స్వామి సన్నిధిలో ‘నేను’ కరిగిన క్షణం
- Gouthami Nayineni

- 7 hours ago
- 3 min read

Swami Sannidhilo Nenu Karigina Skhanam - Telugu Emotional Spiritual Story | Gouthami Nayaneni
స్వామి సన్నిధిలో ‘నేను’ కరిగిన క్షణం - తెలుగు భావోద్వేగ ఆధ్యాత్మిక కథ | గౌతమి నాయనేని
Published in manatelugukathalu.com on 14/08/2026
తిరుమల దర్శనం అంటే కేవలం శ్రీవేంకటేశ్వర స్వామిని కళ్లారా చూడటం మాత్రమే కాదు. మనలో దాగి ఉన్న కోరికలు, బాధలు, భయాలు, అహంకారాన్ని స్వామి సన్నిధిలో ఉంచి, ఒక కొత్త నమ్మకంతో బయటకు రావడం కూడా. ఇంట్లో దేవుడి ముందు మన ప్రార్థనల్లో ఎక్కువగా “నాకు”, “నా కుటుంబానికి”, “నా సమస్యకు” అనే భావం ఉంటుంది. కానీ స్వామి ఎదుట నిలబడిన ఆ కొన్ని క్షణాల్లో మాటలు ఆగిపోతాయి. కోరికలు వెనక్కి తగ్గుతాయి. మనసు మాత్రం మౌనంగా సమర్పించుకుంటుంది. భక్తి కోరిక నుంచి సమర్పణగా మారే ఆ అద్భుతమైన క్షణమే తిరుమల దర్శనం యొక్క అసలు అనుభూతి అని చెప్పే హృదయస్పర్శమైన ఆధ్యాత్మిక కథనం ఇది.
స్వామి సన్నిధిలో ‘నేను’ కరిగిన క్షణం
దేవుడిని చూడటానికి తిరుమల వెళ్తాం…
కానీ కొన్నిసార్లు అక్కడికి వెళ్లేది మనం కాదు —
మనలో దాచుకున్న మన కోరికలన్నీ!
ఇంట్లో దేవుడి ముందు నిలబడినప్పుడు
మన ప్రార్థనలో ఎక్కడో ఒకచోట “నేను” ఉంటుంది.
నా సమస్య…
నా కోరిక…
నా కుటుంబం…
నా భవిష్యత్తు…
“ఇది నాకు కావాలి…”
“ఇది నాకు జరగాలి…”
“నా వాళ్లను కాపాడు…”
అలా మన కోరికలతో దేవుడి దగ్గరకు వెళ్తాం.
అది తప్పు కాదు;
మనిషి బాధలో ఉన్నప్పుడు
దేవుడిని ఆశ్రయించడమే సహజం.
కానీ…
తిరుమలలో స్వామి ఎదుట నిలబడిన ఆ కొన్ని క్షణాల్లో
ఆ ‘నేను’ ఎందుకో కరిగిపోతుంది.
మన ముందు నిలబడి ఉన్నది
మన కోరికలు తీర్చాల్సిన దేవుడు మాత్రమే కాదు…
మనకంటే పెద్దదైన ఒక శక్తి!
ఆ ఒక్క క్షణంలో
మన విజయాలు చిన్నవిగా అనిపిస్తాయి…
మన సమస్యలు కూడా చిన్నవిగా అనిపిస్తాయి…
మన అహంకారం కూడా నిలబడలేకపోతుంది.
ఎన్నో రోజులుగా గుండెల్లో దాచుకున్న బాధను
ఆయన ముందు చెప్పాలని అనుకుంటాం.
కానీ స్వామిని చూడగానే
ఏమీ చెప్పలేం.
కళ్లలో నీళ్లు వస్తాయి…
గుండె నిండిపోతుంది…
మనసు మాత్రం నిశ్శబ్దమైపోతుంది.
ఎందుకంటే దేవుడి ముందు
మాటలతో ప్రార్థన చేయడం ఒక స్థాయి…
మాటలు అవసరం లేకుండా
మనసు సమర్పించుకోవడం మరో స్థాయి!
అక్కడ మనం అడగడం ఆపేస్తాం.
“నా సమస్యను తీసేయి” అని కాదు…
“దాన్ని మోయడానికి నన్ను మార్చు”
అనే స్థితికి మనసు చేరుతుంది.
అక్కడే భక్తి
కోరిక నుంచి సమర్పణగా మారుతుంది.
