ఋణం

కథ వినడానికి ప్లే బటన్ క్లిక్ చేయండి.






Video link

https://youtu.be/5BeNyKZflt4

'Runam' written by Siriprasad

రచన : శిరిప్రసాద్

తనను బాస్ అవమానించినా సంయమనం పాటించాడు రాజు.

అవసరమైన సమయంలో బాస్ కి సాయం చేసాడు.

అతని మంచి స్వభావానికి గుర్తింపు వచ్చిందా లేదా అనేది ప్రముఖ రచయిత శిరి ప్రసాద్ గారు రచించిన ఋణం కథలో తెలుస్తుంది.


"రాజూ!"


"సర్!"


"స్ట్రాంగ్ కాఫీ తీసుకురా!"


"అలాగే సర్!"


కాఫీ తీసుకొచ్చి టేబుల్ మీద పెట్టాడు రాజు.

కాఫీ సిప్ చేస్తూ రాజుని అడిగాడు వేణుగోపాల్ 'రాజూ, ఆఫీస్ విశేషాలేంటి?'

'ఏముంటాయి సర్ ?... అందరూ బిజీ గా పనిచేసుకుంటున్నారు!'

ఒక క్షణం సాలోచనగా రాజు వంక చూసాడు వేణుగోపాల్.

'నా గురించి స్టాఫ్ ఏమనుకుంటున్నారు?...'

'ఏమనుకుంటారు సార్!... వాళ్ళు పనిచేసేవాళ్ళు; మీరు చేయించుకునే వాళ్ళు!...'

'అందుకే ఏమనుకుంటున్నారో తెలిస్తే, మంచి మార్పులు తీసుకు రావచ్చు. అందరూ హాపీ గా పనిచేసుకోవచ్చు...'

'ఇప్పటికే మీరు టైమింగ్స్ లో స్ట్రిక్ట్ గా వుండేసరికి తిట్టుకోని వాడు లేడు ...'

'ఏం తిట్టుకుంటున్నారు?'


'మీరు చండశాసనుడని, అసలు యీయనకి భార్యాపిల్లలున్నారా అని, యీయన మనిషేనా, లేక రాక్షసుడే మనిషిగా జన్మ యెత్తాడా అంటూ రకరకాలుగా తిట్టుకుంటున్నారు. అవన్నీ తెలుసుకుంటే మీరు పని చేయలేరు. '


వికటాట్ట హాసానికి కొంచం అటూయిటూగా నవ్వాడు వేణుగోపాల్. 'ఎవరు అట్లా తిడుతోంది?...'


'ఎవరని చెప్తాను?... అందరూ తిడుతూనే వుంటారు. మీ లాంటి వాళ్ళుంటే, కంపెనీ దివాళా తీస్తుందట!'


'పని చేస్తే లాభాలు పెరగాలికానీ, దివాళా తీయడం ఏమిటి?'


'అంటే... సంతోషం గా పనిచేస్తే వేరు, ఏడుస్తూ పనిచేస్తే వేరు, అంటుంటారు...'

'ఒక్క టైమింగ్స్ ఫాలో అవ్వమంటేనే యిలా ఏడిస్తే, తర్వాతి సంస్కరణ లకి ఏమైపోతారో?!...'


'ఇంకా ఏం చేయబోతున్నారు సార్?'


'చాలా వున్నాయ్. తర్వాత చెబుతాను...'


వీడు తన దగ్గిర ఇన్ఫర్మేషన్ లాగడమే కానీ, తను ఏమీ చెప్పి చావడు, అనుకుంటూ రాజు క్యాబిన్ నించి బయటికెళ్ళాడు.


రాజు వెళ్ళిన కొద్దిసేపటికి అకౌంటెంట్ ని పిలిచాడు వేణుగోపాల్.


'రామం గారు, యీ రాజుకి యెంత శాలరీ పే చేస్తున్నాం?'


'ముఫై వేలు సర్ '


'ఈ కాంటీన్ వాడెందుకు నడుపుతున్నాడు? ఆఫీస్ పని చేయకుండా ..... '


'మన స్టాఫ్ యాభై మందే కదా సర్ . కాంట్రాక్టర్ కోసం రెండు సార్లు యాడ్ యిచ్చాం . గిట్టుబాటు కాదని యెవరూ ముందుకు రాలేదు. రాజు తనే నడుపుతానన్నాడు. '


'కాఫీ అంటే యిక్కడే చేస్తాడు. మధ్యాన్నం స్నాక్స్ యెప్పుడు చేస్తాడు? ఆఫీస్ పని ఎగ్గొట్టి?'


