తిరిగివచ్చేఅడుగులు
Thirigivacheadugulu - Telugu Social Story | Manasa Reddy Chichili
తిరిగివచ్చేఅడుగులు - తెలుగు సామాజిక కథ | మానస రెడ్డి చిచిలీ
Published in manatelugukathalu.com on 27/09/2026
“తిరిగివచ్చే అడుగులు” మనిషి చేసే ప్రతి పని అతని జీవితంలో ఏదో ఒక రూపంలో ప్రభావాన్ని చూపుతుందనే సత్యాన్ని తెలిపే కథ. కర్మ, క్షమ, మంచితనం, మానవత్వం గురించి ఆలోచింపజేసే ఈ కథ ఒక గొప్ప జీవిత పాఠాన్ని అందిస్తుంది.
తిరిగివచ్చేఅడుగులు - మొదటి అడుగు
వర్షం పడుతున్న రాత్రుల్లో పాత ఇళ్ల గోడలకు ఒక ప్రత్యేకమైన వాసన వస్తుంది.
తడిసిన మట్టి వాసన, పాత కలప వాసన, ఎక్కడో మూలన సంవత్సరాలుగా దాచుకున్న జ్ఞాపకాల వాసన.
ఆ రాత్రి కూడా అలాంటి వాసనే.
హైదరాబాద్ నగరానికి కొంచెం దూరంగా ఉన్న ఒక చిన్న పట్టణంలో, పాత రైల్వే స్టేషన్ దగ్గర నిలబడి ఉన్నాడు అర్జున్.
చేతిలో ఒక చిన్న బ్యాగ్.
కళ్లలో కోపం.
మనసులో ఓటమి.
అతని తండ్రి చనిపోయి మూడు రోజులు మాత్రమే అయ్యాయి.
కానీ తండ్రి చివరి మాటలు మాత్రం అతని చెవుల్లో ఇంకా వినిపిస్తూనే ఉన్నాయి.
“బాబూ… మనిషి జీవితంలో చేసిన పని ఎక్కడికీ పోదు.”
అప్పుడు అర్జున్ నవ్వాడు.
“అది పాతకాలపు మాట నాన్నా. ఈ కాలంలో డబ్బు ఉంటే చాలు.”
తండ్రి ఏమీ మాట్లాడలేదు.
కేవలం అతని వైపు చూస్తూ ఉండిపోయాడు.
ఆ చూపులో కోపం లేదు.
ఒక విచిత్రమైన ప్రశాంతత మాత్రమే ఉంది.
ఆ ప్రశాంతత అర్జున్కు అప్పుడు అర్థం కాలేదు.
ఇప్పుడు మాత్రం ఆ చూపు ఎందుకు అలా ఉందో తెలుసుకోవాలని అనిపిస్తోంది.
కానీ ఆలస్యమైపోయింది.
రైలు హారన్ వినిపించింది.
అర్జున్ బ్యాగ్ తీసుకుని రైలు వైపు నడిచాడు.
తన జీవితాన్ని మార్చుకోవడానికి.
తన గతాన్ని వదిలేయడానికి.
తనకు నచ్చని ప్రతి మనిషిని వెనక్కి వదిలేయడానికి.
అతనికి తెలియని ఒక విషయం మాత్రం ఉంది.
“మనిషి గతం నుంచి పారిపోవచ్చు.
కానీ తన కర్మ నుంచి పారిపోలేడు.”
అర్జున్
అర్జున్ చిన్నప్పుడు చాలా మంచివాడు.
తన తల్లి చెప్పిన మాట వింటాడు.
పక్కింటి వాళ్లకు సహాయం చేస్తాడు.
స్కూల్లో తన దగ్గర ఉన్న పెన్సిల్ను కూడా మరిచిపోయిన పిల్లవాడికి ఇచ్చేవాడు.
కానీ పేదరికం అతని బాల్యాన్ని నెమ్మదిగా మార్చింది.
అతని తండ్రి రామయ్య ఒక చిన్న కిరాణా దుకాణం నడిపేవాడు.
రోజంతా కష్టపడినా ఇంట్లో డబ్బు ఎప్పుడూ సరిపోదు.
ఒక రోజు అర్జున్ తన తండ్రిని అడిగాడు.
