నీలి టిక్కుల నాటకం
Neeli Tikkula Natakam - Telugu Social Story | VVS Prasad
నీలి టిక్కుల నాటకం - తెలుగు సామాజిక కథ | VVS ప్రసాద్
Published in manatelugukathalu.com on 05/11/2026
వాట్సాప్ గ్రూపులు, నీలి టిక్కులు, స్టేటస్‌లు, ఎమోజీల మధ్య మారుతున్న మానవ సంబంధాలను హాస్యభరితంగా ఎత్తిచూపే సమకాలీన సామాజిక వ్యంగ్య కథ “నీలి టిక్కుల నాటకం”. డిజిటల్ ప్రపంచంలో కనిపించే స్నేహం వెనుక దాగిన అసలు మనస్తత్వాన్ని ఈ కథ సరదాగా ప్రశ్నిస్తుంది.
మనిషి మనసు తెలుసుకోవడం ఒకప్పుడు కష్టమైన పని. ఇప్పుడు వాట్సాప్ వచ్చాక మరింత కష్టమైంది.
ఎందుకంటే మనసులో ప్రేమ లేకపోయినా హృదయాల ఎమోజీలు పంపవచ్చు. కోపం ఉన్నా చిరునవ్వులు చిందించవచ్చు.
ఎవరినైనా పట్టించుకోకపోవడాన్ని 'బిజీ' అని సమర్థించుకోవచ్చు. అన్నింటికన్నా గొప్ప విషయం… ఇవన్నీ చేస్తూనే 'అందరినీ ప్రేమించండి' అంటూ ప్రతిరోజూ గుడ్ మార్నింగ్ చెప్పవచ్చు!
హైదరాబాద్‌లో నివసించే రమణమూర్తి రిటైర్డ్ బ్యాంకు అధికారి. ఉద్యోగంలో ఉన్నప్పుడు ఖాతాలంటే ప్రాణం. రిటైరయ్యాక కూడా ఆ అలవాటు పోలేదు.
కాకపోతే ఇప్పుడు ఆయన లెక్కించేది డబ్బులు కాదు. ఎవరు ఎవరికి శుభాకాంక్షలు చెప్పారు, ఎవరి మెసేజ్‌కి ఎన్ని స్పందనలు వచ్చాయి, ఎవరు ఎవరిని పట్టించుకోలేదు అన్న వివరాలు.
ఆయన సభ్యుడిగా ఉన్న 'మనసులు కలిసిన మిత్రులు' అనే వాట్సాప్ గ్రూపులో నలభై ఎనిమిది మంది ఉన్నారు. పేరుకు తగ్గట్టుగా మనసులు కలిసిన సందర్భాలు మాత్రం అరుదు. గ్రూపు అడ్మిన్ భాస్కరరావు.
ప్రజాస్వామ్యానికి వీరాభిమాని. అందరికీ మాట్లాడే స్వేచ్ఛ ఉండాలని నమ్ముతారు. అయితే ఆ స్వేచ్ఛను ఎవరు, ఎప్పుడు, ఎంతవరకు వినియోగించుకోవాలో నిర్ణయించే హక్కు తనకే ఉండాలనేది ఆయన సిద్ధాంతం.
గ్రూపులో ప్రతిరోజూ ఉదయం ఐదున్నరకే సూర్యోదయం అవుతుంది. నిజమైన సూర్యుడు ఇంకా ఉదయించకపోయినా, శేషగిరిరావు పంపే 'గుడ్ మార్నింగ్' చిత్రంతో గ్రూపులో సూర్యుడు ఉదయించాల్సిందే.
ఆ చిత్రాల్లో సూర్యుడు, పువ్వులు, జలపాతాలు, దేవుళ్లు, అప్పుడప్పుడు పులులు కూడా ఉంటాయి. కింద 'జీవితం చాలా చిన్నది. అందరినీ ప్రేమించండి' అని రాసుంటుంది.
