తప్పు చేసినవారికి జరిమానా విధించడం కాకుండా మొక్కలు నాటించడం, నీతి కథలు చెప్పించడం, పుస్తకాలు చదివించడం, కమ్యూనిటీ సర్వీస్ చేయించడం వంటి వినూత్న శిక్షలతో సర్పంచ్ రంగయ్య తన గ్రామంలో సంస్కరణ తీసుకొచ్చాడు. చివరకు ఆ గ్రామం రాష్ట్రస్థాయిలో ‘ఆదర్శ గ్రామం’ అవార్డును గెలుచుకుంది.

కోటప్పకొండ తిరునాళ్లలో పదిహేనేళ్ల క్రితం తప్పిపోయిన కొడుకు తిరిగి వస్తాడని తులసమ్మ ఊహించలేదు. అదే తిరునాళ్లు ఆమె జీవితంలో మళ్లీ వసంతాన్ని తీసుకొచ్చిన హృదయస్పర్శి కథ ఇది.

ఎండిపోయిన నది ఒడ్డున కలుసుకున్న ఇద్దరు పూర్వ ప్రేమికులు, తమ గతాన్ని గుర్తుచేసుకుంటారు. ఒకప్పుడు జనంతో కళకళలాడిన నది ఇప్పుడు వెలవెలబోయినా, వారి జ్ఞాపకాలలో మాత్రం ఆ ప్రేమ నిరంతరంగా ప్రవహిస్తూనే ఉంటుంది.

మూడు తరాల కథ… మారుతున్న కుటుంబ విలువలు… సమాజంలో వస్తున్న పరిణామాలు… చివరికి మనిషి నిజంగా తన జీవితానికి తానే సూత్రధారినా? లేక కాలం, పరిస్థితులు, విధి చేతిలో నడిపించబడే “తోలు బొమ్మా”? — ఇదే “తోలు బొమ్మలు” నవల యొక్క అంతర్లీన ఆలోచన.

పిల్లల రాకతో స్వేచ్ఛ పోతుందని అనుకున్నాం. కానీ మా బాబు మా జీవితంలోకి వచ్చిన తర్వాత సమయానికి విలువ, కుటుంబం పట్ల ప్రేమ, చిన్న చిన్న క్షణాల ఆనందం నేర్చుకున్నాం. పిల్లలు మన జీవితాన్ని పరిమితం చేయరు... దాని అర్థాన్నే మార్చేస్తారు.

బెదిరింపులు... రాజకీయ ఒత్తిళ్లు... అవినీతికి వ్యతిరేకంగా పోరాటం... అయినా మన్విత వెనక్కి తగ్గలేదు. ప్రజల అండతో ముంబై రైల్వే స్టేషన్‌ను దివ్యాంగులకు అందుబాటులోకి తీసుకువచ్చిన ఆమె ప్రయాణం ఎలా ముగిసింది? మనో శిఖరం చివరి భాగం ఇదే.