“మన దగ్గర ఎందుకు డబ్బు ఉండదు?”
రామయ్య నవ్వాడు.
“డబ్బు కంటే మనిషి మంచితనం ముఖ్యం బాబూ.”
“మంచితనంతో అన్నం వస్తుందా?”
ఆ ప్రశ్నకు రామయ్య దగ్గర వెంటనే సమాధానం రాలేదు.
కొంతసేపటి తర్వాత అన్నాడు.
“అన్నం ఇవ్వకపోయినా… ఒక రోజు మనం ఒంటరిగా ఉన్నప్పుడు మనిషిని నిలబెట్టేది అదే.”
అర్జున్కు ఆ మాట నచ్చలేదు.
అతను పేదరికాన్ని ద్వేషించాడు.
తన తండ్రి మంచితనాన్ని కూడా బలహీనతగా భావించాడు.
కాలం గడిచింది.
అర్జున్ చదువు పూర్తి చేశాడు.
ఒక పెద్ద కంపెనీలో ఉద్యోగం వచ్చింది.
మొదటి జీతం చేతికి వచ్చిన రోజు తండ్రికి ఒక కొత్త చొక్కా కొన్నాడు.
ఆ రోజు రామయ్య కళ్లలో నీళ్లు వచ్చాయి.
“నువ్వు మంచి మనిషివి అవుతావు బాబూ.”
అర్జున్ నవ్వాడు.
“డబ్బున్న మనిషిని అవుతాను నాన్నా.”
రామయ్య మళ్లీ అదే ప్రశాంతమైన నవ్వు నవ్వాడు.
“రెండూ ఒకటే కావు.”
మారుతున్న మనిషి
కొన్ని సంవత్సరాల్లో అర్జున్ నిజంగానే డబ్బున్న మనిషి అయ్యాడు.
అతని జీతం పెరిగింది.
పదవి పెరిగింది.
కారు వచ్చింది.
పెద్ద ఇల్లు వచ్చింది.
చుట్టూ మనుషులు పెరిగారు.
కానీ దగ్గరి వాళ్లు తగ్గిపోయారు.
అతని చిన్ననాటి స్నేహితుడు రవి ఒక రోజు అతన్ని కలవడానికి వచ్చాడు.
“అర్జున్, నాకు ఒక సహాయం కావాలి.”
“ఏమిటి?”
“చిన్న బిజినెస్ మొదలు పెట్టాలి. కొంత డబ్బు అవసరం.”
అర్జున్ నవ్వాడు.
“బిజినెస్ చేయాలంటే ముందుగా ప్లాన్ ఉండాలి.”
రవి తన ఫైల్ చూపించాడు.
“ప్లాన్ ఉంది.”
అర్జున్ చూడకుండానే ఫైల్ మూసేశాడు.
“రవి, నాకు ఇప్పుడు చాలా పనుంది.”
“ఎంత కావాలి?”
“ఐదు లక్షలు.”
అర్జున్ కుర్చీలో వెనక్కి వాలి నవ్వాడు.
“ఐదు లక్షల కోసం నా దగ్గరకు వచ్చావా?”
రవి మౌనంగా నిలబడ్డాడు.
“నువ్వు మారిపోయావు అర్జున్.”
అర్జున్ భుజాలు పైకెత్తాడు.
“జీవితం మారితే మనుషులు కూడా మారాలి.”
రవి వెళ్లిపోయాడు.
ఆ రోజు అర్జున్కు అది చిన్న విషయం.
కానీ కొన్ని సంవత్సరాల తర్వాత అదే సంఘటన అతని జీవితంలో మరో రూపంలో తిరిగి వచ్చింది.
మొదటి వలయం
అర్జున్ కంపెనీలో ఒక ఉద్యోగి ఉండేవాడు సురేష్.
సురేష్ చాలా నిజాయితీగా పని చేసేవాడు.
ఒక రోజు కంపెనీలో జరిగిన పెద్ద తప్పుకు బాధ్యత సురేష్పై పడింది.
నిజానికి ఆ తప్పు అర్జున్ తీసుకున్న ఒక నిర్ణయం వల్ల జరిగింది.
కానీ తన పదవి కాపాడుకోవడానికి అర్జున్ సురేష్పై నింద వేశాడు.
