బంధాల బండి
Bandhala Bandi - Telugu Family Story | S. Srivani
బంధాల బండి - తెలుగు కుటుంబ కథ | ఎస్. శ్రీవాణి
Published in manatelugukathalu.com on 01/11/2026
బంధాల బండి ఎస్. శ్రీవాణి రచించిన హృద్యమైన తెలుగు కుటుంబ కథ. కుటుంబ అనుబంధాలు, అన్నాచెల్లెళ్ల ప్రేమ, కొడైకెనాల్ ప్రయాణ జ్ఞాపకాలు, ఆపదలో ఆదుకునే మానవత్వం వంటి విలువలను ఈ కథ మనసుకు హత్తుకునేలా వివరిస్తుంది.
ఒక ప్రయాణం… ఎన్నో జ్ఞాపకాలు
అదొక చక్కని కుటుంబం! అన్నయ్య రమేష్‌కు తన ఇద్దరు చెల్లెళ్లు స్నేహ, ప్రేమ అంటే ప్రాణం. వాళ్లిద్దరూ తమ పిల్లలతో కలిసి అన్నయ్య ఇంటికి వచ్చారంటే చాలు… ఇల్లంతా పండుగ వాతావరణం నెలకొనేది.
కబుర్లు, నవ్వులు, సరదాలతో సమయం ఎలా గడిచిపోయేదో ఎవరికీ తెలిసేది కాదు.
చెల్లెళ్లిద్దరికీ పెళ్లిళ్లయి, పిల్లలు కూడా పెద్దవాళ్లయ్యారు. ఎవరి కుటుంబ బాధ్యతల్లో వారు ఎంత తీరికలేకుండా ఉన్నా, అన్నాచెల్లెళ్ల మధ్య అనురాగం మాత్రం ఏమాత్రం తగ్గలేదు.
రమేష్‌ కుమార్తె రాగిణికి కూడా తన అత్తలైన స్నేహ, ప్రేమలతో ఎంతో అనుబంధం ఉండేది.
ఆ కుటుంబంలో ప్రతి ఒక్కరి మనసులో మరొకరికి ప్రత్యేకమైన స్థానం ఉండేది.
ఒకరోజు అందరూ కలిసి కూర్చుని కబుర్లు చెప్పుకుంటున్నారు.
“ఎప్పుడూ ఇంటి పనులు, కుటుంబ బాధ్యతలతోనే కాలం గడిచిపోతోంది. మనమందరం కలిసి ఎక్కడికైనా వెళ్లి, సరదాగా కొన్ని రోజులు గడిపితే ఎలా ఉంటుంది?” అని ఒకరు అడిగారు.
“భలే ఆలోచన! మనమంతా కలిసి బయటికి వెళ్లి ఎన్నాళ్లయిందో కదా!” అని మరొకరు ఉత్సాహంగా అన్నారు.
“అవును! ఈసారి అన్ని పనులనూ పక్కన పెట్టి, మన కోసం మనం కొంత సమయం కేటాయించుకుందాం” అని అందరూ నిర్ణయించుకున్నారు.
ఇక ఎక్కడికి వెళ్లాలనే చర్చ మొదలైంది. ఒక్కొక్కరు ఒక్కో ప్రదేశం పేరు చెబుతుండగా, పెద్ద చెల్లెలు ప్రేమ తన మనసులో ఎప్పటినుంచో దాచుకున్న కోరికను బయటపెట్టింది.
“చిన్నప్పుడు సోషల్ పుస్తకాల్లో ఎత్తయిన పర్వతాలు, పచ్చని కొండలు, ప్రకృతి అందాల గురించి చదివేదాన్ని.
అప్పటినుంచీ అలాంటి ప్రదేశాలను నా కళ్లతో చూడాలని అనుకునేదాన్ని. పుస్తకాల్లో చదివిన ఆ అందాలన్నీ నిజంగా ఎలా ఉంటాయో చూడాలనే ఆశ ఎప్పటినుంచో ఉంది. మనం ఈసారి కొడైకెనాల్‌కు వెళ్తే ఎలా ఉంటుంది?” అని అడిగింది.
“వావ్! చాలా బాగుంది! మనమంతా కలిసి కొడైకెనాల్‌కు వెళ్తే ఎంతో ఆనందంగా ఉంటుంది!” అని అందరూ సంతోషంగా అన్నారు.
