స్వగృహ ప్రాప్తిరస్తు
- Munipalle Vasundhara Rani
- Jan 31
- 3 min read
#వసుంధరరాణిమునిపల్లె, #VasundharaRaniMunipalle, #SwagruhaPrapthirasthu, #స్వగృహప్రాప్తిరస్తు, #TeluguInspirationalStories, #ప్రేరణాదాయకకథలు
Swagruha Prapthirasthu - New Telugu Story Written By Vasundhara Rani Munipalle Published in manatelugukathalu.com on 31/01/2026
స్వగృహ ప్రాప్తిరస్తు - తెలుగు కథ
రచన: వసుంధర రాణి మునిపల్లె
అద్దె ఇళ్లలో సామాన్లు సర్దుతూ, యజమానుల ఆజ్ఞలకు తలొగ్గుతూ బతికే రామకృష్ణ లాంటి మధ్యతరగతి మనిషికి, సొంత ఇల్లు అనేది కేవలం ఒక కట్టడం కాదు, అది ఒక జీవితకాలపు యుద్ధం. ఆ యుద్ధంలో అతను గెలిచాడా లేదా అన్నదే ఈ కథ.
రామకృష్ణ ఒక ప్రైవేట్ కంపెనీలో చిన్న ఉద్యోగి. నెల తిరిగేసరికి వచ్చే జీతం ఇంటి అద్దెకు, పిల్లల ఫీజులకు, నిత్యావసరాలకే సరిపోయేది. పదేళ్లుగా వాళ్లు ఉంటున్న అద్దె ఇల్లు చాలా ఇరుకైనది. వర్షం వస్తే కప్పు కారుతుంది, ఎండ వస్తే గది సెగలు గక్కుతుంది. ఆ చిన్న ఇంట్లోనే కొడుకు అభి తన కాలేజీ పుస్తకాలతో, కూతురు తన్వి తన బొమ్మలతో సర్దుకుపోతుండేవారు. ఒకరోజు ఇంటి యజమాని వచ్చి, "వచ్చే నెల నుంచి అద్దె రెండు వేలు పెంచుతున్నాను, లేదంటే ఇల్లు ఖాళీ చేయండి" అని నిర్మొహమాటంగా చెప్పేసరికి రామకృష్ణ గుండె చరుక్కుమంది.
ఆ రాత్రి భార్య సరళతో అన్నాడు, "సరళా, మనకు ఉన్నది చిన్న స్థలమే కావచ్చు, కానీ అక్కడ మన ఇల్లు మనం కట్టుకోవాలి. అద్దె కట్టే డబ్బుతో లోన్ ఇన్స్టాల్మెంట్ కడదాం" అని.
రామకృష్ణ మాట వినగానే సరళ ఒక్క నిమిషం మౌనంగా ఉండిపోయింది. ఆమె కళ్లలో ఒక నిశ్చయం కనిపించింది. ఏమీ మాట్లాడకుండా గదిలోకి వెళ్లి, పాత బీరువా అడుగున బట్టల కింద దాచిన ఒక చిన్న స్టీలు పెట్టెను, అలాగే ఒక మట్టి హుండీని బయటకు తీసుకువచ్చింది. ఆ పెట్టెను తెరుస్తుంటే ఆమె చేతులు స్వల్పంగా వణికాయి. అందులో పసుపు బట్టలో చుట్టి ఉన్న ఆమె పెళ్లి నాటి నగలు ఉన్నాయి. అవి కేవలం బంగారం కాదు, ఆమె పుట్టింటి జ్ఞాపకాలు, కష్టకాలం కోసం తను దాచుకున్న ఆఖరి ఆశ. ఆ పసుపు పొట్లం విప్పి, అందులోని గాజులను, నల్లపూసల తాడును రామకృష్ణ అరచేతిలో పెట్టింది. "ఇవి అమ్మేయండి" అంది స్థిరమైన గొంతుతో.
రామకృష్ణ కళ్లలో నీళ్లు తిరిగాయి. "వద్దు సరళా, ఇవి నీ ఆఖరి ఆభరణాలు. నీ పుట్టింటి గుర్తుగా దాచుకున్నవి. ఇవి అమ్మేస్తే రేపు పండగకి, పబ్బానికి నీ దగ్గర ఏముంటుంది?" అని వారించాడు.
