నవరాగం – షడ్రుచుల బంధం
- Munnangi Srinivas
- 1 minute ago
- 7 min read
Navaragamu - Shadruchula Bandham - Telugu Family Story | Munnangi Srinivas
నవరాగం – షడ్రుచుల బంధం - తెలుగు కుటుంబ కథ | మున్నంగి శ్రీనివాస్
Published in manatelugukathalu.com on 31/08/2026
కుటుంబంలో ప్రేమ ఎంత ముఖ్యమో, పరస్పర అవగాహన కూడా అంతే ముఖ్యం.
“నవరాగం – షడ్రుచుల బంధం” కథలో కావ్య ఒక ఆధునిక వర్కింగ్ ఉమెన్గా తన కెరీర్ను కాపాడుకోవాలని కోరుకుంటుంది. మరోవైపు అనసూయమ్మ కుటుంబ సంప్రదాయాలు, ఇంటి బాధ్యతలకు ప్రాధాన్యత ఇస్తుంది. ఈ రెండు భిన్నమైన ఆలోచనల మధ్య ఏర్పడిన చేదు, పులుపు, కారం, వగరు, ఉప్పు చివరకు అవగాహన అనే తీపితో ఎలా సమతుల్యమయ్యాయో ఈ కథ హృదయస్పర్శిగా చెబుతుంది.
మొదటి భాగం:
తీపి ఆరంభం – చేదు నిజం పచ్చటి తోరణాలు, శహనాయి రాగాలు, అభినందనల మధ్య సిద్ధార్థ్, కావ్యల వివాహం వైభవంగా జరిగింది. సిద్ధార్థ్ సాఫ్ట్వేర్ కంపెనీలో టీమ్ లీడ్ అయితే, కావ్య మల్టీ నేషనల్ కంపెనీలో ప్రొడక్ట్ మేనేజర్. పెళ్లి సమయానికి సిద్ధార్థ్ తల్లి అనసూయమ్మ, తండ్రి సుందరం గారు ఎంతో ఆనందించారు. కొత్తగా అడుగుపెట్టిన కోడలు కావ్య ఇల్లు దాటకుండా ఉండకుండా, తొలిరోజు ఉదయమే ఇంట్లో అందరికీ స్వీట్స్, కాఫీ స్వయంగా సిద్ధం చేసి ఇచ్చింది. ఆ మాటతీరు, అమాయకమైన చిరునవ్వు చూసి "మాకు దక్కిన లక్ష్మీదేవి" అని అనసూయమ్మ మురిసిపోయింది.
సిద్ధార్థ్ – కావ్యల కొత్త జీవితం అచ్చమైన 'తీపి' పాయసంలా హాయిగా ప్రారంభమైంది. పెళ్లయిన మొదటి రెండు వారాలు ఇంట్లో నవ్వులు, పలకరింపులు, కొత్త జంట విహారయాత్రలతో పండగలా గడిచిపోయాయి. అయితే ఆ 'తీపి' రోజులు ఎంతో కాలం నిలవలేదు. హనీమూన్ పూర్తి చేసుకుని ఉద్యోగాల్లో చేరిన మరుసటి వారం నుంచే కథ అడ్డం తిరిగింది. సోమవారం ఉదయం కావ్య వర్క్ ఫ్రమ్ హోమ్ (WFH) చేస్తూ, ల్యాప్టాప్ ముందు కూర్చుంది. అనసూయమ్మ సాంప్రదాయ భావాలు కలిగిన గృహిణి. "అమ్మా కావ్య! ఉదయాన్నే టిఫిన్ చేసి, పూజకు పండ్లు కోసి పెట్టు" అని కాఫీ కప్పు అందిస్తూ అంది. కావ్య దృష్టి ల్యాప్టాప్ స్క్రీన్ మీద ఉంది. తల ఎత్తకుండానే, "అత్తయ్యగారు, నాకు 9:30కి ఇంపార్టెంట్ క్లయింట్ కాల్ ఉంది. బ్రేక్ఫాస్ట్ ఆన్లైన్లో జొమాటోలో ఆర్డర్ చేశాను, పది నిమిషాల్లో వస్తుంది. మీరు కాస్త పూజ చేసుకోండి" అని తేలిగ్గా చెప్పేసింది.
