ఆమెకు పెద్ద పెద్ద కోరికలు లేవు. కొత్త చీరలు, ఖరీదైన వస్తువులు, విదేశీ ప్రయాణాలు కూడా కాదు. “రేపు ఇంకో గంట నిద్రపోతే బాగుండును…” అలారం మోగకుండా… ఎవ్వరూ లేపకుండా… ఏ బాధ్యతా గుర్తు చేయకుండా… ప్రశాంతంగా నిద్రపోవాలనేదే ఆమె చిన్న కోరిక.

జంతువులు గడ్డిని నెమరువేసుకుని జీర్ణించుకుంటాయి. మనుషులు మాత్రం తొందరగా అన్న మాటలను నెమరువేసుకుని పశ్చాత్తాపపడతారు! గడ్డిని మళ్లీ నోట్లోకి తెచ్చుకుంటే జీర్ణమవుతుంది. కానీ మాటను వెనక్కి తీసుకోవాలని ప్రయత్నించినంత మాత్రాన ఎదుటివారి మనసులో పడిన గాయం వెంటనే మాయమవదు. అందుకే మాట బయటకు రాకముందు ఒక్క క్షణం ఆలోచించడం మంచిది.

పక్క లైన్‌లో ఉన్నవాడికి గ్రీన్ వస్తే మనకు వెంటనే అసూయ మొదలవుతుంది. కానీ వాళ్ల ప్రయాణం వాళ్లది… మన సిగ్నల్ మనది! గ్రీన్ రావాలని ఎంత హారన్ కొట్టినా సిగ్నల్ త్వరగా మారదు. అలాగే కొన్ని విషయాల్లో జీవితాన్ని తొందరపెట్టడం వల్ల సరైన సమయం ముందుకు రాదు. రెడ్‌లో ఓపిక… గ్రీన్‌లో వేగం… ఇదే జీవిత ట్రాఫిక్ రూల్!

ప్రతి ఖర్చుకీ ఒకే డైలాగ్ — “ఆ డబ్బు దాచుకోవచ్చుగా!” దాచుకోవడం అవసరమే. కానీ జీవితం మొత్తం “ఇది కొనొద్దు, అది తినొద్దు, అక్కడికి వెళ్లొద్దు” అంటూ ఆశలకు సంకెళ్లు వేస్తే… చివరికి మన దగ్గర డబ్బు ఉండొచ్చు. దాన్ని ఖర్చు చేసి ఆనందించే అవకాశం మాత్రం వెళ్లిపోవచ్చు.

ఇద్దరు మాట్లాడుకుంటున్నామని అనుకుంటారు. కానీ చర్చలో ఎక్కువ భాగం అక్కడ లేని మూడో వ్యక్తి గురించే! అతను ఏం చేశాడో మాత్రమే కాదు, ఎందుకు చేశాడో కూడా వీళ్లే కనిపెట్టేస్తారు. నిజం ఎంతుందో దేవుడికే తెలుసు… కాన్ఫిడెన్స్ మాత్రం 100%! చివరికి చాయ్ అయిపోతుంది. మాటలు మాత్రం — “ఇంకో కప్పు తెప్పించు!” అంటాయి.

ప్రతి నమ్మకాన్ని నిజం అనుకోవాల్సిన అవసరం లేదు. అలాగే ప్రతి కథను అబద్ధమని కొట్టిపారేయాల్సిన అవసరం లేదు. కొన్ని కథలు జీవితానికి దారి చూపవచ్చు; కొన్ని నమ్మకాలు ధైర్యాన్ని ఇవ్వవచ్చు. కానీ నమ్మకం పేరుతో ఆలోచించడం ఆపకూడదు. ప్రశ్నించడం తప్పు కాదు. నిజం తెలుసుకోవాలనే ప్రయత్నమే జ్ఞానం.