అప్పటినుంచి అందరిలోనూ కొత్త ఉత్సాహం మొదలైంది. ప్రయాణం ఎప్పుడు? ఎలా వెళ్లాలి? ఎన్ని రోజులు ఉండాలి? అక్కడ ఎక్కడెక్కడ చూడాలి? ఇలా ఎన్నో ప్రశ్నలు మొదలయ్యాయి.
ఎవరి పనుల్లో వారు తీరికలేకుండా ఉన్నప్పటికీ, ప్రయాణానికి సంబంధించిన విషయాలు తెలుసుకోవడానికి ప్రత్యేకంగా సమయం కేటాయించారు.
అక్కడి వాతావరణం, ప్రయాణ మార్గం, చూడదగిన ప్రదేశాలు, తీసుకెళ్లాల్సిన వస్తువుల గురించి ఆరా తీశారు. ఒకరికి తెలిసిన సమాచారాన్ని మరొకరితో పంచుకుంటూ, చివరికి అందరూ కలిసి ప్రయాణ ప్రణాళిక సిద్ధం చేసుకున్నారు.
సామాన్లు సర్దుకునే సమయం రానే వచ్చింది. స్నేహ అందరినీ పదేపదే హెచ్చరించింది.
“ప్రయాణంలో లగేజీ ఎంత తక్కువగా ఉంటే అంత హాయిగా ఉంటుంది.
అవసరమైన వస్తువులే తీసుకెళ్లండి. సామాన్లు ఎక్కువైతే వాటిని మోయడానికి ఇబ్బంది పడాల్సి వస్తుంది!” అని చెప్పింది.
అయినా ఎవరికివారు కావలసినవన్నీ సర్దుకోవడంతో చివరికి ట్రాలీలు, బ్యాగుల సంఖ్య ఎక్కువగానే అయింది.
టికెట్లు బుక్ అయిన రోజు కూడా అందరికీ పండుగలా అనిపించింది.
ఇక ప్రయాణం కోసం రోజులు లెక్కపెట్టడం మొదలైంది.
“ఇంకా ఎన్ని రోజులు ఉన్నాయో!”
“త్వరగా ఆ రోజు వచ్చేస్తే ఎంత బాగుంటుందో!”
“మనమంతా కలిసి రైలులో ప్రయాణం చేస్తాం. కబుర్లు చెప్పుకుంటాం. ఆటలు ఆడుకుంటాం. అక్కడికి వెళ్లాక ప్రకృతి ఒడిలో హాయిగా గడుపుతాం!”
ఇలా ప్రయాణం మొదలవకముందే వారి మనసుల్లో ఆనందపు అలలు ఎగసిపడుతున్నాయి.
ఎట్టకేలకు ఆ రోజు రానే వచ్చింది!
దాదాపు ముప్పై గంటల రైలు ప్రయాణం. ఇంతసేపు ఎలా గడపాలి? విసుగు రాకుండా ఏం చేయాలి? అని ముందుగానే ఆలోచించుకున్నారు.
“మనమంతా కలిసి హౌసీ, వైకుంఠపాళి ఆడుకుందాము!”
“బింగో కూడా ఆడదాం!”
“చిట్స్‌తో సరదా ఆటలు ఆడితే ఇంకా బాగుంటుంది కదా!”
ఇలా ఒక్కొక్కరు ఒక్కో ఆలోచన చెప్పారు. రైలులో తమ స్థానాల్లో కూర్చుని ఆడుకోగలిగేలా కొన్ని ఆటలను సిద్ధం చేసుకున్నారు. ప్రయాణంలో తినడానికి చిరుతిళ్లను కూడా ముందుగానే సర్దుకున్నారు.
అంతా సిద్ధమైందనుకున్న సమయంలో అనుకోని సమస్య ఎదురైంది. రమేష్‌కు అత్యవసరమైన పని రావడంతో తన ప్రయాణాన్ని రద్దు చేసుకోవాల్సి వచ్చింది.
ఈ విషయం తెలియగానే అందరి ముఖాలు ఒక్కసారిగా వాడిపోయాయి.
“అయ్యో! అన్నయ్య కూడా మనతో వస్తే ఎంత బాగుండేది!” అని చెల్లెళ్లు బాధపడ్డారు.
వారి నిరాశను గమనించిన రమేష్‌ ధైర్యం చెప్పాడు.
