సుదూర తీరాలు - పార్ట్ 1
Sudeera Thiralu - Part 1 - Telugu Emotional Love Story | Routhu Srinivasa rao
సుదూర తీరాలు - పార్ట్ 1 - తెలుగు భావోద్వేగ ప్రేమ కథ | రౌతు శ్రీనివాసరావు
Publishes in manatelugukathalu.com on 13/10/2026
సుదూర తీరాలు పార్ట్ 1లో సుభాష్, శైలజల మధ్య పాతకాలపు నేపథ్యంలో చిగురించిన తొలి ప్రేమను, మౌనపు చూపుల్లో దాగిన భావాలను హృద్యంగా తెలుసుకోండి. రౌతు శ్రీనివాసరావు రచించిన ఈ తెలుగు ప్రేమకథ మనల్ని సెల్‌ఫోన్లు లేని రోజుల్లోకి తీసుకెళ్తుంది.
అది పూర్తిగా పల్లెటూరు కాదు. పట్టణం కూడా కాదు. పట్టణానికి ఆనుకుని, ఒక చిన్న రైల్వే స్టేషన్ చుట్టూ పెరిగిన ప్రాంతం. స్టేషన్ చిన్నదే అయినా ఎప్పుడూ సందడిగానే ఉండేది.
తెల్లవారుజామున రైలు కూతతో ఆ ప్రాంతం మేల్కొనేది. సాయంత్రం రైలు వెళ్లిపోయిన తర్వాత కూడా టీ కొట్ల దగ్గర మాటలు, సైకిళ్ల గంటలు, స్టేషన్ వైపు వెళ్లే మనుషుల అడుగుల చప్పుళ్లు వినిపిస్తూనే ఉండేవి.
అది సెల్‌ఫోన్లు లేని కాలం. వాట్సాప్ లేదు; యూట్యూబ్ లేదు.
ఎవరి సంగతి తెలుసుకోవాలన్నా ఎవరో ఒకరి ద్వారా అడగాలి. దూరంగా ఉన్నవారికి ఉత్తరం రాయాలి.
ఉత్తరం వచ్చిందంటే ఇంట్లో ఎవరో చదివి వినిపించాలి. ఒకరి ఇంటి విషయం ఇంకొకరికి తెలియడానికి పెద్దగా సమయం పట్టేది కాదు.
కానీ ప్రేమ విషయానికొస్తే మాత్రం... ఒక్క అడుగు ముందుకు వేయడానికి పదిసార్లు ఆలోచించాల్సిన కాలం అది.
ఆ ప్రాంతంలోనే సుభాష్ కుటుంబం ఉండేది.
సుభాష్ చిన్నప్పటి నుంచే చదువులో చురుకైనవాడు. ఐదో తరగతి వరకు గ్రామంలో చదివి, తర్వాత పట్టణంలోని ఉన్నత పాఠశాలలో చేరాడు.
ప్రతి ఉదయం చక్కగా ఇస్త్రీ చేసిన యూనిఫాం, మెరిసే బూట్లు, దువ్విన జుట్టు, ఒక చేతిలో పుస్తకాల సంచి, మరో చేతిలో భోజన క్యారియర్, వర్షం అయితే గొడుగు... అతని నడకలోనే ఒక క్రమం కనిపించేది.
అతను చదువులో ముందుండేవాడు. తరగతిలో మొదటి శ్రేణిలో వచ్చే కొద్దిమందిలో అతనూ ఒకడు.
అతని తండ్రి సాధారణ ఉద్యోగి. ఇంట్లో పిల్లలు ఎక్కువ. కానీ ఆ ఇంట్లో ఒక విషయం మాత్రం పుష్కలంగా ఉండేది—క్రమశిక్షణ.
“చదువు ముఖ్యం. పెద్దలను గౌరవించాలి. మన వల్ల ఎవరికీ మాట రాకూడదు.”
అవి సుభాష్ చిన్నప్పటి నుంచీ వింటూ పెరిగిన మాటలు. ఆ మాటలే ఒకరోజు అతని జీవితాన్ని నిర్ణయించబోతున్నాయని అప్పట్లో ఎవరికీ తెలియదు.
అసలు కథ ఇక్కడే మొదలైంది...
సుభాష్ ఇంటికి పది ఇళ్ల దూరంలో శైలజ ఉండేది. ఆమె ఇంటి పక్కనే ఒక బావి. తెల్లవారుజామునే అక్కడ బిందెల చప్పుళ్లు మొదలయ్యేవి.
శైలజ నీళ్లు తోడేది; బట్టలు ఉతికేది; ఇంటిపనులు చేసేది; తల్లి చెప్పిన పనులన్నీ చేసేది. సవతి తల్లి చేతుల్లో నలిగిపోతున్నా, పైకి మాత్రం చిరునవ్వుతో, గంభీరంగా ఉండేది.
