top of page
Original.png

పద్దెనిమిదో గడియారం – 12:17 AM

5 hours ago
4 min read

12:17 పదెనిమిదో గడియారం తెలుగు హారర్ కథలో పాడుబడిన ఇంటి గోడపై ఆగిపోయిన 18 గడియారాలు, భయంతో నిలబడిన సౌమ్య
12:17 పదెనిమిదో గడియారం తెలుగు హారర్ కథలో పాడుబడిన ఇంటి గోడపై ఆగిపోయిన 18 గడియారాలు, భయంతో నిలబడిన సౌమ్య

Eighteenth Clock - 12:17 AM - Telugu Suspence Horror Story | Kotha Viritha

పద్దెనిమిదో గడియారం – 12:17 AM - తెలుగు సస్పెన్స్ భయానక కథ | కొత్త విరిత

Published in manatelugukathalu.com on 19/10/2026


ఒక పాత ఇంట్లో 17 గడియారాలు ఉన్నాయి.

అన్నీ ఒకే సమయానికి ఆగిపోయాయి.

12:17!

ఆ ఇంట్లోకి వచ్చిన ప్రతి ఒక్కరూ అనుమానాస్పదంగా చనిపోయారు.

కానీ సౌమ్య ఆ ఇంట్లోకి వెళ్లిన మూడో రాత్రి…





ఆ ఇంటి గురించి మొదటిసారి విన్నప్పుడు సౌమ్య నవ్వింది. 

“ఇంట్లోకి వచ్చిన వాళ్లు 12:17కి చనిపోతారా? ఇదేం సుత్తి కథ!”

ఆమెకు అది కథే అనిపించింది. 


కానీ మూడు రోజుల తర్వాత…ఆమె ఆ ఇంట్లోకి అడుగుపెట్టింది. 

పట్టణానికి దూరంగా, చెట్ల మధ్య ఒంటరిగా ఉన్న ఆ పాత ఇల్లు చాలా తక్కువ అద్దెకు దొరికింది. ఇల్లు పెద్దదే. ముందు విశాలమైన వరండా, మూడు గదులు, పాత ఫర్నిచర్, గోడలపై రంగు వెలిసిపోయిన ఫోటోలు. ఇంటిని చూపించిన బ్రోకర్ మాత్రం ఒక విషయం చెప్పకుండా ఉండలేకపోయాడు. 

“మేడమ్… రాత్రిళ్లు ఒంటరిగా ఉండటం మీకు ఇబ్బంది లేకపోతేనే తీసుకోండి. ”

సౌమ్య నవ్వింది. 

“ఎందుకు? దెయ్యాలున్నాయా?”


అతను నవ్వలేదు. 

“అలా ఏమీ కాదు. కానీ… ఈ ఇంట్లో ఇంతకుముందు ఉన్న వాళ్లెవరూ ఎక్కువ రోజులు ఉండలేదు. ”


“ఎందుకు?”


“తెలియదు. ”

అంతే చెప్పి వెళ్లిపోయాడు. 


మొదటి రాత్రి ప్రశాంతంగా గడిచింది. 

రెండో రోజు సాయంత్రం సౌమ్య ఇంట్లోని పాత వస్తువులు సర్దుతుండగా ఒక గోడ గడియారం కనిపించింది. 


అది ఆగిపోయి ఉంది. ఆగిన సమయం 12:17. 

బ్యాటరీ మార్చినా కదల్లేదు. 


“పాత గడియారం, ” అనుకుని వదిలేసింది. 

ఆ రాత్రి 12 గంటల తర్వాత ఆమె పుస్తకం చదువుతూ కూర్చుంది. 


12:16. 


ఇంట్లో ఒక్కసారిగా నిశ్శబ్దం పెరిగినట్టు అనిపించింది. 


12:17. 


టక్… టక్… టక్…

మెయిన్ డోర్ మీద ఎవరో కొట్టారు. సౌమ్య లేచి వెళ్లింది. 

“ఎవరు?”


సమాధానం లేదు. 


మళ్లీ టక్… టక్…

ఆమె తలుపు తెరిచింది. 

బయట ఎవరూ లేరు. 

గేటు కూడా లోపల నుంచే లాక్ చేసి ఉంది. 

ఆమె తలుపు మూసి తిరిగి లోపలికి వచ్చింది. 

అప్పుడే. . . . . టిక్. 

గోడ గడియారం కదిలింది. 


సమయం 12:18. 

సౌమ్య గుండె వేగంగా కొట్టుకుంది. 