“ఎందుకలా బాధపడతారు? మీరు ఇంతకాలంగా ఈ ప్రయాణం కోసం ఎదురుచూస్తున్నారు కదా! నేను రాలేకపోయినా మీరందరూ వెళ్లి ఆనందంగా గడపండి. జాగ్రత్తగా వెళ్లి క్షేమంగా తిరిగి రండి. మీరంతా సంతోషంగా గడిపితే అదే నాకు ఆనందం!” అని ఉత్సాహపరిచాడు.
అన్నయ్య మాటలతో చెల్లెళ్లు కొంత తేరుకున్నారు. అయితే స్నేహ, ప్రేమల భర్తలు కూడా తమ తమ బాధ్యతల కారణంగా ప్రయాణానికి రాలేకపోయారు.
దాంతో స్నేహ, ప్రేమ, రాగిణి, పిల్లలు కలిసి ప్రయాణానికి బయలుదేరారు. అన్నయ్య, భర్తలు రాలేకపోవడం కొంత నిరాశ కలిగించినా, అందరూ కలిసి గడపబోయే రోజులను తలచుకుంటూ ఉత్సాహంగా ముందుకు సాగారు.
అనుకున్న సమయానికి రైల్వే స్టేషన్‌కు చేరుకుని, సామాన్లను రైలులోకి ఎక్కించి, టికెట్లు చూసుకుని తమకు కేటాయించిన స్థానాల్లో కూర్చున్నారు.
రైలు కదలడం మొదలైంది.
కొద్దిసేపటికే నిరాశ స్థానంలో ఆనందం చోటుచేసుకుంది. పెద్దవాళ్లమన్న సంగతే మర్చిపోయి చిన్నపిల్లల్లా కేరింతలు కొట్టారు. ఒకరినొకరు చూసుకుంటూ నవ్వుకున్నారు.
కొద్దిసేపు హౌసీ, మరికొద్దిసేపు బింగో, ఇంకొంతసేపు చిట్స్‌ ఆటలు! ఆటల మధ్యలో కబుర్లు, కబుర్ల మధ్యలో నవ్వులు! తెచ్చుకున్న చిరుతిళ్లను ఒకరికొకరు పంచుకుంటూ తిన్నారు. చిన్ననాటి జ్ఞాపకాలను గుర్తుచేసుకున్నారు. పాత సంఘటనలను చెబుతూ ఒకరినొకరు ఆటపట్టించుకున్నారు.
అలా ఆటపాటలతో, కబుర్లతో ప్రయాణం ఎంతో హాయిగా సాగిపోయింది. ఎన్నో గంటల ప్రయాణమైనా సమయం చాలా వేగంగా గడిచిపోయినట్లు అనిపించింది.
చివరికి వాళ్లు ఎంతో ఆసక్తిగా ఎదురుచూస్తున్న కొడైకెనాల్‌కు చేరుకున్నారు!
అక్కడ అడుగుపెట్టినప్పటి నుంచి వారి ఆనందానికి అవధుల్లేకుండా పోయాయి. కొండల అంచులను తాకుతూ తేలియాడే తెల్లని పొగమంచు, పైన్‌ అడవుల నుంచి వీచే స్వచ్ఛమైన చల్లగాలి, కొడైకెనాల్ సరస్సు అలల సవ్వడులు… అన్నీ వారిని మంత్రముగ్ధులను చేశాయి. చలిగాలుల్లో వేడివేడి టీ తాగుతూ, ప్రకృతి అందాల నడుమ నడుస్తూ అలసటను మర్చిపోయారు.
ప్రేమ చిన్నప్పటి నుంచి కలలు కన్న ప్రకృతి అందాలను ప్రత్యక్షంగా చూస్తుంటే ఆమె ఆనందానికి హద్దుల్లేకుండా పోయాయి.
“చిన్నప్పుడు సోషల్ పుస్తకాల్లో చదివిన దృశ్యాలను ఒకరోజు ఇలా కళ్లారా చూస్తానని అనుకోలేదు!” అని ఆమె కళ్లల్లో ఆనందభాష్పాలు మెరుస్తుండగా చెప్పింది.
“నీ కోరిక తీరింది కదా! మనమంతా కలిసి వచ్చాం… ఇంతకంటే ఆనందం ఏముంటుంది!” అని స్నేహ నవ్వుతూ అంది.