అప్పుడు సరళ చిన్నగా నవ్వి, "మనుషులం మనం క్షేమంగా ఉండాలే కానీ నగలకు ఏమొచ్చిందండి? ఇన్నేళ్లుగా అద్దె కొంపల్లో ఇముడలేక, గోడకు మేకు కొట్టాలన్నా పదిమందిని అడగాల్సి వస్తోందని మీరు పడుతున్న బాధ చూడలేకపోతున్నాను. ఆ పిల్లలు కూడా స్వేచ్ఛగా ఉండలేకపోతున్నారు. ఈ బంగారం అమ్మితే మన పిల్లలకి ఒక శాశ్వతమైన గూడు వస్తుంది. అంతకంటే నాకు కావలసిన ఆభరణం ఏముంది?" అంది.
అంతటితో ఆగకుండా, తను ఇన్నాళ్లుగా వంటింటి ఖర్చుల్లో మిగిల్చిన చిల్లర డబ్బులతో నిండిన ఆ మట్టి హుండీని కింద పెట్టి పగలగొట్టింది. గలగలమంటూ రాలిన ఆ నాణేలు, పది రూపాయల నోట్లు... ఒక్కో రూపాయి వెనుక ఆమె చేసిన పొదుపు, ఒక సినిమాకు వెళ్లకనో, ఒక కొత్త చీర కొనకనో దాచిన త్యాగం రామకృష్ణకు స్పష్టంగా కనిపించింది.
ఆస్తి మూరెడు, ఆశ బారెడు అని రామకృష్ణ అన్నప్పుడు, ఆ బారెడు ఆశను నిజం చేయడానికి తన భార్య తన సర్వస్వాన్ని ధారపోయడానికి సిద్ధపడటం చూసి అతని గుండె గర్వంతో నిండిపోయింది.
రామకృష్ణ బ్యాంకు లోన్ కోసం తిరగడం మొదలుపెట్టాడు. ఆఫీసులో పగలు పని చేసి, సాయంత్రం వేళల్లో ఓవర్టైమ్ చేస్తూ రూపాయి రూపాయి పోగు చేశాడు. నగరం శివార్లలో ఉన్న తన మూరెడు స్థలంలో పునాది రాయి పడింది. ఆ చిన్న స్థలంలోనే సరళకు ఒక చక్కని వంటిల్లు ఉండాలని, అభికి ఒక స్టడీ రూమ్, తన్వికి ఒక బాల్కనీ ఉండాలని అతను ఎన్నో కలలు కన్నాడు.
కానీ కాలం ఎప్పుడూ ఒకేలా ఉండదు.
సగం గోడలు లేచాక, సిమెంట్, ఇటుకల ధరలు ఒక్కసారిగా ఆకాశాన్ని తాకాయి. రామకృష్ణ దగ్గర ఉన్న డబ్బు కరిగిపోయింది. బ్యాంకు లోన్ ఇంకా విడుదల కాలేదు. మేస్త్రీ వచ్చి "డబ్బులు ఇస్తేనే పని ముందుకు సాగుతుంది" అని తెగేసి చెప్పాడు.
అప్పుడే ఆఫీసులో రామకృష్ణకు రావాల్సిన బోనస్ కూడా కంపెనీ నష్టాల వల్ల ఆగిపోయింది. ఒక్కసారిగా అంతా చీకటిగా అనిపించింది. కట్టిన గోడలు వెక్కిరిస్తున్నట్టు అనిపించాయి. "అతిగా ఆశపడి ఉన్నది పోగొట్టుకుంటున్నానా?" అని రామకృష్ణ మదనపడ్డాడు.
ఆ నిరాశలో ఉన్నప్పుడు ఒక మలుపు వచ్చింది.
తన విదేశీ చదువు కోసం దాచుకున్న డబ్బును అభి తండ్రి చేతిలో పెట్టాడు. "నాన్న, చదువు ఎప్పుడైనా చదువుకోవచ్చు, కానీ మీ కళ్లలో ఆనందం మళ్లీ రాదు, ఈ డబ్బుతో ఇల్లు పూర్తి చేయండి" అన్నాడు. కూతురు తన్వి తన చిన్నప్పటి నుంచి దాచుకున్న కిడ్డీ బ్యాంకును పగలగొట్టి ఆ చిల్లర నాణేలను తండ్రికి ఇచ్చింది. ఆ చిన్నారి చేతులు అందించిన ఆ సాయం రామకృష్ణలో కొత్త రక్తాన్ని నింపింది.
