top of page
Original.png

మా నాన్నే హీరో


మా నాన్నే హీరో తెలుగు కథ – కుటుంబం కోసం జీవితాన్ని అంకితం చేసిన తండ్రి రాఘవయ్య

Ma Nanne Hero - Telugu Family Story | Manasa Reddy Chichili 

మా నాన్నే హీరో తెలుగు కుటుంబ కథ | మానస రెడ్డి చిచిలీ

Published in manatelugukathalu.com on 06/09/2026


హీరోలకు చప్పట్లు వస్తాయి… నాన్నకు మాత్రం నెలాఖరులో బిల్లులు వస్తాయి. అయినా తన కలలను పక్కన పెట్టి కుటుంబాన్ని గెలిపించే వ్యక్తి నాన్న. మనసును తాకే తెలుగు కుటుంబ కథ మా నాన్నే హీరో.


“కుటుంబానికి నీడనిచ్చే చెట్టు… తన నీడలో తాను మాత్రం నిలబడదు.”

ఊరిలో అందరికీ ఆయన ఒక సాధారణ మనిషే.

పెద్ద పదవి లేదు.

పెద్ద కారు లేదు.

గొప్ప పేరు లేదు.

తన గురించి చెప్పుకునే అలవాటు కూడా లేదు.


కానీ ఒక ఇంటికి మాత్రం…

ఆయనే ప్రపంచం.

ఆయనే ధైర్యం.

ఆయనే భరోసా.

ఆయనే హీరో.


ఆయన పేరు రాఘవయ్య.

భార్య లక్ష్మి.

వృద్ధ తల్లి సీతమ్మ.

ఇద్దరు పిల్లలు. అనిల్, కావ్య.

ఇదే ఆయన ప్రపంచం.


అలారం మోగకముందే రాఘవయ్య కళ్లు తెరుచుకునేవి.

ఉదయం ఐదు గంటలు.

ఇల్లు ఇంకా నిద్రలోనే ఉంటుంది.

భార్య నిద్రలో…

పిల్లలు నిద్రలో…

అమ్మ నిద్రలో…

కానీ ఆయన మాత్రం మెల్లగా లేచి వంటగదిలోకి వెళ్లేవాడు.


టీ పెట్టుకునే ముందు…

వంటింట్లో ఉన్న బియ్యం డబ్బాను ఒకసారి చూసేవాడు.

కూరగాయలు ఎంత ఉన్నాయో చూసేవాడు.

గ్యాస్ సిలిండర్ ఎప్పుడు అయిపోతుందో ఆలోచించేవాడు.

తర్వాత తన పాత పర్సు తీసి అందులో ఉన్న డబ్బును లెక్కపెట్టేవాడు.


అది ఆయనకు అలవాటు కాదు.

బాధ్యత.

ఆ డబ్బులో

ఇంటి అద్దె ఉంది.

పిల్లల స్కూల్ ఫీజు ఉంది.

కరెంట్ బిల్లు ఉంది.

EMI ఉంది.

అమ్మ మందుల ఖర్చు ఉంది.

భార్యకు కావాల్సినవి ఉన్నాయి.

ఇంటి సరుకుల ఖర్చు ఉంది.

అన్నింటికీ లెక్క ఉంది.


కానీ…

తన కోసం మాత్రం ఏ లెక్కా ఉండేది కాదు.

ఒకరోజు కావ్య స్కూల్‌కి వెళ్లడానికి సిద్ధమవుతూ అడిగింది.

“నాన్నా… నా ఫీజు కట్టారా?”


రాఘవయ్య నవ్వుతూ,

“కట్టేశాను అమ్మా.”


“ఎప్పుడు?”


“నువ్వు నిద్రపోతున్నప్పుడు.”


కావ్య నవ్వింది.

“మీరు చాలా మంచివారు నాన్నా!”


ఆ మాట విన్న ఆయన కళ్లలో చిన్న వెలుగు.

కానీ కావ్యకు తెలియదు…

ఆమె ఫీజు కట్టడానికి ముందు రోజు నాన్న తనకు కొత్త చెప్పులు కొనాలనే ఆలోచనను వాయిదా వేసుకున్నాడని.


ఆమెకు తెలియదు…

అమ్మకు మందులు కొనడానికి తనకు ఇష్టమైన షర్ట్ కొనడం మానేశాడని.