శేషగిరిరావుకు సందేశాలు పంపడం ఎంత ముఖ్యమో, వాటికి ఎవరు స్పందించారో తెలుసుకోవడం అంతకన్నా ముఖ్యం. స్పందనలను లెక్కపెట్టుకోవడం ఆయన దినచర్యలో భాగం.
ఒకరోజు రమణమూర్తి ఆయన పంపిన సందేశానికి స్పందించలేదు. అది గమనించిన శేషగిరిరావు వ్యక్తిగతంగా మెసేజ్ పెట్టారు.
"నిన్న నా గుడ్ మార్నింగ్‌కి స్పందించలేదేం?"
"చూడలేదయ్యా!"
"చూడలేదా? ఉదయం 6:12కి ఆన్‌లైన్‌లో ఉన్నావు!"
"నా భార్య కూడా నన్ను ఇంత నిశితంగా గమనించదు శేషగిరీ!"
"అది వేరు. ఇది స్నేహం!"
ఆ రోజు నుంచి రమణమూర్తికి స్నేహమంటే కొంచెం భయం మొదలైంది.
గ్రూపులో వెంకటేశ్వర్లు అనే సభ్యుడికి సంగీతమంటే ప్రాణం. సంగీతానికి మాత్రం ఆయనంటే భయం. ప్రతిరోజూ రాత్రి తొమ్మిదికి ఓ పాట పాడి గ్రూపులో పెట్టేవారు. మొదట్లో సభ్యులంతా మర్యాదగా 'సూపర్', 'అద్భుతం', 'వన్స్ మోర్' అనేవారు.
ఆ చివరి మాటను మాత్రం వెంకటేశ్వర్లు సీరియస్‌గా తీసుకున్నారు. మరుసటి రోజు అదే పాట మళ్లీ పాడి పంపారు.
"నిన్నటి పాటకు మరింత మెరుగులు దిద్దాను!"
పాటలో మెరుగులు కనిపించలేదు కానీ సభ్యుల సహనానికి పగుళ్లు కనిపించాయి.
ఒకరోజు 'ఘంటసాల గారి పాటను నా స్వరంలో వినండి' అంటూ ఆడియో పంపారు.
పాట వింటున్న సుబ్బారావును భార్య అడిగింది.
"ఏమండీ! ఈ పాట పాడుతున్నాయనకు ఎవరూ నిజం చెప్పరా?"
"ఏ నిజమే?"
"ఆయన పాడే పాటలు బాగోలేవని!"
"అందరూ సూపర్, అద్భుతం అంటున్నారు కదే!"
"అందుకే రోజూ పాడుతున్నారన్నమాట! తప్పు ఆయనది కాదు... మీదే!"
ఆడియో కింద ఇరవై మూడు 'సూపర్' స్పందనలు వచ్చాయి. పద్దెనిమిది మంది పాట విననేలేదు. మిగిలిన ఐదుగురు పొరపాటున ఆడియో తెరిచారు.
మాధవరావుకు రాజకీయాలంటే ఆసక్తి లేదు. అయితే తనకు నచ్చని పార్టీ గురించి ఎవరైనా మంచి మాట చెబితే దేశ భవిష్యత్తుపై ఆందోళన మొదలవుతుంది.
ఒకరోజు కృష్ణమూర్తి ప్రభుత్వ నిర్ణయంపై వార్త షేర్ చేశారు.
"దయచేసి రాజకీయాలు వద్దు. మనం స్నేహితులం!" అని మాధవరావు అభ్యంతరం తెలిపారు.
మరుసటి ఉదయం ఆయనే తన అభిమాన నాయకుడి ప్రసంగాన్ని పన్నెండు నిమిషాల వీడియోగా పంపారు.
"నిన్న రాజకీయాలు వద్దన్నారు కదా?" అడిగారు కృష్ణమూర్తి.
"ఇది రాజకీయం కాదు. దేశభక్తి!"