“నువ్వే ఆ ఫైల్ అప్రూవ్ చేశావు.”
“సర్, నేను మీ సూచనల ప్రకారమే చేశాను.”
“నాతో వాదిస్తున్నావా?”
సురేష్ నిశ్శబ్దమయ్యాడు.
అతనికి ఉద్యోగం పోయింది.
ఇంటికి వెళ్లినప్పుడు అతని భార్య అడిగింది.
“ఏమైంది?”
సురేష్ ఏమీ చెప్పలేదు.
ఆ రాత్రి తన పిల్లల వైపు చూస్తూ చాలాసేపు కూర్చున్నాడు.
అర్జున్ మాత్రం ఆ విషయం మర్చిపోయాడు.
కానీ జీవితం మాత్రం మర్చిపోలేదు.
ఒక రోజు
పదేళ్లు గడిచాయి.
అర్జున్ ఇప్పుడు కంపెనీలో ఉన్నత స్థాయిలో ఉన్నాడు.
ఒక పెద్ద ప్రాజెక్ట్ కోసం అతను ఎన్నో కోట్ల రూపాయల పెట్టుబడి పెట్టాడు.
అన్నీ సవ్యంగా జరుగుతున్నాయని అనుకున్నాడు.
కానీ ప్రాజెక్ట్ ఒక్కసారిగా విఫలమైంది.
అతని మీద నిందలు వచ్చాయి.
అతను నమ్మిన భాగస్వామి అతన్ని మోసం చేశాడు.
బ్యాంకులు ఒత్తిడి చేశాయి.
ఆస్తులు అమ్ముకోవాల్సి వచ్చింది.
స్నేహితులు ఒక్కొక్కరుగా దూరమయ్యారు.
ఒక రోజు అర్జున్ తన ఆఫీస్లో ఒంటరిగా కూర్చున్నాడు.
టేబుల్ మీద ఉన్న ఫైళ్లను చూస్తూ ఉండిపోయాడు.
అప్పుడే అతనికి సురేష్ గుర్తొచ్చాడు.
“అతనికి కూడా ఇలానే అనిపించిందా?”
మొదటిసారి అతని మనసులో ఒక ప్రశ్న పుట్టింది.
“నేను చేసినది తిరిగి నా దగ్గరకు వచ్చిందా?”
అతను ఆ ఆలోచనను వెంటనే తోసేశాడు.
“ఇది కేవలం పరిస్థితి.”
కానీ జీవితం అతనికి సమాధానం చెప్పడానికి ఇంకా సిద్ధంగా ఉంది.
రవి
ఒక సాయంత్రం అర్జున్ రోడ్డుపై నడుస్తుండగా ఎవరో అతన్ని పిలిచారు.
“అర్జున్!”
అతను తిరిగి చూశాడు.
అది రవి.
కానీ రవి మారిపోయాడు.
చిన్న వ్యాపారంతో మొదలుపెట్టి ఇప్పుడు మంచి స్థాయికి ఎదిగాడు.
“ఎలా ఉన్నావు?” రవి అడిగాడు.
అర్జున్ చిరునవ్వు నవ్వాడు.
“బాగానే ఉన్నాను.”
రవి అతని ముఖం చూశాడు.
“నిజంగానేనా?”
అర్జున్ ఏమీ మాట్లాడలేదు.
కొంతసేపటి తర్వాత అన్నాడు.
“నాకు కొంత డబ్బు అవసరం.”
రవి నిశ్శబ్దంగా ఉన్నాడు.
అర్జున్కు తన గతం గుర్తొచ్చింది.
“ఒకప్పుడు నువ్వు నా దగ్గరికి వచ్చావు కదా…”
“అవును.”
“అప్పుడు నేను నీకు సహాయం చేయలేదు.”
“నాకు గుర్తుంది.”
“ఇప్పుడు నువ్వు నాకు సహాయం చేస్తావా?”
రవి కొంతసేపు అతన్ని చూశాడు.
“నువ్వు నాకు చేసినది నేను నీకు చేయాలా?”
అర్జున్ తల వంచాడు.
రవి మెల్లగా అన్నాడు.
“కాదు అర్జున్.”
