జాటర్ ఢమాల్
- Venkat Manthripragada
- Jun 21
- 5 min read
జాటర్ ఢమాల్, వ్యంగ్య కథ, తెలుగు వ్యంగ్య సాహిత్యం, తాత్విక కథ, శూన్యపేటేశ్వరాలయం, Telugu Satire, Satirical Story Telugu, Philosophical Story, Social Commentary, Human Nature, Empty Box Story, Telugu Literature, Budugu Philosophy, Telugu Humor Story, Social Satire Telugu, Mana Telugu Kathalu
Jatar Dhamal - Telugu Emotional Story | Venkat Manthripragada
జాటర్ ఢమాల్ - తెలుగు భావోద్వేగ కథ | వెంకట్ మంత్రిప్రగడ
Published in manatelugukathalu.com on 21/06/2026
మనిషి జీవితంలో విచిత్రమైన విషయం ఏమిటంటే... వాస్తవాల కంటే ఊహలను ఎక్కువగా ప్రేమిస్తాడు.
ఒక చిన్న రహస్యం చుట్టూ పెద్ద కథలు అల్లుతాడు. ఒక సాధారణ విషయాన్ని సిద్ధాంతంగా మారుస్తాడు. చివరకు దాని కోసం గొడవలు పడతాడు. గుడులు కడతాడు. ఉద్యమాలు చేస్తాడు.
"జాటర్ ఢమాల్" అలాంటి మనస్తత్వాన్ని అద్దంలా చూపించే అద్భుతమైన వ్యంగ్య కథ. నవ్విస్తూనే ఆలోచింపజేసే ఈ కథలో ఖాళీ పెట్టె ఒక ప్రతీక మాత్రమే. అసలు కథ మనిషి గురించి.
హాస్యం, వ్యంగ్యం, తత్వం, సామాజిక విమర్శ కలగలిపిన ఈ కథ చదివిన తర్వాత "మనమూ ఏదైనా ఖాళీ పెట్టె చుట్టూనే తిరుగుతున్నామా?" అనే ప్రశ్న తప్పక మనసులో మెదులుతుంది.
జాటర్ ఢమాల్ అంటే ముళ్ళపూడి వెంకట రమణ గారి బుడుగు నిఘంటువులో "అర్థం లేదూ అని అర్థం."
కానీ మనుషులు అనే జాతికి ఒక విచిత్రమైన అలవాటు ఉంది. అర్థం లేని వాటికి అర్థాలు కట్టడం, అర్థాలు కట్టిన వాటికి గుడులు కట్టడం, గుడులు కట్టిన వాటి కోసం గొడవలు పడడం, వాటికోసం రీసెర్చ్ అనే పేరుతొ ఒక జీవిత కాలం గడపడం.
మా ఊరు పేరు జ్ఞానవరం. పేరు వింటే తక్షశిల, నలందాల వారసత్వం అనిపిస్తుంది. కానీ నిజానికి అక్కడ జ్ఞానం కంటే వాట్సాప్ ఫార్వర్డులు ఎక్కువగా తిరుగుతుంటాయి.
ఒక రోజు ఊరి బయట పురాతన తవ్వకాలు జరుగుతుండగా ఒక అద్భుతమైన పెట్టె బయటపడింది. బంగారు రేకులతో అలంకరించబడి, నాగబంధాలతో చెక్కబడి, పై భాగంలో "మహా రహస్యం" అని రాసి ఉంది.
ఆ మాట చాలు. మనిషికి రహస్యం అంటే ప్రేమ. రహస్యం ఎంత చిన్నదైనా దాని చుట్టూ కథలు ఎంత పెద్దవైనా అల్లేస్తాడు.
పెట్టెను పంచాయతీ కార్యాలయానికి తీసుకువచ్చారు. సర్పంచ్ పాపారావు, మాజీ సర్పంచ్ వెంకటసుబ్బయ్య, ప్రతి విషయంలో అభిప్రాయం చెప్పే చిట్టిబాబు, యూట్యూబ్లో ఆధ్యాత్మిక వీడియోలు చేసే పరమానందానంద స్వామి, ఇంకా ఊరి పెద్దలు అందరూ చేరారు.
పెట్టెలో ఏముంటుందో అని ఊహాగానాలు మొదలయ్యాయి. ఒకరు నిధి అన్నారు. ఇంకొకరు ప్రాచీన జ్ఞానం అన్నారు. మరొకరు ఏలియన్ల రహస్య పటం అన్నారు.
చివరకు పెట్టె తెరిచారు. లోపల ఏమీ లేదు. పూర్తిగా ఖాళీ.
