బ్రిటన్ ప్రయాణం
- Manasa Reddy Chichili

- Apr 14
- 3 min read

Britain Prayanam - Telugu Poems | Manasa Reddy Chichili
బ్రిటన్ ప్రయాణం - తెలుగు కవితలు | మానసరెడ్డి చిచిలీ
Published in manatelugukathalu.com on 14/04/2026
ప్రయాణం మనలను కొత్త ప్రదేశాలకు తీసుకెళ్తుంది…కానీ జ్ఞాపకాలు మనలను మనసులోనే నిలిపేస్తాయి.
ఈ కవితలో ప్రకృతి, నిశ్శబ్దం,మరియు కుటుంబ అనుబంధాల మధుర జ్ఞాపకాలుఅందంగా అల్లుకున్నాయి.
బస్సు కిటికీ పక్కన
చల్లని గాజుకు చెంప ఆనించి,
తెలియని వికసించిన చెట్లను చూస్తుంది ఆమె. బూడిద, ఆకుపచ్చ రంగుల అంతులేని కవాతు.
బ్రిటన్ ప్రకృతి దృశ్యం,
ఒక అబ్స్ట్రాక్ట్ చిత్రంలా
ఆమె ముందు విస్తరించి ఉంది
అందమైనది, నిశ్శబ్దమైనది.
వీధుల ఉత్సాహభరిత గందరగోళం,
సంవత్సరాల తర్వాత మొదటిసారి
ఒక వింతను ఆమె ఆలోచనల్లో నింపింది సంపూర్ణతగా, మృదువుగా.
తన బ్రిటన్ ఇంటికి తిరిగివెళ్లినప్పుడు,
ఆమె ప్రతి క్షణాన్ని
ఒక చిత్రంలా సేకరించగలదు.
ఆ వంటగది మూలలో
సున్నితమైన గ్రీన్ టీ కప్పుల సమాహారం,
జీవితకాల వేడుకలతో నిండిన
కుటుంబ చిత్రాల సేకరణ.
వారు వంటగది పరికరాలు,
ఫర్నిచర్ కొనుగోలు చేశారు.
కానీ, నిజంగా విలువైనది
ఆ జ్ఞాపకాల బరువే.
=====================================

Thalli Odilo - Telugu Poems | Manasa Reddy Chichili
తల్లి ఒడిలో - తెలుగు కవితలు | మానసరెడ్డి చిచిలీ
Published in manatelugukathalu.com on 11/04/2026
శీతాకాలపు రాత్రిలో
నేను నేలపై పడుకున్నాను.
చల్లని గాలి తాకింది.
చెక్క ఖాళీల నుండి చంద్రుడిని చూస్తున్నాను.
గట్టి నేలలా అనిపిస్తుంది.
నా తల్లి ఒడిలో మెత్తగా ఉంటుంది.
అమ్మ పాలలో
మట్టిని మట్టిగా మారుస్తుంది
ప్రతిసారీ పునర్జన్మ పొందడం
వారి కొత్త జీవితంతో కదిలే ముందు
ఎవరైనా వారి మాతృభాషలో మాట్లాడినప్పుడల్లా
వారు ప్రియమైనవారు అవుతారు
మరియు కొద్దిసేపు
నేను ఒక మూసిన పుస్తకం.
గతంలో, మేము ఉత్తములం.
వర్తమానం చెప్పబడలేదు.
నేను నా విలువైన జ్ఞాపకాలను కోల్పోయాను.
మా జీవితం ఆనందంతో నిండి ఉంది -
ఇప్పుడు అది చెప్పబడలేదు.
నా ప్రపంచం చాలా చిన్నదిగా మారింది.
కానీ నేను మీ నుండి చాలా నేర్చుకున్నాను.
======================================

