కిసిత
Kisitha - Telugu Crime Thriller Story | M K Kumar
కిసిత - తెలుగు క్రైమ్ థ్రిల్లర్ కథ | ఎం. కె. కుమార్
Published in manatelugukathalu.com on 05/10/2026
విశాఖపట్నం సముద్ర తీరంలోని ఓ పాత ఇల్లు... కుండపోత వర్షం... కొవ్వొత్తి వెలుగులో మొదలైన ఒక ఫోరెన్సిక్ స్కెచ్ విచారణ.
తమ్ముడి హత్యను కళ్లారా చూసిన కిసిత జ్ఞాపకాల నుంచి హంతకుడి ముఖాన్ని గీస్తున్న ఈశ్వర్‌కు ఊహించని భయానక సంకేతాలు ఎదురవుతాయి.
హత్య వెనుక ఉన్నది ఒక సైకో కిల్లరా, లేక మనిషి ఊహకు అందని అతీంద్రియ శక్తా? చివరి వరకు ఉత్కంఠ రేపే హారర్ థ్రిల్లర్ “కిసిత”.
విశాఖపట్నం, భీమిలి బీచ్ రోడ్డుకు చివరగా ఉన్న ఆ పాత ఇల్లు సముద్రపు హోరుకు వణికిపోతున్నట్లుగా ఉంది. బయట కుండపోత వర్షం. సముద్రపు అలల శబ్దం, ఉరుముల భయంకరమైన మోత ఆ ఇంట్లోకి స్పష్టంగా వినిపిస్తున్నాయి. గదిలో కరెంటు లేదు. ఒకే ఒక్క కొవ్వొత్తి వెలుగు ఆ చీకటి గదిలో నీడలతో యుద్ధం చేస్తోంది.
ఈశ్వర్ తన ముందున్న టేబుల్ మీద గాజు గ్లాసులో గోరువెచ్చని నీళ్లు పోశాడు. అందులో కొన్ని ఆయుర్వేద మూలికల పొడిని వేసి స్పూన్‌తో నెమ్మదిగా కలిపాడు. ఆ మూలికల వాసన గదిలో ఉన్న తేమ గాలికి తోడై వింతైన వాతావరణాన్ని సృష్టిస్తోంది.
"ఇది తీసుకోండి కిసితా గారు... ఇది మీ భయాన్ని తగ్గిస్తుంది. మీ మనసును ప్రశాంతంగా ఉంచి, ఆ రోజు జరిగిన సంఘటనను స్పష్టంగా గుర్తుచేసుకోవడానికి సహాయపడుతుంది," అని ఈశ్వర్ ఆ గ్లాసును ఆమె వైపు జరిపాడు.
కిసిత చేతులు వణుకుతున్నాయి. గత మూడు రోజుల నుంచి ఆమె నిద్రపోలేదు. ఆమె కళ్ళు ఏడ్చి ఏడ్చి ఉబ్బిపోయి ఉన్నాయి. గ్లాసు పట్టుకోవడానికి కూడా ఆమె చేతుల్లో బలం లేదు.
గది గుమ్మం దగ్గర నిలబడి ఉన్న ఇన్‌స్పెక్టర్ అమర్, ఈశ్వర్ వైపు చూసి తల ఊపాడు. ఈశ్వర్ పోలీస్ డిపార్ట్‌మెంట్‌లో పనిచేసే ఫోరెన్సిక్ స్కెచ్ ఆర్టిస్ట్. నేరస్థుల ముఖాలను ప్రత్యక్ష సాక్షులు వివరిస్తుంటే, అచ్చం గుడిలో దేవుడి రూపాన్ని శిల్పి చెక్కినట్లుగా కాగితం మీద దించడంలో ఈశ్వర్‌కు మంచి పేరు ఉంది. ఇన్‌స్పెక్టర్ అమర్ ఈ కేసును ఛేదించడానికి ఈశ్వర్‌ను ప్రత్యేకంగా ఇక్కడికి తీసుకొచ్చాడు.
"సరే ఈశ్వర్, నేను బయట వరండాలో ఉంటాను. నువ్వు తన దగ్గర వివరాలు కనుక్కుని స్కెచ్ పూర్తి చెయ్," అని చెప్పి అమర్ తలుపు వేసుకుని బయటకు వెళ్లాడు.
కిసిత నెమ్మదిగా ఆ మూలికల పానీయాన్ని తాగింది. రెండు నిమిషాల తర్వాత ఆమె చేతుల వణుకు కాస్త తగ్గింది.
