ఊరు మారలేదు… ఏరు ఆగలేదు… జ్ఞాపకాలు చెరిగిపోలేదు. మారింది మనుషులే. ప్రతి ఉదయంతో మళ్లీ మొదలయ్యే జీవన ప్రయాణాన్ని కూడా ఆవిష్కరించే భట్టు వెంకటరావు రచించిన ‘మనం మారిపోయాం!’, ‘నిత్యం – సత్యం’ కవితలు.

కవిత్వాన్ని సామాన్యుడి జీవితానికి చేరువ చేసి, అట్టడుగు మనిషి కన్నీటికి అక్షరరూపమిచ్చిన మహాకవి గుర్రం జాషువాకు నివాళిగా తోకల రాజేశం రచించిన భావోద్వేగ కవిత ‘విశ్వ నరుడు’.

ఒకే ఇంట్లో ఉన్నా పెరుగుతున్న మనసుల దూరాన్ని ప్రశ్నించే ‘మౌన వేదన’... కాలుష్యం కారణంగా చెదిరిపోతున్న ప్రకృతి గూడును చూసి మానవాళిని మేల్కొలిపే ‘గూడు చెదిరిన గువ్వ’—రామశేఖర్ కలం నుంచి రెండు ఆలోచనాత్మక కవితలు.

నీరు, వాయువు, పృథ్వి, అగ్ని, గగనం—పంచభూతాల రూపాలు, స్వభావాలు, వైవిధ్యాన్ని అందమైన ఉపమానాలు, భావచిత్రాలతో ఆవిష్కరించిన ప్రకృతి కవిత ‘పంచ రంగులు.

కనిపించని కష్టం... వినిపించని ప్రేమ... జీవితాంతం కుటుంబం కోసం తనని తాను అర్పించుకున్న ప్రతి తండ్రికి అంకితమైన హృదయాన్ని హత్తుకునే కవిత.

మనసుకు నిజమైన సంపద శాంతి. ప్రేమ, క్షమ, ధ్యానం, మానవత్వం వంటి విలువల ద్వారా జీవితం ఎలా ప్రకాశవంతమవుతుందో అద్భుతంగా చెప్పే ప్రేరణాత్మక తెలుగు కవిత.