జై జవాన్
- Yasoda Gottiparthi
- 6 days ago
- 6 min read
ఈ కథ ఉగాది షడ్రుచుల కథల పోటీకి పంపబడింది.
Jai Jawan - Telugu Inspirational Family Story | Yasoda Gottiparthi
జై జవాన్ - తెలుగు ప్రేరణాత్మక కుటుంబ కథ | యశోద గొట్టిపర్తి
Published In manatelugukathalu.com On 06/08/2026
జై జవాన్ దేశభక్తి, త్యాగం, కుటుంబ బంధాలు, మహిళా సాధికారతను హృదయానికి హత్తుకునేలా చెప్పిన అద్భుతమైన తెలుగు కథ. భారత సైనికుడి జీవితాన్ని, అతని కుటుంబం చేసిన త్యాగాలను, ఆడపిల్ల గొప్పతనాన్ని ప్రతిబింబించే ప్రేరణాత్మక కథ.
జై జవాన్ - అధ్యాయం – 1
"మన బిడ్డ ఆరోగ్యంగా, దృఢంగా పెరగాలంటే నువ్వు పుష్టికరమైన ఆహారం తప్పకుండా తినాలి," అని ప్రేమగా చెప్పాడు విక్రమ్.
ప్రతిరోజూ సమయానికి ఏం తినాలో ఒక ఆహార పట్టిక తయారుచేసి, పాలు, పండ్లు, పౌష్టికాహారం తెచ్చి స్వయంగా వెన్నెలకు అందించేవాడు.
అతని ప్రేమాభిమానాలను చూసి వెన్నెల కళ్లు ఆనందంతో మెరిశాయి.
"ఎంత ప్రేమండీ నాపై! మీలాంటి భర్త దొరకడం నిజంగా నా అదృష్టం," అంది కృతజ్ఞతతో.
విక్రమ్ చిరునవ్వు నవ్వాడు.
"నువ్వు ఆరోగ్యంగా ఉంటేనే మన బిడ్డ కూడా బలంగా పెరుగుతాడు."
వెన్నెల తన పొట్టపై చేయి వేసుకుని మురిసిపోయింది.
"నాపై, పుట్టబోయే బిడ్డపై మీకున్న ప్రేమ చూస్తుంటే నా మనసు ఆనందంతో ఉప్పొంగిపోతోంది. ముందు నేనే తింటాను... తర్వాత నా కడుపులో ఉన్న బిడ్డ తింటాడు. ఇంత శ్రద్ధగా చూసుకునే భర్త అందరికీ దొరకడు. మీరు దేశ రక్షణ కోసం సరిహద్దుల్లో నిలబడే వీర జవాను కావడం వల్లే ఈ బాధ్యతాభావం మీలో ఇంతగా ఉందేమో!
వీర జవాన్ భార్యగా ఉండాలంటే ధైర్యమే చాలనుకున్నాను. కానీ మీ ప్రేమ నాలో ఆత్మవిశ్వాసాన్ని నింపింది."
విక్రమ్ కాసేపు ఆమె వైపు చూస్తూ అన్నాడు.
"నీకు ధైర్యం ఉందో లేదో కాలమే చెబుతుంది. కానీ మన బిడ్డ మాత్రం దేశానికి ఉపయోగపడే ధైర్యవంతుడిగా ఎదగాలి. అదే నా కోరిక."
వెన్నెల నవ్వింది.
"అది అబ్బాయి అయినా... అమ్మాయి అయినా?"
విక్రమ్ చిన్నగా నవ్వి సమాధానం చెప్పకుండా విషయాన్ని మార్చేశాడు.
"మన బిడ్డలో చిన్నప్పటి నుంచే దేశభక్తి పెరగాలి. నువ్వు తినే ఆహారంతో పాటు వీర జవానుల కథలు, స్వాతంత్ర్య సమరయోధుల జీవితాలు, మహనీయుల త్యాగగాథలు కూడా వినిపించు.
దేశం కోసం ప్రాణాలను అర్పించిన వారి జీవితాలు వింటూ పెరిగితే, చిన్నప్పటి నుంచే సేవాభావం, ధైర్యం, కర్తవ్యనిష్ఠ అతని మనసులో నాటుకుపోతాయి."
వెన్నెల అంగీకారంగా తల ఊపింది.
ఆ రోజు నుంచే ప్రతిరోజూ ఒక మహనీయుని జీవితగాథను తన కడుపులో పెరుగుతున్న బిడ్డకు చెప్పడం ప్రారంభించింది.
