గతం
- Ch. Pratap
- Jan 27
- 4 min read
#Gatham, #గతం, #ChPratap, #TeluguInspirationalStories, #ప్రేరణాదాయకకథలు
Gatham - New Telugu Story Written By Ch. Pratap
Published in manatelugukathalu.com on 27/01/2026
గతం - తెలుగు కథ
రచన: Ch. ప్రతాప్
హైదరాబాద్ నగరంలోని ఒక నిశ్శబ్దమైన మరియు ప్రశాంతమైన కాలనీలో శివప్రసాద్ అనే వ్యక్తి తన ఏడేళ్ల ముద్దుల కూతురు అన్వితతో కలిసి ఒక అందమైన ఇంట్లో నివసించేవాడు. కొన్నేళ్ల క్రితమే తన భార్యను కోల్పోయిన శివప్రసాద్కు అన్వితయే సర్వస్వం, అతని ప్రపంచం మొత్తం ఆ చిన్నారి నవ్వుల చుట్టూనే తిరిగేది. ప్రతిరోజూ ఆఫీసు నుండి అలసిపోయి వచ్చినా, అన్విత గంతులు వేస్తూ వచ్చి కౌగిలించుకోగానే అతని అలసట అంతా మాయమైపోయేది. ఆమె అడిగిన ప్రతి చిన్న కోరికను, అది బొమ్మలైనా లేదా ఆటలైనా, ఆకాశం నుండి నక్షత్రాలను తెచ్చి ఇచ్చేంత ప్రేమతో అతను తీర్చేవాడు. వారిద్దరి మధ్య ఉన్న ఆ అనుబంధం చూసి చుట్టుపక్కల వారు కూడా ముచ్చటపడేవారు.
అయితే, విధి ఆ సంతోషాన్ని ఎంతో కాలం సాగనివ్వలేదు. ఒక దురదృష్టకరమైన రోజున అన్విత అకస్మాత్తుగా తీవ్రమైన జ్వరానికి మరియు ఇతర అనారోగ్య సమస్యలకు గురైంది. శివప్రసాద్ ఏమాత్రం ఆలస్యం చేయకుండా నగరంలోని అత్యుత్తమ కార్పొరేట్ ఆసుపత్రులకు ఆమెను తీసుకెళ్లాడు. తన వద్ద ఉన్న డబ్బంతా ఖర్చు చేసి, దేశవిదేశాలలోని నిపుణులైన వైద్యుల సలహాలు తీసుకున్నాడు. అత్యాధునిక వైద్య పరికరాలు, మందులు ఉన్నా కూడా, ఏవీ ఆ చిన్నారి ప్రాణాన్ని కాపాడలేకపోయాయి.
చివరికి తండ్రి చేసిన పోరాటమంతా వృధా అయి, అన్విత ఆ చిన్న వయసులోనే తనువు చాలించింది. తన ప్రాణం కంటే మిన్నగా ప్రేమించిన కూతురు తన కళ్లముందే దూరమవ్వడంతో శివప్రసాద్ గుండె పగిలినట్లయింది. ఆ ఘోరమైన సంఘటన అతడిని మానసికంగా పూర్తిగా కుంగదీసింది. అప్పటివరకు ఉత్సాహంగా ఉన్న మనిషి ఒక్కసారిగా మూగబోయాడు. బయటి ప్రపంచంతో అన్ని రకాల సంబంధాలను తెంచుకుని, తనను తాను ఒక చీకటి గదిలో బంధించుకున్నాడు.
స్నేహితులు ఫోన్ చేసినా, బంధువులు వచ్చి ఓదార్చాలని చూసినా అతను ఎవరినీ కలవడానికి ఇష్టపడేవాడు కాదు. ఆఫీసు పనులు, సామాజిక బాధ్యతలు అన్నింటినీ పక్కన పెట్టి, కేవలం అన్విత ఫోటోల వైపు చూస్తూ గంటల కొద్దీ కన్నీరు కార్చేవాడు. తన కూతురు లేని ఈ శూన్యమైన జీవితం అతనికి ఒక భారంగా, అర్థరహితంగా అనిపించేది.
ఒక రాత్రి విపరీతమైన ఏడ్పు తర్వాత అలసిపోయి శివప్రసాద్ నిద్రలోకి జారుకున్నాడు. అప్పుడు అతనికి ఒక వింతైన మరియు అద్భుతమైన కల వచ్చింది. ఆ కలలో అతను వెలుగులతో నిండిన స్వర్గపు ముఖద్వారం వద్ద నిలబడి ఉన్నట్లు గమనించాడు. అక్కడ తెల్లని మల్లెపూల వంటి దుస్తులు ధరించిన వేలమంది చిన్నారి దేవదూతలు ఒక భారీ ఊరేగింపుగా వెళ్తున్నారు. ఆ చిన్నారులందరూ ఒక పొడవైన వరుసలో నిలబడి, అంతులేని దారిలో పవిత్రమైన సింహాసనం వైపు ఎంతో ప్రశాంతంగా సాగిపోతున్నారు.
