తండ్రి ఆలోచన… ప్రగతికి పునాది…
Tandri Alochana... Pragathiki Punadhi... - Telugu Emotional Family Story | Sanjeeva Kumar Y
తండ్రి ఆలోచన… ప్రగతికి పునాది… - తెలుగు భావోద్వేగ కుటుంబ కథ| వై. సంజీవ కుమార్
Published in manatelugukathalu.com on 17/10/2026
తండ్రి ఆలోచన… ప్రగతికి పునాది… డాక్టర్ వై. సంజీవ కుమార్ రచించిన హృదయాన్ని హత్తుకునే తెలుగు కుటుంబ కథ. తండ్రి మందలింపుల వెనుక దాగిన ప్రేమ, క్రమశిక్షణ, బాధ్యతల విలువను తెలుసుకుంటూ, జీవితంలో తల్లిదండ్రుల మార్గదర్శకత్వం ఎంత ముఖ్యమో ఈ కథ మనకు గుర్తుచేస్తుంది.
అమ్మ ప్రేమతో లాలిస్తుంది… నాన్న బాధ్యతతో తీర్చిదిద్దుతాడు...
"ఒరేయ్! గదిలో నుంచి బయటకు వచ్చేటప్పుడు ఫ్యాన్ ఆఫ్ చేయాలని తెలియదా నీకు?"
నాన్న గొంతు ఇంట్లో మారుమోగింది. విసుగ్గా వెనక్కి వెళ్లి ఫ్యాన్ స్విచ్ ఆఫ్ చేసి వచ్చాను.
"డ్రాయింగ్ రూమ్‌లో ఎవరూ లేరు కదా! టీవీ ఎందుకు ఆన్ చేసి ఉంచావు? దాన్ని కూడా నేనే చెప్పాలా? ప్రతి చిన్న విషయానికీ నేనే గుర్తుచేయాలా?"
ఈసారి టీవీని విసురుగా ఆఫ్ చేసి, టేబుల్ మీద ఉన్న నా సర్టిఫికెట్ల ఫైల్ తీసుకున్నాను.
నాన్నకు ఏమైంది? ఈ మధ్య ప్రతి విషయానికీ కోపం! ప్రతి పనిలో తప్పులెంచడం! చిన్న పొరపాటునైనా పెద్ద నేరంలా చూడటం! ఆయన మాటల్లో ప్రేమ కంటే చిరాకే ఎక్కువగా వినిపిస్తోంది.
తనకు తానుగా ఫ్యాన్ ఆఫ్ చేసుకోవచ్చు, టీవీ కట్టేయవచ్చు... కానీ అలా చేయకుండా నన్నే ఎందుకు సాధిస్తున్నాడు? నేనేమైనా చిన్నపిల్లాడినా?
వయసు పెరిగింది, చదువు పూర్తయింది, ఉద్యోగం కోసం ప్రయత్నిస్తున్నాను. అయినా నాన్న దృష్టిలో నేను ఇంకా బాధ్యత తెలియని వ్యక్తినే!
'ఇక నా వల్ల కాదు! ఈ ఇంట్లో ఉండలేను. ఎలాగైనా ఉద్యోగం సంపాదించి బయటకు వెళ్లిపోవాలి!' అనుకుంటూ ఇంటి గుమ్మం దాటాను.
ఆ రోజు నాకు ఉద్యోగ ఇంటర్వ్యూ ఉంది. బస్సు సమయానికి రాకపోవడంతో ఆటో ఎక్కాను. జేబులో ఉన్న ఐదొందల రూపాయల్లో కొంత ఆటోకే ఖర్చయింది. అయినా సమయానికి చేరుకున్నాను.
అది ఒక పెద్ద కంపెనీ కార్యాలయం. విశాలమైన ప్రాంగణం, చక్కగా పెంచిన పూలమొక్కలు, పెద్ద భవనం… అన్నీ ఎంతో క్రమబద్ధంగా కనిపించాయి.
