కాలం దాచిన నిజం
- Munipalle Vasundhara Rani
- 24 hours ago
- 3 min read
#వసుంధరరాణిమునిపల్లె, #VasundharaRaniMunipalle, #KalamDachinaNijam, #కాలందాచిననిజం, #TeluguInspirationalStories, #ప్రేరణాదాయకకథలు
Kalam Dachina Nijam - New Telugu Story Written By Vasundhara Rani Munipalle Published in manatelugukathalu.com on 02/02/2026
కాలం దాచిన నిజం - తెలుగు కథ
రచన: వసుంధర రాణి మునిపల్లె
తూర్పు కనుమల పాదాల చెంత ఉన్న మేఘాద్రి అనే చిన్న కొండ గ్రామం అది. ఆ ఊరి పాత పోస్ట్ ఆఫీస్ భవనం కూల్చివేతకు సిద్ధంగా ఉంది. ముప్పై ఐదేళ్ల సర్వీసులో వేల ఉత్తరాలను చేరవేసిన రాఘవయ్యకు మరుసటి రోజు పదవీ విరమణ. ఆ పాత భవనంలోని సామాన్లను ఖాళీ చేస్తుండగా, ఒక భారీ చెక్క అలమరాను పక్కకు జరిపించాడు. ఆ సమయంలోనే గోడకు, అలమరాకు మధ్య ఇరుక్కుపోయి నలిగిపోయిన ఒక పసుపు రంగు కవరు కింద పడింది. రాఘవయ్య వంగి దాన్ని తీసి చూశాడు. దాని మీద 2016 నాటి ముద్ర ఉంది. అంటే సరిగ్గా పదేళ్ల క్రితం డెలివరీ కావాల్సిన ఉత్తరం అది. అడ్రస్ సగం చెరిగిపోయినా, శారద, కొండపల్లి వీధి అన్న అక్షరాలు మాత్రం స్పష్టంగా కనిపిస్తున్నాయి.
తన మనవడు అభి తన కొత్త కారులో రాఘవయ్యను తీసుకెళ్లడానికి అక్కడికి వచ్చాడు. తాతయ్యా, పద ఇంటికి వెళ్దాం అని అభి తొందరపెట్టాడు. కానీ రాఘవయ్య ఆ ఉత్తరాన్ని చూపిస్తూ, "అభి! నా ముప్పై ఐదేళ్ల సర్వీసులో ఎన్నో వేల ఉత్తరాలను క్షేమంగా చేరవేశాను. కానీ ఈ ఒక్క ఉత్తరం నా నిర్లక్ష్యం వల్లే అలమరా వెనుక పదేళ్లుగా చీకటిలో ఉండిపోయింది. ఇది అందవలసిన వారికి అందకపోవడం వల్ల వారి జీవితాలు ఎలా మారిపోయాయో అని నా మనసు విలవిలలాడుతోందిరా. ఇది నా బాధ్యతలో జరిగిన పెద్ద లోపం. ఈ వెలితి ఉంచుకుని, ఈ నేరారోపణను నా మనసులో మోస్తూ నేను ప్రశాంతంగా రిటైర్ కాలేను. ఎలాగైనా ఆ అడ్రస్ వెతికి దీన్ని చేరవేయాలి" అని ఆవేదనగా అన్నాడు. అభికి మొదట విసుగ్గా అనిపించినా, తాతయ్య కళ్లలోని పశ్చాత్తాపం చూసి సరేనన్నాడు.
ఇద్దరూ కలిసి పాత కొండపల్లి వీధికి చేరుకున్నారు. కానీ అక్కడ పాత ఇళ్లేమీ లేవు. ఆ అడ్రస్ ఉన్న చోట ఇప్పుడు ఒక పెద్ద షాపింగ్ కాంప్లెక్స్ వెలిసింది. రాఘవయ్య ఆ కాంప్లెక్స్ దగ్గర ఆరా తీయగా, పదేళ్ల క్రితం సురేంద్ర గారు చనిపోయినప్పుడు, ఆయనతో పాటు ఉన్న మరో సైనికుడు వచ్చి సూర్య తన అన్నయ్యను వదిలేసి పారిపోయాడని శారదమ్మకు చెప్పాడని, ఆవిడ సూర్యను దోషిగా భావించి ఇల్లు అమ్మేసి వెళ్ళిపోయిందని తెలిసింది. ఆ షాపింగ్ కాంప్లెక్స్ యజమాని సూర్యే అని తెలిసి రాఘవయ్య నేరుగా అతని దగ్గరికి వెళ్ళాడు.
