top of page
Original.png

నీ మంచికోసమే


“నీ మంచికోసమే” కథలో మాధవి, అరవింద్ మధ్య ప్రేమ ఉన్నప్పటికీ పరస్పర అవగాహన లోపాన్ని చూపించే భావోద్వేగ దాంపత్య దృశ్యం.

Nee Manchikosame - Telugu Family Story | Manasa Reddy Chichili 

నీ మంచికోసమే తెలుగు కుటుంబ కథ | మానస రెడ్డి చిచిలీ

Published in manatelugukathalu.com on 29/08/2026


“నీ మంచికోసమే” అనేది దాంపత్య జీవితంలో ప్రేమ, స్వేచ్ఛ, పరస్పర అవగాహన ఎంత ముఖ్యమో చెప్పే భావోద్వేగ తెలుగు కథ. పదకొండు సంవత్సరాలుగా ప్రేమగా జీవిస్తున్న అరవింద్, మాధవి జీవితంలో పెద్ద గొడవలు లేకపోయినా ఒక ముఖ్యమైన విషయం మాత్రం లేదు—ఒకరి మనసును మరొకరు నిజంగా అడిగి తెలుసుకోవడం.


దాంపత్యంలో ప్రేమ అంటే “నీ కోసం నేను నిర్ణయిస్తాను” కాదు. “నీకు ఏం కావాలి? మనిద్దరం కలిసి నిర్ణయించుకుందాం” అని అడగడం. భార్యాభర్తల మధ్య పరస్పర గౌరవం, స్వేచ్ఛ, సంభాషణ, అవగాహన గురించి ఆలోచింపజేసే కథ ఇది.


ఆమె పేరు మాధవి. అతని పేరు అరవింద్. పెళ్లయి పదకొండు సంవత్సరాలు. వాళ్లిద్దరి మధ్య పెద్ద గొడవలు ఎప్పుడూ జరగలేదు. అదే వాళ్ల జీవితంలోని ఆనందకరమైన విషయం. అదే... ఒకరోజు వాళ్ల జీవితంలో పెద్ద సమస్యగా మారింది. ఎందుకంటే…

కొన్ని దాంపత్యాల్లో గొడవలు ఉండవు. కానీ పెద్దగా మాట్లాడుకోకపోవడం ఉంటుంది. అది ఇంకా ప్రమాదకరం.


అరవింద్ ఒక సాఫ్ట్‌వేర్ కంపెనీలో పనిచేసేవాడు. ఉదయం ఎనిమిదికి ఇంటి నుంచి బయలుదేరితే రాత్రి తొమ్మిదికి వచ్చేవాడు. మాధవి ఇంటిని చూసుకునేది. పిల్లల చదువు, అత్తమామల ఆరోగ్యం, ఇంటి పనులు… అన్నీ ఆమె భుజాల మీదే. అరవింద్ ఆమెను ప్రేమించేవాడు. మాధవి కూడా అతన్ని ప్రాణంగా ప్రేమించేది. కానీ వాళ్ల ప్రేమలో ఒక చిన్న లోపం ఉంది. అరవింద్ ఆమెకు ఏది మంచిదో తనకు తెలుసనుకునేవాడు. మాధవి అతనికి ఏది మంచిదో తనకు తెలుసనుకునేది. ఇద్దరికీ ఒకరి మీద ఒకరికి ప్రేమ ఉంది. కానీ… ఒకరి మనసును మరొకరు అడిగి తెలుసుకునే అలవాటు లేదు.


ఒకరోజు రాత్రి… మాధవి బాల్కనీలో ఒంటరిగా కూర్చుంది. అరవింద్ గదిలోకి వచ్చాడు.


“ఏమైంది?”


“ఏమీ లేదు.”


“నువ్వు ఏదో ఆలోచిస్తున్నావు.”


“అవును.”


“ఏమిటది?”


మాధవి కాసేపు మౌనంగా ఉండి, “నాకు ఒక ఉద్యోగం వచ్చింది.”


అరవింద్ ఆశ్చర్యపోయాడు. “ఉద్యోగమా?”


“అవును.”


“ఎక్కడ?”


“విజయవాడలో.”