Amma Nenu Prakruthi Odilo - Telugu Poems | Manasa Reddy Chichili
అమ్మా! నేను ప్రకృతి ఒడిలో - తెలుగు కవితలు | మానసరెడ్డి చిచిలీ
Published in manatelugukathalu.com on 31/03/2026
అంచులన్నిటి వద్ద
ఊపిరి పీల్చుకున్న గాలిలోంచి
నేను నేర్చుకున్నాను
లోకాన్ని చూడటం.
వాగుల పడకల్లో
తలకిందులైన రాళ్లపై
మన వేలిముద్రలే
శిలాజాలై మిగిలిన చోట,
కాలం తన కథను
నిశ్శబ్దంగా చెబుతుంది.
ఆభరణాల్లా మెరిసే చర్మంతో
చిన్న చేపలు
ప్రకృతే గీసిన
నిశ్శబ్ద చిత్రాలు.
వికసించే పుష్పగుచ్ఛాలు,
శీతాకాలంలో
తమ రూపాన్ని మార్చుకునే ఈకలు,
తామర ఆకుపై
ఖాళీ హృదయంలా నిలిచే
మంచు బిందువులు.
ఒక రోజు
గర్జించిన మేఘం
సుడిగాలిగా మారి
పక్కింటి పైకప్పును
తనతో తీసుకెళ్లింది.
కానీ
మిగిలిన మాకు
ఏమీ తాకలేదు.
అందుకే
ఆకాశం పట్ల అప్రమత్తత.
దాని కిందే
నేను అమ్మాయిగా పడుకున్నాను
ఇప్పటికే చదరంగా కుట్టబడినప్పటికీ,
ఒక దుప్పటి ముక్కలా,
ఒక వైపు నదిచే
చినిగిపోయిన అంచులతో.
కింద
మధ్యభూమి కూడా
ఉప్పొంగింది.
రంధ్రాలున్న రాళ్లలోంచి
వేడి పైకి పాకి
వసంతజలాల గుంటల్లో
కలిసిపోయింది.
అప్పుడే
ఒక నీలి పక్షి
ఏ శబ్దం చేయకుండా
కొమ్మల మధ్యకి
జారిపోయింది.
వంకరగా తిరిగిన కొమ్మలు
దానికి ఆశ్రయమయ్యాయి
అక్కడ కూర్చుని
లోకాన్ని చూడటానికి,
నీడలో విశ్రాంతి తీసుకోవటానికి.
నేను దానిని చూస్తుంటే
అది కూడా నన్ను చూస్తోంది.
తన నీలం-తెలుపు పింఛాలను
నెమ్మదిగా విప్పుకుంటుంది.
ఈ పక్షికి,
నా పక్కనే గడ్డి మేస్తున్న కుందేలుకు నేను ప్రమాదం కాదని
తెలుసు.
నేను గంటల తరబడి
నిశ్శబ్దంగా కూర్చుంటాను.
ఏ అకస్మాత్తు కదలికలు చేయను,
జంతువుల స్వభావాన్ని
భక్తితో చూస్తుంటాను,
వాళ్లకు తెలుసు,
నాకూ తెలుసు,
నేను వాళ్లంతే అద్భుతమని.
అమ్మ,
నా క్షేమం గురించి
ఇంకా ఆందోళనపడే నువ్వు,
నా సందేహాస్పద నిర్ణయాలపై
చింతించే నువ్వు,
నా తీర్పును ప్రశ్నించినా
నన్ను ప్రేమించటం
ఎప్పుడూ తగ్గదని చెప్పే నువ్వు,
ఈ క్షణంలో ఉన్నట్టే
ఎప్పుడూ.
గూడు వదిలిన జంతువులు
మళ్లీ తిరిగి రావు.
నేను చూస్తాను
ఒక గోధుమరంగు పిచ్చుకను,
పేరే తెలియని
ఒక పొద కొమ్మపై
తన చిన్న తలను
తానే రుద్దుకుంటూ.
ఆ పక్షికి
ఆధారమిచ్చే ఎవరూ లేరు;
దానికదే
తన్ను తానే చూసుకోవాలి.
కానీ
నేను మాత్రం
ఇంకా ఇంటికి రావచ్చు
జ్ఞానం కోసం,
ఒక మృదువైన మందలింపుకోసం,
నీ పెదవుల నుంచి
నా నుదిటిపై పడే
చిన్న ముద్దుకోసం.
ఆ స్పర్శ
పింఛాల్లా కాకపోయినా,
జంతు రోమాల్లా కాకపోయినా,
అందులో ఉంది
అదే ఆదరణ
జంతువుల్లా రక్షించే
మూలతత్వమైన సున్నితత్వం.
=====================================