వారం రోజుల పాటు అందరూ తమకు నచ్చినట్లుగా ఆనందంగా గడిపారు. పిల్లలతో పోటీపడుతూ ఫొటోలు దిగారు, వీడియోలు తీశారు. ప్రతి చిన్న క్షణాన్నీ ఒక మధుర జ్ఞాపకంగా మలుచుకున్నారు.
పిల్లల కంటే పెద్దవాళ్లే ఎక్కువ ఉత్సాహంగా కనిపించారు. రోజువారీ జీవితంలోని బాధ్యతలు, పనుల ఒత్తిడిని మర్చిపోయి చిన్నపిల్లల్లా సరదాగా గడిపారు. వారి ముఖాల్లోని చిరునవ్వులు, కళ్లల్లోని ఉత్సాహం చూస్తే ఆ వారం రోజులు వారికెంత ప్రత్యేకమైనవో అర్థమయ్యేది.
చివరికి తిరుగు ప్రయాణం మొదలైంది.
కొడైకెనాల్‌ను విడిచి వస్తున్నామనే చిన్న బాధ ఉన్నప్పటికీ, అక్కడ గడిపిన మధుర క్షణాలను గుర్తుచేసుకుంటూ రైలెక్కారు. ప్రయాణం మొదలుపెట్టినప్పుడు ఉన్న ఉత్సాహం తిరుగు ప్రయాణంలోనూ ఏమాత్రం తగ్గలేదు. మళ్లీ కబుర్లు, నవ్వులతో ప్రయాణం ముందుకు సాగుతోంది.
కానీ వారి కోసం ఒక అనుకోని అనుభవం ఎదురుచూస్తోందని అప్పటికి ఎవరికీ తెలియదు.
మార్గమధ్యంలో మరో రైలు మారాల్సి ఉంది. మొదటి రైలు దిగి, రెండో రైలు కోసం గంటసేపు ఎదురుచూశారు. అప్పటివరకు అంతా సజావుగానే సాగింది.
రెండో రైలు రావడానికి కొన్ని నిమిషాల ముందు ప్రకటన వినిపించింది.
“రైలు రెండో ప్లాట్‌ఫామ్‌కు వస్తోంది!”
అంతే! అప్పటివరకు తాము దిగిన ప్లాట్‌ఫామ్‌ నుంచే రైలు ఎక్కవచ్చని అనుకున్నవారిలో ఒక్కసారిగా ఆందోళన మొదలైంది.
“ఏమిటి? రెండో ప్లాట్‌ఫామ్‌కా? త్వరగా పదండి!” అంటూ అందరూ తమ సామాన్లను తీసుకుని ఫుట్‌ఓవర్‌ బ్రిడ్జి మెట్ల వైపు పరుగులు తీశారు.
వారి రిజర్వేషన్‌ చివరి బోగీలో ఉండటంతో ఆ బోగీ ఆగే స్థానం వరకు వెళ్లాల్సి వచ్చింది. సామాన్లతో సహా అక్కడికి చేరుకునేసరికి రైలు ప్లాట్‌ఫామ్‌పైకి వచ్చింది.
అసలు పరీక్ష అప్పుడే మొదలైంది!
సామాన్లు ఎక్కువగా ఉండటంతో వాటిని త్వరగా బోగీలోకి ఎక్కించడం కష్టంగా మారింది. ప్రయాణం మొదలైనప్పటి నుంచీ స్నేహ హెచ్చరిస్తున్న మాటలు ఇప్పుడు గుర్తుకొచ్చాయి.
రైలు కొద్దిసేపే ఆగుతుందని తెలిసి అందరిలోనూ కంగారు మొదలైంది.
“త్వరగా ఎక్కించండి! రైలు వెళ్లిపోతుంది!” అని ఒకరు తొందరపెట్టారు.
వారితో పాటు మరికొందరు ప్రయాణికులు కూడా అదే బోగీలోకి ఎక్కేందుకు ప్రయత్నించడంతో గందరగోళం మొదలైంది.
కొందరు ముందుగా బోగీలోకి ఎక్కి సామాన్లను లోపలికి అందిస్తుంటే, మరికొందరు వాటిని తీసుకుని పక్కకు సర్దుతున్నారు.