అరవింద్ వెంటనే తల ఊపాడు. “వద్దు.”


మాధవి అతని వైపు చూసింది. “ఎందుకు?”


“మన పిల్లలు చిన్నవాళ్లు. అమ్మానాన్నలను చూసుకోవాలి. నువ్వు ఉద్యోగానికి వెళ్తే ఇల్లు ఎవరు చూసుకుంటారు?”


మాధవి మెల్లగా నవ్వింది. “అంటే... నేను ఉద్యోగం చేయకూడదా?”


“నేను అలా అనలేదు.”


“కానీ అదే అర్థం కదా?”


అరవింద్ ఆమె చేతిని పట్టుకున్నాడు. “మాధవి... నీకు కష్టం రాకూడదనే చెబుతున్నాను.”


ఆమె ఏమీ మాట్లాడలేదు. ఆమె కళ్లలో నీళ్లు తిరిగాయి. అతనికి కనిపించలేదు. మరుసటి రోజు మాధవి ఆ ఉద్యోగాన్ని వదిలేసింది. అరవింద్ సంతోషించాడు. తన భార్య కోసం ఒక మంచి నిర్ణయం తీసుకున్నానని అనుకున్నాడు. కానీ… ఆ రోజు మాధవి తన జీవితంలో ఒక భాగాన్ని వదిలేసింది. అది ఉద్యోగం కాదు. తన మీద తనకున్న నమ్మకం.


సంవత్సరాలు గడిచాయి. పిల్లలు పెద్దయ్యారు. ఇల్లు పెద్దదైంది. బ్యాంక్ బ్యాలెన్స్ పెరిగింది. అరవింద్ పదోన్నతులు పొందాడు. అందరూ వాళ్ల కుటుంబాన్ని చూసి, “ఎంత మంచి దంపతులు!” అనేవారు. మాధవి నవ్వేది. కానీ ఆ నవ్వులో ఏదో మిస్సయ్యేది.


ఒక ఆదివారం… అరవింద్ ఇంటికి వచ్చేసరికి మాధవి లేదు. టేబుల్ మీద ఒక చిన్న కాగితం ఉంది.


అరవింద్… నేను నీ మీద కోపంతో వెళ్లడం లేదు. నన్ను నువ్వు ఎల్లప్పుడూ ప్రేమించావు. కానీ నా కోసం నువ్వు తీసుకున్న ప్రతి నిర్ణయాన్ని… ఒక్కసారి అయినా నన్ను అడగలేదు. నాకు ఏది కావాలో నేను చెప్పే అవకాశం కూడా ఇవ్వలేదు. నీకు నేను చేపలా కనిపించాను. నువ్వు నన్ను నీళ్ల నుంచి బయటకు తీసి కాపాడుతున్నాననుకున్నావు. కానీ… ఆ చేపకు నీళ్లు కావాలని నువ్వు అనుకోలేదు. నేను కొంతకాలం ఒంటరిగా ఉండాలి. నన్ను వెతకకు. నన్ను అర్థం చేసుకోవడానికి ప్రయత్నించు.


అరవింద్ చేతులు వణికాయి. ఆ రాత్రి అతనికి చిన్నప్పుడు జరిగిన ఒక సంఘటన గుర్తొచ్చింది. ఒకసారి వాళ్ల ఊరి చెరువులో ఒక కోతి ఒక చేపను పట్టుకుంది. చేప నీటిలో కొట్టుకుంటోంది. కోతి దాన్ని చూసి బాధపడింది. “ఈ చేప మునిగిపోతోంది!” అనుకుంది. వెంటనే నీటిలోకి దిగి చేపను బయటకు తీసింది. చెట్టుమీద పెట్టింది. తర్వాత దానికి పండ్లు తెచ్చి పెట్టింది. కోతి ముఖంలో ఆనందం.


“నేను దీన్ని కాపాడాను!” అనుకుంది.


కొద్దిసేపటికి… చేప కదలలేదు. కోతి కళ్లలో ఆశ్చర్యం. దానికి అర్థం కాలేదు. “నేను మంచే చేశాను కదా?” అని.


అవును. దాని ఉద్దేశం మంచిదే. కానీ… చేపకు ఏది జీవితం ఇస్తుందో తెలియకపోవడం దాని తప్పు.


