ఒక చిన్న బస్ షెల్టర్ ఇచ్చిన నీడ, ఒక బావి తీర్చిన దాహం, ఒక మామిడి చెట్టు అందించిన విశ్రాంతి నుంచి మొదలైన జ్ఞాపకాలు రచయితను మానవత్వం గురించి ప్రశ్నించేలా చేస్తాయి. మనకు మేలు చేసిన మనుషులను, మహనీయులను, ప్రకృతిని ఎందుకు మర్చిపోతున్నాం? అంటూ దైవానికే సంధించిన హృదయపూర్వక ప్రశ్నల సమాహారమే “ఏలికా... నా పిలుపు విను ఇక!”

“భగవంతుడు అందరికీ ప్రశ్నాపత్రం ఇస్తాడు… కానీ అందరికీ ఒకే ప్రశ్నాపత్రం ఇవ్వడు.” ఎవరికో సంపద పరీక్ష… ఎవరికో పేదరికం పరీక్ష… ఎవరికో అధికారం పరీక్ష… మరెవరికో ఒంటరితనం పరీక్ష… కానీ అసలు పరీక్ష ప్రశ్నాపత్రంలో ఉండదు… మన సమాధానంలో ఉంటుంది. “మనిషి జీవితంలో గొప్పదనం ఎంత సంపాదించామన్నదిలో లేదు… ఎంతమంది కన్నీళ్లను తుడిచామన్నదిలో ఉంది.” మనిషి వెళ్లిపోతాడు… మనిషి చేసిన మానవత్వం మాత్రం మిగిలిపోతుంది. 🙏

తనలోని బలహీనతలతోనే శివుని కరుణను ఆశ్రయించే ఆత్మీయ అన్వేషణ ఓ పెద్దాయనా… నీ చిరునవ్వెక్కడ? కవితలో కనిపిస్తుంది. రౌతు శ్రీనివాసరావు గారు రచించిన ఈ శివభక్తి కవిత భక్తుడికి, భగవంతుడికి మధ్య ఉన్న అంతరంగ సంబంధాన్ని హృదయానికి హత్తుకునేలా ఆవిష్కరిస్తుంది..

రోడ్డు పక్కన షూ పాలిష్ చేసే ఒక సాధారణ వ్యక్తి... కానీ అతని చిరునవ్వు, ఆప్యాయత, సేవాభావం అసాధారణం. ఒక చిన్న సంఘటన ద్వారా రచయిత జీవితాన్ని కొత్త కోణంలో చూసే అవకాశం పొందుతాడు. మనుషులను గెలుచుకోవడమే నిజమైన విజయం అని తెలియజేసే హృద్యమైన జీవన కథ.

పల్లెటూరి మట్టి వాసన నుంచి ప్రారంభమైన ఒక బాలుడి ప్రయాణం... సాధారణ మార్కులు తెచ్చుకునే విద్యార్థిలో దాగి ఉన్న ప్రతిభను గుర్తించిన ఒక గురువు... "నువ్వు ఇంకా చాలా దూరం వెళ్లగలవు" అని చెప్పిన ఆ ఒక్క మాట... అదే జీవితాన్ని మార్చిన మలుపైంది. గురువుల విలువను గుర్తు చేసే స్ఫూర్తిదాయక గాథే "గాంధీ సత్రం లెక్కల మాస్టారు".

ప్రతి సాయంత్రం గోశాల జంక్షన్‌కు వెళ్లే ఒక దంపతుల కళ్ల ద్వారా మనకు కనిపించే జీవితం ఇది. దూరంగా ఉన్న పిల్లల కోసం ఎదురుచూసే తల్లిదండ్రులు, కొడుకు భవిష్యత్తు కోసం ఆందోళనపడే తండ్రి, గోమాతల నిశ్శబ్దంలో దాగిన జీవిత సత్యాలు—ఇవి అన్నీ కలసి హృదయాన్ని హత్తుకునే అనుభూతిని అందిస్తాయి.