చంద్రునికి శాపం
- Ch. Pratap
- Mar 18
- 5 min read
Chandruniki Sapam - Telugu Devotional Story | Ch. Pratap
చంద్రునికి శాపం - తెలుగు భక్తి కథ | Ch. ప్రతాప్
Published in manatelugukathalu.com on 16/03/2026
చంద్రుడు ఎందుకు పెరుగుతాడు, తగ్గుతాడు? ఈ ప్రశ్నకు సమాధానం మాత్రమే కాదు, అహంకారం, సమానత్వం, పశ్చాత్తాపం వంటి విలువలను బోధించే అద్భుతమైన పౌరాణిక కథే “చంద్రునికి శాపం”. |
దక్ష ప్రజాపతి తన ఇరవై ఏడుగురు కుమార్తెలను చంద్రునికి ఇచ్చి అత్యంత వైభవంగా వివాహం జరిపించాడు. అశ్విని, భరణి, కృత్తిక, రోహిణి ఇలా నక్షత్రాల పేర్లు కలిగిన ఈ ఇరవై ఏడుగురు భామలు చంద్రునికి భార్యలుగా అన్వయమయ్యారు. వివాహ సమయంలో దక్షుడు తన అల్లుడికి ఒక ముఖ్యమైన షరతు పెట్టాడు.
తన కుమార్తెలందరినీ సమానంగా ప్రేమించాలని, ఎవరి పట్ల పక్షపాతం చూపకూడదని కోరాడు. ప్రారంభంలో చంద్రుడు అందరినీ బాగానే చూసుకున్నప్పటికీ క్రమంగా అతని మనసు కేవలం రోహిణి వైపు మాత్రమే మొగ్గు చూపింది.
రోహిణి సౌందర్యానికి, ఆమె మాటకారితనానికి ముగ్ధుడైన చంద్రుడు మిగిలిన ఇరవై ఆరుగురు భార్యలను పూర్తిగా విస్మరించాడు. వారి కష్టసుఖాలను తెలుసుకోవడం మానేసి, కేవలం రోహిణి భవనంలోనే కాలక్షేపం చేస్తూ ఇతరులను నిర్లక్ష్యం చేయడం ప్రారంభించాడు. తన ప్రకాశాన్ని, చల్లదనాన్ని కేవలం ఒకరికే అంకితం చేస్తూ భర్తగా తన బాధ్యతలను విస్మరించడం వల్ల ఆ ఇల్లే ఒక అశాంతి నిలయంగా మారింది.
రోహిణికి మాత్రమే తన కాలాన్ని, ప్రేమను కేటాయిస్తూ మిగిలిన వారితో గడపడం మానేశాడు. తన పట్ల చంద్రుడు చూపుతున్న అమితమైన ఆదరణ చూసి రోహిణికి కూడా గర్వం పెరిగింది. ఆమె తన సోదరీమణులను చులకనగా చూడటం మొదలుపెట్టింది.
భర్త ఆదరణకు నోచుకోక, తోబుట్టువుల అవమానాలను భరిస్తూ మిగిలిన నక్షత్ర భామలు మానసిక వేదనకు గురయ్యారు. తమ బాధను ఎవరికి చెప్పుకోవాలో తెలియక కుమిలిపోయారు. లోకమంతా వెలుగునిచ్చే చంద్రుడు తన సొంత ఇల్లే చీకటిమయమవడం గమనించలేకపోయాడు.
చివరకు సహనం కోల్పోయిన ఆ ఇరవై ఆరుగురు భార్యలు తమ తండ్రి అయిన దక్ష ప్రజాపతి వద్దకు వెళ్లారు. కన్నీరు మున్నీరుగా విలపిస్తూ తమ కష్టాలను వివరించారు. చంద్రుడు కేవలం రోహిణితోనే కాలం గడుపుతున్నాడని, తమ వైపు కన్నెత్తి కూడా చూడటం లేదని ఫిర్యాదు చేశారు.