అరవింద్ కళ్లలో కన్నీళ్లు వచ్చాయి. అతను తనలో తాను అనుకున్నాడు. “మాధవి… నిన్ను నేను ఎప్పుడూ బాధపెట్టాలని అనుకోలేదు. అందుకే నిన్ను నా నిర్ణయాలతో కాపాడాను. కానీ… నువ్వు కోరుకున్న జీవితాన్ని నేను నీకు ఇవ్వలేదు. నీకు బదులుగా నేను నిర్ణయాలు తీసుకున్నాను. అది ప్రేమ అనుకున్నాను. అది నా అహంకారం అని ఇప్పుడు అర్థమైంది.”


మూడు రోజుల తర్వాత మాధవి తిరిగి వచ్చింది. అరవింద్ ఆమెను ఏమీ అడగలేదు. “ఎక్కడికి వెళ్లావు?” అని కూడా అడగలేదు. కేవలం ఒక మాట అన్నాడు. “నీకు ఏం కావాలో చెప్పు.”


మాధవి అతని వైపు చూసింది. “ఇప్పుడు ఎందుకు అడుగుతున్నావు?”


అరవింద్ చిరునవ్వు నవ్వాడు. “ఇంతకాలం నిన్ను ప్రేమించాను. కానీ నువ్వు ఎలా జీవించాలో కూడా నేనే నిర్ణయించాను. ఇప్పుడు మొదటిసారి… నిన్ను ప్రేమించడం అంటే నిన్ను మార్చడం కాదు... నిన్ను అర్థం చేసుకోవడం అని నేర్చుకున్నాను.”


మాధవి కళ్లలో కన్నీళ్లు. “అయితే నా ఉద్యోగం?”


“చేయి.”


“పిల్లలు?”


“మనిద్దరం చూసుకుందాం.”


“ఇల్లు?”


“మనిద్దరిదీ కదా.”


ఆమె నవ్వింది. ఆ నవ్వు మొదటిసారి నిజమైన నవ్వులా అనిపించింది.


కొన్ని నెలల తర్వాత… మాధవి ఉద్యోగంలో చేరింది. అరవింద్ పిల్లలను స్కూల్‌కి తీసుకెళ్లేవాడు. మాధవి వంట చేసేది. కొన్ని రోజులు అరవింద్ వంట చేసేవాడు. కొన్ని రోజులు భోజనం బయట నుంచి తెప్పించుకునేవారు. ఇల్లు మునుపటిలా పరిపూర్ణంగా లేదు. కానీ… జీవితం మాత్రం పరిపూర్ణంగా మారింది.


ఒక సాయంత్రం వాళ్ల కొడుకు తండ్రిని అడిగాడు. “నాన్నా... అమ్మను ఉద్యోగం చేయనివ్వకుండా ముందు ఎందుకు ఆపావు?”


అరవింద్ కాసేపు మౌనంగా ఉన్నాడు. “ఎందుకంటే... అమ్మకు ఏది మంచిదో నాకు తెలుసనుకున్నాను.”


“ఇప్పుడు?”


అరవింద్ మాధవి వైపు చూశాడు. “ఇప్పుడు తెలుసుకున్నాను. మనకు ప్రేమ ఉన్నవాళ్ల కోసం నిర్ణయాలు తీసుకోవడం కంటే... వాళ్లతో కలిసి నిర్ణయం తీసుకోవడం ముఖ్యం.”


మాధవి అతని చేతిని పట్టుకుంది.


జీవితంలో చాలాసార్లు మనం ఇతరుల కోసం చేసే పని తప్పు కాదు. మన ఉద్దేశం పవిత్రంగానే ఉంటుంది. కానీ ఒక ప్రశ్న అడగకుండా తీసుకున్న నిర్ణయం… మనల్ని ప్రేమించిన మనిషికే గాయం చేయవచ్చు.