తనలోని బాధను బయటకు కనిపించనివ్వకుండా మౌనంగా భరించేది.
ఆమె చదువు ఏడో తరగతితో ఆగిపోయింది. అయితే చదువు ఆగిపోయిందని ఆమె ఆలోచన మాత్రం ఆగిపోలేదు.
ఆమె చాలా అనుకువగా ఉండేది. అందం ఉన్నా దాన్ని చూపించుకోవాలనే అలవాటు లేదు. ఎవరైనా తనను చూస్తే వెంటనే తల దించుకునేది.
సుభాష్‌లో ఆమెకు నచ్చింది అతని చదువు మాత్రమే కాదు. అతను మాట్లాడే తీరు, పెద్దల ముందు తల దించుకునే విధానం, ఆ చిరునవ్వు, నెమ్మదిగా మాట్లాడే స్వభావం... ఆ చిన్నచిన్న లక్షణాలే ఆమె మనసులో అతనికి ఒక ప్రత్యేకమైన స్థానాన్ని ఇచ్చాయి.
ప్రతి రోజు సాయంత్రం సుభాష్ మార్కెట్ వైపు నడకకు వెళ్లేవాడు. శైలజ ఇంటి ముందు నుంచే వెళ్లాల్సి వచ్చేది.
మొదట్లో అది కేవలం దారి మాత్రమే.
తర్వాత... ఆ దారిలో ఒక చూపు కోసం ఎదురుచూపు మొదలైంది.
ఒకరోజు శైలజ ఇంటి ముందు బట్టలు ఆరేస్తోంది. సుభాష్ అటుగా వెళ్లాడు. ఆమె అతన్ని చూసింది; అతనూ ఆమెను చూశాడు.
ఒక్క క్షణం.
ఆమె వెంటనే తల దించుకుంది. సుభాష్ కూడా ఏమీ జరగనట్టుగా ముందుకు వెళ్లిపోయాడు.
కానీ ఆ రోజు ఇద్దరూ తమ తమ ఇళ్లకు వెళ్లాక, అదే ఒక్క క్షణాన్ని మళ్లీ మళ్లీ గుర్తుచేసుకున్నారు.
కొన్ని రోజులకు ఆ చూపులు అలవాటయ్యాయి.
మాటలు మాత్రం ఇంకా దూరంగానే ఉన్నాయి.
రాత్రిళ్లు సుభాష్ చదువుకునేవాడు. అతని గదికి ఎదురుగా శైలజ ఇంటి కిటికీ కనిపించేది.
ఒక రాత్రి పుస్తకం చదువుకుంటూ ఉండగా, సుభాష్‌కు ఎవరో తనను చూస్తున్నట్టుగా అనిపించింది.
తలెత్తి చూశాడు.
కిటికీ దగ్గర శైలజ.
అతని చూపు ఆమెపై పడగానే ఆమె వెంటనే వెనక్కి వెళ్లిపోయింది.
సుభాష్ చిరునవ్వు నవ్వుకున్నాడు.
కొద్దిసేపటి తర్వాత మళ్లీ పుస్తకం చదువుతున్నట్టుగా నటించాడు. కొంతసేపటికి తలెత్తి చూశాడు.
ఆమె మళ్లీ అక్కడే ఉంది.
కానీ ఆ రాత్రి వాళ్ల మధ్య జరిగిన సంభాషణకు మాటలు అవసరం కాలేదు.
వాళ్లిద్దరికీ మాత్రమే అర్థమైన ఆ చూపులు... ఆ మౌనం... ఒకరికొకరు చెప్పలేని ఎన్నో మాటలను చెప్పేశాయి.
శైలజ కుటుంబంలో ఆమె అన్నదమ్ములు కూడా ఉన్నారు. మొదట్లో వాళ్లకు సుభాష్ అంటే చదువుకునే అబ్బాయి, అంతే.
కొంతకాలానికి అతని మంచితనం వాళ్లకూ అర్థమైంది.
ఇంకొంతకాలానికి ఆ కుటుంబంలోని పిల్లలు సుభాష్‌ను కేవలం పొరుగింటి అబ్బాయిగా కాకుండా, ఏదైనా అడగగలిగే పెద్దవాడిగా చూడడం మొదలుపెట్టారు.
అతనూ వాళ్లను తనవాళ్లలాగే చూసేవాడు.
అలా సుభాష్‌కు తెలియకుండానే శైలజ కుటుంబంలోకి కొంచెం కొంచెంగా అడుగుపెట్టాడు.
ఒకరోజు శైలజ ఇంట్లో చేసిన పిండి వంటకం కొంచెం అతని చేతికి వచ్చింది.
“ఇది తీసుకోండి.”