ఈ హడావుడిలో రాగిణి తన దగ్గరున్న లగేజీని ముందుగా రైలు ఎక్కిన ప్రేమకు ఒక్కొక్కటిగా అందించింది. సామాన్లు ఎక్కువగా ఉండటంతో ఏ ట్రాలీ బోగీలోకి చేరింది, ఏది ఇంకా ప్లాట్‌ఫామ్‌పైనే ఉందనే విషయాన్ని ఎవరూ సరిగా గమనించలేకపోయారు.
తన దగ్గరున్న సామాన్లన్నీ ప్రేమకు అందించేశాననే భావనతో రాగిణి కూడా హడావుడిగా రైలు ఎక్కింది.
“హమ్మయ్య! అందరం ఎక్కేశాం!” అని అంతా ఊపిరి పీల్చుకున్నారు.
రైలు కదలడానికి సిద్ధమవుతుండగా అందరూ తమ తమ సామాన్లను సర్దుకోవడం మొదలుపెట్టారు. రాగిణి కూడా లగేజీని సర్దుతుండగా, తన ట్రాలీ కనిపించడం లేదని గుర్తించింది.
ఆమె ఒక్కసారిగా కంగారుపడిపోయింది.
“అయ్యో! నా ట్రాలీ ఏది?” అని ఆందోళనగా అంది.
అందరూ వెంటనే తమ చుట్టూ చూశారు. కానీ ట్రాలీ కనిపించలేదు.
తన ట్రాలీ ప్లాట్‌ఫామ్‌పైనే మిగిలిపోయిందని రాగిణికి అర్థమైంది. బోగీ తలుపు దగ్గరకు వెళ్లి బయటకు చూడగా, కొంత దూరంలో ట్రాలీ ఒంటరిగా కనిపించింది. అప్పటికే రైలు కదలడం మొదలుపెట్టింది.
“అయ్యో! నా ట్రాలీ అక్కడే ఉండిపోయింది!” అని రాగిణి కంగారుగా అంది.
వెంటనే స్నేహ అక్కడే ఉన్న టీటీఈని సంప్రదించి పరిస్థితిని వివరించింది. ట్రాలీని తిరిగి పొందడానికి సహాయం చేయాలని కోరింది. ఆ తర్వాత గార్డును కలిసి జరిగిన విషయాన్ని వివరించింది. పరిస్థితిని అర్థం చేసుకున్న గార్డు రైలును ఆపించారు.
రైలు ఆగగానే రాగిణి ట్రాలీ ఉన్న దిశగా పరుగెత్తింది. స్నేహ కూడా ఆమె వెంట వెళ్లింది.
ట్రాలీ ప్లాట్‌ఫామ్‌ ఒక చివర ఉండగా, వారు ఉన్న బోగీ మరో చివరలో ఉంది. దాంతో రాగిణి ప్లాట్‌ఫామ్‌ ఒక చివరి నుంచి మరో చివరి వరకు పరుగెత్తాల్సి వచ్చింది. తన ట్రాలీని ఎలాగైనా చేరుకోవాలనే ఆతృతతో ఆమె వేగంగా పరుగులు పెట్టింది.
ఇంతలో రాగిణి, స్నేహ ఆందోళనగా పరుగెత్తడం గమనించిన ఇద్దరు యువకులు వారి దగ్గరకు వచ్చారు.
“ఏమైంది? ఎందుకు అంత కంగారుగా పరుగెడుతున్నారు?” అని వారు అడిగారు.
స్నేహ జరిగిన విషయాన్ని వివరించి, ట్రాలీని తీసుకురావడంలో సహాయం చేయాలని కోరింది. వెంటనే ఆ యువకులు కూడా ట్రాలీ ఉన్న దిశగా వెళ్లారు.
అప్పటికే రాగిణి తన ట్రాలీ దగ్గరకు చేరుకుంది. దాన్ని చూసిన వెంటనే ఆమెకు కొంత ఊరట కలిగింది. అదే సమయంలో ఆ ఇద్దరు యువకులు కూడా అక్కడికి చేరుకున్నారు.
వారు ట్రాలీని తీసుకుని, ఆగి ఉన్న రైలు బోగీ దగ్గరకు తీసుకురావడంలో సహాయం చేశారు.
స్నేహ, ప్రేమ తమకు సహాయం చేసిన యువకులకు కృతజ్ఞతలు తెలిపారు. ట్రాలీ తిరిగి దొరకడంతో అందరూ ఊపిరి పీల్చుకున్నారు.