ఆ మాట వినగానే అనసూయమ్మ గుండెల్లో ఒక 'చేదు' కషాయం గొంతు దిగనట్లు అనిపించింది. పండగలు, సాంప్రదాయాలు, ఇంటి వంటకు విలువ ఇచ్చే ఆ ఇంట్లో... బయటి తిండి, ల్యాప్టాప్లే ప్రాధాన్యంగా మారడం అనసూయమ్మకు అస్సలు నచ్చలేదు. 'చదువుకుంది, ఉద్యోగం చేస్తోంది సరే... కానీ కనీసం ఇంట్లో పూజకు, వంటకు సాయం చేయాలనే ధ్యాస లేదా?' అనే చేదు ఆలోచన ఆమె మనసును తొలిచేయడం మొదలుపెట్టింది. సాయంత్రం సిద్ధార్థ్ ఆఫీస్ నుంచి అలసిపోయి రాగానే, అనసూయమ్మ ముఖం చిన్నబోయి ఉండటం చూశాడు. "ఏమైంది అమ్మా?" అని అడిగాడు.
"ఏముందిరా... మీ ఆవిడకు ఆ ల్యాప్టాపే ప్రపంచం. కనీసం మాతో రెండు నిమిషాలు కూర్చుని మాట్లాడే సమయం కూడా లేదు. రేపు పొద్దున్న మాకు వయసైపోయి అనారోగ్యం వస్తే, ఒక గ్లాసు నీళ్లు ఇచ్చే ఓపిక కూడా దానికి ఉండదేమో!" అని చేదుగా నిట్టూర్చింది. సిద్ధార్థ్ కావ్య గదిలోకి వెళ్లి, "కావ్య! అమ్మ చెప్పినట్లు కొంచెం సేపు ల్యాప్టాప్ పక్కన పెట్టి, వాళ్లతో గడపవచ్చు కదా? పెళ్లయిన నెలకు కూడా మన ఇంట్లో పరిస్థితి ఇలా ఉంటే ఎలా?" అని అసహనం వ్యక్తం చేశాడు. కావ్యకు కూడా కోపం వచ్చింది. "సిద్ధార్థ్! నేను రోజంతా ఖాళీగా కూర్చోవడం లేదు. నా కెరీర్ నాకు ముఖ్యం. మీ అమ్మగారు పాతకాలపు పద్ధతులను నా మీద రుద్దాలని చూస్తే ఎలా? నా స్పేస్ నాకుంది!" అని ఖరాఖండీగా చెప్పేసింది. అప్పటివరకు 'తీపి' అనుబంధాలతో సాగిన ఆ నూతన వివాహ బంధంలో, ఆధునిక జీవనశైలి – సాంప్రదాయ ఆలోచనల మధ్య ఘర్షణ అనే 'చేదు' నిజం స్పష్టంగా బయటపడింది. ఆ రాత్రి సిద్ధార్థ్, కావ్యల మధ్య మాటలు బంద్ అయ్యాయి. ఒకే గదిలో ఉన్నా, వారి మధ్య కోలుకోలేని దూరం ఏర్పడినట్లయింది.
రెండవ భాగం:
పులుపు అపోహ – కారపు ఆవేశం వారమంతా ల్యాప్టాప్లు, ఆఫీస్ డెడ్లైన్స్తో గడిచిపోయాక శనివారం వచ్చింది. కావ్య ఆ రోజంతా హాయిగా నిద్రపోయి, మధ్యాహ్నం లేచి ప్లాన్స్ వేసుకుందమని అనుకుంది. కానీ, అనసూయమ్మ ఆలోచనలు వేరుగా ఉన్నాయి. వారాంతంలోనైనా కోడలు ఇంటి పనులు నేర్చుకుని, అందరికీ నచ్చిన వంటలు చేస్తుందని ఆమె ఆశపడింది. ఉదయం తొమ్మిది గంటలకు కావ్య నిద్రలేచి హాల్లోకి రాగానే, అనసూయమ్మ ముఖం మాడ్చుకుని కూర్చుని ఉంది. కావ్య కాఫీ కప్పు తీసుకుంటూ "గుడ్ మార్నింగ్ అత్తయ్యగారు" అంది. అనసూయమ్మ పరోక్షంగా దెప్పిపొడుస్తూ, "మా కాలంలో అయితే ఉదయం ఐదు గంటలకే లేచి ముగ్గులు వేసి, ఇల్లంతా తుడిచి, వంట పూర్తి చేసేవాళ్లం.