సుభాష్ ఆశ్చర్యంగా చూశాడు.
“నాకా?”
శైలజ తల ఊపింది.
“అవును... అమ్మ చేసింది.”
అతను ఆ వంటకాన్ని తీసుకున్నాడు. కానీ అతని చూపు మాత్రం ఆమె చేతుల్లోనే ఆగిపోయింది.
ఆ చిన్న వంటకం కంటే... దాన్ని తన చేతికి అందించిన ఆ క్షణమే అతనికి ఎక్కువగా గుర్తుండిపోయింది.
ఆ రోజు మొదటిసారి వాళ్ల మధ్య దూరం కొంచెం తగ్గింది.
మాటలు ఇంకా తక్కువే.
కానీ మనసులు మాత్రం... ఒకరికొకటి దగ్గరవుతున్నాయి.
అది ప్రేమ అని వాళ్లిద్దరూ అప్పటికి అనుకోకపోవచ్చు.
కానీ ఆ ప్రేమకు పేరు పెట్టకముందే... అది వాళ్ల జీవితాల్లో తన స్థానం సంపాదించుకుంది.
ఇంకా ఉంది. సుదూర తీరాలు - పార్ట్ 2 త్వరలో మీ ముందుకు వస్తుంది.
***************************************
📢 మనతెలుగుకథలు.కామ్ WhatsApp ఛానల్‌ను ఉచితంగా ఫాలో అవ్వండి!
మనతెలుగుకథలు.కామ్‌లో ప్రచురించే కథలు • కవితలు • ప్రత్యేక వ్యాసాలు • సీరియల్ ఎపిసోడ్స్ - వాటి తాజా లింక్స్‌ను మా WhatsApp ఛానల్‌లో పొందవచ్చు.
✅ ఛానల్‌ను Follow చేయండి✅ WhatsAppలో Updates → Channels ద్వారా మా పోస్టులు చూడండి✅ మీకు నచ్చిన కథ లేదా పోస్టు లింక్‌పై క్లిక్ చేసి చదవండి✅ కొత్త పోస్టులు మిస్ కాకుండా Notifications 🔔 ON చేసుకోండి✅ మీ స్నేహితులు, సన్నిహితులతో మా ఛానల్‌ను Share చేయండి
👉 మా WhatsApp ఛానల్: https://whatsapp.com/channel/0029VbE7RFB3mFY84MHHSb3y
రౌతు శ్రీనివాసరావు గారి ప్రొఫైల్ కొరకు, మనతెలుగుకథలు.కామ్ లో వారి ఇతర రచనల కొరకు
మేము నిర్వహించే వివిధ పోటీలలో రచయితలకు బహుమతులు అందించడంలో భాగస్వాములు కావాలనుకునే వారు వివరాల కోసం story@manatelugukathalu.com కి మెయిల్ చెయ్యండి.
మాకు రచనలు పంపాలనుకుంటే మా వెబ్ సైట్ లో ఉన్న అప్లోడ్ లింక్ ద్వారా మీ రచనలను పంపవచ్చు.
లేదా story@manatelugukathalu.com కు text document/odt/docx రూపంలో మెయిల్ చెయ్యవచ్చు.
మనతెలుగుకథలు.కామ్ వారి యూ ట్యూబ్ ఛానల్ ను ఈ క్రింది లింక్ ద్వారా చేరుకోవచ్చును.
దయ చేసి సబ్స్క్రయిబ్ చెయ్యండి ( పూర్తిగా ఉచితం ).
మనతెలుగుకథలు.కామ్ వారి ఫేస్ బుక్ పేజీ చేరడానికి ఈ క్రింది లింక్ క్లిక్ చేయండి. లైక్ చేసి, సబ్స్క్రయిబ్ చెయ్యండి.
గమనిక : పాఠకులు తమ అభిప్రాయాలను మనతెలుగుకథలు.కామ్ వారి అఫీషియల్ వాట్స్ అప్ నెంబర్ : 63099 58851 కు పంపవచ్చును.
రచయిత పరిచయం: రౌతు శ్రీనివాసరావు
నా పేరు రౌతు శ్రీనివాసరావు. నేను భారతీయ రైల్వేలో ఆఫీస్ సూపరింటెండెంట్‌గా విధులు నిర్వహిస్తున్నాను. కవితలు, కథలు చదవడం, రచించడం నా అభిరుచులు. సాహిత్యాన్ని ఆస్వాదిస్తూ, నా మనోభావాలను చిన్న చిన్న కథానికలుగా, కవితలుగా మలచే ప్రయత్నం చేస్తున్నాను. నా రచనలను చదివి మీ విలువైన అభిప్రాయాలు, ప్రోత్సాహం అందించాలని మనస్ఫూర్తిగా కోరుకుంటున్నాను. 🙏
Comments