గేటు సరిగా మూసి లేదు. దాన్ని దాటి లోపలికి వెళ్లిన నేను, వెనక్కి తిరిగి చూశాను. గాలి వీస్తే గేటు మరింత తెరుచుకునేలా ఉంది. 'ఇది ఇలాగే ఉంటే ఎవరైనా లోపలికి వచ్చేయవచ్చు కదా!' అనుకుని గేటును సరిగా మూసి ముందుకు నడిచాను.
కొంచెం దూరంలో మొక్కలకు నీళ్లు పోస్తున్న పైపు కనిపించింది. నీళ్లు మొక్కలకు పడటం కంటే రహదారిపై ఎక్కువగా పారుతున్నాయి. పైగా దారంతా తడిసిపోయింది. 'ఇంత నిర్లక్ష్యమా!' అనుకుంటూ పైపును తీసి మొక్కల దగ్గర సరిగా పెట్టాను.
రిసెప్షన్‌లో ఎవరూ కనిపించలేదు. గోడకు ఉన్న బోర్డుపై 'మూడో అంతస్తులో ఇంటర్వ్యూ' అని రాసి ఉంది. మెట్ల దగ్గరకు వెళ్లేసరికి, డోర్‌మ్యాట్ తిరగబడి కనిపించింది. దాన్ని సరిచేసి, తడి బూట్లను దానిపై తుడుచుకుని పైకి వెళ్లాను.
అంతలోనే నా చెవుల్లో నాన్న గొంతు వినిపించినట్టయింది... "ఏ పని చేసినా పద్ధతిగా చేయడం నేర్చుకోరా!"
'అబ్బా! ఇక్కడ కూడా నాన్న గుర్తొస్తున్నాడా!' అని నాలో నేనే నవ్వుకున్నాను.
ఇంటర్వ్యూ గదిలో చాలామంది అభ్యర్థులు ఉన్నారు. కొంతమంది బయటకు వస్తున్నారు, మరికొంతమంది లోపలికి వెళ్తున్నారు. ఒక విభాగంలో ఎవరూ లేకపోవడంతో అక్కడి కుర్చీలో కూర్చున్నాను. పైకి చూసేసరికి ఫ్యాన్లు తిరుగుతున్నాయి.
అంతే! మళ్లీ నాన్న మాటలు గుర్తొచ్చాయి... "అవసరం లేనప్పుడు ఫ్యాన్లు ఎందుకు తిరగాలి? విద్యుత్తు ఎవరి సొత్తు అనుకున్నావు?"
చిరాకుగానే లేచి వెళ్లి స్విచ్ ఆఫ్ చేశాను.
నా వంతు వచ్చింది. లోపల నలుగురు అధికారులు కూర్చున్నారు. అందరూ ల్యాప్‌టాప్‌లలో ఏదో చూస్తున్నారు. నేను లోపలికి వెళ్లి సర్టిఫికెట్ల ఫైల్ అందించాను.
ఒకరు నా పేరు అడిగారు, చెప్పాను.
మరొకరు నా వైపు చూసి, "యువర్ ఇంటర్వ్యూ ఈజ్ ఓవర్. యూ కెన్ గో!" అన్నారు.
అంతేనా? నా చదువు గురించి అడగలేదు, నా నైపుణ్యాలను పరీక్షించలేదు, నా అనుభవం గురించి తెలుసుకోలేదు. లోపల కోపం ఉప్పొంగింది. 'ఇదేం ఇంటర్వ్యూ? ముందే ఎవరినో నిర్ణయించుకుని, మమ్మల్ని పిలిచి అవమానిస్తున్నారా?'
నేను ఏదో మాట్లాడబోతుండగా, మూడో అధికారి చిరునవ్వుతో ఒక కవర్ నా చేతిలో పెట్టారు. "కంగ్రాచ్యులేషన్స్! యూ ఆర్ సెలెక్టెడ్. ఇది మీ అపాయింట్‌మెంట్ ఆర్డర్."
నాకు నోట మాట రాలేదు. "సార్! మీరు నన్ను ఒక్క ప్రశ్న కూడా అడగలేదు. మరి నన్నెలా ఎంపిక చేశారు?"