ఇప్పటి పిల్లలకు మధ్యాహ్నం దాకా నిద్రపోవడమే గొప్ప ఫ్యాషన్ అయిపోయింది" అంది. ఆ మాటల్లోని 'పులుపు' కావ్యకు స్పష్టంగా తగిలింది. పచ్చి మామిడికాయ కోస్తే వచ్చే వగరు, పులుపు లాంటి అసంతృప్తి అనసూయమ్మ మాటల్లో కనిపించింది. కావ్య మనసులో 'నేను వారమంతా కష్టపడి సంపాదిస్తున్నాను. శనివారం కూడా విశ్రాంతి తీసుకోకూడదా? ఈ ఇంట్లో నన్ను ఒక పనిమనిషిలా చూడాలని అనుకుంటున్నారా?' అనే అపోహ పులుపులా పాకిపోయింది. అంతలోనే సిద్ధార్థ్ అక్క, అనసూయమ్మ కూతురు శ్వేత తన కొడుకుని తీసుకుని ఇంటికి వచ్చింది. వచ్చీ రావడంతోనే, "అమ్మా! ఈ రోజు నాకు బాగా ఇష్టమైన గుత్తి వంకాయ కూర, పాయసం చెయ్" అని అమ్మను అడిగింది.
అనసూయమ్మ వెంటనే, "అమ్మా కావ్య! శ్వేత వచ్చింది కదా, కాస్త వంటగదిలోకి వెళ్లి దానికి నచ్చినట్లు గుత్తి వంకాయ కూర చెయ్. నీ వంట ఎలా ఉంటుందో మేము కూడా చూస్తాం" అంది. కావ్యకు తీవ్రమైన ఒత్తిడి అనిపించింది. అసలే అలసట, దానికి తోడు తనకు రాని సాంప్రదాయ వంట చేయమనడం ఆమెకు నచ్చలేదు. "అత్తయ్యగారు, నాకు గుత్తి వంకాయ కూర చేయడం రాదు. కావాలంటే ఆన్లైన్ రెస్టారెంట్ నుంచి స్పెషల్ థాలి ఆర్డర్ చేస్తాను" అంది. అంతే! అనసూయమ్మ సహనం నశించింది. "ప్రతిదానికీ ఆన్లైన్ ఆర్డరా? ఆడపిల్లకు ఇంట్లో వంట చేయడం రాకపోవడం ఏంటి? మా అమ్మాయి శ్వేత ఆఫీస్ చేస్తూనే ఇల్లంతా చక్కబెడుతుంది. నిన్ను మెచ్చి మా ఇంటి కోడలిగా తెచ్చుకుంటే, ఒక కూర చేయడం కూడా చేతకాదా?" అని కోపంగా అంది. ఆ మాట వినగానే కావ్యలో ఇన్నాళ్లు అణచిపెట్టుకున్న ఆవేశం 'కారం'లా భగ్గున మండేలా చేసింది. కారప్పొడి కంట్లో పడితే ఎంత మంట పుడుతుందో, ఆ క్షణంలో కావ్య మనసు అంతే మండిపోయింది.