ఒక కోతికి చేపను కాపాడాలని అనిపించింది. అది చేపను నీళ్ల నుంచి బయటకు తీసింది. దాని మనసులో క్రూరత్వం లేదు. కేవలం అవగాహన లేదు. దాంపత్యంలో కూడా అంతే. భార్యను ప్రేమిస్తున్నానని భర్త ఆమె జీవితాన్ని నిర్ణయించకూడదు. భర్తను ప్రేమిస్తున్నానని భర్త అతని ప్రతి అడుగును నియంత్రించకూడదు.


ఎందుకంటే… ప్రేమ అంటే “నీ కోసం నేను నిర్ణయిస్తాను” అని కాదు.


ప్రేమ అంటే… “నీకు ఏం కావాలో చెప్పు… మనిద్దరం కలిసి నిర్ణయించుకుందాం” అని అడగడం.


కొన్ని సార్లు… మన చేతుల్లోంచి జారిపోయేది మన ప్రేమ కాదు. మన ప్రేమను వ్యక్తం చేసే తప్పు విధానం. అందుకే దాంపత్య జీవితంలో ఒక చిన్న ప్రశ్న చాలా పెద్ద జీవితాన్ని కాపాడుతుంది.


“నీకు ఏది కావాలి?”


ఆ ప్రశ్న అడిగేంత ప్రేమ ఉన్నప్పుడు… ఎవరినీ మనం చెట్టుమీద పెట్టి “నేను నిన్ను కాపాడాను” అని చెప్పాల్సిన అవసరం ఉండదు.


ఎందుకంటే… అప్పుడు వాళ్లు మనతో కలిసి, వాళ్లకు నచ్చిన నీటిలో ఈదుతుంటారు.


“నీ మంచికోసమే చేశాను” అనే ఒక్క మాటలో కొన్ని జీవితాలు నిలబడతాయి… కొన్ని జీవితాలు విరిగిపోతాయి. ప్రేమలో ఉద్దేశం మంచిదై ఉండటం మాత్రమే సరిపోదు. ఎదుటివారి మనసు తెలుసుకోవాలి. ఎదుటివారికి ఏది కావాలో వినాలి. ఎందుకంటే… మనకు మంచిదనిపించినది వాళ్లకు జీవితం కాకపోవచ్చు.


ఇది ప్రేమించిన ఇద్దరి కథ… ఒకరు కాపాడాలనుకున్నారు. మరొకరు... ఊపిరి పీల్చుకోవాలనుకున్నారు. మనిషి చేసే ప్రతి తప్పు వెనుక చెడు ఉద్దేశమే ఉండదు… కొన్ని తప్పులు అతి ప్రేమతో పుడతాయి. కొన్ని తప్పులు అతిగా జాగ్రత్త పడటం వల్ల పుడతాయి. మరికొన్ని తప్పులు… “నీకు ఏది మంచిదో నాకు తెలుసు” అనే నమ్మకం నుంచి పుడతాయి.


ప్రేమించిన మనిషిని కాపాడాలని ప్రయత్నిస్తూ… అతని రెక్కలను మనమే కత్తిరించవచ్చు. ఆమెకు బాధ కలగకూడదని అనుకుని… ఆమె కలలనే దూరం చేయవచ్చు. అతను తప్పు చేయకూడదని అనుకుని… అతనిని నిర్ణయించే హక్కునే తీసుకోవచ్చు. అప్పుడు మనం మనసులో అనుకుంటాం.


“నేను చేసింది అంతా నీ మంచికోసమే కదా...”


కానీ జీవితం మాత్రం నిశ్శబ్దంగా ఒక ప్రశ్న అడుగుతుంది… “నీకు మంచిదని నువ్వు నిర్ణయించావు… కానీ అది నిజంగా ఆమెకు మంచిదేనా అని ఒక్కసారి అయినా ఆమెను అడిగావా?”


ఒక చేప నీటిలో కొట్టుకుంటుంటే ఒక కోతి దాన్ని చూసి జాలిపడింది. “అది మునిగిపోతోంది... నేను కాపాడాలి” అనుకుంది. చేపను నీటిలో నుంచి బయటకు తీసింది. చెట్టుమీద పెట్టింది. ఆహారం పెట్టింది. కోతి మనసులో ప్రేమే ఉంది… కానీ అది మరిచిపోయిన ఒక చిన్న నిజం ఉంది. చేపకు ప్రమాదం నీరు కాదు… నీళ్లే దాని జీవితం.