ఆ రాత్రి ఆమెకు నిద్ర రాలేదు. 

*** *** ***


మరుసటి రోజు పక్కింట్లో ఉన్న వృద్ధురాలిని కలిసింది. “ఆంటీ… ఈ ఇంట్లో ఇంతకుముందు ఎవరు ఉండేవారు?”


వృద్ధురాలు కొద్దిసేపు ఆమె ముఖం చూసింది. 

“ఎందుకు అడుగుతున్నావు?”


“నిన్న రాత్రి వింత శబ్దాలు వచ్చాయి. ”


వృద్ధురాలు నెమ్మదిగా కుర్చీలో కూర్చుంది. 

“ఆ ఇంట్లో ముందు ఒక కుటుంబం ఉండేది. ”


“వాళ్లకు ఏమైంది?”


“భర్త, భార్య, ఒక కొడుకు. ”


“ఇప్పుడు?”


“ఎవరూ లేరు. ”


“ఎక్కడికి వెళ్లారు?”


వృద్ధురాలు కిటికీ బయటికి చూస్తూ చెప్పింది. 

“చనిపోయారు. ”


సౌమ్య గొంతు ఎండిపోయింది. 


“ఎప్పుడు?”


“రాత్రి. ”


వృద్ధురాలు ఆమె కళ్లలోకి చూసింది. 


“12:17 సమయానికి. ”


సౌమ్య గుండెలో చలి పుట్టింది. “అది యాదృచ్ఛికం కావచ్చు. ”


వృద్ధురాలు తల ఊపింది. 

“అది మొదటి కుటుంబం కాదు. ”


ఆమె లోపలికి వెళ్లి ఒక పాత పెట్టె తీసుకొచ్చింది. 

అందులో వార్తాపత్రిక కత్తిరింపులు ఉన్నాయి. 


మొదటి వార్త:

“పాత ఇంట్లో కుటుంబం మృతి. ”


తేదీ —జనవరి 1 1998. 


సమయం 12:17 AM. 


రెండో వార్త:

“ఇంట్లో ఒంటరిగా ఉన్న వ్యక్తి అనుమానాస్పద మృతి. ”


తేదీ మార్చి 4 2004. 


సమయం — 12:17 AM. 


మూడోది. . . 2011. 


మళ్లీ 12:17. 


నాలుగోది. 


2018. 


మళ్లీ అదే సమయం. 


సౌమ్య చేతులు వణికాయి. 


“ఇంతమంది?”


వృద్ధురాలు తల ఊపింది. 

“ఆ ఇంట్లోకి ఎవరు కొత్తగా వచ్చినా…”

ఆమె మాట ఆపింది. 


“ఏమవుతుంది?”


వృద్ధురాలు చాలా నెమ్మదిగా చెప్పింది. 


“మొదటి రాత్రి కాదు. మూడో రాత్రి. ”

సౌమ్య గుండె ఒక్కసారిగా బరువైంది. 


ఈ రోజు…ఆమెకు ఆ ఇంట్లో మూడో రాత్రి. 


*** *** ***


ఆ రాత్రి సౌమ్య ఇంట్లోని అన్ని లైట్లు ఆన్ చేసి కూర్చుంది. ఫోన్ ఛార్జింగ్‌లో పెట్టింది. తలుపులు, కిటికీలు అన్నీ చెక్ చేసింది. 

గోడ గడియారం మాత్రం తీసి నేలపై పెట్టేసింది. 


11:30. 


11:45. 


12:00. 


ఆమెకు దాహం వేసింది. 

కిచెన్‌కి వెళ్లి నీళ్లు తాగింది. 

అప్పుడే వెనుక నుంచి ఒక శబ్దం. 


టిక్. 

ఆమె తిరిగి చూసింది. 


నేలపై పెట్టిన గడియారం కనిపించలేదు. 


అది మళ్లీ గోడపైనే ఉంది. 


12:16. 

సౌమ్య వెనక్కి తగ్గింది. 

ఫోన్ తీసుకుంది. 

ఎవరినైనా కాల్ చేయాలని చూసింది. 

సిగ్నల్ లేదు


12:17. 


అన్ని లైట్లు ఒకేసారి ఆరిపోయాయి. 

చీకటి. 

ఆమె ఫోన్ టార్చ్ ఆన్ చేసింది. 

అప్పుడే బెడ్‌రూమ్ తలుపు దగ్గర ఒక నీడ కనిపించింది. 

ఒక మనిషి ఆకారం. 

“ఎవరు?”

నీడ కదల్లేదు. 