మొదటగా ఆమె అల్లూరి సీతారామరాజు గురించి చెప్పింది.
"అల్లూరి సీతారామరాజు పేరు వినగానే మన్యం గర్వంగా తలెత్తుకుంటుంది.
ఆయన కేవలం విప్లవ వీరుడు మాత్రమే కాదు... అన్యాయాన్ని ఎదిరించిన మహా ధైర్యవంతుడు.
ఆ రోజుల్లో గిరిజనులు బ్రిటీష్ పాలకుల చేతిలో ఎన్నో కష్టాలు అనుభవిస్తున్నారు. వారి అడవులను లాక్కోవడం, వారి హక్కులను కాలరాయడం, బలవంతపు పన్నులు విధించడం వంటి అన్యాయాలు జరుగుతున్నాయి.
ఆ బాధలను చూసిన అల్లూరి, గిరిజనులకు అండగా నిలబడ్డాడు.
వారిలో ధైర్యాన్ని నింపాడు.
'అన్యాయాన్ని ఎదిరించాలి... స్వేచ్ఛ కోసం పోరాడాలి' అని వారికి బోధించాడు.
ప్రజలు తమ సమస్యలన్నింటికీ ఆయననే ఆశ్రయించేవారు.
గిరిజనుల్లో పెరుగుతున్న చైతన్యాన్ని గమనించిన బ్రిటీష్ ప్రభుత్వం అల్లూరిని ప్రజలకు దూరం చేయాలని ప్రయత్నించింది.
కొంతకాలం నర్సీపట్నంలో, మరికొంతకాలం పైడిపుట్టలో అధికారుల పర్యవేక్షణలో ఉంచింది.
కానీ అల్లూరి ఆగలేదు.
డిప్యూటీ కలెక్టర్ ఫజలుల్లా ఖాన్తో సత్సంబంధాలు ఏర్పడ్డాయి. ఆయన జీవించి ఉన్నంత వరకు తిరుగుబాటు చేయనని మాటిచ్చాడు.
ఫజలుల్లా ఖాన్ మరణించిన తర్వాత అల్లూరి సాయుధ పోరాటాన్ని ప్రారంభించాడు.
సుమారు నూట యాభై మంది యువకులతో విప్లవ దళాన్ని ఏర్పాటు చేశాడు.
1922 ఆగస్టులో చింతపల్లి, కృష్ణదేవిపేట, రాజవొమ్మంగి పోలీస్ స్టేషన్లపై దాడులు చేసి ఆయుధాలు స్వాధీనం చేసుకున్నాడు.
ఆ సంఘటనతో మన్యం విప్లవం దేశమంతా మారుమోగింది.
తర్వాత అడ్డతీగల, రంపచోడవరం ప్రాంతాల్లో కూడా పోరాటం కొనసాగింది.
బ్రిటీష్ ప్రభుత్వం రాజును పట్టుకోవడానికి ఎన్నో కుట్రలు పన్నింది.
అనేక మంది గూఢచారులను నియమించింది.
కానీ అల్లూరి అప్రమత్తంగా వ్యవహరిస్తూ తన సహచరులను కాపాడేవాడు.
1924లో ప్రత్యేక అధికారిగా రూథర్ఫర్డ్ మన్యంలోకి వచ్చాడు.
అగ్గిరాజు వంటి విప్లవ వీరులు బ్రిటీష్ అధికారులకు నిద్రపట్టకుండా చేశారు.
చివరకు అగ్గిరాజు పట్టుబడి అండమాన్కు తరలించబడ్డాడు.
'వారం రోజుల్లో విప్లవకారుల ఆచూకీ చెప్పకపోతే ప్రజలను కాల్చివేస్తాం' అని రూథర్ఫర్డ్ కృష్ణదేవిపేట సభలో హెచ్చరించాడు."
వెన్నెల గొంతు కాసేపు బరువెక్కింది.
"మన్యం ప్రజలు తన వల్ల ఇబ్బందులు పడుతున్నారని గ్రహించిన అల్లూరి సీతారామరాజు ఒక గొప్ప నిర్ణయం తీసుకున్నాడు.
ప్రజలను కాపాడటానికి తనను తాను త్యాగం చేయాలని నిశ్చయించుకున్నాడు.