"చాలించండి అత్తయ్యగారు!" అని గట్టిగా అరిచింది కావ్య. "మీ అమ్మాయితో నన్ను పోల్చకండి! నేను నెలకు లక్షల్లో సంపాదిస్తున్నాను. ఆఫీస్లో వందల మందిని మేనేజ్ చేస్తున్నాను. కేవలం వంట రానంత మాత్రాన నేను మంచి కోడలిని కాకుండా పోతానా? సిద్ధార్థ్ నాకు నచ్చినట్లు ఉంటానని మాట ఇచ్చే పెళ్లి చేసుకున్నాడు. ప్రతి చిన్న విషయానికి నన్ను తక్కువ చేసి మాట్లాడకండి!" అంటూ తన ఆవేశాన్ని కారపు మాటల రూపంలో బయటపెట్టింది. హాల్లో ఉన్న సిద్ధార్థ్, ఆయన తండ్రి సుందరం గారు ఆ మాటలకు దిగ్భ్రాంతి చెందారు. అనసూయమ్మ కళ్లలో నీళ్లు సుడితిరిగాయి. 'కోడలు నా ముందే ఇంత గట్టిగా ఎదురు మాట్లాడిందా?' అని ఆమె తీవ్రంగా గాయపడింది. సిద్ధార్థ్ కోపంతో కావ్య వైపు వచ్చి, "కావ్య! అమ్మతో మాట్లాడే పద్ధతి ఇదేనా? కొంచెం సంస్కారం ఉండక్కర్లేదా?" అని అరిచాడు. "నాకు సంస్కారం ఉందో లేదో మీ అమ్మగారిని అడుగు! నన్ను ప్రశాంతంగా ఉండనివ్వరు" అని కావ్య కోపంగా తన గదిలోకి వెళ్లి తలుపు గడియ వేసుకుంది. చిన్నపాటి అపోహలనే 'పులుపు', దానికి తోడైన ఆవేశమనే 'కారం'... ఆధునిక ఇంట్లో ఒక పెద్ద తుఫానును సృష్టించాయి. అత్తాకోడళ్ల మధ్య ఉన్న అనుబంధం మరింత విషమంగా మారింది.
మూడవ భాగం:
వగరు అనుభవం – ఉప్పు కన్నీరు శనివారం నాటి గొడవ తర్వాత ఇంటి వాతావరణం పాత ఇనుములా ఉంకరలు పోయింది. ఆదివారం రోజంతా ఇంట్లో ఒక్కరూ సరిగ్గా మాట్లాడుకోలేదు. సిద్ధార్థ్ ఆఫీస్ పని సాకుగా చూపి గదిలోనే ఉండిపోగా, అనసూయమ్మ పూజా గదిలో కూర్చుని దేవుడి ముందు కన్నీళ్లు పెట్టుకుంది. కావ్య తన గదిలోనే ఉంటూ, "నేను ఈ ఇంట్లో ఒంటరి దాన్ని... నన్ను ఎవరూ అర్థం చేసుకోవడం లేదు" అని బాధపడింది. తీపిగా ప్రారంభమైన కొత్త పెళ్లి బంధంలో, ఇలాంటి మానసిక ఘర్షణలు 'వగరు' రుచిని మిగిల్చాయి. వగరు తింటే నోరు పడిపోయినట్లు, ఆ ఇంట్లోని అందరి గొంతులు ఆత్మీయమైన పలకరింపులకు దూరమై మూగబోయాయి. సాయంత్రం వేళ, టీ తాగే సమయానికి సిద్ధార్థ్ తండ్రి సుందరం గారు అందరినీ హాల్లోకి పిలిచారు. ఆయన బ్యాంకు రిటైర్డ్ మేనేజర్.
జీవితాన్ని, మనుషుల మనస్తత్వాలను బాగా చదివిన వ్యక్తి. అందరూ హాల్లో కూర్చున్నారు. సుందరం గారు మెల్లగా టీ సిప్ చేస్తూ కావ్య వైపు చూశారు. "కావ్యా! ఉదయం నుంచి ఏమీ తినలేదట కదా? ఆరోగ్యం పాడుచేసుకోకుమ్మా" అని ఆప్యాయంగా అన్నారు. మామగారి నోటి నుంచి వచ్చిన ఆ ఒక్క ఆప్యాయమైన పిలుపు కావ్య గుండెల్లో ఉన్న భారాన్ని బద్దలు కొట్టింది. ఇన్నాళ్లూ తను పడుతున్న ఒత్తిడి, అత్తయ్యగారి మాటల వల్ల కలిగిన బాధ, సిద్ధార్థ్ తనని అర్థం చేసుకోలేదనే ఆవేదన... అన్నీ కలిసి కంటి నీరై బయటకు వచ్చాయి. ఆ 'ఉప్పు' నీళ్లు కావ్య చెంపల మీదుగా కారాయి. "మావయ్యగారూ! నేను చెడ్డదాన్ని కాను. నా ఉద్యోగం, నా కెరీర్ నాకు ఎంతో ముఖ్యం. దాన్ని కాపాడుకోవడానికి నేను రోజూ ఎంత స్ట్రెస్ అనుభవిస్తున్నానో ఎవరికీ అర్థం కావడం లేదు.
