"సముద్రమైనా చిన్న చిన్న నీటి చుక్కలతోనే ఏర్పడుతుంది. అలాగే ప్రకృతిని కాపాడే ప్రతి చిన్న ప్రయత్నం రేపటి తరాలకు పెద్ద ఆశగా మారుతుంది..."

"ప్రకృతి మనకు ఏదీ ఊరికే ఇవ్వదు. అనవసరమైనది ఏదీ లేదు. అది ఏమిచ్చినా అది మన మంచికే..." తాత చెప్పిన ఆ మాటలు గుర్తుకొచ్చిన క్షణమే సూరి జీవితంలో కొత్త ఆశ మొదలైంది.

"ప్రతి గింజ వెనుక రైతు కష్టం ఉంది... ప్రతి వంటకం వెనుక ప్రకృతి వరం ఉంది. ఆహారాన్ని వృథా చేయడం అంటే ఆ శ్రమను, ఆ విలువను నిర్లక్ష్యం చేయడమే."

ఇప్పటికీ మా ఇంట్లో ఒక డజనుకి పైగా తెల్లచొక్కాలు ఆయిల్ మరకలు, ఆవకాయ కర్రులు, సాంబారు గుర్తులతో బీరువాలో మూలుగుతున్నాయ్! ఎంత ఉతికినా... ఎన్ని చిట్కాలు వాడినా... మరకలు మాత్రం పోవునా?"

"అమ్మా! 'అబద్ధాలు ఆడొద్దు' అని నాకు చెప్తావు, నువ్వు అబద్ధాలు ఆడతావు. నాకేమీ అర్థం కావటం లేదమ్మా..." అని టింకూ అమాయకంగా అడిగాడు.

రైలుప్రయాణంలో పరిచయమైన విక్కీకి నిర్మలమ్మలో తల్లిప్రేమ కనిపిస్తుంది. తన కొడుకు కిరణ్ కోసం ఆశగా విశాఖపట్నం చేరిన ఆ తల్లి, చివరకు ఊహించని నిజాన్ని తెలుసుకుంటుంది. రక్తసంబంధం దూరమైన చోట, పరాయివాళ్లు ఆమెకు నిజమైన కొడుకులుగా మారిన హృదయవిదారక కథ.