కానీ ట్రాలీ కోసం ప్లాట్‌ఫామ్‌ ఒక చివరి నుంచి మరో చివరి వరకు పరుగెత్తిన రాగిణి పూర్తిగా అలసిపోయింది. బోగీలోకి తిరిగి వచ్చేసరికి నిలబడే శక్తి కూడా లేకుండా పోయింది. ఆమె సీటులో కూర్చుండిపోయింది.
రాగిణి పరిస్థితిని గమనించిన స్నేహ వెంటనే ఆమె దగ్గరకు వెళ్లింది.
“రాగిణీ! ఏమైంది తల్లీ? ఇలా అయిపోయావేంటి?” అని ఆందోళనగా అడిగింది.
రాగిణి బాగా అలసిపోయింది. ఒళ్లంతా నొప్పులుగా ఉన్నాయని చెప్పింది. ఆమె పరిస్థితిని చూసి స్నేహకు ఆందోళన కలిగింది. వెంటనే ఆమెకు మంచినీళ్లు అందించి, సౌకర్యంగా కూర్చునేలా చూసింది.
ఒళ్లునొప్పులతో బాధపడుతున్న రాగిణికి ప్రేమ తన దగ్గర ఉన్న మాత్రను ఇచ్చి, ఆమె కాళ్లు పట్టడం మొదలుపెట్టింది.
పిల్లలు రాగిణి పరిస్థితిని చూసి భయపడ్డారు. కొద్దిసేపటి క్రితం వరకు నవ్వుతూ, సరదాగా గడిపిన వారు ఇప్పుడు ఆందోళనగా ఆమెవైపు చూస్తున్నారు.
స్నేహ, ప్రేమ రాగిణి పక్కనే ఉండి ఆమెకు కావలసినవన్నీ అందించారు. కొంతసేపటి తర్వాత రాగిణి కాస్త తేరుకుంది.
“కొంచెం బాగుంది అత్త… మీరేం భయపడకండి” అని రాగిణి నెమ్మదిగా చెప్పింది.
ఆ మాట వినగానే కుటుంబ సభ్యులందరికీ కొంత ఊరట కలిగింది. రాగిణి కాస్త కోలుకోవడంతో పిల్లల్లోనూ ఆందోళన తగ్గింది.
అయితే కొద్దిసేపటి క్రితం జరిగిన సంఘటన మాత్రం ఎవరి మనసుల్లోనూ అంత తేలిగ్గా చెరిగిపోలేదు. ఎంతో ఆనందంగా సాగిన ప్రయాణంలో ఒక్కసారిగా ఎదురైన ఈ పరిస్థితి అందరినీ కలవరపరిచింది.
స్నేహ మనసులో మాత్రం ఒక ఆలోచన మెదిలింది.
‘లగేజీ తగ్గించుకోమని ముందే ఎంత చెప్పాను! అయినా నా మాట వినలేదు. ఇప్పుడు ఎంత ఇబ్బంది ఎదురైంది!’ అని అనుకుంది.
కానీ ఆ సమయంలో ఎవరినీ నిందించాలనిపించలేదు. అందరూ క్షేమంగా ఉండటం, రాగిణి కాస్త తేరుకోవడం, యువకుల సహాయంతో ట్రాలీ తిరిగి దొరకడం—ఇవే ఆమెకు గొప్ప ఊరటనిచ్చాయి.
ఆ సంఘటన తర్వాత అందరూ మరింత జాగ్రత్తగా ఉండాలని నిర్ణయించుకున్నారు. ప్రయాణంలో సరదాలు ఎంత ముఖ్యమో, సమయాన్ని గమనించడం, లగేజీని పరిమితంగా తీసుకెళ్లడం, తమ సామాన్లను ఎప్పటికప్పుడు చూసుకోవడం కూడా అంతే ముఖ్యమని వారికి అనుభవపూర్వకంగా తెలిసింది.
అన్నింటికంటే ముఖ్యంగా, కష్టసమయంలో ఒకరికొకరు అండగా నిలవడం ఎంత అవసరమో మరోసారి అనుభవంలోకి వచ్చింది. కుటుంబ సభ్యులు చూపిన ఆదరణతో పాటు, తమకు పరిచయం లేని ఇద్దరు యువకులు చేసిన సహాయం కూడా వారి మనసుల్లో చెరగని ముద్ర వేసింది.