ఈశ్వర్ తన బ్యాగ్ తెరిచి ఖాళీ తెల్ల కాగితం, కొన్ని బొగ్గు పెన్సిల్స్ బయటకు తీశాడు.
"కిసితా, ఇప్పుడు నెమ్మదిగా కళ్ళు మూసుకోండి. నేను చెప్పినప్పుడు మాత్రమే మాట్లాడండి. ఆ రోజు జరిగిన ప్రతి చిన్న విషయాన్ని, మీరు చూసిన ప్రతి దృశ్యాన్ని నాకు వివరించండి. ఏ చిన్న వివరమైనా మనకు ఆ హంతకుడిని పట్టుకోవడానికి ఉపయోగపడుతుంది," అని ఈశ్వర్ నెమ్మదిగా, ధైర్యం చెబుతున్నట్లుగా అన్నాడు.
కిసిత కళ్ళు మూసుకుంది. మూలికల ప్రభావం వల్ల ఆమె మనసు నెమ్మదిగా గతాన్ని వెతుక్కోవడం మొదలుపెట్టింది.
"ఆ రోజు వర్షం పడుతోందా కిసితా? మీరు ఇంట్లోకి వచ్చేసరికి సమయం ఎంత?" అని అడిగాడు ఈశ్వర్.
"అది ఉదయం ఆరు గంటల సమయం..." కిసిత గొంతు వణుకుతూ బయటకు వచ్చింది. "బయట సన్నగా చినుకులు పడుతున్నాయి. నేను పెరట్లో ఉన్న బావి దగ్గర నీళ్లు తోడుకుని వస్తున్నాను. నా బట్టలు తడిసిపోయి ఉన్నాయి. వాతావరణం అంతా చాలా నిశ్శబ్దంగా ఉంది. సాధారణంగా సముద్రపు అలల శబ్దం వినిపిస్తుంది, కానీ ఆ రోజు ఉదయం ఆ శబ్దం కూడా లేదు. అంతా స్మశాన నిశ్శబ్దం."
ఈశ్వర్ తన పెన్సిల్ పట్టుకుని వింటూ ఉన్నాడు.
"నేను ఇంట్లోకి అడుగుపెట్టాను. నేల మీద తడి పాదాల అడుగులు కనిపించాయి. ఆ అడుగులు నా తమ్ముడు సుభాష్ గది వైపు వెళ్లాయి. నాకు ఏదో కీడు శంకించింది. నా గుండె వేగంగా కొట్టుకోవడం మొదలైంది. నేను మెల్లగా సుభాష్ గది వైపు నడిచాను."
కిసిత ఆగిపోయి, గట్టిగా గాలి పీల్చుకుంది. ఆమె ముఖం పాలిపోయింది.
"కళ్ళు తెరవకండి కిసితా. అక్కడే ఉండండి. ఆ గదిలో మీకు ఏం కనిపించిందో చెప్పండి," అన్నాడు ఈశ్వర్.
"అక్కడ... నా తమ్ముడు సుభాష్... నేల మీద రక్తపు మడుగులో పడి ఉన్నాడు. వాడు కదలడం లేదు. వాడి గొంతు కోసి ఉంది..." అంటూ కిసిత కన్నీళ్లు పెట్టుకుంది.
ఈశ్వర్ ఆమెకు టిష్యూ పేపర్ అందించాడు.
"మిమ్మల్ని బాధపెడుతున్నందుకు క్షమించండి. కానీ అక్కడ ఇంకెవరు ఉన్నారో చెప్పండి. హంతకుడు ఎలా ఉన్నాడు?"
కిసిత తన కన్నీళ్లు తుడుచుకుని, కళ్ళు మూసుకునే సమాధానం చెప్పింది. "అక్కడ మనిషి ఉన్నాడు... కానీ వాడు మనిషిలా నిలబడలేదు. జంతువులా నాలుగు కాళ్ల మీద నేల మీద పాకుతున్నాడు. వాడి చేతులు, బట్టలు అంతా సుభాష్ రక్తంతో తడిసిపోయి ఉన్నాయి."
ఈశ్వర్ పెన్సిల్ కాగితం మీద కదలడం మొదలైంది. "వాడి ముఖం ఎలా ఉందో స్పష్టంగా చూడండి కిసితా. జుట్టు ఎలా ఉంది?"