'స్నాక్స్ కి ముడిసరుకు యింటి దగ్గిర చేసి తెస్తాడు. ఒక గంటలో చేసేస్తాడు. రెండు ఐటెమ్స్ మాత్రమే... ఆఫీస్ పని మాట రాకుండా చేస్తున్నాడు.'


'కాంటీన్ పనికి యెంత యిస్తున్నాం ?'


'ఒక పదివేలు మిగులుతుందేమో సర్ ... '


'నో... నో... కాంటీన్ కి వేరే కాంట్రాక్టర్ ని అరెంజ్ చేస్తాను. నెక్స్ట్ మంత్ నించి వాడు ఆఫీస్ వర్క్ మాత్రమే చెయ్యాలి '


'ఓకే సర్ ... '


రామం బయటికి వెళ్ళి పోయాడు.


సేఫెక్స్ ఫార్మా హైదరాబాద్ ఆఫీస్ కి ఇన్ ఛార్జ్ వేణుగోపాల్. ఈ మధ్యే ముంబై నించి ట్రాన్స్ఫర్ అయి వచ్చాడు.


రాజు టెన్త్ క్లాస్ తో చదువు ఆపేసి యిక్కడ అటెండర్ గా వుద్యోగం లో చేరాడు.


నిజానికి రాజు, వేణుగోపాల్ టెన్త్ వరకు గవర్నమెంట్ స్కూల్ లో క్లాసుమేట్స్. డబ్బుల్లేక రాజు టెన్త్ తో చదువు ఆపేసాడు. రాజు ఎప్పుడూ స్కూల్ ఫస్ట్ వచ్చేవాడు. వేణుగోపాల్ తండ్రి రాజు తో తనని పోలుస్తుండేవాడని వేణుగోపాల్ కి ఉక్రోషం వుండేది. రాజు చదువు ఆపేసినప్పుడు చాలా సంతోష పడ్డాడు. ఇక వేణుగోపాల్ చదువు అప్రతిహతంగా కొనసాగింది. ఎం ఫార్మా చదివి, ఐ ఐ ఎం , బెంగుళూరు లో మానేజ్మెంట్ కోర్స్ చదివి మంచి వుద్యోగం సంపాదించుకున్నాడు. మూడు కంపెనీలు మారి, మూడేళ్ళ క్రితం సేఫెక్స్ లో చేరాడు. నెలకి మూడు లక్షలు జీతం, మరో లక్ష వసతులు, బోనస్ గా యేటా ఐదారు లక్షలు సంపాదిస్తున్నాడు. కంపెనీ కార్లో దర్జాగా తిరుగుతుంటాడు.

భార్య కూడా వున్నత కుటుంబానికి చెందినది. ఇద్దరు పిల్లలు.


హైదరాబాద్ ఆఫీస్ కి మూడు వారాల క్రితం ట్రాన్స్ఫర్ అయినప్పుడు తండ్రి, 'వెరీ గుడ్ వేణూ ! ఇక్కడ నీకు ఎలాంటి సమస్యలూ వుండవు. నీ హై స్కూల్ క్లాసుమేట్ రాజు మీ ఆఫీస్ లోనే అటెండర్ గా పనిచేస్తున్నాడు. నీకు యే సమస్యా లేకుండా చూసుకుంటాడు. వాడుండేది కూడా మన యింటికి దగ్గిర్లోనే!' అన్నాడు.


కడుపు మండిపోయింది వేణుగోపాల్ కి. 'ఒక అటెండర్ నాకు సమస్యలు లేకుండా చూసుకోవడం యేమిటి? నాన్నకి మైండ్ దొబ్బిందా యేమిటి ?' అని మనస్సులోనే అనుకున్నాడు.


రాజు మొదట్లో వచ్చిన యిరవై వేల జీతం తోనే , పెళ్ళి చేసుకుని, ముగ్గురు పిల్లల్ని కన్నాడు. తన తల్లితండ్రుల్ని దగ్గిరే వుంచుకుంటూ , పొదుపుగా అందరి అవసరాలూ తీరుస్తున్నాడు. ఎప్పుడు కూలుతుందో తెలియని పాత యింట్లోనే వుంటూ కూరగాయల మొక్కలు వేసి ఆ మందం ఖర్చులు తగ్గించుంటూ, అదనపు సంపాదన కోసం అవకాశాలు వచ్చినప్పుడు, వాటిని వుపయోగించుకుంటూ , కొద్ది కొద్దిగా కూడబెడుతున్నాడు. పిల్లలు తన లాగా టెన్త్ తో చదువు ఆపేయకుండా పెద్ద చదువులు చదివి, మంచి వుద్యోగాలు చేయాలని అతని ఆకాంక్ష. జీతం ముఫై కి పెరిగింది. రెండేళ్లుగా కాంటీన్ నడుపుతూ నాలుగు లక్షలు బాంక్ లో వేసుకున్నాడు.