అర్జున్ ఆశ్చర్యంగా చూశాడు.
“నేను నీకు డబ్బు ఇస్తాను.”
“ఎందుకు?”
“ఎందుకంటే నువ్వు నాకు అప్పట్లో సహాయం చేయలేదు. కానీ నేను నీలా మారాలని అనుకోవడం లేదు.”
అర్జున్ కళ్లలో నీళ్లు వచ్చాయి.
అతనికి మొదటిసారి అర్థమైంది.
కర్మ అంటే ప్రతీకారం కాదు.
మనిషి చేసిన పని తిరిగి రావడం మాత్రమే కాదు.
ఎవరో మనకు చేసినదాన్ని మనం ఇంకొకరికి ఎలా తిరిగి ఇస్తామన్నదీ కర్మలో భాగమే.
తండ్రి మాట
ఆ రాత్రి అర్జున్ తన పాత ఇంటికి వెళ్లాడు.
తండ్రి గది అలాగే ఉంది.
పాత కుర్చీ.
పాత గడియారం.
పుస్తకాల అల్మరా.
అతను డ్రాయర్ తెరిచాడు.
అందులో ఒక పాత నోట్బుక్ కనిపించింది.
మొదటి పేజీలో రామయ్య చేతిరాత.
“మనిషి వేసే ప్రతి అడుగు ఒక విత్తనం.
అది వెంటనే మొలకెత్తకపోవచ్చు.
కానీ నేల దాన్ని మరచిపోదు.”
అర్జున్ నోట్బుక్ను గుండెలకు హత్తుకున్నాడు.
అతనికి తన తండ్రి మాట గుర్తొచ్చింది.
“మనిషి జీవితంలో చేసిన పని ఎక్కడికీ పోదు.”
అతను ఏడ్చాడు.
చాలా సంవత్సరాల తర్వాత.
తనకోసం కాదు.
తాను బాధపెట్టిన మనుషుల కోసం.
కానీ కథ అక్కడితో ముగియలేదు.
అర్జున్ మారాలని నిర్ణయించుకున్నాడు.
సురేష్ను వెతికాడు.
చాలా కష్టపడి అతని చిరునామా తెలుసుకున్నాడు.
ఒక చిన్న పట్టణంలో సురేష్ ఇప్పుడు ఒక స్కూల్లో అకౌంటెంట్గా పని చేస్తున్నాడు.
అర్జున్ అతని ఇంటి ముందు నిలబడ్డాడు.
సురేష్ తలుపు తెరిచాడు.
ఇద్దరూ ఒకరినొకరు చూస్తూ నిలబడ్డారు.
“ఎందుకు వచ్చారు సర్?”
అర్జున్ మొదటిసారి అతని ముందు “సర్” అనే పదం వినడానికి సిగ్గుపడ్డాడు.
“క్షమాపణ చెప్పడానికి.”
సురేష్ మౌనంగా ఉన్నాడు.
“నీ ఉద్యోగం పోవడానికి కారణం నేను.”
“నాకు తెలుసు.”
“నాకు అప్పట్లో నా పదవి మాత్రమే కనిపించింది.”
సురేష్ ఏమీ అనలేదు.
అర్జున్ తల వంచాడు.
“నేను చేసినది మార్చలేను.”
“లేదు.”
“కానీ నీకు జరిగిన నష్టంలో నేను చేయగలిగినంత సహాయం చేయాలని వచ్చాను.”
సురేష్ కొంతసేపు ఆలోచించాడు.
“డబ్బు ఇవ్వడం వల్ల గతం మారదు.”
“తెలుసు.”
“అయితే ఎందుకు?”
అర్జున్ నెమ్మదిగా అన్నాడు.
“ఎందుకంటే నేను చేసిన తప్పు నాకు ఇప్పుడు అర్థమైంది.”
సురేష్ ముఖంలో మొదటిసారి కొంత మృదుత్వం కనిపించింది.
“అర్థం చేసుకోవడం కూడా ఒక ప్రారంభమే.”
మరో జీవితం
అదే పట్టణంలో ఒక చిన్న బాలుడు ఉండేవాడు.
పేరు ఆదిత్య.
అతని తండ్రి రిక్షా నడిపేవాడు.