ఆ రోజు నుంచి గ్రూపులో రాజకీయాలకు కొత్త నిర్వచనం ఏర్పడింది.
మనకు నచ్చనిది రాజకీయం. మనకు నచ్చింది దేశహితం.
ఒక శుభోదయాన గ్రూపులోకి సౌజన్య అనే కొత్త సభ్యురాలు ప్రవేశించింది.
"Hi everyone!"
అంతే!
అప్పటివరకు నెలల తరబడి మౌనవ్రతం పాటిస్తున్న సభ్యుల ఫోన్లు ప్రాణం పోసుకున్నాయి.
"Welcome madam!"
"Heartiest welcome!"
"మీ రాకతో మా గ్రూపు పునీతమైంది!"
ఒకరు గులాబీల బొకే, మరొకరు పూలవర్షం కురిసే యానిమేషన్ పంపారు.
అంతకుముందు రోజే సత్యనారాయణ పేద విద్యార్థులకు ఉచిత విద్య అందించే కార్యక్రమం గురించి వివరంగా రాశారు. ఒక్క స్పందనా రాలేదు.
సౌజన్య "Thank you all" అనగానే ఇరవై ఏడు హృదయాలు, పదకొండు గులాబీలు ప్రత్యక్షమయ్యాయి.
"సమాజసేవ కంటే కొత్త మేడమ్‌కి స్వాగతం పలకడమే గొప్ప సేవ కాబోలు!" అనుకున్నారు రమణమూర్తి.
ఇంతలో సుబ్బారావు వ్యక్తిగతంగా మెసేజ్ పెట్టాడు.
"సౌజన్య గారు ఏం చేస్తారో తెలుసా?"
"తెలియదు."
"పెళ్లయిందా?"
"అదీ తెలియదు."
"మరి నువ్వు గ్రూపులో ఎందుకున్నావయ్యా?"
గ్రూపులో పుట్టినరోజుల వ్యవహారం మరో ప్రహసనం.
ఎవరి పుట్టినరోజైనా భాస్కరరావు ఉదయాన్నే భారీ పోస్టర్ పెడతారు. ఫొటో చుట్టూ పూలదండలు, బెలూన్లు, బంగారు అక్షరాలు ఉంటాయి.
అయితే అందరికీ ఈ గౌరవం దక్కదు.
భాస్కరరావుతో చిన్న అభిప్రాయభేదం వచ్చిన నరసింహం పుట్టినరోజున గ్రూపులో అసాధారణ నిశ్శబ్దం నెలకొంది. ఆయన పుట్టినరోజు అందరికీ తెలుసు. గత పదేళ్లుగా అదే గ్రూపులో శుభాకాంక్షలు అందుకుంటున్నాడు. కానీ ఈసారి ఒక్కరూ పలకరించలేదు.
అదే సాయంత్రం భాస్కరరావు మనవడు స్కూలులో డ్రాయింగ్ పోటీలో మూడో బహుమతి గెలిచాడని వార్త వచ్చింది.
గ్రూపు ఉప్పొంగిపోయింది.
"అద్భుత ప్రతిభ!"
"భావి పికాసో!"
"దేశానికి గర్వకారణం!"
ఆ చిత్రంలో ఒక ఇల్లు, రెండు చెట్లు, ఆకుపచ్చ సూర్యుడు ఉన్నాయి.
"ఇది ఆధునిక కళ!" అని ఒక సభ్యుడు సమర్థించాడు.
కొద్దిరోజుల తర్వాత నరసింహం కుమార్తెకు జాతీయ స్థాయి పురస్కారం లభించింది. ఆయన ఆ వార్తను గ్రూపులో పెట్టారు.
మూడు గంటలపాటు నిశ్శబ్దం.
చివరకు ఒకరు 'నైస్' అని రాసి వెంటనే డిలీట్ చేశారు.