"జుట్టు చాలా పొడవుగా, చిక్కుపడిపోయి ఉంది. అందులో సగం తెల్ల వెంట్రుకలు ఉన్నాయి. వాడి చర్మం పాలిపోయి, రోజుల తరబడి అన్నం తినని వాడిలా ఎముకలు బయటకు కనిపిస్తున్నాయి."
ఈశ్వర్ పెన్సిల్ కాగితం మీద వేగంగా కదులుతోంది. గీతలు పడుతున్న శబ్దం తప్ప గదిలో ఇంకే శబ్దమూ లేదు.
"వాడి కళ్ళు ఎలా ఉన్నాయి?"
"వాడి కళ్ళు... నీలి రంగులో ఉన్నాయి. కానీ అందులో కోపం లేదు, పైశాచిక ఆనందం ఉంది. కళ్ల చుట్టూ ఎర్రటి నరాలు ఉబ్బి ఉన్నాయి. వాడి ముక్కు సన్నగా ఉంది. పెదవులు పగిలిపోయి, నల్లగా ఉన్నాయి."
"వాడు నేల మీద నాలుగు కాళ్ల మీద కూర్చుని ఏం చేస్తున్నాడు?" అని అడిగాడు ఈశ్వర్.
ఈ ప్రశ్న అడగగానే కిసిత ముఖంలో తీవ్రమైన అసహ్యం కనిపించింది. "అక్కడ నేల మీద వందలాది ఈగలు చనిపోయి పడి ఉన్నాయి. నా తమ్ముడి రక్తం చుట్టూ ముసురుకున్న ఈగలు అవి. వాడు నేల మీద పాకుతూ, ఆ చనిపోయిన ఈగలను ఒక్కొక్కటిగా ఏరుకుని నోట్లో వేసుకుని నములుతున్నాడు."
ఈ మాట వినగానే ఈశ్వర్ చేతిలో ఉన్న పెన్సిల్ ఒక్కసారిగా ఆగిపోయింది. అతనికే వాంతి వచ్చినంత పనైంది. ఈగలను తినడం ఏంటి? వాడు సైకో కిల్లరా, మరేదైనానా అని ఈశ్వర్ బుర్రలో ఆలోచనలు మొదలయ్యాయి.
"వాడు ఆ ఈగలను తింటూ నవ్వుతున్నాడు ఈశ్వర్ గారూ... వాడి పళ్ళు పసుపు పచ్చగా, కుళ్ళిపోయి ఉన్నాయి. వాడిలో ఏమాత్రం జాలి లేదు. వాడు మనిషే కాదు, వాడు రాక్షసుడు." కిసిత వణికిపోతూ చెప్పింది.
"సరే కిసితా, వాడి ముఖాన్ని నేను గీస్తున్నాను. ఇంకేమైనా వివరాలు ఉన్నాయా? వాడు ఏమైనా మాట్లాడాడా?" అని అడిగాడు ఈశ్వర్, తన పెన్సిల్‌తో ముఖం రూపురేఖలను సరిచేస్తూ.
"వాడు మాట్లాడలేదు... వాడు పాట పాడుతున్నాడు. ఏదో పద్యంలాగా, మంత్రం లాగా పాడుతున్నాడు."
"పాట పాడుతున్నాడా? ఎలాంటి పాట? మీకు గుర్తుందా?"
కిసిత కళ్ళు గట్టిగా మూసుకుంది. ఆమె పెదవులు వణుకుతున్నాయి. ఆమె నెమ్మదిగా, వింతైన గొంతుతో, పాత శ్లోకం లాంటి పద్యం పాడటం మొదలుపెట్టింది.
"సముద్రపు అడుగున కాచుకున్నది ఛాయాగ్రాహిణి సింహిక...
ఎగిరే వానరుడి నీడను పట్టి లాగింది తన కడుపులోకి...
చీకటి నోరు తెరిచింది, ప్రాణాలను మింగేసింది...
నీడను పడితే ప్రాణం పోతుంది... ఈగలు ఎగిరితే నా నోట్లోకి వస్తాయి..."