ఆమెకు తెలియదు…

ఆ నెల EMI కట్టడానికి తన స్నేహితుడితో వెళ్లాల్సిన చిన్న విహారయాత్రను రద్దు చేసుకున్నాడని.


పిల్లలు అడిగితే

“డబ్బులున్నాయా నాన్నా?”


“ఉన్నాయి.”

అదే సమాధానం.


కానీ పిల్లలు ఎప్పుడూ అడగని ఒక ప్రశ్న ఉంది.

“నాన్నా… నీ దగ్గర ఎంత మిగిలింది?”


లక్ష్మికి ఇంటి బాధ్యతలు ఎక్కువ.

ఒకరోజు ఆమె అలసిపోయి కూర్చుంది.

“నాకు చాలా పని అయిపోయింది రాఘవా…”


అతను ఏమీ మాట్లాడలేదు.

మెల్లగా ఆమె చేతిలో టీ కప్పు పెట్టాడు.

“నువ్వు కాసేపు విశ్రాంతి తీసుకో. పిల్లలను నేను చూసుకుంటాను.”


లక్ష్మి అతని వైపు చూసింది.

“నీకు కూడా ఆఫీసులో చాలా పని ఉంటుంది కదా?”


రాఘవయ్య చిరునవ్వు నవ్వాడు.

“ఉంటుంది… కానీ నువ్వు అలసిపోతే ఈ ఇల్లు అలసిపోతుంది.”


ఆ ఒక్క మాటకు లక్ష్మి కళ్లలో నీళ్లు తిరిగాయి.

ఎందుకంటే…

భార్యను ప్రేమించడం అంటే ఆమెకు పూలు కొనడం మాత్రమే కాదు.

ఆమె అలసటను గమనించడం కూడా.


రాఘవయ్య తల్లి సీతమ్మ వయసు మీద పడింది.

మందులు సమయానికి కావాలి.

ఆమెకు నడవడం కష్టమయ్యింది.

ఒకరోజు రాత్రి ఆమె అడిగింది

“నాన్నా… నా మందులకు చాలా ఖర్చవుతోంది. ఇక నాకు మందులు వద్దులే.”


రాఘవయ్య ఒక్కసారిగా ఆమె వైపు చూశాడు.

“అమ్మా… ఆ మాట మళ్లీ అనకు.”


“కానీ నీ మీద చాలా భారం పడుతోంది.”


రాఘవయ్య ఆమె పక్కన కూర్చున్నాడు.

“నన్ను నువ్వు చిన్నప్పుడు పెంచావు కదా…”


ఆమె మౌనంగా చూసింది.

“అప్పుడు నేను నీకు భారం అనిపించానా?”


సీతమ్మ కళ్లలో నీళ్లు.

“లేదు నాన్నా…”


“అయితే ఇప్పుడు నువ్వు నాకు ఎలా భారం అవుతావమ్మా?”


అమ్మ అతని తలపై చేయి పెట్టింది.

ఆ చేతిలో వయసు ఉంది.

ఆ చేతిలో తల్లి ప్రేమ ఉంది.

ఆ చేతిలో కొడుకుపై గర్వం ఉంది.


నెలాఖరు.

రాఘవయ్య ఫోన్‌లో వరుస మెసేజ్‌లు.

EMI due.

అతను బ్యాంక్ బ్యాలెన్స్ చూశాడు.

కొంతసేపు మౌనంగా కూర్చున్నాడు.

లెక్కలు వేసుకున్నాడు.


“ముందు EMI…”

“తర్వాత అద్దె…”

“తర్వాత స్కూల్ ఫీజు…”

“తర్వాత మందులు…”

“తర్వాత కరెంట్ బిల్లు…”


చివరికి తన ఖాతాలో మిగిలేది చాలా తక్కువ.

అయినా ముఖంలో ఆందోళన కనిపించనివ్వలేదు.

ఇంట్లోకి వచ్చాడు.

పిల్లలు నవ్వుతూ ఏదో మాట్లాడుతున్నారు.

లక్ష్మి వంట చేస్తోంది.

అమ్మ టీవీ చూస్తోంది.

ఆ దృశ్యాన్ని చూసి రాఘవయ్య మెల్లగా నవ్వుకున్నాడు.


అంటే నా రోజు వృథా కాలేదు.”