Virus - Telugu Poems | Manasa Reddy Chichili
వైరస్ - తెలుగు కవితలు | మానసరెడ్డి చిచిలీ
Published in manatelugukathalu.com on 24/03/2026
వైరస్
ఈ వైరస్ ఒక రాగంలా
ఆగకుండా తిరిగే వృత్తంలా ఉంది.
చుట్టూ బాధే,
ప్రతి అల నన్ను లోతుకు తోస్తోంది.
ఒంటరిగా
ఊపిరి కోసం కొట్టుకుంటూ
నరకపు అలల్లో మునిగిపోతున్నాను.
ప్రతి ఉదయం
చిన్న ఆశను గుండెల్లో పెట్టుకుని లేస్తాను.
నా ఛాతీలో గట్టిగా పాతుకుపోయిన
ఈ వ్యాధిని
తరిమేయాలని ప్రయత్నిస్తాను.
కానీ
ప్రతి చిన్న గెలుపు కూడా
ఆ వైరస్ చేతిలో
చిద్రమైపోతుంది.
కాలం ముందుకు నడుస్తుంది,
శ్వాస కొంచెం బలపడుతుంది,
శరీరం నిలబడినట్టే అనిపిస్తుంది.
కానీ ఆ ఉపశమనం
నిజం కాదు,
మోసం మాత్రమే.
మళ్లీ జారిపోవడం
తెలిసినా
ప్రతిసారి ఆశ్చర్యమే
పరీక్షలు
ఒక ఊహ మాత్రమే.
కుటుంబ చరిత్ర గురించి
మాట మొదలుపెడితే
మౌనమే మిగులుతుంది.
మన మాటలే
భయానక ఫలితాన్ని
ముందే పిలుస్తాయేమోనన్న భయం.
నా అలసట,
అకస్మాత్తుగా వచ్చే జ్వరాలు
సాధారణ వ్యాధి కావని తెలిసిన క్షణాలు
కన్నీళ్లుగా మారాయి,
జీవితం అడిగే ప్రశ్నలయ్యాయి.
ఊపిరిని లోపలికి తీసుకుంటూ
రేపటి అవతల
ఏం ఉన్నా ఎదుర్కొనే
బలం దొరుకుతుందనుకున్నాను.
కానీ మన దగ్గరదనం కూడా
వేదనతో నిండిపోయింది.
ఇప్పటికే కోల్పోయినవి
మన మధ్య నిలబడ్డాయి.
ఆశ పెట్టుకోవడానికి భయపడుతూ,
ఆశ లేకుండా ఉండలేక
మేము ఒకరినొకరం పట్టుకున్నాం.
ఈ వ్యాధికి వీడ్కోలు చెప్పి
బయట ప్రపంచాన్ని చూస్తే
ఎంత వేగంగా
నరకం వైపు జారిపోయామో
చూసి భయమేస్తుంది.
అప్పుడే అర్థమవుతుంది
ఈ బాధాకరమైన
వృత్తకవితను సృష్టించింది
వైరస్ కాదు,
మనమే.
సమాప్తం

-మానస రెడ్డి చిచిలీ
#ManasaReddyChichili, #మానసరెడ్డిచిచిలీ, telugu poetry, emotional telugu poem |
#ManasaReddyChichili, #మానసరెడ్డిచిచిలీ




Comments