నా ప్రయత్నాన్ని గౌరవించకుండా, కేవలం వంట చేయడం, పద్ధతులు పాటించడమే కొలమానంగా చూస్తే నేను ఎలా తట్టుకోగలను?" అని కన్నీళ్లతో ఉప్పుగల్లులాటి సత్యాన్ని పలికింది కావ్య. అప్పుడు సుందరం గారు అనసూయమ్మ వైపు తిరిగారు. "అనసూయా! నీ కన్నీళ్లలో ఎంత నిజముందో, కావ్య కన్నీళ్లలో కూడా అంతే నిజముంది. నీ కాలం వేరు, ఇప్పటి కాలం వేరు. మీ కాలంలో ఆడపిల్లకు ఇల్లే లోకం. కానీ ఈనాడు కావ్య సమాజంలో పురుషులతో సమానంగా పోటీ పడుతోంది. ఉదయం నుంచి సాయంత్రం దాకా ఆఫీస్ ఒత్తిడిని భరిస్తూ, రాత్రికి మన ఇంట్లో నెమ్మదిని వెతుక్కుంటోంది. అలాంటి పిల్లని మనం శారీరకంగా, మానసికంగా అర్థం చేసుకోవాలి తప్ప... 'మన కాలంలో ఇలా ఉండేవాళ్లం' అని వగరు మాటలతో ఒత్తిడి తేకూడదు," అని హితవు చెప్పారు.
ఆ తర్వాత సిద్ధార్థ్ వైపు చూశారు. "సిద్ధార్థ్! పెళ్లి అంటే ఇద్దరి మధ్య బంధం మాత్రమే కాదు, రెండు వేర్వేరు ఆలోచనల కలయిక. అమ్మ పెంపకంలో నువ్వు పెరిగావు కాబట్టి అమ్మ భావాలు నీకు తెలుసు. కానీ భార్యగా వచ్చిన కావ్య తన కన్నవారిని, తన కంఫర్ట్ జోన్ని వదిలి నీ కోసం ఇక్కడికి వచ్చింది. ఆమె ఆఫీస్ ఒత్తిడిని, అమ్మ సాంప్రదాయ ఆలోచనలని బ్యాలెన్స్ చేయాల్సింది నువ్వే. ఆవేశంతో కారపు మాటలు అనడం కాదు, అనుసంధానకర్తగా ఉండాలి," అని క్లారిటీ ఇచ్చారు. మామగారి అనుభవంతో కూడిన ఆ 'వగరు' హితబోధ అందరి మనసులకూ తాకింది. లేత మామిడి వగరు అనుభవం మనిషికి పరిపక్వతనిచ్చినట్లు, సుందరం గారి మాటలు అనసూయమ్మ, సిద్ధార్థ్, కావ్యలకు తమ తమ తప్పులను గుర్తుచేశాయి. అనసూయమ్మ మెల్లగా కావ్య దగ్గరకు వచ్చి, ఆమె కన్నీళ్లను తుడిచింది. "క్షమించమ్మా కావ్య! నిన్ను నా కన్నకూతురిలా చూసుకోవాలనుకున్నానే తప్ప, నీ ఉద్యోగాన్ని, నీ కష్టాన్ని గౌరవించడం మరచిపోయాను," అంది. కావ్య కూడా అత్తయ్య కాళ్లకు నమస్కరించి, "నేను కూడా ఆవేశంలో గట్టిగా మాట్లాడకూడదు అత్తయ్యగారు" అంది. ఇన్నాళ్లూ కుటుంబంలో ఉప్పు కన్నీళ్లుగా మారిన బాధలు... ఒకరినొకరు అర్థం చేసుకునే కొత్త మార్గానికి నాంది పలికాయి.