"మనుషులు విజయాలను అభినందించడం లేదు. విజయాలు సాధించిన వ్యక్తులతో తమ సంబంధాలను అభినందిస్తున్నారు!" అనుకున్నారు రమణమూర్తి.
వాట్సాప్ స్టేటస్ వ్యవస్థ మనస్తత్వ పరిశోధనకు ప్రత్యేక ప్రయోగశాల.
పద్మజ అనే సభ్యురాలు తరచూ సూక్తులు పెడుతుండేది.
"కొంతమంది మన జీవితంలో లేకపోవడమే అదృష్టం."
"మన మౌనమే కొందరికి సరైన సమాధానం."
ఇవి ప్రపంచ మానవాళి కోసం ఉద్దేశించినవి కావు. ఒకరిద్దరు ప్రత్యేక వ్యక్తుల కోసం రాసినవి. పేర్లు మాత్రం ఉండవు.
'Only share with...' ఎంపిక ద్వారా ఎవరిని ఉద్దేశించి సూక్తి రాసిందో వాళ్లకు తప్పకుండా కనిపించేలా చూసుకునేది!
ఒకరోజు ఆమె పెట్టిన స్టేటస్:
"అవసరం తీరాక మనుషుల అసలు రంగులు బయటపడతాయి."
లక్ష్యంగా పెట్టుకున్న లలిత స్టేటస్ చూసింది. స్పందించలేదు.
"చూసి కూడా స్పందించలేదంటే ఎంత పొగరో!" అని భర్తతో అంది పద్మజ.
"నేరుగా మాట్లాడొచ్చు కదా?"
"అంత సులభంగా మాట్లాడితే స్టేటస్ ఎందుకు?"
భర్త దగ్గర సమాధానం లేదు.
లలిత కూడా తక్కువేమీ కాదు.
ఆమె 'Read receipts' ఆఫ్ చేసుకుంది. ఇతరుల స్టేటస్‌లు చూసినా తన పేరు కనిపించకూడదన్నది ఉద్దేశం. ఒకరోజు పద్మజ స్టేటస్‌ను తెరవకుండా ప్రివ్యూ చిత్రాన్ని స్క్రీన్‌షాట్ తీసి జూమ్ చేసింది. అక్షరాలు కనిపించలేదు.
వెంటనే స్నేహితురాలికి ఫోన్ చేసింది.
"పద్మజ స్టేటస్ చూసి చెప్పవే!"
"నువ్వే చూడొచ్చు కదా?"
"నేను చూసినట్టు ఆమెకు తెలియకూడదు."
"ఎందుకు?"
"అది నా ఆత్మగౌరవం!"
"అంటే ఆమె ఏం రాసిందో తెలుసుకోవడం నీ అవసరం. నువ్వు తెలుసుకున్నట్టు ఆమెకు తెలియకపోవడం నీ ఆత్మగౌరవం!"
ఆ వివరణ నచ్చని లలిత వెంటనే ఆమెను కూడా తన స్టేటస్ కనిపించని జాబితాలో చేర్చింది.
గ్రూపులో వ్యక్తిగత అసంతృప్తిని బహిరంగంగా వ్యక్తపరిచే పద్ధతి కూడా బాగా ప్రాచుర్యంలో ఉంది.
ఒకరోజు గోపాలకృష్ణ రమణమూర్తికి ఫోన్ చేసి ఓ చిన్న సహాయం అడిగారు. రమణమూర్తి తనకు వీలుకాదని సున్నితంగా చెప్పారు.
మరుసటి రోజు గోపాలకృష్ణ గ్రూపులో ఓ సందేశం పెట్టారు.
"ఈ రోజుల్లో కొందరికి స్నేహం అంటే అవసరం ఉన్నప్పుడే గుర్తొస్తుంది. ఎదుటివారికి అవసరం వచ్చినప్పుడు మాత్రం మొహం చాటేస్తారు!"
ఎవరి పేరూ ప్రస్తావించలేదు. కానీ రమణమూర్తికి ఆ సందేశం తన గురించేనని అర్థమైంది.