సౌమ్య ధైర్యం తెచ్చుకుని దగ్గరకు వెళ్లింది. 

అక్కడ ఎవరూ లేరు. 

కేవలం గోడపై ఒక ఫోటో. 

ఆమె ఇంతకుముందు చూడని ఫోటో. ఆ ఇంటి ముందు నిలబడి ఉన్న పదిహేడు మంది. 


ఫోటో కింద పేర్లు ఉన్నాయి. 

ప్రతి పేరు పక్కన ఒక తేదీ. 


అన్నీ 12:17. 

సౌమ్య చివరి పేరును చూసి గడ్డకట్టిపోయింది. 


“సౌమ్య — 2026. ”


ఆమె ఫోటోను కింద పడేసింది. 

అప్పుడే ఇంటి వెనుక గదిలో నుంచి ఒక శబ్దం. 


టక్… టక్… టక్…


ఆమె తలుపు తెరిచింది. 

లోపల ఖాళీ గది. 

కానీ గోడకు 17 గడియారాలు వేలాడుతున్నాయి. 


అన్నీ ఆగిపోయి ఉన్నాయి. 


12:17. 

సౌమ్య ఒక్కొక్క గడియారాన్ని చూస్తూ నిలబడింది. 


అప్పుడే ఒక గడియారం. . 


టిక్. 


12:18. 


మరో గడియారం


టిక్. 


12:18. 


మూడోది…


నాలుగోది…


అన్ని గడియారాలు ఒకేసారి కదలడం ప్రారంభించాయి. 


అప్పుడే ఆమెకు అర్థమైంది. 


ఆ ఇంట్లోకి వచ్చిన ప్రతి ఒక్కరూ చనిపోయారు. 


కానీ వాళ్ల మరణం తర్వాత…

వాళ్ల సమయం మాత్రం ఈ ఇంట్లోనే మిగిలిపోయింది. 

సౌమ్య వెనక్కి పరుగెత్తింది. 

మెయిన్ డోర్ తెరిచింది. 

బయట తెల్లవారుతోంది. 

ఆమె పరుగెత్తి రోడ్డుపైకి వచ్చింది. 


పక్కింటి వృద్ధురాలు ఆమెను చూసి ఆశ్చర్యపోయింది. 


“నువ్వు బయటికి ఎలా వచ్చావు?”


సౌమ్య ఊపిరి తీసుకుంటూ ఇంటి వైపు చూసింది. 


“ఏమైంది ఆ ఇంటికి?”


వృద్ధురాలు ఏమీ మాట్లాడలేదు. 


కేవలం ఇంటి వైపు చూసింది. 

అక్కడ రెండో అంతస్తు లేని ఆ పాత ఇంటి గోడపై. . . ఇప్పుడు ఒక కొత్త గడియారం వేలాడుతోంది. 


దాంట్లో సమయం. . . 12:17. 


* ***

కొన్ని రోజుల తర్వాత పోలీసులు ఆ ఇంటిని పూర్తిగా తనిఖీ చేశారు. 

సౌమ్య మాత్రం కనిపించలేదు. 

ఆమె ఎక్కడికి వెళ్లిందో ఎవరికీ తెలియదు. 

కానీ ఇంట్లో ఒక విషయం మాత్రం కనిపించింది. 


గోడపై ఇప్పుడు 18 గడియారాలు ఉన్నాయి. 


ప్రతి గడియారం వెనుక ఒక పేరు. 


17 పేర్లు పాతవి. 


18వ పేరు మాత్రం ఇంకా తడిగా ఉన్న రక్తంతో రాయబడి ఉంది. 


“సౌమ్య. ”


పోలీసులు ఆ గడియారం తీసేందుకు ప్రయత్నించారు. 

అది కదల్లేదు. 


అప్పుడే—


టిక్. 


ముల్లు కదిలాయి. 


12:16. 


గదిలో ఉన్న అందరూ ఒకరినొకరు చూసుకున్నారు. 


మరో నిమిషం. 


12:17. 


గడియారం ఒక్కసారిగా ఆగిపోయింది. 


అదే సమయంలో ఇంటి లోపల నుంచి ఒక అమ్మాయి నవ్వు వినిపించింది. 


చాలా మెల్లగా. 


చాలా దగ్గరగా. 


అంతే. 

ఆ రోజు తర్వాత ఆ ఇంటిని ఎవరూ తెరవలేదు. 