నాలుగో అధికారి తన ల్యాప్‌టాప్‌ను నా వైపు తిప్పారు, "ఇదిగో! మీ ఇంటర్వ్యూ!"
స్క్రీన్‌పై సీసీటీవీ దృశ్యాలు కనిపించాయి... గేటును సరిగా మూసిన నేను… నీళ్లు వృథా కాకుండా పైపును సరిచేసిన నేను… డోర్‌మ్యాట్‌ను సరిచేసిన నేను… ఎవరూ చెప్పకుండానే ఖాళీ గదిలో ఫ్యాన్లను ఆఫ్ చేసిన నేను… ఆ దృశ్యాలన్నీ వరుసగా కనిపించాయి.
అధికారి నెమ్మదిగా మాట్లాడటం ప్రారంభించారు... "మాకు చదువు వచ్చిన వాళ్లు మాత్రమే అవసరం లేదు, చదువుతో పాటు బాధ్యత తెలిసిన వాళ్లు కూడా కావాలి! ఎవరూ చూడనప్పుడు ఒక వ్యక్తి ఎలా ప్రవర్తిస్తాడో, అదే అతని నిజమైన వ్యక్తిత్వాన్ని తెలియజేస్తుంది."
"గేటు తెరిచి ఉంటే అది మీ సమస్య కాదని వెళ్లిపోవచ్చు, నీళ్లు వృథా అవుతున్నా పట్టించుకోకుండా ఉండవచ్చు, ఖాళీ గదిలో ఫ్యాన్లు తిరుగుతున్నా మీకెందుకని అనుకోవచ్చు. కానీ మీరు అలా చేయలేదు. ఎవరో చెప్పాలని ఎదురుచూడలేదు, మీ బాధ్యత కాదని తప్పించుకోలేదు, చిన్న పనులైనా మనస్ఫూర్తిగా చేశారు.
మాకు కావాల్సింది ఉద్యోగం చేసే వ్యక్తి మాత్రమే కాదు… బాధ్యతతో జీవించే మనిషి!"
ఆ మాటలు వింటుంటే నా కళ్లలో నీళ్లు తిరిగాయి. ఇంటర్వ్యూలో నేను సాధించింది ఉద్యోగం మాత్రమే కాదు; నా గురించి నాకే తెలియని ఒక గొప్ప పాఠాన్ని నేర్చుకున్నాను.
కానీ ఆ పాఠం నాకు నేర్పింది ఆ నలుగురు అధికారులు మాత్రమే కాదు... నా మనసులో వెంటనే ఒక ముఖం మెదిలింది.
నాన్న!
ఇంటికి తిరిగి వెళ్లే ప్రయాణంలో నా ఆలోచనలు నన్ను గతంలోకి తీసుకెళ్లాయి.
"గదిలో నుంచి బయటకు వచ్చేటప్పుడు లైట్ ఆఫ్ చేయాలి!"
"నీళ్లు వృథా చేయకూడదు!"
"తిన్న పళ్లెం నువ్వే శుభ్రం చేయాలి!"
"నీ పని నువ్వు చేసుకోవడం నేర్చుకో!"
"డబ్బు చెట్టుకు కాయదు, దాని విలువ తెలుసుకో!"
ఇవన్నీ నాన్న చెప్పిన మాటలే! ఇన్నాళ్లూ నాకు అవి ఆంక్షల్లా అనిపించాయి.
ఆయన నన్ను అర్థం చేసుకోవడం లేదనుకున్నాను, నా స్వేచ్ఛను అడ్డుకుంటున్నాడని భావించాను.
కానీ ఈ రోజు తెలిసింది… ఆయన నాకు పనులు మాత్రమే నేర్పడం లేదు, జీవితాన్ని నేర్పుతున్నాడు! ఎవరూ చూడకపోయినా మన బాధ్యతను మనం నిర్వర్తించాలని, చిన్న విషయాల్లో నిర్లక్ష్యం చేయకూడదని, వనరులను వృథా చేయకూడదని, మనకు సంబంధం లేదని మంచి పనుల నుంచి తప్పుకోకూడదని నేర్పుతున్నాడు.