పుత్రికల కన్నీళ్లు చూసిన దక్షుడు అగ్నిలో పుట్టిన కోపంతో ఊగిపోయాడు. వెంటనే చంద్రుని పిలిపించి తప్పును సరిదిద్దుకోమని హెచ్చరించాడు. భార్యలందరినీ సమానంగా చూసుకోవడం ఒక భర్తగా నీ ధర్మమని, పక్షపాతం వీడాలని హితవు పలికాడు.
కానీ చంద్రునిపై మన్మథుని ప్రభావం ఎక్కువగా ఉండటంతో మామగారి మాటలను పెడచెవిన పెట్టాడు. మళ్ళీ రోహిణి చెంతకే చేరి గడపడం సాగించాడు. తన మాటను ధిక్కరించి, తన కుమార్తెలకు అన్యాయం చేస్తున్న అల్లుడి అహంకారాన్ని అణచాలని దక్షుడు నిర్ణయించుకున్నాడు. తీవ్రమైన క్రోధంతో చంద్రుని శరీరంలోని సౌందర్యం, కాంతి క్షీణించిపోవాలని, అతడు ప్రాణాంతకమైన క్షయ వ్యాధి బారిన పడాలని ఘోరమైన శాపాన్ని ఇచ్చాడు. ఈ శాపం వెలువడగానే ఆకాశంలో మెరుపులు మెరిశాయి, దిక్కులు అదిరిపోయాయి.
దక్షుని శాపం అమోఘమైంది. క్షణకాలంలోనే చంద్రుని దేహం వెలవెలబోయింది. అతడి నుంచి వెలువడే వెన్నెల క్రమంగా తగ్గుతూ వచ్చింది. లోకానికి చల్లదనాన్ని ఇచ్చే చంద్రుని కళలు ఒక్కొక్కటిగా కరిగిపోవడం ప్రారంభమైంది.
చంద్రుడికి కాంతి లేకపోవడంతో సమస్త భూమండలం చీకటిలో మునిగిపోయింది. వెన్నెల మీద ఆధారపడి జీవించే ఔషధ మొక్కలు, వనస్పతులు తమ శక్తిని కోల్పోయాయి. సముద్రాలలో అలల ఉధృతి తగ్గిపోయింది. ప్రకృతి అంతా కళావిహీనమై కనిపించింది. జీవరాశులు వెలుగు లేక అల్లాడిపోయాయి.
తన రూపం వికృతంగా మారుతుండటం, శారీరక శక్తి క్షీణించడం గమనించిన చంద్రుడు తన తప్పును తెలుసుకున్నాడు. అహంకారం, మోహం కళ్ళను కప్పేయడం వల్ల ఇంతటి విపత్తు వచ్చిందని పశ్చాత్తాపంతో కృశించిపోయాడు.
లోక కల్యాణం కోసం దేవతలందరూ బ్రహ్మదేవుని ఆశ్రయించి చంద్రుని రక్షించమని కోరాారు. దక్షుని శాపాన్ని ఎవరూ పూర్తిగా తుడిచివేయలేరని, అయితే ఒక మార్గం ఉందని బ్రహ్మ సూచించాడు. చంద్రుడిని ప్రభాస తీర్థంలో పరమశివుని గురించి కఠోరమైన తపస్సు చేయమని ఆదేశించాడు.
బ్రహ్మదేవుని సూచన మేరకు చంద్రుడు పవిత్రమైన సౌరాష్ట్ర దేశంలోని సముద్ర తీరాన ఉన్న ప్రభాస క్షేత్రానికి చేరుకున్నాడు. అక్కడ మృత్యుంజయ మంత్రాన్ని జపిస్తూ, ఇసుకతో శివలింగాన్ని ప్రతిష్టించి నిరాహారియై అత్యంత కఠోరమైన తపస్సు చేయడం మొదలుపెట్టాడు.
