చిన్ననాటి జ్ఞాపకాలను నెమరువేసుకుంటూ సొంతూరికి వచ్చిన ముగ్గురు స్నేహితులకు శారదపిన్ని గుర్తుకొస్తుంది. ఒకప్పుడు ఆకలితో ఉన్న పిల్లలకు భోజనం పెట్టిన ఆమె, కాలం మారిన తర్వాత గుడిమెట్లపై కూర్చున్న అభాగ్యులకు అన్నం అందిస్తూ తన సేవను కొనసాగిస్తుంది. సూర్యకాంత పువ్వులా పరిస్థితులకు అనుగుణంగా మారుతూ, తన వెలుగును మాత్రం ఇతరులకు పంచే మనసుకు ప్రతీకగా నిలిచే కథ.

సమాజంలో పేదరికం వల్ల ఎదురయ్యే అవమానం, అపహాస్యం మధ్య నిజమైన ప్రేమ ఎలా గెలుస్తుందో చూపించే హృద్యమైన కథ ఇది. “భారతంలో పేదవాడు” కథలో మాధవ్ నిజం చెప్పినా నమ్మని ప్రపంచం, చివరికి వింధ్య మాటలతో మారిపోవడం మనసుకు హత్తుకుంటుంది.

మన జీవితంలో చిన్నగా చేసిన సహాయం కూడా ఎప్పటికైనా పెద్ద రూపంలో తిరిగి వస్తుంది. మనుషుల మధ్య ఉన్న అనుబంధం, కృతజ్ఞత భావం ఎంత విలువైనదో తెలియజేసే హృద్యమైన కథ ఇది.