ఆయన మాటలు కఠినంగా ఉండవచ్చు, కానీ వాటి వెనుక ఉన్న ఆలోచన నా భవిష్యత్తు కోసం అని గ్రహించలేకపోయాను. నా విజయానికి కారణమైన ఆ చిన్న చిన్న అలవాట్లన్నీ… నాన్న నాలో నాటిన విత్తనాలే!
ఇంటికి చేరుకున్నాను. నాన్న కుర్చీలో కూర్చుని పేపర్ చదువుతున్నారు.
నన్ను చూసి, "ఏమైంది? ఇంటర్వ్యూ ఎలా జరిగింది?" అని అడిగారు.
ఆ ప్రశ్నలోనూ ఆయన ప్రేమ ఉంది, నా భవిష్యత్తు మీద ఆందోళన ఉంది. కానీ ఇన్నాళ్లూ ఆయన గొంతులోని కఠినత్వాన్నే చూశాను తప్ప, ఆ మాటల వెనుక దాగిన ఆప్యాయతను చూడలేకపోయాను.
నేను ఆయన దగ్గరకు వెళ్లాను. "నాన్నా…"
ఆయన పేపర్ పక్కన పెట్టి నా వైపు చూశారు, "ఏమైందిరా?"
ఆ ఒక్క మాటతోనే నా మనసులో దాచుకున్న బాధంతా కరిగిపోయింది.
"నాన్నా… నాకు ఉద్యోగం వచ్చింది!"
ఆయన ముఖంలో చిన్న చిరునవ్వు మెరిసింది, "మంచిదిరా! బాగా పనిచేయాలి, బాధ్యతగా ఉండాలి. నీ మీద నమ్మకంతో పని ఇచ్చిన వాళ్ల నమ్మకాన్ని నిలబెట్టుకోవాలి."
మళ్లీ బాధ్యత గురించే మాట్లాడుతున్నారు! కానీ ఈసారి నాకు చిరాకు రాలేదు. ఆయన చేతులను నా చేతుల్లోకి తీసుకున్నాను.
"నాన్నా… ఈ ఉద్యోగం నాకు ఇచ్చింది ఆ కంపెనీ వాళ్లు కావచ్చు. కానీ ఆ ఉద్యోగానికి అవసరమైన బాధ్యతను నేర్పింది మాత్రం నువ్వే! ఇన్నాళ్లూ నీ మాటలను అపార్థం చేసుకున్నాను.
నువ్వు నన్ను బాధపెడుతున్నావనుకున్నాను, కానీ నన్ను బాధ్యతగల మనిషిగా తీర్చిదిద్దుతున్నావని ఈ రోజే అర్థమైంది. నన్ను క్షమించు నాన్నా!"
నాన్న కళ్లలో ఒక్కసారిగా తడి మెరిసింది.
ఆయన ఏమీ మాట్లాడలేదు. నా భుజంపై చేయి వేసి దగ్గరకు తీసుకున్నారు. ఎన్నో రోజులుగా నేను వెతుకుతున్న ఆప్యాయత ఆ స్పర్శలో కనిపించింది. ఆయనకు ప్రేమను వ్యక్తపరచడం రాకపోవచ్చు, కానీ నా భవిష్యత్తు బాగుండాలనే కోరిక మాత్రం ఆయన గుండెల్లో ఎప్పుడూ ఉంది!
ఆ రోజు నేను ఉద్యోగం సాధించాను, కానీ అంతకంటే గొప్పగా… నా తండ్రిని అర్థం చేసుకున్నాను!
సందేశం:
తండ్రి ప్రేమను అర్థం చేసుకోవడానికి ఆలస్యం చేయకండి!
అమ్మ ప్రేమ చాలాసార్లు మాటల్లో వినిపిస్తుంది, ఆప్యాయతతో పలకరిస్తుంది, మన బాధను తన బాధగా భావించి మనల్ని ఓదారుస్తుంది.