"ఏమయ్యా! నిన్నటి విషయం గురించేనా ఈ పోస్టు?"
"అబ్బే! నిన్ను ఉద్దేశించి కాదయ్యా. జనరల్‌గా పెట్టాను!"
"అయితే ఫర్వాలేదు. నేనూ జనరల్‌గానే ఓ విషయం చెబుతాను. సహాయం చేయలేకపోవడం తప్పు కాకపోవచ్చు. కానీ చేయలేదని అందరి ముందు నీతులు చెప్పడం మాత్రం తప్పే!"
గోపాలకృష్ణ వెంటనే స్పందించారు.
"ఇలాంటివి వ్యక్తిగతంగా మాట్లాడుకోవాలి రమణా. గ్రూపులోకి తీసుకురాకూడదు!"
రమణమూర్తి నవ్వుకున్నారు.
"అదే మాట నిన్ను అడుగుదామనుకున్నానయ్యా!"
రమణమూర్తి ఈ పరిణామాలన్నీ గమనిస్తూ 'డిజిటల్ మనస్తత్వ శాస్త్రం' పేరుతో డైరీ రాయడం మొదలుపెట్టారు.
అందులో కొన్ని పరిశీలనలు నమోదు చేశారు.
లాస్ట్ సీన్ దాచేవాళ్లు ఇతరుల లాస్ట్ సీన్ తెలుసుకోవడానికి ఎక్కువ ఆసక్తి చూపుతారు.
తమ మెసేజ్‌కు నీలి టిక్కులు వచ్చి సమాధానం రాకపోతే అవమానంగా భావించేవాళ్లు, ఇతరులకు సమాధానం ఇవ్వకపోవడాన్ని బిజీగా ఉండటమని సమర్థించుకుంటారు.
'No negativity please' అనేవాళ్లే ఎక్కువగా పరోక్ష విమర్శల స్టేటస్‌లు పెడతారు.
'నాకు ఎవరితోనూ సంబంధం లేదు' అనేవాళ్లకు ఎవరు ఎవరితో మాట్లాడుతున్నారో పూర్తి సమాచారం ఉంటుంది.
ఒకరోజు సభ్యుడొకరు ఆసుపత్రిలో చేరినట్టు సమాచారం పెట్టారు. ఎవరూ పట్టించుకోలేదు.
అరగంట తర్వాత పొరపాటున తన కారు ఫొటో పెట్టారు.
"ఏ మోడల్?"
"పార్టీ ఎప్పుడు?"
ఆసుపత్రిలో ఉన్న వ్యక్తి బదులిచ్చారు. "కారు పాతదే. నేను కొత్తగా ఆసుపత్రిలో చేరాను."
వెంటనే స్పందన వచ్చింది.
"ఓహ్! గెట్ వెల్ సూన్. బై ద వే, మైలేజ్ ఎంత వస్తోంది?"
గ్రూపులో మరో సంస్కృతి మొదలైంది.
ఎవరైనా మెసేజ్ పెడితే వెంటనే స్పందించకూడదు. ముందు ముఖ్యమైన సభ్యులు స్పందించారా లేదా చూడాలి.
గోపాలకృష్ణ ఈ విధానానికి ఆద్యుడు. "భాస్కర్ స్పందించకపోతే నేనూ స్పందించను. నరసింహం స్పందిస్తే నేను స్పందించను. సౌజన్య స్పందిస్తే వెంటనే స్పందిస్తాను!" అనేది ఆయన విధానం.
ఒకరోజు పొరపాటున భార్యకు పంపాల్సిన మెసేజ్‌ను గ్రూపులో పెట్టాడు.
"వాడు స్పందించాడా? చూసి చెప్పు. అప్పుడే లైక్ కొడతాను."
వెంటనే డిలీట్ చేశాడు. కానీ అప్పటికే పద్నాలుగు మంది చదివారు. ముగ్గురు స్క్రీన్‌షాట్లు తీసుకున్నారు.
