అశ్వత్థామ ఘాతుకం

#అశ్వత్థామఘాతుకం, #AswatthamaGhathukam, #ChPratap, #తెలుగుభక్తికథలు, #TeluguDevotionalStories

Aswatthama Ghathukam - New Telugu Story Written By Ch. Pratap 

Published In manatelugukathalu.com On 03/02/2026

అశ్వత్థామ ఘాతుకం - తెలుగు కథ

రచన: Ch. ప్రతాప్ 

కురుక్షేత్ర మహాసంగ్రామం ముగిసిన రాత్రి, పాండవ శిబిరంలో ఒక భయంకరమైన విషాదం చోటుచేసుకుంది. కౌరవ పక్షాన మిగిలిన ఏకైక సేనాధిపతి అశ్వత్థామ, తన తండ్రి ద్రోణాచార్యుని మరణానికి మరియు దుర్యోధనుని పతనానికి ప్రతీకారం తీర్చుకోవాలనే క్రోధంతో రగిలిపోతుంటాడు. ఆ రాత్రి అడవిలో ఒక చెట్టుపై ఉన్న గుడ్లగూబ, నిద్రిస్తున్న కాకులను సంహరించడం చూసి, అశ్వత్థామకు ఒక క్రూరమైన ఆలోచన వస్తుంది. యుద్ధ ధర్మాలను పక్కన పెట్టి, నిద్రిస్తున్న పాండవులను హతమార్చాలని నిశ్చయించుకుంటాడు.

కృపాచార్యుడు, కృతవర్మల సహాయంతో అర్ధరాత్రి వేళ పాండవ శిబిరంలోకి ప్రవేశిస్తాడు. అక్కడ గాఢ నిద్రలో ఉన్నది పాండవులు అనుకుని, ఉపపాండవులను అంటే ద్రౌపది ఐదుగురు కుమారులను అత్యంత దారుణంగా సంహరిస్తాడు. తెల్లవారేసరికి జరిగిన ఘోరాన్ని చూసిన పాండవులు, ద్రౌపది శోక సముద్రంలో మునిగిపోతారు. పుత్రశోకంతో విలపిస్తున్న ద్రౌపదిని ఓదార్చడం ఎవరి తరమూ కాదు. అప్పుడు అర్జునుడు ఆగ్రహంతో అశ్వత్థామను వెంబడించి, అతడిని బంధించి ద్రౌపది ముందుకు తీసుకువస్తాడు.

ఒక తల్లిగా తన బిడ్డలను చంపిన వాడిని చూసినప్పుడు ద్రౌపదిలో ఆగ్రహం కలగడం సహజం. కానీ, అక్కడే ఆమెలోని గొప్ప సంస్కారం, ఆధ్యాత్మిక పరిణతి వెల్లడవుతాయి. ద్రౌపది అశ్వత్థామను చూసి చంపమని కోరకపోగా, అతడిని బంధ విముక్తుడిని చేయమని ధర్మరాజును వేడుకుంటుంది. గురుపుత్రుడైన అశ్వత్థామను చంపడం ధర్మం కాదని, ఆయనను చూస్తే తనకు ద్రోణాచార్యుడు గుర్తుకు వస్తున్నాడని చెబుతుంది. ఒక తల్లిగా పుత్రశోకం ఎంతటి బాధాకరమో తనకు తెలుసని, అశ్వత్థామను చంపితే ఆయన తల్లి కృపి కూడా తనలాగే పుత్రశోకంతో అలమటించకూడదని ద్రౌపది పలికిన మాటలు అక్కడి వారందరినీ ఆశ్చర్యానికి గురిచేస్తాయి.

ఇది ద్రౌపది యొక్క క్షమాగుణానికి పరాకాష్ఠ. పగ కంటే క్షమ గొప్పదని, హింస కంటే అహింస మిన్న అని ఆమె ఆచరణలో చూపిస్తుంది.శ్రీకృష్ణ పరమాత్మ ఈ సన్నివేశాన్ని గమనిస్తూ, అర్జునుడితో ఒక చిక్కుముడిని విప్పుతాడు. బ్రాహ్మణుడైన అశ్వత్థామను చంపకూడదు, అదే సమయంలో ఆతతాయిని వదిలిపెట్టకూడదు. ఈ ధర్మసంకటంలో కృష్ణుడు ఒక మార్గాన్ని సూచిస్తాడు. అశ్వత్థామ తల మీద ఉన్న దివ్యమణిని తొలగించి, ఆయన జుట్టును కత్తిరించడమే మరణంతో సమానమైన శిక్ష అని చెబుతాడు. అర్జునుడు అలాగే చేస్తాడు.

మణిని కోల్పోయిన అశ్వత్థామ తన తేజస్సును కోల్పోయి, అవమాన భారంతో అక్కడి నుండి వెళ్ళిపోతాడు. ఈ ఘట్టం మనకు ఒక గొప్ప ఆధ్యాత్మిక పాఠాన్ని నేర్పుతుంది. క్రోధం మనిషిని ఎంతటి అధమ స్థాయికి దిగజారుస్తుందో అశ్వత్థామ పాత్ర ద్వారా తెలుస్తుంది. అదే సమయంలో, తీవ్రమైన కష్టాల్లో ఉన్నప్పుడు కూడా ధర్మాన్ని, క్షమాగుణాన్ని వీడకూడదని ద్రౌపది పాత్ర నిరూపిస్తుంది. నిజమైన బలం శారీరక పరాక్రమంలో లేదు, అది మనలోని క్షమించే గుణంలో ఉంది. కృష్ణుడు ఈ లీల ద్వారా లోకానికి అందించిన సందేశం ఏమిటంటే, అధర్మం ఎప్పటికీ గెలవదు. మరియు ధర్మం వైపు నిలబడిన వారికి భగవంతుని అండ ఎల్లప్పుడూ ఉంటుంది. ఈ కథ కేవలం ప్రతీకారం గురించి కాదు, అది ఆత్మశోధన గురించి మరియు మనిషి తనలోని క్రోధాన్ని ఎలా జయించాలో నేర్పే ఒక దివ్య సందేశం.