ఆదిత్య చదువులో చాలా తెలివైనవాడు.
కానీ ఇంట్లో డబ్బు లేక చదువు ఆపాల్సిన పరిస్థితి వచ్చింది.
అర్జున్ అతన్ని చూశాడు.
అతనిలో తన చిన్ననాటి రూపం కనిపించింది.
అతను ఆ బాలుడి చదువుకు సహాయం చేశాడు.
కానీ ఒక షరతు పెట్టాడు.
“నువ్వు పెద్దయ్యాక నాకేమీ తిరిగి ఇవ్వాల్సిన అవసరం లేదు.”
ఆదిత్య అడిగాడు.
“అయితే ఏం చేయాలి?”
అర్జున్ నవ్వాడు.
“ఒక రోజు నీ సహాయం అవసరమైన ఇంకొకరిని చూసినప్పుడు… అతనికి సహాయం చేయి.”
ఆదిత్య తల ఊపాడు.
“అలాగే చేస్తాను.”
అర్జున్ అక్కడి నుంచి నడుస్తూ వెళ్లిపోయాడు.
అతనికి తెలియదు.
తాను వేసిన ఆ చిన్న అడుగు కూడా ఒక రోజు మరో జీవితంలో తిరిగి ఒక మార్గాన్ని సృష్టించబోతోంది అని.
కర్మకు ఒకే దారి ఉండదు
సంవత్సరాలు గడిచాయి.
అర్జున్ మళ్లీ తన జీవితాన్ని నిర్మించుకున్నాడు.
ఈసారి అతని దగ్గర డబ్బు ఉన్నా, డబ్బు అతన్ని నడిపించలేదు.
తన కంపెనీలో ఉద్యోగుల పట్ల న్యాయంగా ఉండేవాడు.
ఎవరైనా తప్పు చేస్తే ముందుగా కారణం అడిగేవాడు.
ఎవరైనా సహాయం అడిగితే, తనకు సాధ్యమైనంత చేసేవాడు.
ఒక రోజు అతని దగ్గరికి ఒక యువకుడు వచ్చాడు.
“సర్, నా పేరు ఆదిత్య.”
అర్జున్ అతన్ని చూసి ఆశ్చర్యపోయాడు.
అతనే ఆ చిన్న బాలుడు.
ఇప్పుడు పెద్దయ్యాడు.
“నేను చదువు పూర్తిచేసి ఉద్యోగం సంపాదించాను.”
అర్జున్ సంతోషించాడు.
“నువ్వు నన్ను గుర్తుపెట్టుకున్నావా?”
ఆదిత్య నవ్వాడు.
“మీరు నాకు చెప్పిన మాట మర్చిపోలేదు సర్.”
“ఏ మాట?”
“సహాయం తిరిగి ఇవ్వాల్సిన అవసరం లేదు.”
అర్జున్ కళ్లలో చిరునవ్వు వచ్చింది.
అతనికి అర్థమైంది.
కర్మ ఎప్పుడూ మన దగ్గరికి అదే రూపంలో తిరిగి రాదు.
కొన్నిసార్లు మనం ఎవరికో ఇచ్చిన సహాయం, మరొకరి జీవితాన్ని మార్చుతుంది.
కొన్నిసార్లు మనం చేసిన తప్పు, సంవత్సరాల తర్వాత మరో పరిస్థితిలో మనకు పాఠం నేర్పుతుంది.
కొన్నిసార్లు మనం బాధపెట్టిన వ్యక్తి మనల్ని క్షమించడం ద్వారా మన జీవితాన్ని మార్చేస్తాడు.
కొన్నిసార్లు మనం చేసిన మంచి పని మనకు తిరిగి రాకపోవచ్చు.
కానీ అది ఇంకొకరి జీవితంలో వెలుగవుతుంది.
చివరి ప్రయాణం
అర్జున్ వృద్ధుడయ్యాడు.
ఒక ఉదయం తన ఇంటి ముందు కూర్చుని సూర్యోదయాన్ని చూస్తున్నాడు.
అతని పక్కన అతని మనవడు కూర్చున్నాడు.
“తాతయ్యా…”
“ఏమిటి?”
“కర్మ అంటే నిజంగా ఏమిటి?”
