వేసవి సెలవుల వేళ హాస్టల్ గదిలో సర్దుకుంటున్న నలుగురు స్నేహితురాళ్ల కళ్లముందు పాత ఉత్తరాలు పడతాయి. తొమ్మిదేళ్ల వయసులో ఊరు కాని ఊళ్లో, రెసిడెన్షియల్ హాస్టల్ గది మూలన కూర్చుని నాన్న కోసం ఆర్తిగా రాసిన ఆ చిట్టి రాతలు... నవ్వులు, పంచుకున్న తినుబండారాలు, కన్నీళ్లు, జీవిత పాఠాల జ్ఞాపకాలను ఒక్కసారిగా తట్టిలేపుతాయి. బుగత యమున రాసిన హృద్యమైన హాస్టల్ జ్ఞాపకాల కథ ఇది.

సంబర పోలమాంబ జాతరలో పిల్లలు అడిగిన ప్లాస్టిక్ బొమ్మలు కొనకుండా, తన చిన్ననాటి జ్ఞాపకాల నుంచి ప్రేరణ పొందిన పద్మ వారికి మట్టి బొమ్మలు, కొబ్బరి ఆకులతో వస్తువులు తయారు చేయడం నేర్పిస్తుంది. వస్తువులను కొనివ్వడం కంటే వాటి వెనుక ఉన్న శ్రమ, సృజనాత్మకత, విలువను పిల్లలకు తెలియజేయడమే నిజమైన ప్రేమ అని చెప్పే మధురమైన కుటుంబ కథ ఇది.

కాంక్రీట్‌ అడవుల్లో చదువులు, క్లాసులు, హోమ్‌వర్క్‌ల మధ్య బాల్యాన్ని కోల్పోతున్న హాధ్య, హర్షలకు అమ్మమ్మ పల్లెటూరు కొత్త ప్రపంచాన్ని పరిచయం చేస్తుంది. అయితే ఒక అనుభవం ద్వారా వారి తల్లి దివ్యకు పిల్లల జీవితంలో ఆటస్థలం, స్వేచ్ఛ, ప్రకృతి ఎంత ముఖ్యమో అర్థమవుతుంది.

ఊరూరా తిరిగే ఒక సంచార కమ్మరి కుటుంబం... వారి పిల్లల భవిష్యత్తును మార్చాలని సంకల్పించిన ఓ గురువు... చదువుతో వెలుగొందిన ఒక కుటుంబం... హృదయాన్ని హత్తుకునే స్ఫూర్తిదాయక కథ.

అమ్మ అలసిపోతుంది... కానీ ఆ అలసటను ఎప్పుడూ చూపించదు. ఆమె చేసిన ఒక చిన్న పొరపాటు వెనుక దాగి ఉన్న వేల త్యాగాలను గుర్తు చేసే హృదయస్పర్శి కుటుంబ కథ.