సమాప్తం

***

Ch. ప్రతాప్ గారి ప్రొఫైల్ కొరకు, మనతెలుగుకథలు.కామ్ లో వారి ఇతర రచనల కొరకు

 ఇక్కడ క్లిక్ చేయండి.

ఉగాది 2026 కథల పోటీల వివరాల కోసం

ఇక్కడ క్లిక్ చేయండి.

కొసమెరుపు కథల పోటీల వివరాల కోసం

ఇక్కడ క్లిక్ చేయండి.

మాకు రచనలు పంపాలనుకుంటే మా వెబ్ సైట్ లో ఉన్న అప్లోడ్ లింక్ ద్వారా మీ రచనలను పంపవచ్చు.

లేదా story@manatelugukathalu.com కు text document/odt/docx రూపంలో మెయిల్ చెయ్యవచ్చు.

మనతెలుగుకథలు.కామ్ వారి యూ ట్యూబ్ ఛానల్ ను ఈ క్రింది లింక్ ద్వారా చేరుకోవచ్చును.

దయ చేసి సబ్స్క్రయిబ్ చెయ్యండి ( పూర్తిగా ఉచితం ).

మనతెలుగుకథలు.కామ్ వారి ఫేస్ బుక్ పేజీ చేరడానికి ఈ క్రింది లింక్ క్లిక్ చేయండి. లైక్ చేసి, సబ్స్క్రయిబ్ చెయ్యండి.

https://www.facebook.com/ManaTeluguKathaluDotCom

గమనిక : పాఠకులు తమ అభిప్రాయాలను మనతెలుగుకథలు.కామ్ వారి అఫీషియల్ వాట్స్ అప్ నెంబర్ : 63099 58851 కు పంపవచ్చును.

రచయిత పరిచయం: https://www.manatelugukathalu.com/profile/pratap

నేను వృత్తిరీత్యా ఒక సివిల్ ఇంజనీర్‌ అయినప్పటికీ, నా నిజమైన ఆసక్తి, నా జీవనసారం సాహిత్యానికే అంకితం. తెలుగు పుస్తకాల సువాసన నా జీవితంలో 1984 నుంచే పరిమళించింది. అప్పటి నుంచి పఠనం నా అలవాటుగా కాక, నా జీవనశైలిగా మారింది. పుస్తకాలు నా మనసును తీర్చిదిద్దాయి, ఆ పఠనమే క్రమంగా రచనగా రూపాంతరం చెందింది. ఆలోచనల రూపం, అనుభవాల ప్రతిబింబం, హృదయానికి స్వరం — అదే నా రచన.

ఆధ్యాత్మికత, మానవ సంబంధాల లోతులు, సామాజిక స్పృహ, ప్రజాసేవ పట్ల నాలో ఉన్న మమకారం ప్రతి రచనలోనూ ప్రతిఫలిస్తుంది. నేను రాసే ప్రతి వాక్యం పాఠకునితో చేసే ఒక మౌన సంభాషణ. నా కలం కేవలం అక్షరాలు కాదు; అది జీవనాన్ని గ్రహించే ఒక మార్గం.

ఇప్పటివరకు నేను రచించినవి రెండు వందలకుపైగా కథలు, ఐదు నవలలు, రెండు వేల వ్యాసాలు. ఇవి పలు దిన, వార, మాస పత్రికలలో, అలాగే డిజిటల్ వేదికలలో వెలువడి విభిన్న వయస్సుల పాఠకులను చేరాయి. ప్రతి రచన నా అనుభవాల సారాన్ని పాఠకుని మనసుతో కలిపే ఒక మాధ్యమంగా నిలిచింది.

సాహిత్యం నాకు హాబీ కాదు — అది నా జీవిత యానం. కొత్త ఆలోచనలను అన్వేషించడం, తెలుగు భాషా సౌందర్యాన్ని కొత్త రూపాల్లో వ్యక్తపరచడం, సమాజానికి ఉపయోగపడే మార్గాలను వెతకడం — ఇవే నా సాహిత్య సాధనకు మూలాధారం. రచన ద్వారా మనసులను మేల్కొలపడం, మనసుల్లో విలువల జ్యోతిని వెలిగించడం నా నిశ్చయం.

ఇటీవల నా కృషికి గాను ఒక ప్రముఖ సంస్థ గౌరవ డాక్టరేట్ ప్రదానం చేయడం నా జీవితంలో ఒక విశిష్ట ఘట్టం. అది కేవలం గుర్తింపే కాదు, మరింత బాధ్యతను జోడించిన ప్రేరణ.

మన పురాణాలు, ఉపనిషత్తులు, వేద వాక్యాలలో దాగి ఉన్న ఆధ్యాత్మిక జ్ఞానాన్ని ఆధునిక పాఠకులకు అందించడం, వాటి సారాన్ని సమాజానికి చేరవేయడం నా సాహిత్య లక్ష్యం. ఆ దిశగా ప్రతి రచన ఒక నూతన యత్నం, ఒక అంతర్ముఖ ప్రయాణం.

సాహిత్యం నా కోసం కేవలం అభిరుచి కాదు; అది నా ఆత్మ స్వరూపం. నా కలం నా ఆలోచనలకు శ్వాస, నా రచన నా జీవితయానం.