"గుర్తుంచుకోండి... ర్యాంకులు, మార్కులు ముఖ్యం కాదు. పిల్లల మానసిక ఆరోగ్యం, వాళ్ల సంతోషం ముఖ్యం. చదువు జీవితాన్ని నిర్మించడానికి కావాలి కానీ, జీవితంలో ఉండే సంతోషాన్ని చంపడానికి కాదు."

"అపాయంలో ఉపాయం ముఖ్యం, దిగులు కాదు. సమస్యను చూసి బాధపడటం కాదు, దానికి సృజనాత్మక పరిష్కారం వెతకడమే నిజమైన తెలివితేటలు అని శ్రీలేఖ తన ఆలోచనతో నిరూపించింది."

దేవయానికి జరిగిన ఘటనపై తీవ్ర ఆగ్రహంతో ఉన్న శుక్రాచార్యుడు, వృషపర్వుడికి ఊహించని శిక్ష విధిస్తాడు. రాజకుమార్తె శర్మిష్ఠను దేవయానికి దాసిగా పంపాలని ఆజ్ఞాపించడంతో దానవరాజు దిగ్భ్రాంతికి గురవుతాడు. గురువుగారి కోపం, తండ్రి మనోవేదన, శర్మిష్ఠ భవిష్యత్తు — ఇవన్నీ కలిసిన ఉత్కంఠభరితమైన భాగం ఇది.

"సముద్రమైనా చిన్న చిన్న నీటి చుక్కలతోనే ఏర్పడుతుంది. అలాగే ప్రకృతిని కాపాడే ప్రతి చిన్న ప్రయత్నం రేపటి తరాలకు పెద్ద ఆశగా మారుతుంది..."

"ప్రకృతి మనకు ఏదీ ఊరికే ఇవ్వదు. అనవసరమైనది ఏదీ లేదు. అది ఏమిచ్చినా అది మన మంచికే..." తాత చెప్పిన ఆ మాటలు గుర్తుకొచ్చిన క్షణమే సూరి జీవితంలో కొత్త ఆశ మొదలైంది.

"ప్రతి గింజ వెనుక రైతు కష్టం ఉంది... ప్రతి వంటకం వెనుక ప్రకృతి వరం ఉంది. ఆహారాన్ని వృథా చేయడం అంటే ఆ శ్రమను, ఆ విలువను నిర్లక్ష్యం చేయడమే."