1924 మే 7న కొయ్యూరు సమీపంలోని ఒక ఏటి ఒడ్డున ఉన్నప్పుడు ఆయన ఆచూకీ పోలీసులకు తెలిసింది.
స్నానం చేస్తుండగానే ఆయనను బంధించారు.
ఎలాంటి విచారణ లేకుండానే ఒక చెట్టుకు కట్టి కాల్చిచంపారు.
కానీ ఆయన శరీరాన్ని మాత్రమే చంపగలిగారు...
ఆయనలోని దేశభక్తిని కాదు."
వెన్నెల కళ్లలో నీళ్లు తిరిగాయి.
తన కడుపును ప్రేమగా నిమురుకుంటూ మెల్లగా అంది—
"ఇలాంటి మహానుభావుల త్యాగాల వల్లే ఈరోజు మనం స్వేచ్ఛగా జీవిస్తున్నాం."
ఆ రోజు నుంచి ప్రతిరోజూ భగత్సింగ్, సుభాష్ చంద్రబోస్, రాణి లక్ష్మీబాయి, చంద్రశేఖర్ ఆజాద్, అబ్దుల్ హమీద్, పరమ్ వీర్ చక్ర విజేతలు, కార్గిల్ వీరుల వంటి మహనీయుల గాథలను తన బిడ్డకు వినిపించేది.
ఆ కథలు చెబుతున్న కొద్దీ ఆమె హృదయం కూడా దేశభక్తితో నిండిపోతుండేది.
కొన్ని నెలల తర్వాత దేశ సరిహద్దుల్లో ఉద్రిక్త పరిస్థితులు నెలకొన్నాయి.
శత్రు దేశం మద్దతుతో తీవ్రవాదుల చొరబాట్లు పెరిగిపోయాయి.
భారత సైన్యానికి అత్యవసరంగా అదనపు బలగాలు అవసరమయ్యాయి.
శిక్షణ పూర్తిచేసుకున్న సైనికులందరికీ వెంటనే విధుల్లో చేరాలని ఆదేశాలు వెలువడ్డాయి.
ఆ జాబితాలో విక్రమ్ పేరు కూడా ఉంది.
ఆ వార్త విన్న వెన్నెల మనసు ఒక్కసారిగా బరువెక్కింది.
కానీ ఆమె ముఖంలో మాత్రం ధైర్యమే కనిపించింది.
విక్రమ్ సైనిక దుస్తులు ధరించి బయలుదేరడానికి సిద్ధమవుతుండగా, వెన్నెల అతని ఎదుటకు వచ్చింది.
నుదుటిపై వీరతిలకం దిద్దింది.
చేతిలో అక్షింతలు పెట్టి, గంభీరంగా అంది—
"మీరు నా కోసం మాత్రమే కాదు...
ఈ దేశం కోసం వెళ్తున్నారు.
కోట్లాది భారతీయుల భద్రత కోసం వెళ్తున్నారు.
మహనీయుల త్యాగఫలాన్ని కాపాడటానికి వెళ్తున్నారు.
విజయంతో తిరిగి రండి."
విక్రమ్ ఆమె చేతులను తన చేతుల్లోకి తీసుకున్నాడు.
"నీ ధైర్యమే నా బలం వెన్నెల.
దేశాన్ని కాపాడి...
నీ దగ్గరకు తప్పకుండా తిరిగి వస్తాను."
అని చెప్పి సైనిక వాహనంలో యుద్ధరంగం వైపు బయలుదేరాడు.
వెన్నెల అతడు కనిపించకుండా పోయే వరకు అక్కడే నిలబడి చూసింది.
ఆమె కళ్లలో కన్నీళ్లు మెరిసినా...
ఆమె హృదయంలో మాత్రం ఒకే మాట మారుమోగుతోంది—
"జై జవాన్...!"
జై జవాన్ - అధ్యాయం – 2
సరిహద్దుల్లో యుద్ధ మేఘాలు కమ్ముకున్నాయి.
శత్రు దేశం మద్దతుతో ఉగ్రవాదుల చొరబాట్లు పెరుగుతున్నాయి. మంచుతో కప్పుకున్న పర్వత శ్రేణులు, లోయలు, శిలల వెనుక దాక్కొని శత్రువులు దాడులకు పాల్పడుతున్నారు. భారత సైన్యం అప్రమత్తమై ప్రతి అడుగూ జాగ్రత్తగా వేస్తోంది.