మరుసటి ఉదయం రైలు తమ గమ్యస్థానానికి చేరుకుంది. అందరూ క్షేమంగా దిగి, ఒకరికొకరు వీడ్కోలు చెప్పుకుంటూ తమ తమ ఇళ్లకు బయలుదేరారు.
కొన్ని ప్రయాణాలు మనకు కొత్త ప్రదేశాలను పరిచయం చేస్తాయి. మరికొన్ని మనుషుల మధ్య ఉన్న అనుబంధాలను మరింత బలపరుస్తాయి.
ఈ ప్రయాణం మాత్రం అందమైన జ్ఞాపకాలతో పాటు, జీవితాంతం గుర్తుండిపోయే ఒక అనుభవాన్ని కూడా వారి మనసుల్లో నిలిపింది.
నిజమే! ప్రయాణం ముగిసినా, ఆ ప్రయాణం పంచిన అనుబంధాలు మాత్రం ఎప్పటికీ ముగియవు. అదే బంధాల బండి ప్రత్యేకత!
***
📢 మనతెలుగుకథలు.కామ్ WhatsApp ఛానల్‌ను ఉచితంగా ఫాలో అవ్వండి!
మనతెలుగుకథలు.కామ్‌లో ప్రచురించే కథలు • కవితలు • ప్రత్యేక వ్యాసాలు • సీరియల్ ఎపిసోడ్స్ - వాటి తాజా లింక్స్‌ను మా WhatsApp ఛానల్‌లో పొందవచ్చు.
✅ ఛానల్‌ను Follow చేయండి✅ WhatsAppలో Updates → Channels ద్వారా మా పోస్టులు చూడండి✅ మీకు నచ్చిన కథ లేదా పోస్టు లింక్‌పై క్లిక్ చేసి చదవండి✅ కొత్త పోస్టులు మిస్ కాకుండా Notifications 🔔 ON చేసుకోండి✅ మీ స్నేహితులు, సన్నిహితులతో మా ఛానల్‌ను Share చేయండి
👉 మా WhatsApp ఛానల్: https://whatsapp.com/channel/0029VbE7RFB3mFY84MHHSb3y
ఎస్. శ్రీవాణి గారి ప్రొఫైల్ కొరకు, మనతెలుగుకథలు.కామ్ లో వారి ఇతర రచనల కొరకు
మేము నిర్వహించే వివిధ పోటీలలో రచయితలకు బహుమతులు అందించడంలో భాగస్వాములు కావాలనుకునే వారు వివరాల కోసం story@manatelugukathalu.com కి మెయిల్ చెయ్యండి.
మాకు రచనలు పంపాలనుకుంటే మా వెబ్ సైట్ లో ఉన్న అప్లోడ్ లింక్ ద్వారా మీ రచనలను పంపవచ్చు.
లేదా story@manatelugukathalu.com కు text document/odt/docx రూపంలో మెయిల్ చెయ్యవచ్చు.
మనతెలుగుకథలు.కామ్ వారి యూ ట్యూబ్ ఛానల్ ను ఈ క్రింది లింక్ ద్వారా చేరుకోవచ్చును.
దయ చేసి సబ్స్క్రయిబ్ చెయ్యండి ( పూర్తిగా ఉచితం ).
మనతెలుగుకథలు.కామ్ వారి ఫేస్ బుక్ పేజీ చేరడానికి ఈ క్రింది లింక్ క్లిక్ చేయండి. లైక్ చేసి, సబ్స్క్రయిబ్ చెయ్యండి.
గమనిక : పాఠకులు తమ అభిప్రాయాలను మనతెలుగుకథలు.కామ్ వారి అఫీషియల్ వాట్స్ అప్ నెంబర్ : 63099 58851 కు పంపవచ్చును.
పరిచయం: ఎస్. శ్రీవాణి
స్వస్థలం అనకాపల్లి.
విద్యాభ్యాసమంతా అక్కడే సాగింది. ప్రస్తుతం రాజమండ్రిలో హిందీ ఉపాధ్యాయురాలిగా పనిచేస్తున్నాను. చిన్నప్పటి నుంచే పుస్తకాలు, కథలు చదవడం పట్ల ఉన్న అమితమైన ఆసక్తే రచనా వ్యాసంగం వైపు నడిపించింది. నిత్య జీవితంలోని సున్నితమైన భావోద్వేగాలు, మానవీయ విలువల నేపథ్యంతో రచనలు చేస్తున్నాను.
Comments