ఒక ఆదివారం అనిల్ అడిగాడు.

“నాన్నా, నీకు చిన్నప్పుడు ఏం కావాలనిపించేది?”


రాఘవయ్య కాసేపు నిశ్శబ్దంగా ఉన్నాడు.

“నాకూ కొన్ని కలలు ఉండేవి.”


“ఏంటి?”


“మంచి బైక్ కొనాలి అనుకునేవాడిని.”


“కొనలేదా?”


“లేదు.”


“ఎందుకు?”


రాఘవయ్య నవ్వాడు.

“ముందు నీ సైకిల్ కొనాలి కదా.”


అనిల్ నిశ్శబ్దమయ్యాడు.

“ఇంకా?”


“ఒకసారి కుటుంబంతో దూరంగా వెళ్లి కొన్ని రోజులు ఉండాలి అనుకునేవాడిని.”


“వెళ్లలేదా?”


“నీ స్కూల్ ఫీజు ఉండేది.”


“మరి ఇప్పుడు?”


రాఘవయ్య పిల్లల వైపు చూసి అన్నాడు.

“ఇప్పుడు మీ కలలు నెరవేరుతుంటే…

అవే నా కలలు.”


ఒకరోజు రాఘవయ్యకు జ్వరం వచ్చింది.

శరీరం బలహీనంగా ఉంది.

లక్ష్మి,

“ఈరోజు ఆఫీసుకు వెళ్లకండి.”


అతను,

“వెళ్లాలి.”


“ఎందుకు?”


“ఈరోజు జీతం పడే రోజు.”


ఆమె కోపంగా చూసింది.

“నీ ఆరోగ్యం కంటే డబ్బు ముఖ్యమా?”


రాఘవయ్య మెల్లగా అన్నాడు.

“డబ్బు ముఖ్యమేమీ కాదు లక్ష్మి…”


“మరి?”


“ఈ ఇంట్లో ఎవరి అవసరం ఆగిపోకూడదనేది ముఖ్యం.”


ఆ మాట విన్న లక్ష్మి ఏమీ మాట్లాడలేకపోయింది.

కాలం గడిచింది.

పిల్లలు పెద్దయ్యారు.

అనిల్ మంచి ఉద్యోగం సంపాదించాడు.

కావ్య ఉన్నత చదువులు పూర్తి చేసింది.

ఇంట్లో ఆనందం పెరిగింది.


కానీ…

రాఘవయ్య మాత్రం మారిపోయాడు.

జుట్టులో తెలుపు.

ముఖంలో ముడతలు.

నడకలో నెమ్మది.

చేతుల్లో పాత అలసట.

ఒకరోజు మార్కెట్ నుంచి వస్తూ ఇంటి గుమ్మం దగ్గర కాసేపు కూర్చున్నాడు.


కావ్య చూసింది.

“నాన్నా… ఏమైంది?”


“ఏమీ లేదు అమ్మా. కొంచెం అలసిపోయాను.”


ఆమె అతని చేతిని పట్టుకుంది.

అప్పుడు ఆమెకు మొదటిసారి అర్థమైంది.

తన చిన్ననాటి నుంచి తనను మోసిన ఆ చేతులు…

ఇప్పుడు అలసిపోయాయి.


ఆ రోజు అనిల్ పాత అల్మారాను శుభ్రం చేస్తుండగా కొన్ని రసీదులు కనిపించాయి.

స్కూల్ ఫీజులు.

కాలేజీ ఫీజులు.

ఇంటి అద్దె.

EMIలు.

అమ్మ మందుల బిల్లులు.

కావ్య చదువు ఖర్చులు.

అన్నీ వరుసగా ఉన్నాయి.

అతను ఒక్కసారిగా ఆగిపోయాడు.


అతనికి అర్థమైంది.

తాను “నాన్న చూసుకుంటాడు” అని అనుకున్న ప్రతి విషయం వెనుక…

ఒక మనిషి జీవితమే ఖర్చయింది.


అతను నాన్న దగ్గరకు వెళ్లాడు.

“నాన్నా…”


“ఏమైంది?”


అనిల్ కళ్లలో నీళ్లు.

“మీరు ఎప్పుడైనా మీ కోసం ఏదైనా కొనుకున్నారా?”


రాఘవయ్య నవ్వాడు.

“ఎందుకు?”