"అది మా ఆఫీసు వ్యవహారం!" అని వివరణ ఇచ్చారు.
రిటైరై పదేళ్లయిన ఆయనకు ఇంకా ఆఫీసు వ్యవహారాలుండటం అందరికీ ఆశ్చర్యమే.
ఒకరోజు భాస్కరరావు ప్రకటించారు.
"మన గ్రూపులో ప్రేమాభిమానాలు పెంపొందించడానికి ఆదివారం స్నేహ సమ్మేళనం నిర్వహిద్దాం."
అందరూ అంగీకరించారు. కానీ రహస్య సంప్రదింపులు మొదలయ్యాయి.
"నరసింహం వస్తాడా?"
"వస్తే నేను రాను."
"పద్మజ వస్తుందా?"
"ఆమె వస్తే లలిత రాదట."
"సౌజన్య వస్తారా?"
"వస్తానన్నారు."
"అయితే నేను తప్పకుండా వస్తాను!"
ఆదివారం నలభై ఎనిమిది మందిలో పదకొండు మంది హాజరయ్యారు. నలుగురు ఒకరితో ఒకరు మాట్లాడుకోలేదు.
ఫొటోలు మాత్రం భుజాలపై చేతులు వేసుకుని దిగారు.
సాయంత్రం గ్రూపులో పోస్టులు వెల్లువెత్తాయి.
"అపూర్వ కలయిక!"
"మరచిపోలేని మధుర క్షణాలు!"
"మన స్నేహబంధం చిరస్థాయిగా వర్ధిల్లాలి!"
మాట్లాడుకోని ఇద్దరు కూడా హృదయాలు పంపారు.
ఆ రాత్రి రమణమూర్తి తన పరిశీలనలన్నింటినీ సరదా వ్యాసంగా రాసి గ్రూపులో పెట్టారు.
శీర్షిక:
'మనుషులు ఆన్‌లైన్‌లో ఉన్నారు. మనసులు ఆఫ్‌లైన్‌లో ఉన్నాయి.'
పది నిమిషాల్లో భాస్కరరావు స్పందించారు.
"ఈ వ్యాసం ఎవరిని ఉద్దేశించి రాశారు?"
"ఎవరినీ కాదు. మనందరి గురించి."
"అంటే నన్ను కూడా ఉద్దేశించారా?"
"మనందరిలో మీరూ ఉన్నారు కదా!"
"ఇలాంటి వ్యక్తిగత విమర్శలు వద్దు."
పద్మజ స్పందించింది.
"కొంతమంది తమను తాము గొప్పవాళ్లుగా భావించుకుంటారు."
లలిత స్క్రీన్‌షాట్ తీసుకుంది.
మాధవరావు వ్యాసం సమాజాన్ని తప్పుదోవ పట్టిస్తుందన్నారు.
గోపాలకృష్ణ ఎవరు ఏ వైపు ఉన్నారో తేలేవరకు మౌనంగా ఉన్నారు.
సౌజన్య ఒక్క మాట రాసింది.
"Nice write-up!"
అంతే!
అప్పటివరకు వ్యాసాన్ని తప్పుబట్టిన ఆరుగురు అభిప్రాయాలు మార్చుకున్నారు.
"అద్భుతమైన పరిశీలన!"
"నేటి సమాజానికి అద్దం!"
భాస్కరరావు చర్చను ముగించారు.
"మనం అందరం ఒక కుటుంబం. ఈ వివాదం ఇక్కడితో ఆపేద్దాం."
అంతలో వెంకటేశ్వర్లు కొత్త ఆడియో పంపారు.
"మన స్నేహబంధానికి అంకితంగా ఒక పాట పాడాను!"
గ్రూపులో మళ్లీ నిశ్శబ్దం.
మరుసటి ఉదయం రమణమూర్తి ఫోన్ తెరిచారు.