ఆ పద్యం వినగానే ఈశ్వర్ వెన్నులో చలి పుట్టింది. అది రామాయణంలోని సింహిక (ఛాయాగ్రాహిణి) కథకు సంబంధించిన వచనం. హనుమంతుడు లంకకు సముద్రం మీద ఎగిరి వెళుతున్నప్పుడు, సముద్రం అడుగున ఉన్న సింహిక అనే రాక్షసి, ఆకాశంలో వెళుతున్న వారి నీడను పట్టుకుని వారిని కిందకు లాగి మింగేస్తుంది. ఈ హంతకుడు తనను తాను ఆ రాక్షసితో పోల్చుకుంటున్నాడా? ఎగురుతున్న ఈగలను నీడల్లాగా భావించి మింగుతున్నాడా?
"ఆ పద్యం పాడుతూ వాడు నవ్వడం మొదలుపెట్టాడు. ఆ నవ్వు వినగానే నా ప్రాణాలు పోయినంత పనైంది. నేను అక్కడినుంచి ప్రాణాలు అరచేతిలో పెట్టుకుని బయటకు పరుగెత్తాను. ఇన్‌స్పెక్టర్ అమర్ గారికి ఫోన్ చేశాను," అని చెప్పి కిసిత కళ్ళు తెరిచింది. ఆమె ముఖమంతా చెమటలు పట్టి ఉన్నాయి.
ఈశ్వర్ గబగబా తన స్కెచ్ పూర్తి చేశాడు. వాడి కళ్ళు, కుళ్ళిపోయిన పళ్ళు, ఆ భయంకరమైన నవ్వు... అన్నీ కిసిత చెప్పినట్లే కాగితం మీద దించాడు. అది చూస్తుంటే నిజంగానే సైకో కిల్లర్ ఆ కాగితంలోంచి బయటకు వస్తాడేమో అన్నంత భయంకరంగా ఉంది ఆ చిత్రం.
"నా పని పూర్తయింది కిసితా గారు. ఒక్కసారి ఈ కాగితం వైపు చూసి, ఆ రోజు మీరు చూసిన వ్యక్తి ఇతనేనా అని నిర్ధారించండి," అంటూ ఆ బొమ్మను కొవ్వొత్తి వెలుతురుకు దగ్గరగా పెట్టి చూపించాడు ఈశ్వర్.
కిసిత ఆ కాగితం వైపు చూసింది. ఆమె కళ్లలో విపరీతమైన భయం కనిపించింది. ఆమె రెండు చేతులతో నోరు మూసుకుంది.
"అవును... అతనే... అచ్చం అతనే! మీరు కాగితం మీద గీతలు గీయలేదు ఈశ్వర్ గారూ... వాడి ఆత్మను ఈ కాగితంలో బంధించారు. ఇతనే నా తమ్ముడిని చంపింది," అని ఏడుస్తూ చెప్పింది.
"ధన్యవాదాలు కిసితా గారు. మీరు చెప్పిన ఈ వివరాలతో ఇన్‌స్పెక్టర్ అమర్ వాడిని త్వరలోనే పట్టుకుంటాడు. మీరు ఇక భయపడాల్సిన అవసరం లేదు," అని ఈశ్వర్ తన పెన్సిల్స్, కాగితాలు అన్నీ సర్దుకోవడం మొదలుపెట్టాడు. బయట వర్షం కొద్దిగా తగ్గింది కానీ, గాలి హోరు మాత్రం ఇంకా భయంకరంగానే ఉంది.
ఈశ్వర్ తన బ్యాగ్ భుజానికి తగిలించుకుని తలుపు వైపు నడిచాడు.
"ఈశ్వర్ గారూ..." కిసిత పిలిచింది.
ఈశ్వర్ ఆగి వెనక్కి తిరిగాడు. కిసిత ఆ కొవ్వొత్తి మంట వైపు అలాగే చూస్తూ కూర్చుని ఉంది. ఆమె ముఖంలో ఇప్పుడు భయం లేదు. కన్నీళ్లు లేవు. ఎప్పుడూ లేనంత ప్రశాంతంగా, దాదాపు నిర్జీవంగా ఉంది ఆమె ముఖం.
"చెప్పండి కిసితా గారు."
"మీకు దెయ్యాలు అంటే నమ్మకం ఉందా?" అని అడిగింది ఆమె, కళ్ళు తిప్పకుండా.
ఈశ్వర్ కాస్త ఇబ్బందిగా ఫీలయ్యాడు. "నా వృత్తిలో నేను ఎంతోమంది కిరాతకమైన హంతకులను చూశాను. వాళ్లు చేసే పనులు చూస్తే దెయ్యం కన్నా మనుషులే ప్రమాదకరం అనిపిస్తుంది. కొన్నిసార్లు వాళ్ల మనసులో ఉండే పిచ్చితనమే దెయ్యం రూపం తీసుకుంటుంది. అంతే తప్ప, నిజమైన దెయ్యాలు ఉంటాయని నేను నమ్మను."