“అంటే… మీకోసం.”


రాఘవయ్య కాసేపు ఆలోచించాడు.

“లేదు అనుకుంటా.”


అనిల్ అతని చేతులను పట్టుకున్నాడు.

“ఎందుకు నాన్నా?”


రాఘవయ్య మెల్లగా అన్నాడు.

“నాకు మీరు ఉన్నారు కదా.”


ఆ రోజు అనిల్ తన నాన్నను కొత్తగా చూశాడు.

సినిమాల్లో హీరోలు విలన్లతో పోరాడతారు.

కానీ తన నాన్న…

జీవితంతో పోరాడాడు.

సినిమా హీరో ఒకసారి కుటుంబాన్ని కాపాడతాడు.


తన నాన్న…

ప్రతి రోజూ కుటుంబాన్ని కాపాడాడు.

హీరోలకు చప్పట్లు వస్తాయి.

తన నాన్నకు మాత్రం…

నెలాఖరులో బిల్లులు వచ్చాయి.


హీరోలకు పేరు వస్తుంది.

తన నాన్నకు మాత్రం…

“నాన్న” అనే ఒకే పేరు వచ్చింది.


హీరోలు తెరపై గెలుస్తారు.

కానీ అతని నాన్న…

జీవితంలో ఓడిపోకుండా కుటుంబాన్ని గెలిపించాడు.


ఒకరోజు అనిల్ తన నాన్న చేతిలో ఒక చిన్న కవర్ పెట్టాడు.

“ఇదేం?”


“తెరిచి చూడండి.”


లోపల ఒక కొత్త వాచ్ ఉంది.

రాఘవయ్య ఆశ్చర్యపోయాడు.

“నాకెందుకురా?”


అనిల్ చిరునవ్వుతో అన్నాడు.

“మీరు మాకు సమయం ఇచ్చారు నాన్నా…”


“ఇప్పుడు మీ సమయం మాకు కావాలి.”


కావ్య కూడా వచ్చి నాన్నను కౌగిలించుకుంది.

లక్ష్మి చిరునవ్వుతో చూస్తోంది.

సీతమ్మ తన కళ్లను తుడుచుకుంది.

రాఘవయ్య ఆ వాచ్‌ను చూసాడు.


అతని కళ్లలో నీళ్లు.

“ఇంత ఖరీదైనది ఎందుకు కొన్నారు?”


అనిల్ నవ్వుతూ అన్నాడు.

“మీరు మా కోసం ఖర్చు చేసిన జీవితంతో పోలిస్తే ఇది ఏమీ కాదు నాన్నా.”


రాఘవయ్య తలదించుకున్నాడు.

ఆ రోజు…

మొదటిసారి…

తన కుటుంబం ముందు అతని కళ్లలో కన్నీళ్లు కనిపించాయి.


ప్రతి ఇంట్లో ఒక నాన్న ఉంటాడు.

అతను పెద్దగా మాట్లాడకపోవచ్చు.

తన బాధ చెప్పకపోవచ్చు.

తన కలలు చెప్పకపోవచ్చు.

తన జేబులో ఎంత ఉందో చెప్పకపోవచ్చు.


కానీ…

ఇంటి తలుపు మూసుకున్న తర్వాత

ఆ ఇంటి ప్రతి సమస్యను తన భుజాలపై వేసుకుని నడిచే మనిషి అతనే.

పిల్లలకు స్కూల్ ఫీజు కట్టేటప్పుడు…

తన అవసరాన్ని మరిచిపోతాడు.

ఇంటి అద్దె చెల్లించేటప్పుడు…

తన కలను వాయిదా వేస్తాడు.


EMI కట్టేటప్పుడు…

తన సుఖాన్ని తగ్గించుకుంటాడు.

భార్యకు అవసరం వచ్చినప్పుడు…

తన కోరికను పక్కన పెడతాడు.


తల్లికి మందులు కావాలంటే…

“నా దగ్గర లేదు” అని చెప్పకుండా ఎక్కడో ఒకచోట సమకూర్చుకుంటాడు.


ఎందుకంటే…

అతని జీతం కేవలం డబ్బు కాదు.

అది ఒక కుటుంబానికి భరోసా.

అతని చెమట కేవలం శ్రమ కాదు.

అది పిల్లల భవిష్యత్తుకు పునాది.