రాఘవయ్య తాను శారదమ్మ గారి గురించి ఎంక్వైరీ చేసినప్పుడు అక్కడి వారు చెప్పిన విషయాలను ప్రస్తావించగానే, సూర్య కళ్ళలో నీళ్లు తిరిగాయి. "నేను మా వదినమ్మను మోసం చేయలేదు సార్! ఆ రోజే ఆ విషయాన్ని నేను నిలదీయాల్సింది, కానీ నా అన్నయ్యను కాపాడుకోలేకపోయానన్న బాధ నన్ను మౌనంగా ఉండేలా చేసింది. ఆవిడ కంట పడకుండా, ఆవిడ ఇల్లు అమ్మేస్తుంటే నేనే కొని ఈ కాంప్లెక్స్ కట్టాను. ఇందులో వచ్చే లాభాన్ని ఆవిడకు తెలియకుండానే ఆవిడ అకౌంట్లో వేస్తూ, నా మనసుని తొలిచేస్తున్న బాధను ఎవరికీ చెప్పుకోలేక, తల్లి లాంటి ఆవిడను నీడలా కాపాడుతున్నాను" అని తన వేదనను బయటపెట్టాడు.
వెంటనే రాఘవయ్య సూర్యను తీసుకుని శారదమ్మ ఉంటున్న చిన్న అద్దె ఇంటికి వెళ్ళాడు. పదేళ్ల తర్వాత మరిదిని చూడగానే శారదమ్మ ముఖం కోపంతో ఎర్రబడింది. కానీ రాఘవయ్య వణుకుతున్న చేతులతో ఆ ఉత్తరాన్ని ఆమెకు అందించాడు. అది ఆమె భర్త మేజర్ సురేంద్ర మరణ సమయంలో పక్కనే ఉన్న తోటి సైనికుడు రాసింది.
శారదమ్మ గడగడ వణుకుతున్న చేతులతో చదవడం మొదలుపెట్టింది.
"అమ్మా శారదమ్మ గారికి వందనాలు. నేను మేజర్ సురేంద్ర గారి బెటాలియన్లో సైనికుడిని. ఆయన నా కళ్ల ముందే వీరమరణం పొందారు. ఆ సమయంలో జరిగిన దృశ్యం మీతో పంచుకోకుండా నా మనసు శాంతించదు. యుద్ధం మధ్యలో మేజర్ గారి కాళ్లు తెగిపోయి ఆయన కదలలేని స్థితిలో ఉన్నప్పుడు, సూర్య ఆయనను వదిలేసి వెళ్లనని కాళ్ల మీద పడి వెక్కి వెక్కి ఏడ్చాడు. కానీ శత్రువులు మన స్థావరం వైపు వస్తున్నారు, ఆ వార్త మన బెటాలియన్కు చేరకపోతే వందలాది మంది సైనికులు ప్రాణాలు కోల్పోతారు. అందుకే నా ప్రాణం కంటే తోటి సైనికుల ప్రాణాలు ముఖ్యమని, వెంటనే వెళ్లమని మేజర్ గారు సూర్య మీద ఒట్టు వేశారు. సూర్య భారమైన గుండెతో, కన్నీళ్లతో మేజర్ గారి ఆజ్ఞను పాటించి వెళ్లాడు. మేజర్ గారు కళ్లు మూసే వరకు మీ పేరునే తలచుకున్నారు."
ఆ అక్షరాలు చదువుతుంటే శారదమ్మ కళ్లలో గంగా యమునలు ప్రవహించాయి. పదేళ్లుగా పారిపోయి వచ్చిన ఒక సైనికుడి తప్పుడు మాటలు నమ్మి, మరిదిని ఎంతగా హింసించానో అర్థమై ఆమె కుమిలిపోయింది. పక్కనే తల దించుకుని నిలబడ్డ సూర్య దగ్గరికి వెళ్ళి, "నన్ను క్షమించు సూర్య" అని ఏడుస్తూ వాటేసుకుంది. సూర్య ఆవిడ కన్నీళ్లు తుడిచి, "అలా అనకమ్మా.. మీ రాక కోసం ఇంటి దగ్గర మీ కోడలు, మనవలు ఎప్పటి నుంచో ఎదురుచూస్తున్నారు, వెళ్దాం పదండి" అంటూ శారదమ్మ గారితో కలిసి తన ఇంటికి బయలుదేరాడు.
