శుక్రాచార్యుడు దానవులను విడిచిపెట్టాడనే వార్త అమరావతిని కుదిపేసింది. దేవేంద్రుడు ఇదే సరైన సమయమని భావించి యుద్ధానికి సిద్ధమవుతాడు. అదే సమయంలో కచుడు నిరాయుధుడిగా దానవరాజ్యంలోకి ప్రవేశించి దానవుల చేత బంధీ అవుతాడు. ఇక ముందు ఏమవుతుంది?

శుక్రాచార్యుడు అందరి ముందూ దేవయానిని యయాతికి ఇచ్చి వివాహం చేయాలని ప్రకటిస్తాడు. కానీ యయాతి ఇచ్చిన సమాధానం సభనే కుదిపేస్తుంది.

యయాతినే తన భర్తగా కావాలని దేవయాని పట్టుబడుతుంది. శాస్త్రాలు అడ్డొచ్చినా వినదు. చివరకు తన చేతిని కోసుకుని ప్రాణాల మీదకు తెచ్చుకుంటుంది. ప్రేమ, మొండితనం, తండ్రి ప్రేమ, శర్మిష్ఠపై ద్వేషం కలిసిన భావోద్వేగ ఘట్టం.

శర్మిష్ఠ పడుతున్న కష్టాలు తెలుసుకున్న యయాతి ఆశ్రమానికి పరుగెత్తుకొచ్చాడు. కాలువ గట్టు వద్ద జరిగిన వారి హృదయాలను కదిలించే కలయికను చూసిన దేవయాని ఒక్కసారిగా షాక్‌కు గురైంది. ఇంతకాలం తాను ఊహించినది తప్పని తెలుసుకున్న ఆమె మనసులో కొత్త తుఫాను మొదలైంది...

శుక్రాచార్యుడి ఆశ్రమంలోకి వచ్చిన శర్మిష్ఠకు అక్కడి వారందరూ గౌరవంగా స్వాగతం పలుకుతారు. కానీ దేవయాని మాత్రం ఆమెను రాజకుమార్తెగా కాకుండా దాసీగా చూడాలని కఠినంగా ఆజ్ఞాపిస్తుంది. నగలన్నీ తీసేసి దాసీ దుస్తులు ధరింపజేసి, తన బట్టలు ఉతకమని చెప్పడంతో శర్మిష్ఠ జీవితంలో కొత్త పరీక్ష ప్రారంభమవుతుంది. అయినా ధైర్యం కోల్పోకుండా పరిస్థితిని ఎదుర్కొనే శర్మిష్ఠ మనసును కదిలించే భాగం ఇది.

శుక్రాచార్యుడి ఆజ్ఞతో శర్మిష్ఠ, నారాచి కలిసి గురుకులానికి వెళ్లేందుకు సిద్ధమవుతారు. తల్లిదండ్రులు జాగ్రత్తలు చెబుతూ ధైర్యం నూరిపోస్తారు. రాజకుమార్తెగా జీవించిన శర్మిష్ఠ, ఇప్పుడు దేవయానికి దాసీగా సేవ చేయాల్సిన పరిస్థితి రావడంతో రాచనగరం మొత్తం విషాదంలో మునిగిపోతుంది. భావోద్వేగాలతో నిండిన ఈ భాగం కథలో కీలక మలుపును చూపిస్తుంది.