నాలుగో భాగం:
షడ్రుచుల సమగ్ర సమ్మేళనం – అమృత ఆనందం మామగారి హితబోధ తర్వాత ఆ ఇంట్లోని మబ్బులన్నీ విడిపోయి కొత్త వెలుగులు నిండాయి. ఆదివారం సాయంత్రం అందరూ కలిసి డైనింగ్ టేబుల్ దగ్గర కూర్చున్నారు. సిద్ధార్థ్, కావ్య ఆన్లైన్లో కాకుండా... ఈసారి స్వయంగా వంటగదిలోకి వెళ్లి అత్తయ్యగారి మార్గదర్శకత్వంలో రకరకాల పదార్థాలను తయారుచేశారు. కావ్య డిజిటల్ పద్ధతిలో ఐప్యాడ్లో రెసిపీ చూస్తూ ఉంటే, అనసూయమ్మ పక్కన నిలబడి చేతి రుచి కొలతలను నేర్పించింది. అత్తాకోడళ్లు ఇద్దరూ కలిసి వంట చేయడం చూసి సిద్ధార్థ్, సుందరం గారు ఎంతో మురిసిపోయారు. రాత్రి భోజన సమయానికి అనసూయమ్మ ఒక ప్రత్యేకమైన పచ్చడిని అందరి విస్తళ్లలో వడ్డించింది.
"అత్తయ్యగారు! ఈ పచ్చడిలో తీపి, చేదు, పులుపు, కారం, వగరు, ఉప్పు... అన్నీ సమపాళ్లలో ఉన్నట్లున్నాయి. చాలా బాగుంది, ఇదేం పచ్చడి?" అని ఆశ్చర్యంగా అడిగింది కావ్య. అనసూయమ్మ చిరునవ్వుతో, "ఇది మన జీవితం లాంటి పచ్చడి అమ్మా! ఉగాది రోజున చేసుకునే పచ్చడిలోనే కాదు, ప్రతి ఇంట్లోనూ ఈ షడ్రుచులు ఉంటాయి. ఈ రోజు మనం చేసుకున్న వంటకాల్లో కూడా ఈ ఆరు రుచులు ఉన్నాయి," అని ఆప్యాయంగా చెప్పింది. సుందరం గారు మెల్లగా అందుకుంటూ ఆధునిక శైలిలో వివరించారు: "చూశావమ్మా కావ్య! మనం అనుభవించే అనుబంధాల్లో తీపి ఎంత సహజమో... విభేదాలనే చేదు కూడా అంతే సహజం. మన ఆశయాలు నెరవేరనప్పుడు కలిగే అసంతృప్తి పులుపు లాంటిది, ఆవేశంలో అనుకునే మాటలు కారం లాంటివి. మన అనుభవాల వల్ల వచ్చే పరిపక్వత వగరు లాంటిదైతే... కష్టసుఖాల్లో తోడుండే మనసుల కన్నీళ్లు, నవ్వులు ఉప్పు లాంటివి.
" కావ్య కళ్లలో మెరుపు మెరిసింది. "బాగా చెప్పారు మావయ్యగారు! మేము ఆఫీసులో టీమ్ మేనేజ్మెంట్ గురించి మాట్లాడుకుంటాం కానీ, ఫ్యామిలీ మేనేజ్మెంట్ అంటే ఈ షడ్రుచుల సమన్వయమే అని నాకు ఈ రోజు అర్థమైంది. ఏ ఒక్క రుచి ఎక్కువైనా వంట పాడువుతుంది, అలాగే ఏ ఒక్క భావోద్వేగం ఎక్కువైనా బంధం దెబ్బతింటుంది," అని నవ్వుతూ అంది. సిద్ధార్థ్ కూడా ముందుకొచ్చి, "అవును నాన్న! అమ్మ వంటల ప్రాధాన్యతను, కావ్య ఉద్యోగ బాధ్యతను... రెండింటినీ బ్యాలెన్స్ చేస్తూ నడవడం ఇకపై నా బాధ్యత. వీకెండ్స్లో అందరం కలిసి వంట చేసుకుందాం. కావ్యకు ఆఫీస్ వర్క్ ఉన్నప్పుడు ఇంట్లో పనులని మేమందరం పంచుకుంటాం," అని తీర్మానించాడు. అనసూయమ్మ కావ్య తల నిమురుతూ, "నాకూ అర్థమైందమ్మా! నీ కెరీర్ నీకు ఎంత ముఖ్యమో నాకు తెలుసు.