ఆ క్లిష్ట పరిస్థితుల్లో విక్రమ్ తన దళంతో కలిసి విధులు నిర్వర్తిస్తున్నాడు.
ఒక రాత్రి...
గస్తీ నిర్వహిస్తున్న భారత సైనికులపై తీవ్రవాదులు ఆకస్మిక దాడి చేశారు. ఐదుగురు భారతీయ జవాన్లను బంధించి చిత్రహింసలకు గురిచేస్తున్నారు.
ఆ సమాచారం అందగానే విక్రమ్ తన దళంతో అక్కడికి చేరుకున్నాడు.
"భారత్ మాతాకీ జై!" అంటూ ముందుకు దూసుకెళ్లాడు.
అతని నాయకత్వంలో భారత సైనికులు ఎదురుదాడి ప్రారంభించారు.
శత్రువుల తూటాలు వర్షంలా కురుస్తున్నా విక్రమ్ వెనక్కి తగ్గలేదు.
తన సహచరులను రక్షించేందుకు ప్రాణాలను సైతం లెక్కచేయకుండా పోరాడాడు.
కొద్ది నిమిషాల్లోనే బంధింపబడిన సైనికులను సురక్షితంగా బయటకు తీసుకొచ్చాడు.
కానీ యుద్ధం అక్కడితో ముగియలేదు.
రోజురోజుకూ శత్రు దాడులు ఉధృతమవుతున్నాయి.
కార్గిల్ ప్రాంతంలోని పలు కొండచరియలపై శత్రువులు ఆధిపత్యం చెలాయించడానికి ప్రయత్నిస్తున్నారు.
భారత సైన్యం ధైర్యంగా ప్రతిఘటించింది.
టైగర్ హిల్తో పాటు కీలకమైన పలు స్థావరాలను తిరిగి స్వాధీనం చేసుకునేందుకు భారీ ఆపరేషన్ ప్రారంభమైంది.
విక్రమ్ ముందుండి తన దళాన్ని నడిపించాడు.
"మన వెనుక దేశం ఉంది... ముందున్నది కర్తవ్యం!" అని తన సహచరుల్లో ఉత్సాహాన్ని నింపాడు.
అందరూ ప్రాణాలను పణంగా పెట్టి పోరాడారు.
ఆ సమయంలో శత్రువుల నుంచి వచ్చిన ఒక శక్తివంతమైన తూటా విక్రమ్ ఎడమ చేతిని ఛేదించింది.
తీవ్ర గాయమైనా...
అతడు వెనక్కి తగ్గలేదు.
రక్తం కారుతూనే తుపాకీని మరో చేత్తో పట్టుకుని కాల్పులు కొనసాగించాడు.
తన దళాన్ని సురక్షితంగా ముందుకు నడిపించాడు.
చివరకు భారత సైన్యం విజయం సాధించింది.
టైగర్ హిల్పై మళ్లీ భారత త్రివర్ణ పతాకం రెపరెపలాడింది.
యుద్ధం ముగిసిన తర్వాత విక్రమ్ను సైనిక ఆసుపత్రికి తరలించారు.
వైద్యులు ఎంత ప్రయత్నించినా అతని ఎడమ చేయిని కాపాడలేకపోయారు.
దేశం కోసం పోరాడిన ఆ వీరుడికి ఒక చేయి కోల్పోవాల్సి వచ్చింది.
అయితే...
అతడు ఒక్క క్షణం కూడా బాధపడలేదు.
"నా చేయి పోయింది...
కానీ నా దేశం గెలిచింది."
అనే ఒక్క మాట మాత్రమే అన్నాడు.
అతని వీరోచిత సేవలను గుర్తించిన భారత ప్రభుత్వం విశిష్ట సైనిక పురస్కారంతో సత్కరించింది.
దేశాధ్యక్షుడి చేతుల మీదుగా పతకం అందుకుంటున్న సమయంలో సభలోని ప్రతి ఒక్కరూ నిలబడి చప్పట్లు కొట్టారు.
అది విక్రమ్కు మాత్రమే కాదు...
దేశం కోసం ప్రాణాలు అర్పించే ప్రతి జవానుకు లభించిన గౌరవం.
చికిత్స పూర్తయిన తర్వాత విక్రమ్ను స్వగ్రామానికి పంపించారు.
భర్త తిరిగి వస్తున్నాడనే వార్త తెలిసిన క్షణం నుంచి వెన్నెల ఆనందానికి అవధులు లేకుండా పోయాయి.
కానీ...