అతని నిశ్శబ్దం బలహీనత కాదు.


అది కుటుంబం కోసం మింగేసిన వేల బాధల శబ్దం.

అందుకే…

ప్రపంచం అతన్ని గుర్తించకపోయినా పర్వాలేదు.

అతనికి అవార్డు రాకపోయినా పర్వాలేదు.

అతని పేరు పేపర్లో రాకపోయినా పర్వాలేదు.


ఎందుకంటే…

ఒక చిన్న ఇంట్లో

అతని పిల్లలు ధైర్యంగా నిద్రపోతున్నారు.

అది చాలు.


ఆ ఇంటి గోడలకు తెలుసు…

ఆ ఇంటి తలుపులకు తెలుసు…

ఆ ఇంటి దేవుడికి తెలుసు…

“ఈ ఇంటికి హీరో ఎవరో…”

మా నాన్నే హీరో. 


తండ్రి అనేది ఒక సంబంధం కాదు…

ఒక బాధ్యతకు పెట్టిన పేరు.

ఒక త్యాగానికి పెట్టిన రూపం.

ఒక కుటుంబం నిలబడటానికి కనిపించకుండా వేసిన పునాది.

నాన్న ఉన్న ఇంటికి గోడలు అవసరం ఉండొచ్చు…

కానీ భయం ఉండదు.


***

పాఠకులు ఇప్పుడు మా వాట్సాప్ ఛానల్ ఉచితంగా ఫాలో చెయ్యడం ద్వారా మనతెలుగుకథలు.కామ్ లో ప్రచురింపబడే అన్ని కథలు, కవితలు, ప్రత్యేక వ్యాసాలు, సీరియల్ ఎపిసోడ్స్ వీటన్నిటికి  సంబంధించిన లింక్స్ చూసి, కావలసిన వాటిని క్లిక్ చేసి చదువుకోవచ్చును.

మా whaatsApp ఛానల్ ను ఫాలో చెయ్యండి. మీ సన్నిహితులకు షేర్ చెయ్యండి.


మానస రెడ్డి చిచిలీ గారి కొన్ని ఇతర రచనలు:







మానస రెడ్డి చిచిలీ గారి ప్రొఫైల్ కొరకు, మనతెలుగుకథలు.కామ్ లో వారి ఇతర రచనల కొరకు


మాకు రచనలు పంపాలనుకుంటే మా వెబ్ సైట్ లో ఉన్న అప్లోడ్ లింక్ ద్వారా మీ రచనలను పంపవచ్చు.


లేదా story@manatelugukathalu.com కు text document/odt/docx రూపంలో మెయిల్ చెయ్యవచ్చు.

 

మనతెలుగుకథలు.కామ్ వారి యూ ట్యూబ్ ఛానల్ ను ఈ క్రింది లింక్ ద్వారా చేరుకోవచ్చును.

దయ చేసి సబ్స్క్రయిబ్ చెయ్యండి ( పూర్తిగా ఉచితం ).


మనతెలుగుకథలు.కామ్ వారి ఫేస్ బుక్ పేజీ చేరడానికి ఈ క్రింది లింక్ క్లిక్ చేయండి. లైక్ చేసి, సబ్స్క్రయిబ్ చెయ్యండి.


గమనిక : పాఠకులు తమ అభిప్రాయాలను మనతెలుగుకథలు.కామ్ వారి అఫీషియల్ వాట్స్ అప్ నెంబర్ : 63099 58851 కు పంపవచ్చును.


మానస రెడ్డి చిచిలీ

రచయిత్రి పరిచయం: https://manatelugukathalu.com/profile/manasa/profile

మానస రెడ్డి చిచిలీ తెలంగాణ రాష్ట్రంలోని హైదరాబాద్‌కు చెందిన కవయిత్రి. ఆమె రచించిన హైకూ మరియు టాంకా కవితలు Under the Basho, Mainichi Haiku వంటి అనేక పత్రికల్లో ప్రచురించబడ్డాయి. ఆమె హైకూ 2025 సంవత్సరానికి సంబంధించిన Touchstone Award కు నామినేట్ చేయబడింది. అంతేకాకుండా, ఆమె నేరుగా జపనీస్ భాషలో కూడా హైకూ రచనలు చేసారు.


Comments

Rated 0 out of 5 stars.
No ratings yet

Add a rating
bottom of page