అందుకే తిరుమల నుంచి బయటకు వచ్చిన తర్వాత
ప్రతి ఒక్కరి జీవితం ఒక్కసారిగా మారిపోదు.
అదే ఇల్లు…
అదే బాధ్యతలు…
అదే సమస్యలు…
అదే మనుషులు…
కానీ మనలో మాత్రం
ఏదో ఒకటి మారిపోతుంది.
“నా జీవితాన్ని నేను ఒంటరిగా మోస్తున్నాను”
అనే భావం తగ్గిపోతుంది.
ఎందుకంటే…
స్వామి మన సమస్యలన్నీ తీసుకున్నాడని
మనకు హామీ రాకపోవచ్చు.
కానీ…
“నీకు తెలియని దారి నాకు తెలుసు”
అని చెప్పినట్టుగా ఒక నమ్మకం
మనసులో మిగిలిపోతుంది.
బహుశా అదే దర్శనం యొక్క అసలు అర్థం!
స్వామిని చూడటం కాదు…
స్వామి ఎదుట మనల్ని మనం చూసుకోవడం.
మన కోరికల్ని కాదు…
మన బలహీనతల్ని.
మన గొప్పతనాన్ని కాదు…
మన అసహాయతను.
మన మాటల్ని కాదు…
మన మౌనాన్ని.
అక్కడి నుంచి తిరిగి వచ్చేటప్పుడు
చేతిలో ప్రసాదం ఉంటుంది…
కానీ గుండెల్లో మాత్రం
ఒక నమ్మకం ఉంటుంది:
“ఏం జరిగినా…
నేను ఒంటరిగా లేను.”
అందుకే కొందరు తిరుమల నుంచి వచ్చాక
“నా కోరిక తీరింది” అని చెప్పరు.
వాళ్లు ఒక్కటే అంటారు…
“స్వామిని చూసొచ్చాను…
ఇక భయం లేదు!”
అదే భక్తి!
అదే సమర్పణ!
అదే తిరుమల దర్శనం —
కళ్లతో మొదలై…
గుండెల్లో పూర్తయ్యే క్షణం.
🙏🏻 గోవిందా… గోవిందా!
***
గౌతమి నాయనేని గారి ప్రొఫైల్ కొరకు, మనతెలుగుకథలు.కామ్ లో వారి ఇతర రచనల కొరకు
మేము నిర్వహించే వివిధ పోటీలలో రచయితలకు బహుమతులు అందించడంలో భాగస్వాములు కావాలనుకునే వారు వివరాల కోసం story@manatelugukathalu.com కి మెయిల్ చెయ్యండి.
మాకు రచనలు పంపాలనుకుంటే మా వెబ్ సైట్ లో ఉన్న అప్లోడ్ లింక్ ద్వారా మీ రచనలను పంపవచ్చు.
లేదా story@manatelugukathalu.com కు text document/odt/docx రూపంలో మెయిల్ చెయ్యవచ్చు.
మనతెలుగుకథలు.కామ్ వారి యూ ట్యూబ్ ఛానల్ ను ఈ క్రింది లింక్ ద్వారా చేరుకోవచ్చును.
దయ చేసి సబ్స్క్రయిబ్ చెయ్యండి ( పూర్తిగా ఉచితం ).
మనతెలుగుకథలు.కామ్ వారి ఫేస్ బుక్ పేజీ చేరడానికి ఈ క్రింది లింక్ క్లిక్ చేయండి. లైక్ చేసి, సబ్స్క్రయిబ్ చెయ్యండి.
గమనిక : పాఠకులు తమ అభిప్రాయాలను మనతెలుగుకథలు.కామ్ వారి అఫీషియల్ వాట్స్ అప్ నెంబర్ : 63099 58851 కు పంపవచ్చును.

రచయిత్రి పరిచయం: గౌతమి నాయనేని
నా పేరు గౌతమి. తెలుగు కథలు రాయడం నాకు ఎంతో ఇష్టం. ముఖ్యంగా కుటుంబ బంధాలు, స్త్రీల జీవితాల్లోని భావోద్వేగాలు, జీవితంలో ఎదురయ్యే సంఘటనలను కథల రూపంలో అందించడం నాకు ఇష్టం. పాఠకుల మనసును తాకేలా, ఆలోచింపజేసేలా కథలు రాయాలన్నదే నా ఆకాంక్ష. ప్రస్తుతం నా రచనా ప్రయాణాన్ని కొనసాగిస్తూ, మంచి కథలను పాఠకులకు అందించాలని కోరుకుంటున్నాను.






Comments