అర్జున్ చిరునవ్వు నవ్వాడు.
“నువ్వు వేసే అడుగు.”
“అది ఎలా?”
“నువ్వు ఎవరినైనా ఏడిపిస్తే, అదే వ్యక్తి వచ్చి నిన్ను ఏడిపించాల్సిన అవసరం లేదు.”
“అయితే?”
“జీవితం ఇంకో దారిలో నీకు ఒక పరిస్థితిని చూపిస్తుంది. అప్పుడు నువ్వు ఎవరో ఒకరిని గుర్తు చేసుకుంటావు. ‘నేను అప్పట్లో అతనికి ఇలా చేశాను’ అని.”
మనవడు ఆలోచించాడు.
“అంటే కర్మ తిరిగి వస్తుందా?”
“అవును.”
“అదే రూపంలోనా?”
“అవసరం లేదు.”
“అయితే ఎలా వస్తుంది?”
అర్జున్ ఆకాశం వైపు చూశాడు.
“మనకు అవసరమైన పాఠం ఏ రూపంలో వస్తే ఆ రూపంలో.”
మనవడు మళ్లీ అడిగాడు.
“అయితే మంచి పని చేస్తే మంచి పని మన దగ్గరకు వస్తుందా?”
అర్జున్ చిరునవ్వు నవ్వాడు.
“కొన్నిసార్లు వస్తుంది.”
“కొన్నిసార్లు?”
“కొన్నిసార్లు నువ్వు చేసిన మంచి పని నీ దగ్గరకు రాదు.”
“ఎందుకు?”
“ఎందుకంటే అది నీ దగ్గరకు రావడానికి కాదు. ఇంకొకరి జీవితాన్ని మార్చడానికి.”
అతను కొద్దిసేపు ఆగాడు.
“అదే కర్మలోని అందమైన విషయం.”
చివరి పేజీ
ఆ రాత్రి అర్జున్ తన పాత నోట్బుక్ను మళ్లీ తెరిచాడు.
తండ్రి రాసిన వాక్యం కింద తన చేతితో ఒక కొత్త వాక్యం రాశాడు.
“మనిషి తన కర్మను తప్పించుకోలేడు.
కానీ తన తదుపరి కర్మను మాత్రం ఎంచుకోగలడు.”
నోట్బుక్ మూసేశాడు.
కిటికీ బయట వర్షం మొదలైంది.
అదే వర్షం.
ఎప్పుడో తన తండ్రి ఇంట్లో చూసిన వర్షం.
ఎప్పుడో తన జీవితాన్ని మార్చిన వర్షం.
అతను కళ్లను మూసుకున్నాడు.
అతనికి జీవితమంతా ఒక పొడవైన దారి లాగా కనిపించింది.
ఆ దారిలో తాను ఎన్నో అడుగులు వేశాడు.
కొన్ని అడుగులు ప్రేమతో.
కొన్ని అహంకారంతో.
కొన్ని స్వార్థంతో.
కొన్ని భయంతో.
కొన్ని మంచితనంతో.
ప్రతి అడుగు ఎక్కడో ఒకచోట తన జాడను వదిలింది.
కొన్ని జాడలు తన దగ్గరకు తిరిగి వచ్చాయి.
కొన్ని ఇతరుల జీవితాల్లో కనిపించాయి.
అప్పుడు అతనికి చివరకు అర్థమైంది.
కర్మ అనేది శిక్ష కాదు.
కర్మ అనేది జీవితం మనకు చూపించే అద్దం.
మన ముఖం అందులో ఎప్పుడు కనిపిస్తుందో మనకు తెలియకపోవచ్చు.
అది మనం ఊహించిన మార్గంలో రావచ్చు.
లేదా పూర్తిగా వేరే దారిలో రావచ్చు.
మన దగ్గర నుంచి వెళ్లిన ఒక చిన్న మాటగా తిరిగి రావచ్చు.
ఎప్పుడో చేసిన ఒక అన్యాయానికి ఎదురైన ఒక పరిస్థితిగా రావచ్చు.
ఒక అపరిచితుడు చేసిన సహాయంగా రావచ్చు.
మనకు తెలియని ఒక మనిషి జీవితంలో మనం వెలిగించిన చిన్న దీపంగా రావచ్చు.