అతను తలుపు హ్యాండిల్ పట్టుకుని, "నేను ఇన్‌స్పెక్టర్ అమర్‌ను పంపిస్తాను. మీరు జాగ్రత్తగా ఉండండి," అని చెప్పాడు.
"ఆ బొమ్మను... ఆ బొమ్మను ఒకసారి టేబుల్ మీద పెట్టండి. నేను మళ్లీ చూడాలి," అంది కిసిత.
ఈశ్వర్ కొద్దిగా సందేహించినా, ఆమె మానసిక స్థితిని అర్థం చేసుకుని, ఆ స్కెచ్ పేపర్‌ను మళ్లీ టేబుల్ మీద కొవ్వొత్తి పక్కన పెట్టి, తలుపు దగ్గరే నిలబడ్డాడు.
కిసిత నెమ్మదిగా ఆ కాగితం వైపు వంగింది. ఆ బొమ్మ కళ్లలోకి నేరుగా చూసింది. ఆమె ముఖం నెమ్మదిగా మారుతోంది. ఇందాకటి దాకా ఉన్న అమాయకత్వం పోయి, ఆమె కళ్లలో వింతైన క్రూరత్వం చోటు చేసుకుంటోంది. ఆమె పెదవులు నెమ్మదిగా కదలడం మొదలయ్యాయి.
"సముద్రపు అడుగున కాచుకున్నది ఛాయాగ్రాహిణి సింహిక..."
ఆమె గొంతు కిసిత గొంతులా లేదు. బొంగురుగా, మగవాడి గొంతులా, భయంకరంగా వస్తోంది.
ఈశ్వర్ గుండె ఒక్కసారిగా ఆగిపోయినంత పనైంది. అతని చేతులు చెమటలు పడుతున్నాయి. "కిసితా గారూ... మీకేమైంది? ఆ పాట ఎందుకు పాడుతున్నారు?"
ఆమె అతడి వైపు చూసింది. ఆమె కళ్లలో ఇప్పుడు నీలిరంగు ఛాయలు కనిపిస్తున్నాయి. అచ్చం ఆ హంతకుడి కళ్లలాగా.
"ఎగిరే వానరుడి నీడను పట్టి లాగింది తన కడుపులోకి..."
ఈశ్వర్ వెనక్కి అడుగులు వేశాడు. గదిలో వాతావరణం ఒక్కసారిగా చల్లబడిపోయింది. బయట సముద్రపు హోరు ఆగిపోయింది. అంతా నిశ్శబ్దం.
"ఒక విషయం చెప్పడం మర్చిపోయాను ఈశ్వర్ గారూ..." కిసిత పెదవులపై వికృతమైన నవ్వు వెలిసింది. అచ్చం ఆ హంతకుడు నవ్వినట్లే.
ఈశ్వర్ భయంతో మాటలు రాక అలాగే నిలబడిపోయాడు. "ఏ... ఏం మర్చిపోయారు?"
ఆమె నెమ్మదిగా లేచి నిలబడింది. తలకు ఉన్న ముసుగు తీసేసింది. ఆమె జుట్టు ముఖం మీద పడి చెల్లాచెదురుగా ఉంది.
"నేను చెప్పాను కదా... వాడు ఆ చనిపోయిన ఈగలను పకపకా నవ్వుతూ మింగుతున్నాడు అని..."
ఆమె టేబుల్ మీద ఉన్న కొవ్వొత్తిని చేతిలోకి తీసుకుంది. మంట ఆమె ముఖాన్ని ఎర్రగా చూపుతోంది.
"ఆ ఈగలు... ఆ ఈగలు ఎగిరి నా కడుపులోకి కూడా వచ్చాయి."
ఆ మాటలు వినగానే ఈశ్వర్ కళ్ల ముందు ప్రపంచం గిర్రున తిరిగినట్లు అయింది. రామాయణంలో సింహిక ఎగిరే వారి నీడను పట్టుకుని మింగేసినట్లు, ఆ హంతకుడిలోని రాక్షస ఆత్మ... ఈగల రూపంలో గాలిలో ఎగిరి కిసితలోకి ప్రవేశించిందని అతనికి అర్థమైంది. ఇన్నాళ్లూ కిసిత భయంతో వణికిపోయింది సోదరుడు చనిపోయాడని కాదు, ఆ రాక్షస ఆత్మ తనను ఆక్రమిస్తోందని! ఇప్పుడు ఆ ఆత్మ పూర్తిగా ఆమెను తన గుప్పెట్లోకి తీసుకుంది.