ఆ దృశ్యాన్ని చూస్తున్న రాఘవయ్య కళ్లలో కూడా తృప్తితో కూడిన కన్నీళ్లు మెరిశాయి. అయితే, తన చిన్న పొరపాటు వల్ల ఈ కుటుంబం ఇన్నేళ్లు ఇంతటి నరకాన్ని అనుభవించారా అన్న బాధ రాఘవయ్య గారిని అంతర్గతంగా కుదిపేస్తూనే ఉంది. పదేళ్ల కాలం తిరిగి రాదని తెలిసినా, ఆ ఉత్తరం చేరవేసి వారి మధ్య అపోహలు తొలగించడం ద్వారా తన తప్పును కొంతైనా కడుక్కున్నానన్న భావన ఆయన మనసును ఆవహించింది.
మరుసటి రోజు రాఘవయ్య ఆఫీస్ తాళాలను అప్పగించి బయటకు నడుస్తుంటే, ఆయన మనసు తేలికగా ఉంది. ఆలస్యంగానైనా జరిగిన పొరపాటును సరిదిద్దుకుని, ఒక విడిపోయిన కుటుంబాన్ని కలిపిన ఆ క్షణమే ఆయనకు అసలైన పదవీ విరమణ గౌరవంలా అనిపించింది. తన జీవితకాలపు సంపాదన అంతా ఆ ఒక్క తృప్తిలోనే దొరికినట్లు ఆయన ముఖం వెలిగిపోయింది.
సమాప్తం.
వసుంధర రాణి మునిపల్లె గారి ప్రొఫైల్ కొరకు, మనతెలుగుకథలు.కామ్ లో వారి ఇతర రచనల కొరకు
ఉగాది 2026 కథల పోటీల వివరాల కోసం
కొసమెరుపు కథల పోటీల వివరాల కోసం
మేము నిర్వహించే వివిధ పోటీలలో రచయితలకు బహుమతులు అందించడంలో భాగస్వాములు కావాలనుకునే వారు వివరాల కోసం story@manatelugukathalu.com కి మెయిల్ చెయ్యండి.
మాకు రచనలు పంపాలనుకుంటే మా వెబ్ సైట్ లో ఉన్న అప్లోడ్ లింక్ ద్వారా మీ రచనలను పంపవచ్చు.
లేదా story@manatelugukathalu.com కు text document/odt/docx రూపంలో మెయిల్ చెయ్యవచ్చు.
మనతెలుగుకథలు.కామ్ వారి యూ ట్యూబ్ ఛానల్ ను ఈ క్రింది లింక్ ద్వారా చేరుకోవచ్చును.
దయ చేసి సబ్స్క్రయిబ్ చెయ్యండి ( పూర్తిగా ఉచితం ).
మనతెలుగుకథలు.కామ్ వారి ఫేస్ బుక్ పేజీ చేరడానికి ఈ క్రింది లింక్ క్లిక్ చేయండి. లైక్ చేసి, సబ్స్క్రయిబ్ చెయ్యండి.
గమనిక : పాఠకులు తమ అభిప్రాయాలను మనతెలుగుకథలు.కామ్ వారి అఫీషియల్ వాట్స్ అప్ నెంబర్ : 63099 58851 కు పంపవచ్చును.
రచయిత్రి పరిచయం: వసుంధర రాణి మునిపల్లె
నాకు ఈ సదవకాశం ఇచ్చినందుకు ధన్యవాదములు.
నేనొక హౌస్ వైఫ్ ని నాకు కథలు రాయడం ఒక హాబీ.
ఇంతకుముందు జాగృతి లాంటి పత్రికలలో కథలు ప్రచురితమయ్యాయి. ఇంకా కొన్ని కథలు పరిశీలనలో ఉన్నాయి.
Comments