అంతే. అక్కడున్న వారందరూ జీవితంలో మొదటిసారి ఒక ఖాళీని చూసి గందరగోళానికి గురయ్యారు. మనిషి పేదరికాన్ని భరిస్తాడు. బాధను భరిస్తాడు. కానీ ఖాళీని మాత్రం భరించలేడు. వెంటనే వివరణలు మొదలయ్యాయి.
"ఎవరో నిధి దొంగిలించారు" అన్నాడు ఒకడు.
"అదృశ్య సంపద ఇది" అన్నాడు స్వామి.
"క్వాంటం స్థాయిలో ఉంది" అన్నాడు డిగ్రీ చదివి యూట్యూబ్ చూసే రమేష్.
"ఇది చాలా లోతైన విషయం" అన్నాడు సర్పంచ్.
అతనికి లోతు గురించి పెద్దగా తెలియదు. కానీ లోతైన విషయం అనడం వల్ల తనకు లోతు వచ్చినట్టు అనిపిస్తుంది.
మరుసటి రోజుకే సమావేశం పెట్టి ఆ ఖాళీ పెట్టె కోసం గుడి కట్టాలని నిర్ణయించారు. మనిషి జీవితంలో గొప్ప ఆవిష్కరణలు రెండే. ఒకటి చక్రం. రెండోది ఖాళీ విషయాన్ని కూడా మహత్తర విషయంగా మార్చడం.
కొన్ని నెలల్లో అక్కడ "శూన్యపేటేశ్వరాలయం" వెలిసింది. మధ్యలో ఖాళీ పెట్టె. చుట్టూ హుండీలు. బయట ప్రసాదాల కౌంటర్. ఇంకాస్త దూరంలో టీ స్టాల్. టీ స్టాల్ పక్కన "శూన్య దర్శనం స్పెషల్ మిర్చి బజ్జీ" అని బోర్డు. పెట్టె ఖాళీగా ఉన్నా ఆర్థిక వ్యవస్థ మాత్రం నిండిపోయింది.
కాలక్రమేణా ఆ గుడి ప్రసిద్ధి చెందింది. ఒకసారి హైదరాబాద్ నుంచి ఓ ప్రముఖ కార్పొరేట్ మోటివేషనల్ స్పీకర్ వచ్చాడు. స్టేజ్ మీద నిలబడి మైక్ పట్టుకుని, "మిత్రులారా! ఈ పెట్టె మన జీవితానికి ప్రతీక" అన్నాడు.
జనం చప్పట్లు కొట్టారు.
"మనలో ప్రతి ఒక్కరిలో ఒక ఖాళీ ఉంది" అన్నాడు.
ఇంకా పెద్ద చప్పట్లు వచ్చాయి.
"ఆ ఖాళీని విజయంతో నింపాలి" అన్నాడు.
జనం లేచి నిలబడి చప్పట్లు కొట్టారు.
అతను వెళ్లిపోయాక ఒక రైతు తన పక్కవాడితో నెమ్మదిగా అన్నాడు.
"పెట్టెలో ఏమీ లేవు."
"అవును."
"ప్రసంగంలో కూడా ఏమీ లేవు."
"అవును."
"మరి ఇన్ని చప్పట్లు ఎందుకు?"
"అదే కార్పొరేట్ మహిమ."
ఇంతలో సోషల్ మీడియా రంగప్రవేశం చేసింది. #EmptyBoxChallenge వైరల్ అయింది. పెట్టె ముందు సెల్ఫీలు. పెట్టెతో రీల్స్. "ఈ పెట్టె నా జీవితాన్ని మార్చింది" అనే వీడియోలు. ఒక యువతి పెట్టె చూసి ఏడ్చింది. ఎందుకని అడిగితే, "ఎందుకో తెలియదు. కానీ చాలా డీప్గా అనిపించింది" అంది. ఈ కాలంలో డీప్గా అనిపించడానికి లోతు అవసరం లేదు. కెమెరా ఉంటే చాలు.
రాజకీయ నాయకులు కూడా రంగంలోకి దిగారు. ఒక పార్టీ ఈ పెట్టె తమ సిద్ధాంతానికి ప్రతీక అని ప్రకటించింది. ఇంకో పార్టీ అది తమ సిద్ధాంతానికి ప్రతీక అని చెప్పింది. మూడో పార్టీ "పెట్టె ఎవరిదీ కాదు. కానీ ఎన్నికల వరకు మాదే" అని ప్రకటించింది.
ఊరిలో వర్గాలు ఏర్పడ్డాయి. ఖాళీ పెట్టె వాదులు. అదృశ్య నిధి వాదులు. పెట్టె అసలు లేదని నమ్మే తత్వవేత్తలు. ఒక ఖాళీ పెట్టె చుట్టూ ఇన్ని సిద్ధాంతాలు పుట్టడం చూసి ఆ పెట్టె కూడా ఆశ్చర్యపోయి ఉండాలి.