ఆరు నెలల పాటు ఇంద్రియాలను నిగ్రహించి, శారీరక వేదనను భరిస్తూ చంద్రుడు చేసిన ప్రార్థనలకు కైలాసవాసుడు కదిలిపోయాడు. అతని భక్తికి, పశ్చాత్తాపానికి మెచ్చిన ముక్కంటి జ్యోతి స్వరూపంలో ప్రత్యక్షమయ్యాడు. దక్షుని శాపం అక్షర సత్యమని, దాన్ని పూర్తిగా తొలగించడం అసాధ్యమని శివుడు చెప్పాడు.
శాపం వల్ల కలిగే వినాశనాన్ని ఆపడానికి చంద్రుడిని తన శిరస్సుపై అలంకారంగా ధరించి, అమరత్వాన్ని ప్రసాదించాడు. చంద్రుడు శివుని ఆరాధించిన ఈ పుణ్యస్థలమే ద్వాదశ జ్యోతిర్లింగాలలో మొదటిదైన సోమనాథ క్షేత్రంగా ప్రసిద్ధి చెందింది. ఈ క్షేత్ర మహిమ వల్ల చంద్రుని శాప విముక్తి జరిగి లోకానికి తిరిగి వెలుగు లభించింది.
అయితే చంద్రునిపై దయతో అతడిని తన శిరస్సుపై ధరించాడు. దీని వల్ల చంద్రుని కళలు పదిహేను రోజులు క్రమంగా తగ్గుతూ కృష్ణపక్షం అమావాస్య నాడు అదృశ్యమవుతాయని, మళ్ళీ పదిహేను రోజులు శివుని అనుగ్రహంతో పెరుగుతూ శుక్లపక్షం పౌర్ణమి నాటికి పూర్ణ బింబంగా మారుతాయని వరమిచ్చాడు.
ఈ విధంగా ప్రకృతిలో సమతుల్యత ఏర్పడింది. తన గర్వం అణిగిపోయిన చంద్రుడు తన భార్యలందరినీ సమానంగా చూసుకోవడం మొదలుపెట్టాడు. ఈ మార్పు వల్లనే నేడు మనకు చంద్రునిలో మార్పులు కనిపిస్తున్నాయి. పశ్చాత్తాపం మనిషిని ఎంతటి శిక్ష నుండి అయినా రక్షిస్తుందని ఈ కథ నిరూపిస్తుంది.
ఒక వ్యక్తికి ఉన్న రూపం, అధికారం లేదా సంపద ఎప్పుడూ శాశ్వతం కావు. అహంకారం తలకెక్కినప్పుడు అత్యంత ప్రకాశవంతమైన వ్యక్తి కూడా తన కాంతిని కోల్పోతాడు.
పక్షపాత వైఖరి కుటుంబాలలో, సమాజంలో విద్వేషాలకు దారితీస్తుంది. అందరినీ సమానంగా చూడటం అనేది ఒక ప్రాథమిక ధర్మం. చంద్రుని వలె ఎంతటి తప్పు చేసినా, హృదయపూర్వకమైన పశ్చాత్తాపం ఉంటే క్షమాపణ లభిస్తుంది.
కష్టసుఖాలు, వెలుగుచీకట్లు అనేవి జీవితంలో సహజమని, చంద్రుని కళల పెరుగుదల మరియు తరుగుదల మనకు నిరంతరం గుర్తుచేస్తూనే ఉంటాయి. క్రమశిక్షణ లేని స్వార్థం వినాశనానికి దారితీస్తుందని, దక్షుని శాపం ద్వారా మనం అర్థం చేసుకోవచ్చు. ప్రతికూల పరిస్థితులలో కూడా భక్తి మరియు సహనం ఉంటే పరమశివుని వంటి దైవశక్తి అండగా నిలుస్తుంది.