ఒక చేయి కోల్పోయి ఇంటి గడప దాటుతున్న భర్తను చూసిన క్షణంలో ఆమె గుండె కలచివేసింది.
అయినా...
ఆమె తన బాధను బయటపడనీయలేదు.
వెంటనే అతని దగ్గరకు వెళ్లి చిరునవ్వుతో అంది.
"మీరు ఓడిపోలేదు...
దేశం కోసం పోరాడి విజేతగా తిరిగి వచ్చారు.
మీ చేయి కోల్పోలేదు...
దేశభక్తికి గుర్తుగా ఒక మహా గౌరవాన్ని సంపాదించారు."
ఆ మాటలు విన్న విక్రమ్ కళ్లలో నీళ్లు మెరిశాయి.
"నువ్వు లాంటి భార్య ఉండటం నా అదృష్టం వెన్నెల," అని భావోద్వేగంతో అన్నాడు.
వెన్నెల ప్రేమతో అతని చేతిని పట్టుకుంది.
"ఒక చేయి తగ్గినా...
మీ ధైర్యం మాత్రం తగ్గలేదు."
అని ధైర్యం చెప్పింది.
ఆమె ఎంతో శ్రద్ధగా అతనికి వైద్యసేవలు అందించింది.
కొద్ది రోజుల తర్వాత...
వెన్నెలకు ప్రసవ వేదనలు ప్రారంభమయ్యాయి.
కొన్ని గంటల అనంతరం ఆరోగ్యవంతమైన ఆడబిడ్డ జన్మించింది.
బిడ్డను చూసిన విక్రమ్ ముఖంలో చిరునవ్వుతో పాటు ఒక చిన్న నిరాశ కూడా మెరిసింది.
"అబ్బాయి అయితే బాగుండేది..." అని అనుకోకుండా నిట్టూర్చాడు.
వెన్నెల అతని మనసును అర్థం చేసుకుంది.
ఆమె మెల్లగా బిడ్డను ఎత్తుకుని భర్త దగ్గరకు వచ్చింది.
"దేశాన్ని కాపాడేది ధైర్యం...
ధైర్యానికి ఆడా, మగా అనే తేడా ఉండదు.
అవకాశం ఇస్తే ఆడపిల్లలు కూడా దేశానికి గర్వకారణమవుతారు."
అంది ధైర్యంగా.
విక్రమ్ మౌనంగా ఆమె మాటలు విన్నాడు.
బిడ్డకు 'విరజ' అని పేరు పెట్టారు.
విరజ చిన్నప్పటి నుంచే చురుకుగా ఉండేది.
చదువులోనూ...
ఆటలలోనూ...
క్రమశిక్షణలోనూ...
ప్రతి రంగంలోనూ ప్రతిభ కనబరిచేది.
వెన్నెల ప్రతిరోజూ ఆమెకు దేశభక్తి గాథలు చెప్పేది.
వీర జవానుల త్యాగాలను వివరించేది.
తండ్రి చేసిన సేవ గురించి గర్వంగా చెప్పేది.
ఒక రోజు వెన్నెల కూతురితో అంది—
"అమ్మా...
బాగా చదువు.
నీ నాన్న ఆశయాలకు నువ్వు ఊపిరి పోయాలి."
ఆ మాటలు విన్న విక్రమ్ చిరునవ్వు నవ్వుతూ అన్నాడు—
"ఆడపిల్ల కదా...
పెద్దయ్యాక మంచి సంబంధం చూసి పెళ్లి చేస్తాం.
అంతకుమించి ఆశలు పెట్టుకోవద్దు."
వెన్నెల ప్రశాంతంగా అతని వైపు చూసింది.
"ఎందుకండీ అలా అంటారు?
ఈ రోజుల్లో ఆడపిల్లలు అన్ని రంగాల్లోనూ అద్భుతాలు చేస్తున్నారు.
అవకాశం, ప్రోత్సాహం ఇస్తే వారు ఆకాశమే హద్దుగా ఎదుగుతారు.
ఒక ఆడపిల్లను చదివిస్తే ఒక కుటుంబమే కాదు...
ఒక సమాజం ముందుకు సాగుతుంది."
ఆమె మాటల్లోని నిజం విక్రమ్ను ఆలోచింపజేసింది.
కాలం గడిచింది.
విరజ డిగ్రీ పూర్తి చేసింది.
చిన్నప్పటి నుంచే పోలీసు సేవలపై ఆమెకు అపారమైన ఆసక్తి.