కానీ ఆ గ్రామంలో ఇప్పటికీ ఒక మాట వినిపిస్తుంది

“ఆ ఇంట్లోకి ఎవరు కొత్తగా వచ్చినా, వాళ్లు 12:17కి చనిపోతారు. ”


కానీ అసలు భయంకరమైన విషయం అది కాదు. 

ఇప్పటివరకు 18 గడియారాలు ఉన్నాయి. 


అయితే 18వ వ్యక్తి ఎక్కడ ఉన్నాడు?


***

కొత్త విరిత

సైకాలజీ, బాడీ లాంగ్వేజ్, హ్యూమన్ బిహేవియర్

ఐ.ఐ.టి. ఖరగ్‌పూర్, గౌహతి, ఖరగ్‌పూర్



📢 మనతెలుగుకథలు.కామ్ WhatsApp ఛానల్‌ను ఉచితంగా ఫాలో అవ్వండి!

మనతెలుగుకథలు.కామ్‌లో ప్రచురించే కథలు • కవితలు • ప్రత్యేక వ్యాసాలు • సీరియల్ ఎపిసోడ్స్ - వాటి తాజా లింక్స్‌ను మా WhatsApp ఛానల్‌లో పొందవచ్చు.

✅ ఛానల్‌ను Follow చేయండి✅ WhatsAppలో Updates → Channels ద్వారా మా పోస్టులు చూడండి✅ మీకు నచ్చిన కథ లేదా పోస్టు లింక్‌పై క్లిక్ చేసి చదవండి✅ కొత్త పోస్టులు మిస్ కాకుండా Notifications 🔔 ON చేసుకోండి✅ మీ స్నేహితులు, సన్నిహితులతో మా ఛానల్‌ను Share చేయండి

👉 మా WhatsApp ఛానల్: https://whatsapp.com/channel/0029VbE7RFB3mFY84MHHSb3y


మనతెలుగుకథలు.కామ్ — తెలుగు కథలకు మీ సొంత వేదిక





మేము నిర్వహించే వివిధ పోటీలలో రచయితలకు బహుమతులు అందించడంలో భాగస్వాములు కావాలనుకునే వారు వివరాల కోసం story@manatelugukathalu.com కి మెయిల్ చెయ్యండి.


మాకు రచనలు పంపాలనుకుంటే మా వెబ్ సైట్ లో ఉన్న అప్లోడ్ లింక్ ద్వారా మీ రచనలను పంపవచ్చు.

లేదా story@manatelugukathalu.com కు text document/odt/docx రూపంలో మెయిల్ చెయ్యవచ్చు.


 మనతెలుగుకథలు.కామ్ వారి యూ ట్యూబ్ ఛానల్ ను ఈ క్రింది లింక్ ద్వారా చేరుకోవచ్చును.

దయ చేసి సబ్స్క్రయిబ్ చెయ్యండి ( పూర్తిగా ఉచితం ).



మనతెలుగుకథలు.కామ్ వారి ఫేస్ బుక్ పేజీ చేరడానికి ఈ క్రింది లింక్ క్లిక్ చేయండి. లైక్ చేసి, సబ్స్క్రయిబ్ చెయ్యండి.



గమనిక : పాఠకులు తమ అభిప్రాయాలను మనతెలుగుకథలు.కామ్ వారి అఫీషియల్ వాట్స్ అప్ నెంబర్ : 63099 58851 కు పంపవచ్చును.



కొత్త విరిత

రచయిత్రి పరిచయం: కొత్త విరిత

నా పేరు కొత్త విరిత

B.sc B.ed Msc చేశాను

IIT నుండి సైకాలజీ, సైకియాట్రీ, హ్యూమన్ బిహేవియర్, బాడీ లాంగ్వేజ్, సైన్స్ ఆఫ్ వెల్ బీయింగ్ అండ్ హ్యాపీనెస్ మరికొన్ని సర్టిఫికేషన్ చేశాను. తెలుగు భాష అంటే ప్రేమ గౌరవం. తరువాతి తరం వారికి తెలుగు అంటే కేవలం ఎగ్జామ్ లో పాస్ కావటం మాత్రమే కాదని మన భావాలను ఎంతో గొప్పగా చెప్పుకోదగ్గ వారధి తెలుగు భాష అని నా రచనల వల్ల చెప్పే చిన్న ప్రయత్నం నాది.

240 కి పైగా శీర్షికలు,కథలు,70 కి పైగా ఇంగ్లీష్ ఆర్టికల్స్ రాశాను. నా వృత్తి సాఫ్ట్వేర్.

Comments

Rated 0 out of 5 stars.
No ratings yet

Add a rating
bottom of page