కుటుంబం అంతా కలిసి ఆ ఇంటి నిర్మాణంలో కూలీలుగా మారారు. సెలవు రోజుల్లో రామకృష్ణ ఇటుకలు మోస్తే, సరళ నీళ్లు పట్టింది, పిల్లలు ఇసుక జల్లెడ పట్టారు. తమ సొంత చెమటతో ఆ గోడలు తడిశాయి.
చివరికి గృహప్రవేశం రోజు రానే వచ్చింది. పెద్దగా హంగూ ఆర్భాటాలు లేవు, కానీ ఆ ఇల్లు వెలుగులతో నిండిపోయింది. పాత అద్దె ఇంటి యజమాని వచ్చి చూసి, "అంత చిన్న స్థలంలో ఇంత అందమైన ఇల్లు ఎలా కట్టావయ్యా?" అని ఆశ్చర్యపోయాడు. రామకృష్ణ చిరునవ్వుతో లోపలికి నడిచాడు. లోపలికి వెళ్లగానే అతను చేసిన మొదటి పని, గోడకు ఒక మేకు కొట్టి తన తండ్రి ఫోటో తగిలించడం. అద్దె ఇంట్లో ఉన్నప్పుడు మేకు కొట్టాలంటే పది సార్లు ఆలోచించేవాడు, కానీ ఇప్పుడు ఆ గోడ అతనిది. ఆ మేకు కొట్టిన శబ్దం అతనికి స్వేచ్ఛా గీతంలా వినిపించింది.
ఆ రాత్రి ఆ కొత్త ఇంట్లో పడుకున్నప్పుడు, ఆస్తి మూరెడైనా, అతని బారెడు ఆశలు నెరవేరిన తృప్తి అతని ముఖంలో స్పష్టంగా కనిపించింది.
సమాప్తం.
వసుంధర రాణి మునిపల్లె గారి ప్రొఫైల్ కొరకు, మనతెలుగుకథలు.కామ్ లో వారి ఇతర రచనల కొరకు
ఉగాది 2026 కథల పోటీల వివరాల కోసం
కొసమెరుపు కథల పోటీల వివరాల కోసం
మేము నిర్వహించే వివిధ పోటీలలో రచయితలకు బహుమతులు అందించడంలో భాగస్వాములు కావాలనుకునే వారు వివరాల కోసం story@manatelugukathalu.com కి మెయిల్ చెయ్యండి.
మాకు రచనలు పంపాలనుకుంటే మా వెబ్ సైట్ లో ఉన్న అప్లోడ్ లింక్ ద్వారా మీ రచనలను పంపవచ్చు.
లేదా story@manatelugukathalu.com కు text document/odt/docx రూపంలో మెయిల్ చెయ్యవచ్చు.
మనతెలుగుకథలు.కామ్ వారి యూ ట్యూబ్ ఛానల్ ను ఈ క్రింది లింక్ ద్వారా చేరుకోవచ్చును.
దయ చేసి సబ్స్క్రయిబ్ చెయ్యండి ( పూర్తిగా ఉచితం ).
మనతెలుగుకథలు.కామ్ వారి ఫేస్ బుక్ పేజీ చేరడానికి ఈ క్రింది లింక్ క్లిక్ చేయండి. లైక్ చేసి, సబ్స్క్రయిబ్ చెయ్యండి.
గమనిక : పాఠకులు తమ అభిప్రాయాలను మనతెలుగుకథలు.కామ్ వారి అఫీషియల్ వాట్స్ అప్ నెంబర్ : 63099 58851 కు పంపవచ్చును.
రచయిత్రి పరిచయం: వసుంధర రాణి మునిపల్లె
నాకు ఈ సదవకాశం ఇచ్చినందుకు ధన్యవాదములు.
నేనొక హౌస్ వైఫ్ ని నాకు కథలు రాయడం ఒక హాబీ.
ఇంతకుముందు జాగృతి లాంటి పత్రికలలో కథలు ప్రచురితమయ్యాయి. ఇంకా కొన్ని కథలు పరిశీలనలో ఉన్నాయి.
Comments