ఆమె ఆ వికృతమైన నవ్వు నవ్వుతూనే, టేబుల్ మీద ఉన్న స్కెచ్ పేపర్‌ను చించేసి, చేతిలో ఉన్న కొవ్వొత్తిని 'ఫుఫ్' మని ఊది ఆర్పేసింది.
గదిలో కారు చీకటి అలుముకుంది. ఆ చీకటిలోంచి నాలుగు కాళ్ల మీద పాకుతున్న శబ్దం, పళ్లు కొరుకుతున్న శబ్దం ఈశ్వర్ వైపు వేగంగా రావడం మొదలైంది.
బయట సముద్రం మళ్ళీ భయంకరంగా ఘోషించడం మొదలుపెట్టింది.
— ఎం కె కుమార్
సమాప్తం
📢 మనతెలుగుకథలు.కామ్ WhatsApp ఛానల్‌ను ఉచితంగా ఫాలో అవ్వండి!
మనతెలుగుకథలు.కామ్‌లో ప్రచురించే కథలు • కవితలు • ప్రత్యేక వ్యాసాలు • సీరియల్ ఎపిసోడ్స్ - వాటి తాజా లింక్స్‌ను మా WhatsApp ఛానల్‌లో పొందవచ్చు.
✅ ఛానల్‌ను Follow చేయండి✅ WhatsAppలో Updates → Channels ద్వారా మా పోస్టులు చూడండి✅ మీకు నచ్చిన కథ లేదా పోస్టు లింక్‌పై క్లిక్ చేసి చదవండి✅ కొత్త పోస్టులు మిస్ కాకుండా Notifications 🔔 ON చేసుకోండి✅ మీ స్నేహితులు, సన్నిహితులతో మా ఛానల్‌ను Share చేయండి
👉 మా WhatsApp ఛానల్: https://whatsapp.com/channel/0029VbE7RFB3mFY84MHHSb3y
ఎం. కె. కుమార్ గారి కొన్ని ఇతర రచనలు:
ఎం. కె. కుమార్ గారి ప్రొఫైల్ కొరకు, మనతెలుగుకథలు.కామ్ లో వారి ఇతర రచనల కొరకు
కొసమెరుపు కథల పోటీల వివరాల కోసం
మేము నిర్వహించే వివిధ పోటీలలో రచయితలకు బహుమతులు అందించడంలో భాగస్వాములు కావాలనుకునే వారు వివరాల కోసం story@manatelugukathalu.com కి మెయిల్ చెయ్యండి.
మాకు రచనలు పంపాలనుకుంటే మా వెబ్ సైట్ లో ఉన్న అప్లోడ్ లింక్ ద్వారా మీ రచనలను పంపవచ్చు.
లేదా story@manatelugukathalu.com కు text document/odt/docx రూపంలో మెయిల్ చెయ్యవచ్చు.
మనతెలుగుకథలు.కామ్ వారి యూ ట్యూబ్ ఛానల్ ను ఈ క్రింది లింక్ ద్వారా చేరుకోవచ్చును.
దయ చేసి సబ్స్క్రయిబ్ చెయ్యండి ( పూర్తిగా ఉచితం ).
మనతెలుగుకథలు.కామ్ వారి ఫేస్ బుక్ పేజీ చేరడానికి ఈ క్రింది లింక్ క్లిక్ చేయండి. లైక్ చేసి, సబ్స్క్రయిబ్ చెయ్యండి.
గమనిక : పాఠకులు తమ అభిప్రాయాలను మనతెలుగుకథలు.కామ్ వారి అఫీషియల్ వాట్స్ అప్ నెంబర్ : 63099 58851 కు పంపవచ్చును.
రచయిత పరిచయం: ఎం. కె. కుమార్
నేను గతంలో ఎప్పుడో కథలు, కవితలు వ్రాశాను. మళ్ళీ ఇప్పుడు రాస్తున్నాను. నేను పీజీ చేశాను. చిన్న ఉద్యోగం ప్రైవేట్ సెక్టార్ లో చేస్తున్నాను. కథలు ఎక్కువుగా చదువుతాను.
🙏
Comments