దాంపత్య జీవితంలో కూడా కొన్ని సార్లు ఇలాగే జరుగుతుంది. మనకు కనిపించేది వారి బాధ. మనకు తెలిసింది మన పరిష్కారం. కానీ… వాళ్లకు నిజంగా కావాల్సింది ఏమిటో అడగడం మాత్రం మర్చిపోతాం. అక్కడి నుంచే ప్రేమ… ఆప్యాయత నుంచి ఆధిపత్యంగా మారుతుంది.


ఈ కథ… చెడ్డ మనుషుల గురించి కాదు. మంచి మనసున్న మనుషులు తెలియక చేసే ఒక పెద్ద తప్పు గురించి.


ప్రేమించడం గొప్ప విషయం. కానీ… ప్రేమించిన మనిషిని అర్థం చేసుకోవడం అంతకంటే గొప్ప విషయం. ఎందుకంటే… ప్రేమ మన చేతిని పట్టుకుంటుంది. అర్థం చేసుకోవడం మాత్రం ఆ చేతిని ఎటు తీసుకెళ్లాలో నేర్పిస్తుంది.


***

పాఠకులు ఇప్పుడు మా వాట్సాప్ ఛానల్ ఉచితంగా ఫాలో చెయ్యడం ద్వారా మనతెలుగుకథలు.కామ్ లో ప్రచురింపబడే అన్ని కథలు, కవితలు, ప్రత్యేక వ్యాసాలు, సీరియల్ ఎపిసోడ్స్ వీటన్నిటికి  సంబంధించిన లింక్స్ చూసి, కావలసిన వాటిని క్లిక్ చేసి చదువుకోవచ్చును.

మా whaatsApp ఛానల్ ను ఫాలో చెయ్యండి. మీ సన్నిహితులకు షేర్ చెయ్యండి.


మానస రెడ్డి చిచిలీ గారి కొన్ని ఇతర రచనలు:







మానస రెడ్డి చిచిలీ గారి ప్రొఫైల్ కొరకు, మనతెలుగుకథలు.కామ్ లో వారి ఇతర రచనల కొరకు


మాకు రచనలు పంపాలనుకుంటే మా వెబ్ సైట్ లో ఉన్న అప్లోడ్ లింక్ ద్వారా మీ రచనలను పంపవచ్చు.


లేదా story@manatelugukathalu.com కు text document/odt/docx రూపంలో మెయిల్ చెయ్యవచ్చు.

 

మనతెలుగుకథలు.కామ్ వారి యూ ట్యూబ్ ఛానల్ ను ఈ క్రింది లింక్ ద్వారా చేరుకోవచ్చును.

దయ చేసి సబ్స్క్రయిబ్ చెయ్యండి ( పూర్తిగా ఉచితం ).


మనతెలుగుకథలు.కామ్ వారి ఫేస్ బుక్ పేజీ చేరడానికి ఈ క్రింది లింక్ క్లిక్ చేయండి. లైక్ చేసి, సబ్స్క్రయిబ్ చెయ్యండి.


గమనిక : పాఠకులు తమ అభిప్రాయాలను మనతెలుగుకథలు.కామ్ వారి అఫీషియల్ వాట్స్ అప్ నెంబర్ : 63099 58851 కు పంపవచ్చును.


మానస రెడ్డి చిచిలీ

రచయిత్రి పరిచయం: https://manatelugukathalu.com/profile/manasa/profile

మానస రెడ్డి చిచిలీ తెలంగాణ రాష్ట్రంలోని హైదరాబాద్‌కు చెందిన కవయిత్రి. ఆమె రచించిన హైకూ మరియు టాంకా కవితలు Under the Basho, Mainichi Haiku వంటి అనేక పత్రికల్లో ప్రచురించబడ్డాయి. ఆమె హైకూ 2025 సంవత్సరానికి సంబంధించిన Touchstone Award కు నామినేట్ చేయబడింది. అంతేకాకుండా, ఆమె నేరుగా జపనీస్ భాషలో కూడా హైకూ రచనలు చేసారు.


Comments

Rated 0 out of 5 stars.
No ratings yet

Add a rating
bottom of page