చంద్రుడు తన భార్యలను ఉద్దేశించి ఇలా పలికాడు: "నా ప్రియమైన సహధర్మచారిణులారా, గతంలో నేను చేసిన అపరాధం నా కళ్ళను కప్పేసింది. రోహిణి పట్ల ఉన్న అతివ్యామోహం వల్ల మీ అందరికీ తీరని అన్యాయం చేశాను. ఒకరికి ఇచ్చే ప్రాధాన్యత ఇతరుల హక్కులను కాలరాయకూడదని ఈ శిక్ష ద్వారా గ్రహించాను. అహంకారంతో ప్రవర్తిస్తే ఎంతటి వెలుగు ఉన్నా అది మసకబారిపోతుందని ప్రకృతి నాకు నేర్పిన పాఠం ఇది. నా కాంతి పెరిగినా తరిగినా, అది మీ అందరిపై సమానంగా ప్రసరిస్తుంది. ఒకరిపై చూపే ప్రత్యేకమైన ప్రేమ ఇతరుల మనసును ఎంతగా గాయపరుస్తుందో ఇప్పుడు నాకు అర్థమైంది. ఈ క్షయ వృద్ధులు నాలోని పక్షపాతాన్ని తొలగించి, సమదృష్టిని ప్రసాదించాయి. మీ పట్ల నా గౌరవం, ఆదరణ ఎప్పటికీ తగ్గదు. నన్ను క్షమించి మీ హృదయాల్లో చోటు కల్పించండి. ఈ మార్పు ద్వారా లోకానికి కాలచక్రాన్ని, ఓర్పును, సమానత్వాన్ని చాటిచెబుతాను. గర్వం వీడి అందరినీ ప్రేమించడమే నిజమైన సౌందర్యమని నేను తెలుసుకున్నాను."
ఈ కథ మనకు సమానత్వం, బాధ్యత, మరియు పశ్చాత్తాపం యొక్క విలువను తెలియజేస్తుంది. జీవితంలో వెలుగు-చీకట్లు సహజం, కానీ మన ప్రవర్తన ద్వారా వాటిని సమతుల్యం చేసుకోవచ్చు. |
సమాప్తం
***
ఈ కథ మీకు నచ్చితే కామెంట్ చేయండి ✍️
మీ స్నేహితులతో షేర్ చేయండి 📢
మరిన్ని పౌరాణిక కథల కోసం ఫాలో అవ్వండి 🔔
Ch. ప్రతాప్ గారి కొన్ని ఇతర రచనలు( కథ పేరు పైన క్లిక్ చేయండి.):
Ch. ప్రతాప్ గారి ప్రొఫైల్ కొరకు, మనతెలుగుకథలు.కామ్ లో వారి ఇతర రచనల కొరకు
ఉగాది 2026 కథల పోటీల వివరాల కోసం
కొసమెరుపు కథల పోటీల వివరాల కోసం
మాకు రచనలు పంపాలనుకుంటే మా వెబ్ సైట్ లో ఉన్న అప్లోడ్ లింక్ ద్వారా మీ రచనలను పంపవచ్చు.
లేదా story@manatelugukathalu.com కు text document/odt/docx రూపంలో మెయిల్ చెయ్యవచ్చు.
మనతెలుగుకథలు.కామ్ వారి యూ ట్యూబ్ ఛానల్ ను ఈ క్రింది లింక్ ద్వారా చేరుకోవచ్చును.
దయ చేసి సబ్స్క్రయిబ్ చెయ్యండి ( పూర్తిగా ఉచితం ).
మనతెలుగుకథలు.కామ్ వారి ఫేస్ బుక్ పేజీ చేరడానికి ఈ క్రింది లింక్ క్లిక్ చేయండి. లైక్ చేసి, సబ్స్క్రయిబ్ చెయ్యండి.
