమకారం ప్రతి రచనలోనూ ప్రతిఫలిస్తుంది. నేను రాసే ప్రతి వాక్యం పాఠకునితో చేసే ఒక మౌన సంభాషణ. నా కలం కేవలం అక్షరాలు కాదు; అది జీవనాన్ని గ్రహించే ఒక మార్గం.
ఇప్పటివరకు నేను రచించినవి రెండు వందలకుపైగా కథలు, ఐదు నవలలు, రెండు వేల వ్యాసాలు. ఇవి పలు దిన, వార, మాస పత్రికలలో, అలాగే డిజిటల్ వేదికలలో వెలువడి విభిన్న వయస్సుల పాఠకులను చేరాయి. ప్రతి రచన నా అనుభవాల సారాన్ని పాఠకుని మనసుతో కలిపే ఒక మాధ్యమంగా నిలిచింది.
సాహిత్యం నాకు హాబీ కాదు — అది నా జీవిత యానం. కొత్త ఆలోచనలను అన్వేషించడం, తెలుగు భాషా సౌందర్యాన్ని కొత్త రూపాల్లో వ్యక్తపరచడం, సమాజానికి ఉపయోగపడే మార్గాలను వెతకడం — ఇవే నా సాహిత్య సాధనకు మూలాధారం. రచన ద్వారా మనసులను మేల్కొలపడం, మనసుల్లో విలువల జ్యోతిని వెలిగించడం నా నిశ్చయం.
ఇటీవల నా కృషికి గాను ఒక ప్రముఖ సంస్థ గౌరవ డాక్టరేట్ ప్రదానం చేయడం నా జీవితంలో ఒక విశిష్ట ఘట్టం. అది కేవలం గుర్తింపే కాదు, మరింత బాధ్యతను జోడించిన ప్రేరణ.
మన పురాణాలు, ఉపనిషత్తులు, వేద వాక్యాలలో దాగి ఉన్న ఆధ్యాత్మిక జ్ఞానాన్ని ఆధునిక పాఠకులకు అందించడం, వాటి సారాన్ని సమాజానికి చేరవేయడం నా సాహిత్య లక్ష్యం. ఆ దిశగా ప్రతి రచన ఒక నూతన యత్నం, ఒక అంతర్ముఖ ప్రయాణం.
సాహిత్యం నా కోసం కేవలం అభిరుచి కాదు; అది నా ఆత్మ స్వరూపం. నా కలం నా ఆలోచనలకు శ్వాస, నా రచన నా జీవితయానం.
Comments