ఆ ఊరేగింపులో ఉన్న ప్రతి చిన్నారి చేతిలో ఒక తెల్లని కొవ్వొత్తి ఉంది, ఆ వెలుగులన్నీ కలిసి ఆ ప్రాంతాన్ని అద్భుతమైన కాంతితో నింపేశాయి. శివప్రసాద్ ఆసక్తిగా ఆ చిన్నారుల వైపు చూస్తుండగా, ఒక్కసారిగా అతనికి ప్రాణం వచ్చినట్లయింది. ఆ దేవదూతల మధ్య తన ముద్దుల కూతురు అన్వితను చూశాడు. కానీ ఒక విషయం అతడిని తీవ్ర ఆందోళనకు గురిచేసింది. వరుసలో ఉన్న అందరి చేతిలో వెలుగుతున్న కొవ్వొత్తులు ఉంటే, అన్విత చేతిలో ఉన్న కొవ్వొత్తి మాత్రం ఆరిపోయి ఉంది.
చీకటిలో కొవ్వొత్తి పట్టుకున్న తన కూతురు దీనస్థితిని చూసి శివప్రసాద్ తట్టుకోలేకపోయాడు. వెంటనే ఆ వరుస వైపు పరిగెత్తుకెళ్లి, అన్వితను గట్టిగా గుండెలకు హత్తుకున్నాడు.
ప్రేమతో ఆమె తల నిమురుతూ, "నా చిట్టి తల్లి, ఇక్కడ అందరి కొవ్వొత్తులు ఎంతో ప్రకాశవంతంగా వెలుగుతున్నాయి కదా, నీ కొవ్వొత్తి మాత్రమే ఎందుకు ఆరిపోయింది? ఎవరూ దీనిని వెలిగించడం లేదా?" అని కన్నీళ్లతో అడిగాడు.
అప్పుడు అన్విత నెమ్మదిగా తండ్రి వైపు చూసి, "నాన్న, ఇక్కడున్న వారు నేను అడిగినప్పుడల్లా నా కొవ్వొత్తిని వెలిగిస్తూనే ఉన్నారు. కానీ నువ్వు నా కోసం కింది లోకంలో ఎప్పుడూ ఏడుస్తూనే ఉన్నావు కదా, నీ కన్నీళ్లు నాపై పడి ప్రతిసారీ వెలిగించిన దీపాన్ని ఆర్పేస్తున్నాయి. నువ్వు నా కోసం బాధపడుతూ కన్నీళ్లు కార్చుతున్నంత కాలం నా కొవ్వొత్తి వెలగదు నాన్న" అని బదులిచ్చింది.
ఆ మాట వినగానే శివప్రసాద్ ఒక్కసారిగా ఉలిక్కిపడి నిద్రలేచాడు. తన కన్నీళ్లు తన కూతురి ఆత్మకు శాంతిని ఇవ్వడం లేదని, పైగా ఆమెను ఇబ్బంది పెడుతున్నాయని అతనికి అర్థమైంది.
ఆ కల శివప్రసాద్ జీవితంలో గొప్ప మార్పును తెచ్చింది. తన కూతురు ఆత్మ శాంతించాలంటే తను ధైర్యంగా ఉండాలని, ఏడవడం మానేయాలని అతను గట్టిగా నిశ్చయించుకున్నాడు. ఆ మరుసటి రోజు నుండే తన గది తలుపులు తెరిచాడు. మళ్ళీ స్నేహితులతో మాట్లాడటం, ఆఫీసుకు వెళ్లడం ప్రారంభించాడు. తన కూతురి జ్ఞాపకార్థం అనాథ పిల్లలకు చదువు చెప్పించడం, పేదవారికి సహాయం చేయడం వంటి సేవా కార్యక్రమాల్లో నిమగ్నమయ్యాడు. తన సంతోషమే తన కూతురి కొవ్వొత్తికి వెలుగునిస్తుందని అతను నమ్మాడు.
మనకు అత్యంత ప్రియమైన వారు దూరమైనప్పుడు కలిగే బాధ వర్ణనాతీతం, కానీ జీవితం ఎప్పుడూ ఆగిపోకూడదు. మనం దుఃఖిస్తూ కూర్చుంటే వెళ్ళిపోయిన వారి ఆత్మకు బాధ కలుగుతుంది. కాబట్టి గతాన్ని ఒక మధుర జ్ఞాపకంగా మార్చుకుని, వర్తమానాన్ని ఉత్సాహంగా గడుపుతూ అందరిలో ఆనందాన్ని నింపడమే మరణించిన వారికి మనం ఇచ్చే నిజమైన నివాళి.