ఆ ఊరిలో రామయ్య అనే ముసలాయన ఉండేవాడు. ప్రతి రోజు వచ్చి పెట్టె ముందు కూర్చునేవాడు. కానీ మొక్కేవాడు కాదు. ఒక రోజు అడిగారు. "ఏం చూస్తావయ్యా?"
అతను నవ్వాడు."మనుషులను."
"అంటే?"
"పెట్టె ఖాళీగా ఉంది. కానీ అందరి తలలు నిండిపోయాయి."అన్నాడు.
"అర్థం కాలేదు."
"అదే జాటర్ ఢమాల్." అన్నాడు.
ఒక రోజు ఒక చిన్న పిల్లాడు అక్కడికి వచ్చాడు. బుడుగు వంశానికి చెందినవాడేమో. పెట్టెను చూసి అడిగాడు.
"ఇందులో ఏమీ లేవా?"
"లేవు."
"అయితే ఇంతమంది ఎందుకు వస్తున్నారు?"
అందరూ ఒకరి ముఖం ఒకరు చూసుకున్నారు.
పిల్లాడు మళ్లీ అడిగాడు.
"ఖాళీ పెట్టె కోసం ఇన్ని క్యూలా?"
అప్పుడు అక్కడున్న పెద్దలకు ఒక్కసారిగా అసౌకర్యం కలిగింది. ఎందుకంటే పిల్లలు అడిగే ప్రశ్నలు చాలా ప్రమాదకరమైనవి. పెద్దలు సంవత్సరాలుగా దాచుకున్న అబద్ధాన్ని ఒక్క నిమిషంలో బయటపెడతాయి.
ఆ రాత్రి రామయ్య ఇంటికి వెళ్తూ ఆకాశం వైపు చూశాడు. అతనికి సిసిఫస్ కథ గుర్తొచ్చింది. రాయిని కొండపైకి తోసుకుంటూ వెళ్లే మనిషి. పైకి చేరగానే మళ్లీ కిందికి జారిపడే రాయి. జీవితమూ అంతే కదా అనుకున్నాడు. డబ్బు సంపాదిస్తాం. పేరు సంపాదిస్తాం. హోదాలు సంపాదిస్తాం. చివరకు కాలం వచ్చి అన్నిటినీ కిందికి దొర్లిస్తుంది. అయినా మనం మళ్లీ మొదలెడతాం. ఎందుకంటే రాయి ప్రాముఖ్యం ఏమీ లేదు - దాన్ని తోసే ప్రయాణమే ముఖ్యమేమో.
కొన్ని సంవత్సరాల తరువాత గుడి దేశవ్యాప్తంగా ప్రసిద్ధి చెందింది. లక్షలాది మంది వచ్చారు. కోట్లాది రూపాయల విరాళాలు వచ్చాయి. పెద్ద పెద్ద భవనాలు నిర్మించారు. కానీ పెట్టె మాత్రం అలాగే ఉంది. ఖాళీగా. నిశ్శబ్దంగా. ఎవరి వాదాన్నీ సమర్థించకుండా. ఎవరి సిద్ధాంతాన్నీ ఖండించకుండా.
ఒక రోజు తుఫాను వచ్చింది. గుడి గోడలు కొంత కూలిపోయాయి. షాపులు దెబ్బతిన్నాయి. బోర్డులు ఎగిరిపోయాయి. కానీ పెట్టె మాత్రం అలాగే నిలిచి ఉంది. ఎందుకంటే ఖాళీని కూల్చడం చాలా కష్టం. కూలేది దాని చుట్టూ మనం కట్టుకున్న కథలే.
చనిపోవడానికి కొద్దిరోజుల ముందు రామయ్య తన మనవడిని పిలిచి ఒక మాట చెప్పాడు.
"జీవితంలో రెండు రకాల మనుషులు ఉంటారు బాబూ."
"ఎవరు తాతయ్య?"
"పెట్టెలో ఖజానా ఉందని నమ్మేవాళ్లు ఒక రకం."
"మరి రెండో రకం?"
"పెట్టెలో ఏమీ లేదని తెలుసుకుని కూడా జీవితాన్ని ప్రేమించేవాళ్లు."
మనవడికి పూర్తిగా అర్థం కాలేదు. కానీ తాత నవ్వు మాత్రం గుర్తుండిపోయింది.