నీ స్పేస్ని నేను గౌరవిస్తాను. ఇకపై మన ఇద్దరి మధ్య ఎలాంటి పట్టింపులు ఉండవు," అని మాట ఇచ్చింది. ఆ రాత్రి ఆ డైనింగ్ టేబుల్ దగ్గర కేవలం భోజనం మాత్రమే జరగలేదు... రెండు తరాల ఆలోచనల మధ్య, ఆధునికతకు - సాంప్రదాయానికి మధ్య ఒక గొప్ప వారధి ఏర్పడింది. ఒకే కుటుంబంలో వేర్వేరు మనస్తత్వాలు ఉన్నప్పటికీ, అందరూ ఒకరినొకరు అర్థం చేసుకున్నప్పుడు... జీవితమనే ఉగాది పచ్చడి అమృతంలా మారుతుందనే సత్యాన్ని ఆ నూతన వధూవరులు, అత్తామామలు గ్రహించారు. కష్టసుఖాల షడ్రుచుల కలగలుపుతో వారి నవరాగం ఆనందభరితంగా సాగింది.
ముగింపు: నేటి ఆధునిక కుటుంబాలు, వర్కింగ్ ఉమెన్ సమస్యలు, అత్తాకోడళ్ల అనుబంధం మరియు మామగారి సమర్థవంతమైన పాత్రతో... షడ్రుచుల అంతరార్థాన్ని ప్రతిబింబించేలా ఈ కథ రూపొందించబడింది.
***
పాఠకులు ఇప్పుడు మా వాట్సాప్ ఛానల్ ఉచితంగా ఫాలో చెయ్యడం ద్వారా మనతెలుగుకథలు.కామ్ లో ప్రచురింపబడే అన్ని కథలు, కవితలు, ప్రత్యేక వ్యాసాలు, సీరియల్ ఎపిసోడ్స్ వీటన్నిటికి సంబంధించిన లింక్స్ చూసి, కావలసిన వాటిని క్లిక్ చేసి చదువుకోవచ్చును.
మా whaatsApp ఛానల్ ను ఫాలో చెయ్యండి. మీ సన్నిహితులకు షేర్ చెయ్యండి.
మున్నంగి శ్రీనివాస్ గారి ప్రొఫైల్ కొరకు, మనతెలుగుకథలు.కామ్ లో వారి ఇతర రచనల కొరకు
మేము నిర్వహించే వివిధ పోటీలలో రచయితలకు బహుమతులు అందించడంలో భాగస్వాములు కావాలనుకునే వారు వివరాల కోసం story@manatelugukathalu.com కి మెయిల్ చెయ్యండి.
మాకు రచనలు పంపాలనుకుంటే మా వెబ్ సైట్ లో ఉన్న అప్లోడ్ లింక్ ద్వారా మీ రచనలను పంపవచ్చు.
లేదా story@manatelugukathalu.com కు text document/odt/docx రూపంలో మెయిల్ చెయ్యవచ్చు.
మనతెలుగుకథలు.కామ్ వారి యూ ట్యూబ్ ఛానల్ ను ఈ క్రింది లింక్ ద్వారా చేరుకోవచ్చును.
దయ చేసి సబ్స్క్రయిబ్ చెయ్యండి ( పూర్తిగా ఉచితం ).
మనతెలుగుకథలు.కామ్ వారి ఫేస్ బుక్ పేజీ చేరడానికి ఈ క్రింది లింక్ క్లిక్ చేయండి. లైక్ చేసి, సబ్స్క్రయిబ్ చెయ్యండి.
గమనిక : పాఠకులు తమ అభిప్రాయాలను మనతెలుగుకథలు.కామ్ వారి అఫీషియల్ వాట్స్ అప్ నెంబర్ : 63099 58851 కు పంపవచ్చును.
రచయిత పరిచయం: నా పేరు మున్నంగి శ్రీనివాస్.
నేను హైదరాబాద్లో నివసిస్తున్నాను. సాహిత్యంపై మక్కువతో సమాజం, మానవ సంబంధాలు, మరియు గ్రామీణ నేపథ్యాల ఆధారంగా కథలు, నవలలు రచించడం నా ఆసక్తి
Comments