***

మర్నాడు ఆఫీస్ లో…

'సర్ !...'


'చెప్పు రాజూ!'


'కాంటీన్ కి వేరే కాంట్రాక్టర్ ని పెడుతున్నారట , నిజమేనా?'


'నిజమే!... నువ్వు ఫుల్ కాన్సంట్రేషన్ తో జాబ్ చేయాలి. అందుకే!'


'మీ నిర్ణయమేనా? ...ఆఫీస్ లో ఎవరన్నా చెప్పారా?'

'నా నిర్ణయమే. ఎందుకు?'


'ఏంలేదు సర్ ... మన స్టాఫ్ లో యెవరైనా నవ్వుతూ, నవ్వుతూ నా నడ్డి విరక్కొడుతున్నారేమో అని అనుమానం ... ఓకే సర్ !' అంటూ కేబిన్ డోర్ ని వేగంగా వేసుకుంటూ, బయటికి వెళ్ళాడు రాజు.


వేణుగోపాల్ నవ్వుకున్నాడు. ఈ వెధవ నడ్డి విరక్కొట్ట డానికే హెడ్ ఆఫీస్ తననిక్కడికి పంపిందనుకుంటా, అనుకుంటూ, మళ్ళీ మళ్ళీ నవ్వుకున్నాడు.


ఆఫీస్ లో స్టాఫ్ అందరూ వేణుగోపాల్ నిర్ణయానికి అవాక్కయ్యారు. రాజు పట్ల సానుభూతిని వర్షించారు. యూనియన్ వాళ్ళు కొట్లాడతామన్నారు. వద్దన్నాడు రాజు. కాంటీన్ నడపడం తన ఉద్యోగ బాధ్యతల్లో లేదు. దానిపై తనకి యెటువంటి హక్కూ లేదు. తనకి కష్టకాలం మళ్ళీ మొదలైందనుకున్నాడు. ఇలాంటి సమయాల్లోనే సంయమనం పాటించాలి. అదే తనకు తండ్రి చెప్పిన సత్యం. 'కష్టాలు దేవుడు పెట్టే పరీక్షలురా, వాటిల్లో పాసైతే సుఖాలు నిన్ను వెతుక్కుంటూ వస్తాయిరా!' అంటుంటాడు తండ్రి. మంచి రోజుల కోసం యెదురు చూడడమే తను చేయాల్సిన పని, అనుకున్నాడు. ఇష్ట దైవానికి మనస్సులోనే నమస్కరించుకున్నాడు.


వేణుగోపాల్ రిటైల్ డివిజన్ ఇన్ ఛార్జ్ సుమతిని ఇంటర్ కామ్ లో రమ్మని పిలిచాడు. సుమతి వయ్యారంగా నడుస్తూ క్యాబిన్ లోకి వచ్చింది. ఆమెని కూర్చోమని సంజ్ఞ చేసాడు.

'సుమతీ! చాలా మంది రిటైలర్స్ వచ్చిపోతున్నారెందుకు ?'


'ఎస్సెన్షియల్ , ఎమర్జెన్సీ డ్రగ్స్ వాళ్ళకి డైరెక్ట్ గా సప్లై చేస్తుంటాం కదా!... మన డిస్ట్రిబ్యూటర్స్ నించి ఫోన్ వస్తుంది, మనం సప్లై చేస్తాం.'


'ఓకే. లాస్ట్ టూ మంత్స్ లిస్ట్ కావాలి నాకు.'


'ఓకే సర్ !' అంది వయ్యారంగా పమిట సర్దుకుంటూ.


'ఈ ఆఫీస్ విశేషాలు ఏమిటి?' వుత్సాహంగా అడిగాడు వేణుగోపాల్. సుమతి కొంచం లూజ్ అనిపించింది. అందుకే సంభాషణని కొనసాగించాడు.


'ఏముంటాయి సార్ ... మీరు ఇల్లు తీసుకున్నట్టున్నారు ... '


'అవును . బంజారా హిల్స్ లో. లీజ్ అగ్రిమెంట్ సైన్ అయింది.'


'ఫామిలీ షిఫ్ట్ చేస్తారా?'


'చెయ్యాలి కదా!... సమ్మర్ లో షిఫ్ట్ చేస్తా. ముంబై లో వున్నారు. నా భార్య కూడా జాబ్ చేస్తుంది. తనకి కూడా ట్రాన్స్ఫర్ కావాలి కదా ! ‘


'మీ పేరెంట్స్ యిక్కడే వుంటారట కదా!'