కానీ ఏదో ఒక రూపంలో
మన అడుగుల ప్రతిధ్వని మన జీవితంలో వినిపిస్తుంది.
అందుకే జీవితం మనల్ని అడిగే ప్రశ్న ఒక్కటే.
“నీ అడుగు తర్వాత మనిషి జీవితంలో ఏ జాడను వదిలి వెళ్తుంది?”
అర్జున్ ఆ ప్రశ్నకు తన జీవితంతోనే సమాధానం చెప్పాడు.
వర్షం ఇంకా పడుతూనే ఉంది.
రాత్రి నెమ్మదిగా ఉదయంగా మారుతోంది.
ఒక తరం ముగిసింది.
మరో తరం మొదలైంది.
మరొక చిన్న బాలుడు తన జీవితంలో మొదటి అడుగు వేస్తున్నాడు.
అతనికి తెలియదు.
ఆ అడుగు కూడా ఒక విత్తనం.
ఒక రోజు అది తిరిగి వస్తుంది.
అదే దారిలో కావచ్చు.
లేదా
పూర్తిగా మరో దారిలో కావచ్చు.
కానీ జీవితం దాన్ని మరచిపోదు.
ఎందుకంటే మనం చేసే ప్రతి పని ఎక్కడో ఒక జీవితంలో కథగా మిగులుతుంది.
***
పాఠకులు ఇప్పుడు మా వాట్సాప్ ఛానల్ ఉచితంగా ఫాలో చెయ్యడం ద్వారా మనతెలుగుకథలు.కామ్ లో ప్రచురింపబడే అన్ని కథలు, కవితలు, ప్రత్యేక వ్యాసాలు, సీరియల్ ఎపిసోడ్స్ వీటన్నిటికి సంబంధించిన లింక్స్ చూసి, కావలసిన వాటిని క్లిక్ చేసి చదువుకోవచ్చును.
మా whaatsApp ఛానల్ ను ఫాలో చెయ్యండి. మీ సన్నిహితులకు షేర్ చెయ్యండి.
మానస రెడ్డి చిచిలీ గారి కొన్ని ఇతర రచనలు:
మానస రెడ్డి చిచిలీ గారి ప్రొఫైల్ కొరకు, మనతెలుగుకథలు.కామ్ లో వారి ఇతర రచనల కొరకు
మాకు రచనలు పంపాలనుకుంటే మా వెబ్ సైట్ లో ఉన్న అప్లోడ్ లింక్ ద్వారా మీ రచనలను పంపవచ్చు.
లేదా story@manatelugukathalu.com కు text document/odt/docx రూపంలో మెయిల్ చెయ్యవచ్చు.
మనతెలుగుకథలు.కామ్ వారి యూ ట్యూబ్ ఛానల్ ను ఈ క్రింది లింక్ ద్వారా చేరుకోవచ్చును.
దయ చేసి సబ్స్క్రయిబ్ చెయ్యండి ( పూర్తిగా ఉచితం ).
మనతెలుగుకథలు.కామ్ వారి ఫేస్ బుక్ పేజీ చేరడానికి ఈ క్రింది లింక్ క్లిక్ చేయండి. లైక్ చేసి, సబ్స్క్రయిబ్ చెయ్యండి.
గమనిక : పాఠకులు తమ అభిప్రాయాలను మనతెలుగుకథలు.కామ్ వారి అఫీషియల్ వాట్స్ అప్ నెంబర్ : 63099 58851 కు పంపవచ్చును.
రచయిత్రి పరిచయం: https://manatelugukathalu.com/profile/manasa/profile
మానస రెడ్డి చిచిలీ తెలంగాణ రాష్ట్రంలోని హైదరాబాద్కు చెందిన కవయిత్రి. ఆమె రచించిన హైకూ మరియు టాంకా కవితలు Under the Basho, Mainichi Haiku వంటి అనేక పత్రికల్లో ప్రచురించబడ్డాయి. ఆమె హైకూ 2025 సంవత్సరానికి సంబంధించిన Touchstone Award కు నామినేట్ చేయబడింది. అంతేకాకుండా, ఆమె నేరుగా జపనీస్ భాషలో కూడా హైకూ రచనలు చేసారు.
Comments