గమనిక : పాఠకులు తమ అభిప్రాయాలను మనతెలుగుకథలు.కామ్ వారి అఫీషియల్ వాట్స్ అప్ నెంబర్ : 63099 58851 కు పంపవచ్చును.
రచయిత పరిచయం: https://www.manatelugukathalu.com/profile/pratap/profile
నేను వృత్తిరీత్యా ఒక సివిల్ ఇంజనీర్ అయినప్పటికీ, నా నిజమైన ఆసక్తి, నా జీవనసారం సాహిత్యానికే అంకితం. తెలుగు పుస్తకాల సువాసన నా జీవితంలో 1984 నుంచే పరిమళించింది. అప్పటి నుంచి పఠనం నా అలవాటుగా కాక, నా జీవనశైలిగా మారింది. పుస్తకాలు నా మనసును తీర్చిదిద్దాయి, ఆ పఠనమే క్రమంగా రచనగా రూపాంతరం చెందింది. ఆలోచనల రూపం, అనుభవాల ప్రతిబింబం, హృదయానికి స్వరం — అదే నా రచన.
ఆధ్యాత్మికత, మానవ సంబంధాల లోతులు, సామాజిక స్పృహ, ప్రజాసేవ పట్ల నాలో ఉన్న మమకారం ప్రతి రచనలోనూ ప్రతిఫలిస్తుంది. నేను రాసే ప్రతి వాక్యం పాఠకునితో చేసే ఒక మౌన సంభాషణ. నా కలం కేవలం అక్షరాలు కాదు; అది జీవనాన్ని గ్రహించే ఒక మార్గం.
ఇప్పటివరకు నేను రచించినవి రెండు వందలకుపైగా కథలు, ఐదు నవలలు, రెండు వేల వ్యాసాలు. ఇవి పలు దిన, వార, మాస పత్రికలలో, అలాగే డిజిటల్ వేదికలలో వెలువడి విభిన్న వయస్సుల పాఠకులను చేరాయి. ప్రతి రచన నా అనుభవాల సారాన్ని పాఠకుని మనసుతో కలిపే ఒక మాధ్యమంగా నిలిచింది.
సాహిత్యం నాకు హాబీ కాదు — అది నా జీవిత యానం. కొత్త ఆలోచనలను అన్వేషించడం, తెలుగు భాషా సౌందర్యాన్ని కొత్త రూపాల్లో వ్యక్తపరచడం, సమాజానికి ఉపయోగపడే మార్గాలను వెతకడం — ఇవే నా సాహిత్య సాధనకు మూలాధారం. రచన ద్వారా మనసులను మేల్కొలపడం, మనసుల్లో విలువల జ్యోతిని వెలిగించడం నా నిశ్చయం.
ఇటీవల నా కృషికి గాను ఒక ప్రముఖ సంస్థ గౌరవ డాక్టరేట్ ప్రదానం చేయడం నా జీవితంలో ఒక విశిష్ట ఘట్టం. అది కేవలం గుర్తింపే కాదు, మరింత బాధ్యతను జోడించిన ప్రేరణ.
మన పురాణాలు, ఉపనిషత్తులు, వేద వాక్యాలలో దాగి ఉన్న ఆధ్యాత్మిక జ్ఞానాన్ని ఆధునిక పాఠకులకు అందించడం, వాటి సారాన్ని సమాజానికి చేరవేయడం నా సాహిత్య లక్ష్యం. ఆ దిశగా ప్రతి రచన ఒక నూతన యత్నం, ఒక అంతర్ముఖ ప్రయాణం.
సాహిత్యం నా కోసం కేవలం అభిరుచి కాదు; అది నా ఆత్మ స్వరూపం. నా కలం నా ఆలోచనలకు శ్వాస, నా రచన నా జీవితయానం.
***
#ChandrunikiSapam, #చంద్రునికిశాపం, #ChPratap, #తెలుగుభక్తికథలు, #TeluguDevotionalStories, #పౌరాణికకథలు, #నీతికథలు
Comments