తండ్రి ప్రేమకు దూరమైన సారిక, ఆయన జ్ఞాపకాలతోనే జీవితంలో ముందుకు సాగడం నేర్చుకుంటుంది. తండ్రి చేయి శాశ్వతంగా జారిపోయినా, ఆయన నేర్పిన ధైర్యం ప్రతి అడుగులోనూ తోడుంటుందని చాటిచెప్పే హృదయాన్ని కదిలించే కథ ఇది.

ఒక చిన్న బస్ షెల్టర్ ఇచ్చిన నీడ, ఒక బావి తీర్చిన దాహం, ఒక మామిడి చెట్టు అందించిన విశ్రాంతి నుంచి మొదలైన జ్ఞాపకాలు రచయితను మానవత్వం గురించి ప్రశ్నించేలా చేస్తాయి. మనకు మేలు చేసిన మనుషులను, మహనీయులను, ప్రకృతిని ఎందుకు మర్చిపోతున్నాం? అంటూ దైవానికే సంధించిన హృదయపూర్వక ప్రశ్నల సమాహారమే “ఏలికా... నా పిలుపు విను ఇక!”

కుటుంబ బాధ్యతల కోసం జీవితాన్ని త్యాగం చేసిన రాజారాం, చివరికి తన శరీరాన్నే మెడికల్ కాలేజీకి దానం చేస్తాడు. భర్త అడుగుజాడల్లో నడవాలని నిర్ణయించుకున్న రజని, అవయవదానం సందేశాన్ని సమాజానికి చేరవేయాలని సంకల్పిస్తుంది.

ఒకప్పుడు తన కఠినమైన సమీక్షలతో కొత్త రచయితల కలలను చిదిమేసిన రాఘవ్, ఐదేళ్ల తర్వాత తన గతాన్ని గుర్తుచేసే ఓ అజ్ఞాత నవలను చదువుతాడు. ఆ పుస్తకం వెనుక ఉన్న నిజం అతని జీవితాన్నే మార్చేస్తుంది. పగ తీర్చుకోవడం అంటే ఎదుటివారిని ఓడించడం కాదు... వారిలోని తప్పును మార్చడం.

గత ప్రేమ అకస్మాత్తుగా వర్తమానంలోకి వస్తే? భార్యా పిల్లలతో స్థిరపడిన రాఘవకు మాజీ ప్రేయసి శ్వేతాదేవి చేసిన ఫోన్ అతడి జీవితాన్ని ఊహించని మలుపు తిప్పుతుంది.

“భగవంతుడు అందరికీ ప్రశ్నాపత్రం ఇస్తాడు… కానీ అందరికీ ఒకే ప్రశ్నాపత్రం ఇవ్వడు.” ఎవరికో సంపద పరీక్ష… ఎవరికో పేదరికం పరీక్ష… ఎవరికో అధికారం పరీక్ష… మరెవరికో ఒంటరితనం పరీక్ష… కానీ అసలు పరీక్ష ప్రశ్నాపత్రంలో ఉండదు… మన సమాధానంలో ఉంటుంది. “మనిషి జీవితంలో గొప్పదనం ఎంత సంపాదించామన్నదిలో లేదు… ఎంతమంది కన్నీళ్లను తుడిచామన్నదిలో ఉంది.” మనిషి వెళ్లిపోతాడు… మనిషి చేసిన మానవత్వం మాత్రం మిగిలిపోతుంది. 🙏