ఆయనను గ్రూపు నుంచి తొలగించారు!
కారణం అడిగితే భాస్కరరావు బదులిచ్చారు.
"గ్రూపులో ఐకమత్యం కాపాడటానికి కొన్ని కఠిన నిర్ణయాలు తప్పవు."
రమణమూర్తి నవ్వుకున్నారు.
డైరీలో చివరి వాక్యం రాశారు.
ఒకప్పుడు మనుషులు మనసులో స్థానం ఇచ్చేవారు. ఇప్పుడు గ్రూపులో స్థానం ఇస్తున్నారు. అప్పుడు మనసులోంచి తీసేయడం కష్టమయ్యేది. ఇప్పుడు ఒక్క క్లిక్‌తో పని పూర్తవుతోంది.
అంతలో కొత్త వాట్సాప్ గ్రూపులోకి ఆహ్వానం వచ్చింది.
పేరు : 'నిజమైన స్నేహితులు'.
అడ్మిన్ : నరసింహం.
మొదటి మెసేజ్ : "ఇక్కడ అందరూ సమానమే. వివక్షకు తావులేదు."
రెండో మెసేజ్ : "భాస్కరరావుకు సంబంధించిన విషయాలేవీ పోస్ట్ చేయవద్దు."
మూడో మెసేజ్ : "ఈరోజు నరసింహం గారి పుట్టినరోజు. అందరూ తప్పకుండా శుభాకాంక్షలు తెలపండి."
"ఆయన పుట్టినరోజు గత నెలలోనే అయిపోయింది కదా!" అడిగారు రమణమూర్తి.
"పాత గ్రూపులో ఎవరూ విష్ చేయలేదు. అందుకే ఇక్కడ మళ్లీ జరుపుకుంటున్నాం!"
రమణమూర్తి గట్టిగా నవ్వారు.
"ప్రపంచం మారిపోయిందనుకున్నాను. మారింది గ్రూపు పేరు మాత్రమే!"
అంతలో మరో నోటిఫికేషన్.
వెంకటేశ్వర్లు కొత్త గ్రూపులో చేరారు.
"మిత్రులారా! కొత్త గ్రూపు ప్రారంభోత్సవం సందర్భంగా ఒక చిన్న పాట..."
రమణమూర్తి వెంటనే గ్రూప్‌ను శాశ్వతంగా మ్యూట్ చేశారు. తర్వాత భార్యతో "కాఫీ ఇస్తావా? కాసేపు నీతో మాట్లాడాలి" అన్నారు.
ఆవిడ ఆశ్చర్యంగా చూసింది.
"ఏమండీ! మీ వాట్సాప్ గ్రూపులో ఏమైనా సమస్య వచ్చిందా?"
"లేదు. మనుషులతో మాట్లాడాలనిపించింది."
ఆవిడ నవ్వుతూ అంది.
"అమ్మయ్య! ఇన్నాళ్లకు మీకు ఇంట్లో కూడా మనుషులున్నారని గుర్తొచ్చిందన్నమాట! సరే, ముందు ఫోన్ పక్కన పెట్టండి. లేకపోతే నేను చెప్పేది కూడా వాట్సాప్‌లోనే పంపాల్సి వస్తుంది!"
అంతలో ఫోన్ వెలిగింది.
వెంకటేశ్వర్లు పాటకు నరసింహం స్పందించారు.
"అద్భుతం అన్నయ్యా! మీ గాత్రం అమోఘం!"
"ధన్యవాదాలు! మీ ప్రోత్సాహంతో ప్రతిరోజూ ఒక పాట పాడాలని నిర్ణయించుకున్నాను!"
అది చూసిన నరసింహం వెంటనే రమణమూర్తికి వ్యక్తిగతంగా మెసేజ్ పెట్టారు.
"ఒరేయ్! ఈ వెంకటేశ్వర్లును గ్రూపులోంచి ఎలా తప్పించాలంటావు?"