'మా ఫాదర్ వుంటాడు. వంటమనిషి, ఒక ఆయా ని యేర్పాటు చేసాను. హి యీజ్ హ్యాపీ . ఆ యిల్లు చాలా పాతది. సరిపోదు. మన కంపెనీ, నా పోస్ట్ స్టేటస్ ని మెయిన్టయిన్ చేయాలి కదా!... ఎం డీ ఇన్స్ట్రక్ట్ చేసాడు. మీరు ఎక్కడ వుంటారు?'


'నేను మాసాబ్ ట్యాంక్ లో. '


'ఓహ్!... మీరు యెవరెవరు వుంటారు?'


'మా మదర్ నాతొ వుంటుంది. నేను డివోర్సీ ని.

'

'అదేంటి?'


'వాడు రోజూ నాతొ తగాదా పెట్టుకునే వాడు. అనుమానం మనిషి. ఉద్యోగం మానేస్తానంటే వద్దనే వాడు. వాడి శాలరీ అంతా వాడే ఖర్చు పెట్టుకునే వాడు. '


'ఓహ్, సారీ సుమతీ!... మళ్ళీ పెళ్ళి చేసుకోవాలనుడం లేదా?'


'లేదు. మీ లాంటి జెంటిల్ మాన్ దొరికితే ఆలోచిస్తా!' అంటూ చిలిపిగా నవ్వింది. ఆ నవ్వుకి ఫిదా అయిపోయాడు వేణుగోపాల్.


' ఈ సండే కలుద్దాం. వియ్ విల్ హావ్ లంచ్ టుగెదర్. నేను వుంటున్న హోటల్ ఫైవ్ స్టార్ హోటల్ . లంచ్ బాగుంటుంది'' సుమతి కళ్ళల్లోకి కళ్ళు పెట్టి జవాబు కోసం చూస్తున్నాడు.


'తర్వాత చెప్తాను - నాలుగు రోజులుందిగా!... '


సండే అన్నందుకు తనని తిట్టుకున్నాడు. ఈరోజే డిన్నర్ కి పిలిచి వుండాల్సింది అనుకున్నాడు.


'అటెండర్ రాజు రిటైలర్స్ తో తెగ మాట్లాడుతుంటాడు. వాడికేం పని?'


సుమతి యిదే మంచి అవకాశం అనుకుంది. రాజు తన వర్క్ లో తెగ ఇంటర్ ఫియర్ అవుతుంటాడు. తనని చాలా సార్లు యిబ్బంది పెట్టాడు. బ్లాక్ లో అమ్మే డ్రగ్స్ లో తనకి రావాల్సిన వాటా వాడే కొట్టేస్తున్నాడే మో అని తనకి అనుమానం.


'అవును సర్. మీ ముందు పనిచేసిన రామన్ రాజుకి అలుసిచ్చాడు. ఈ రాజుకి అరవం రావడం తో వాళ్లిద్దరూ యెప్పుడూ అందరి గురించి చెప్పుకుంటుండే వాళ్ళు. చాలా చిరాకుగా వుండేది !... '


'నా గురించి ఏమైనా చెప్పాడా?' అడిగాడు వేణుగోపాల్.


'మీరు స్ట్రిక్ట్ అని, యెవ్వరి మాటా వినరని చెప్పాడు. చూస్తే మీరు మంచివారులా కనిపిస్తున్నారు ... '


'వాడ్ని దూరం పెట్టేసేయ్. రిటైలర్స్ దగ్గిర డబ్బులు తీసుకుంటున్నాడేమో!... ఎంక్వయిరీ చెయ్యి. అటెండర్లకి ప్రాముఖ్యం యివ్వడమేమిటి? ఆ రామన్ గాడు క్లర్క్ నించి యీ స్థాయికి వచ్చాడు. అలాంటి వాళ్లకి డీసెన్సీ, డిగ్నిటీ వుండవు. ఎనీవే, నువ్వు వెళ్ళచ్చు . ఒకవేళ డిన్నర్ కి ప్రాబ్లెమ్ లేదంటే యివ్వాళో, రేపో వెల్దాము.....' అని సుమతి వైపు కొంటెగా చూసాడు.


'రేపు మార్నింగ్ చెప్తాను సార్ !' అని క్రీగంటి తో చిలిపి చూపు వొకటి వేణుగోపాల్ కి విసిరింది. దాన్ని వొడిసి పట్టుకుని గుండెల్లో దోపేసుకున్నాడు. చాలా యీజీగా పడిపోయిందే , అనుకున్నాడు.


***

మర్నాడు అనుకున్న ప్రకారం వేణుగోపాల్ సుమతిని తన హోటల్ రూమ్ కి తీసికెళ్ళాడు. ఇద్దరూ ఆఫీస్ వ్యవహారాల గురించి మాట్లాడుకున్నారు.