తండ్రి వీరత్వం...
తల్లి చెప్పిన దేశభక్తి కథలు...
ఆమె వ్యక్తిత్వాన్ని తీర్చిదిద్దాయి.
పట్టుదలతో చదివి సివిల్ సర్వీసెస్ పరీక్షలో అత్యుత్తమ ర్యాంకు సాధించింది.
భారతీయ పోలీసు సేవ (IPS)లో ఎంపికైంది.
దేశ సేవకు అంకితమైన అధికారిణిగా బాధ్యతలు స్వీకరించింది.
ఆ రోజు...
విక్రమ్ కళ్లలో ఆనందభాష్పాలు మెరిశాయి.
కూతురిని దగ్గరకు తీసుకుని అన్నాడు—
"వెన్నెల...
ఒకప్పుడు నాకు కొడుకు కావాలని అనిపించింది.
కానీ ఈ రోజు...
నా కూతురే నా గర్వకారణమని గర్వంగా చెప్పగలను.
ఆడపిల్లను నమ్మితే ఆమె కుటుంబానికే కాదు...
దేశానికీ గౌరవం తీసుకొస్తుందని నువ్వు నిరూపించావు."
వెన్నెల చిరునవ్వు నవ్వింది.
"దేశాన్ని కాపాడేది లింగం కాదు...
దేశభక్తి."
అంది.
విరజ వినయంగా తల్లిదండ్రుల పాదాలకు నమస్కరించింది.
విక్రమ్ ఆమెను ఆశీర్వదిస్తూ అన్నాడు—
"జై జవాన్ అంటే కేవలం సైనికుడే కాదు...
దేశం కోసం నిస్వార్థంగా సేవ చేసే ప్రతి భారతీయుడూ జవానే."
ఆ కుటుంబం గర్వంగా జాతీయ పతాకం వైపు చూసింది.
ఒక వీర జవాను...
ఆయనకు ధైర్యం నింపిన ఒక వీర వనిత...
వారి ఆశయాలను సాకారం చేసిన ఒక ధైర్యవంతురాలైన కుమార్తె...
ఆ ముగ్గురూ కలిసి దేశభక్తికి సజీవ ప్రతిరూపాలుగా నిలిచారు.
జై జవాన్!
భారత్ మాతాకీ జై!
సమాప్తం
యశోద గొట్టిపర్తి గారి కొన్ని ఇతర రచనలు( కథ పేరు పైన క్లిక్ చేయండి.):
యశోద గొట్టిపర్తి గారి ప్రొఫైల్ కొరకు, మనతెలుగుకథలు.కామ్ లో వారి ఇతర రచనల కొరకు
విజయదశమి 2026 కథల పోటీల వివరాల కోసం
ఉగాది షడ్రుచుల కథల పోటీల వివరాల కోసం
మేము నిర్వహించే వివిధ పోటీలలో రచయితలకు బహుమతులు అందించడంలో భాగస్వాములు కావాలనుకునే వారు వివరాల కోసం story@manatelugukathalu.com కి మెయిల్ చెయ్యండి.
మాకు రచనలు పంపాలనుకుంటే మా వెబ్ సైట్ లో ఉన్న అప్లోడ్ లింక్ ద్వారా మీ రచనలను పంపవచ్చు.
లేదా story@manatelugukathalu.com కు text document/odt/docx రూపంలో మెయిల్ చెయ్యవచ్చు.
మనతెలుగుకథలు.కామ్ వారి యూ ట్యూబ్ ఛానల్ ను ఈ క్రింది లింక్ ద్వారా చేరుకోవచ్చును.
దయ చేసి సబ్స్క్రయిబ్ చెయ్యండి ( పూర్తిగా ఉచితం ).
మనతెలుగుకథలు.కామ్ వారి ఫేస్ బుక్ పేజీ చేరడానికి ఈ క్రింది లింక్ క్లిక్ చేయండి. లైక్ చేసి, సబ్స్క్రయిబ్ చెయ్యండి.
గమనిక : పాఠకులు తమ అభిప్రాయాలను మనతెలుగుకథలు.కామ్ వారి అఫీషియల్ వాట్స్ అప్ నెంబర్ : 63099 58851 కు పంపవచ్చును.
రచయిత్రి పరిచయం: యశోద గొట్టిపర్తి
హాబిస్: కథలు చదవడం ,రాయడం
Comments