రమణమూర్తి ఒక్క మాట బదులిచ్చారు.
"ముందు ఆయన పాటకు నువ్వు పెట్టిన 'అద్భుతం' తీసేయ్!"
మనసులో మాట చెప్పడానికి మనుషులకు ధైర్యం లేకపోవచ్చు. కానీ మనసులో లేని ప్రేమను ప్రదర్శించడానికి మాత్రం ఎన్ని ఎమోజీలైనా సరిపోవు. అందుకే నీలి టిక్కుల మధ్య ఈ నాటకం నిరాటంకంగా కొనసాగుతూనే ఉంటుంది!
సమాప్తం -
***
📢 మనతెలుగుకథలు.కామ్ WhatsApp ఛానల్‌ను ఉచితంగా ఫాలో అవ్వండి!
మనతెలుగుకథలు.కామ్‌లో ప్రచురించే కథలు • కవితలు • ప్రత్యేక వ్యాసాలు • సీరియల్ ఎపిసోడ్స్ - వాటి తాజా లింక్స్‌ను మా WhatsApp ఛానల్‌లో పొందవచ్చు.
✅ ఛానల్‌ను Follow చేయండి✅ WhatsAppలో Updates → Channels ద్వారా మా పోస్టులు చూడండి✅ మీకు నచ్చిన కథ లేదా పోస్టు లింక్‌పై క్లిక్ చేసి చదవండి✅ కొత్త పోస్టులు మిస్ కాకుండా Notifications 🔔 ON చేసుకోండి✅ మీ స్నేహితులు, సన్నిహితులతో మా ఛానల్‌ను Share చేయండి
👉 మా WhatsApp ఛానల్: https://whatsapp.com/channel/0029VbE7RFB3mFY84MHHSb3y
VVS ప్రసాద్ గారి ప్రొఫైల్ కొరకు, మనతెలుగుకథలు.కామ్ లో వారి ఇతర రచనల కొరకు
మేము నిర్వహించే వివిధ పోటీలలో రచయితలకు బహుమతులు అందించడంలో భాగస్వాములు కావాలనుకునే వారు వివరాల కోసం story@manatelugukathalu.com కి మెయిల్ చెయ్యండి.
మాకు రచనలు పంపాలనుకుంటే మా వెబ్ సైట్ లో ఉన్న అప్లోడ్ లింక్ ద్వారా మీ రచనలను పంపవచ్చు.
లేదా story@manatelugukathalu.com కు text document/odt/docx రూపంలో మెయిల్ చెయ్యవచ్చు.
మనతెలుగుకథలు.కామ్ వారి యూ ట్యూబ్ ఛానల్ ను ఈ క్రింది లింక్ ద్వారా చేరుకోవచ్చును.
దయ చేసి సబ్స్క్రయిబ్ చెయ్యండి ( పూర్తిగా ఉచితం ).
మనతెలుగుకథలు.కామ్ వారి ఫేస్ బుక్ పేజీ చేరడానికి ఈ క్రింది లింక్ క్లిక్ చేయండి. లైక్ చేసి, సబ్స్క్రయిబ్ చెయ్యండి.
గమనిక : పాఠకులు తమ అభిప్రాయాలను మనతెలుగుకథలు.కామ్ వారి అఫీషియల్ వాట్స్ అప్ నెంబర్ : 63099 58851 కు పంపవచ్చును.
రచయిత పరిచయం: VVS ప్రసాద్
నేను కేంద్ర ప్రభుత్వం లో పని చేసి 2024 లో వాలంటరీ రిటైర్మెంట్ తీసుకున్నాను. చిన్నప్పటి నుంచి ఉన్న అభిరుచి తో రచనా వ్యాసంగం మొదలుపెట్టాను. నాకున్న ఇతర అభిరుచులు.. ఫోటోగ్రఫీ, మార్షల్ ఆర్ట్స్, సంగీతం.
Comments