సమాప్తం
Ch. ప్రతాప్ గారి ప్రొఫైల్ కొరకు, మనతెలుగుకథలు.కామ్ లో వారి ఇతర రచనల కొరకు
ఉగాది 2026 కథల పోటీల వివరాల కోసం
కొసమెరుపు కథల పోటీల వివరాల కోసం
మాకు రచనలు పంపాలనుకుంటే మా వెబ్ సైట్ లో ఉన్న అప్లోడ్ లింక్ ద్వారా మీ రచనలను పంపవచ్చు.
లేదా story@manatelugukathalu.com కు text document/odt/docx రూపంలో మెయిల్ చెయ్యవచ్చు.
మనతెలుగుకథలు.కామ్ వారి యూ ట్యూబ్ ఛానల్ ను ఈ క్రింది లింక్ ద్వారా చేరుకోవచ్చును.
దయ చేసి సబ్స్క్రయిబ్ చెయ్యండి ( పూర్తిగా ఉచితం ).
మనతెలుగుకథలు.కామ్ వారి ఫేస్ బుక్ పేజీ చేరడానికి ఈ క్రింది లింక్ క్లిక్ చేయండి. లైక్ చేసి, సబ్స్క్రయిబ్ చెయ్యండి.
గమనిక : పాఠకులు తమ అభిప్రాయాలను మనతెలుగుకథలు.కామ్ వారి అఫీషియల్ వాట్స్ అప్ నెంబర్ : 63099 58851 కు పంపవచ్చును.
రచయిత పరిచయం: https://www.manatelugukathalu.com/profile/pratap
నేను వృత్తిరీత్యా ఒక సివిల్ ఇంజనీర్ అయినప్పటికీ, నా నిజమైన ఆసక్తి, నా జీవనసారం సాహిత్యానికే అంకితం. తెలుగు పుస్తకాల సువాసన నా జీవితంలో 1984 నుంచే పరిమళించింది. అప్పటి నుంచి పఠనం నా అలవాటుగా కాక, నా జీవనశైలిగా మారింది. పుస్తకాలు నా మనసును తీర్చిదిద్దాయి, ఆ పఠనమే క్రమంగా రచనగా రూపాంతరం చెందింది. ఆలోచనల రూపం, అనుభవాల ప్రతిబింబం, హృదయానికి స్వరం — అదే నా రచన.
ఆధ్యాత్మికత, మానవ సంబంధాల లోతులు, సామాజిక స్పృహ, ప్రజాసేవ పట్ల నాలో ఉన్న మమకారం ప్రతి రచనలోనూ ప్రతిఫలిస్తుంది. నేను రాసే ప్రతి వాక్యం పాఠకునితో చేసే ఒక మౌన సంభాషణ. నా కలం కేవలం అక్షరాలు కాదు; అది జీవనాన్ని గ్రహించే ఒక మార్గం.
ఇప్పటివరకు నేను రచించినవి రెండు వందలకుపైగా కథలు, ఐదు నవలలు, రెండు వేల వ్యాసాలు. ఇవి పలు దిన, వార, మాస పత్రికలలో, అలాగే డిజిటల్ వేదికలలో వెలువడి విభిన్న వయస్సుల పాఠకులను చేరాయి. ప్రతి రచన నా అనుభవాల సారాన్ని పాఠకుని మనసుతో కలిపే ఒక మాధ్యమంగా నిలిచింది.
సాహిత్యం నాకు హాబీ కాదు — అది నా జీవిత యానం. కొత్త ఆలోచనలను అన్వేషించడం, తెలుగు భాషా సౌందర్యాన్ని కొత్త రూపాల్లో వ్యక్తపరచడం, సమాజానికి ఉపయోగపడే మార్గాలను వెతకడం — ఇవే నా సాహిత్య సాధనకు మూలాధారం. రచన ద్వారా మనసులను మేల్కొలపడం, మనసుల్లో విలువల జ్యోతిని వెలిగించడం నా నిశ్చయం.
ఇటీవల నా కృషికి గాను ఒక ప్రముఖ సంస్థ గౌరవ డాక్టరేట్ ప్రదానం చేయడం నా జీవితంలో ఒక విశిష్ట ఘట్టం. అది కేవలం గుర్తింపే కాదు, మరింత బాధ్యతను జోడించిన ప్రేరణ.
మన పురాణాలు, ఉపనిషత్తులు, వేద వాక్యాలలో దాగి ఉన్న ఆధ్యాత్మిక జ్ఞానాన్ని ఆధునిక పాఠకులకు అందించడం, వాటి సారాన్ని సమాజానికి చేరవేయడం నా సాహిత్య లక్ష్యం. ఆ దిశగా ప్రతి రచన ఒక నూతన యత్నం, ఒక అంతర్ముఖ ప్రయాణం.
సాహిత్యం నా కోసం కేవలం అభిరుచి కాదు; అది నా ఆత్మ స్వరూపం. నా కలం నా ఆలోచనలకు శ్వాస, నా రచన నా జీవితయానం.
Comments