ఈ కథకు నిజంగా ముగింపు లేదు. ఎందుకంటే ప్రపంచం ఇప్పటికీ ఖాళీ పెట్టెల చుట్టూనే తిరుగుతోంది. ఎవరో డబ్బు అనే పెట్టె చుట్టూ. ఎవరో హోదా అనే పెట్టె చుట్టూ. ఎవరో ఫాలోవర్లు అనే పెట్టె చుట్టూ. ఎవరో మతం అనే పెట్టె చుట్టూ. ఎవరో సిద్ధాంతం అనే పెట్టె చుట్టూ. చివరకు ప్రతి మనిషీ "నేను" అనే పెట్టె చుట్టూనే తిరుగుతున్నాడు.
పెట్టెలు మారుతాయి. పేర్లు మారుతాయి. కథలు మారుతాయి. కానీ మనిషి మాత్రం మారడు. అందుకే బుడుగు ప్రపంచ తత్వశాస్త్రాన్ని ఒకే పదంలో చెప్పేశాడు.
"జాటర్ ఢమాల్."
అంటే అర్థం లేదూ అని అర్థం.
కానీ ఆ అర్థం లేనిదానికి అర్థాలు కట్టి, వాటి కోసం నవ్వి, ఏడ్చి, ప్రేమించి, కవితలు రాసి, గుడులు కట్టి, యుద్ధాలు చేసి, మళ్లీ శాంతి సమావేశాలు పెట్టి, చివరికి జీవితం అనే మహానాటకాన్ని ఆడటం — అదే మనిషి అనే అద్భుతమైన, హాస్యాస్పదమైన, కరుణారసపూరితమైన మహా జాటర్ ఢమాల్.
*****
వెంకట్ మంత్రిప్రగడ గారి ప్రొఫైల్ కొరకు, మనతెలుగుకథలు.కామ్ లో వారి ఇతర రచనల కొరకు
మేము నిర్వహించే వివిధ పోటీలలో రచయితలకు బహుమతులు అందించడంలో భాగస్వాములు కావాలనుకునే వారు వివరాల కోసం story@manatelugukathalu.com కి మెయిల్ చెయ్యండి.
మాకు రచనలు పంపాలనుకుంటే మా వెబ్ సైట్ లో ఉన్న అప్లోడ్ లింక్ ద్వారా మీ రచనలను పంపవచ్చు.
లేదా story@manatelugukathalu.com కు text document/odt/docx రూపంలో మెయిల్ చెయ్యవచ్చు.
మనతెలుగుకథలు.కామ్ వారి యూ ట్యూబ్ ఛానల్ ను ఈ క్రింది లింక్ ద్వారా చేరుకోవచ్చును.
దయ చేసి సబ్స్క్రయిబ్ చెయ్యండి ( పూర్తిగా ఉచితం ).
మనతెలుగుకథలు.కామ్ వారి ఫేస్ బుక్ పేజీ చేరడానికి ఈ క్రింది లింక్ క్లిక్ చేయండి. లైక్ చేసి, సబ్స్క్రయిబ్ చెయ్యండి.
గమనిక : పాఠకులు తమ అభిప్రాయాలను మనతెలుగుకథలు.కామ్ వారి అఫీషియల్ వాట్స్ అప్ నెంబర్ : 63099 58851 కు పంపవచ్చును.
రచయిత పరిచయం: వెంకట్ మంత్రిప్రగడ
పుట్టి పెరిగింది విశాఖపట్నంలో, స్థిరపడింది హైదరాబాద్ లో, చాలా కాలంగా బెంగళూరు లో ఉంటున్నాను...సాహిత్యాభిలాష చదవడం వరకే పరిమితమైంది...లాక్ డౌన్ సందర్భంగా కొంచం రాయడం కూడా ప్రారభించేసిన ఔత్సాహిక రచయితను...తెలుగు సాహిత్య ప్రపంచంలో గురజాడ, కుటుంబరావు, రావి శాస్త్రి, ముళ్ళపూడి, జ్యేష్ఠ, భరాగో, గొల్లపూడి, జలంధర, కేశవరెడ్డి గార్లు అభిమాన రచయితలు, శ్రీ శ్రీ గారు, సిరివెన్నెల వారూ అభిమాన కవులు...
ఇతర భాషా సాహిత్యాలలో మున్షీ ప్రేమ్ చంద్, మాక్సిం గోర్కీ, దోస్తోయ్వస్కీ, మొరావియా, ఆల్బర్ట్ కామూ, పౌలో కొయిలో, కన్నడం లో భైరప్ప లు కూడా చాలా ఇష్టమైన రచయితలు...
ఆధునిక రచయితల్లో యువల్ నోవా హరారీ, రాజా ఇవటూరి, సత్యం మందపాటి, అనిల్ అనంతస్వామి అభిమాన రచయితలు ...
Comments