నాన్న ప్రేమ మాత్రం చాలాసార్లు బాధ్యతల రూపంలో కనిపిస్తుంది, క్రమశిక్షణగా వినిపిస్తుంది, పొదుపు మాటల్లో బయటపడుతుంది, మనం తప్పు చేస్తే మందలింపుగా మారుతుంది.
అయితే ప్రతి మందలింపూ ప్రేమే అని కాదు. పిల్లల మనసును గాయపరచని విధంగా ప్రేమను, క్రమశిక్షణను వ్యక్తపరచడం కూడా తల్లిదండ్రుల బాధ్యతే. అదే సమయంలో తల్లిదండ్రుల మాటల వెనుక ఉన్న ఉద్దేశాన్ని అర్థం చేసుకోవడానికి పిల్లలు కూడా ప్రయత్నించాలి.
బాల్యంలో నాన్న మనకు హీరో, యవ్వనంలో కొన్నిసార్లు విలన్, వయసు పెరిగాక ఆయన మాటల్లోని అనుభవం అర్థమవుతుంది. ఆయన లేని రోజు మాత్రం… మనకు నేర్పిన ప్రతి చిన్న విషయమూ ఒక మధురమైన జ్ఞాపకంగా మిగులుతుంది!
నాన్న ఉన్నప్పుడు ఆయన విలువ తెలుసుకోండి, ఆయనతో మాట్లాడండి, ఆయన మనసును అర్థం చేసుకోండి. మీ ప్రేమను చెప్పడానికి ఆయన ఫొటోకు దండ వేసే రోజు కోసం ఎదురుచూడకండి!
ఎందుకంటే…
రాయిని శిల్పంగా మార్చే ఉలి దెబ్బలు నొప్పిని కలిగిస్తాయి, కానీ ఆ దెబ్బల వెనుక ఉన్న శిల్పి సంకల్పమే ఆ రాయికి అందాన్ని ఇస్తుంది! అలాగే, బాధ్యతతో కూడిన తల్లిదండ్రుల మార్గదర్శకత్వం మన జీవితానికి దిశానిర్దేశం చేయగలదు.
తండ్రి ఆలోచన… బిడ్డ ప్రగతికి పునాది!
తల్లిదండ్రులను ప్రేమించండి, వారి అనుభవాన్ని గౌరవించండి, వారి మనసును అర్థం చేసుకోండి. అదే సమయంలో ప్రేమను వ్యక్తపరచండి, పిల్లల మనసును వినండి.
కుటుంబంలో పరస్పర అవగాహన ఉంటే ఎన్నో సమస్యలకు పరిష్కారం లభిస్తుంది.
అందరూ బాగుండాలి… ప్రతి కుటుంబంలో ప్రేమ, ఆప్యాయత, పరస్పర గౌరవం వెల్లివిరియాలి అని మనస్ఫూర్తిగా కోరుకుంటూ…
మీ మంచి కోరే,
డాక్టర్ వై. సంజీవ కుమార్
📢 మనతెలుగుకథలు.కామ్ WhatsApp ఛానల్‌ను ఉచితంగా ఫాలో అవ్వండి!
మనతెలుగుకథలు.కామ్‌లో ప్రచురించే కథలు • కవితలు • ప్రత్యేక వ్యాసాలు • సీరియల్ ఎపిసోడ్స్ - వాటి తాజా లింక్స్‌ను మా WhatsApp ఛానల్‌లో పొందవచ్చు.
✅ ఛానల్‌ను Follow చేయండి✅ WhatsAppలో Updates → Channels ద్వారా మా పోస్టులు చూడండి✅ మీకు నచ్చిన కథ లేదా పోస్టు లింక్‌పై క్లిక్ చేసి చదవండి✅ కొత్త పోస్టులు మిస్ కాకుండా Notifications 🔔 ON చేసుకోండి✅ మీ స్నేహితులు, సన్నిహితులతో మా ఛానల్‌ను Share చేయండి
👉 మా WhatsApp ఛానల్: https://whatsapp.com/channel/0029VbE7RFB3mFY84MHHSb3y
వై. సంజీవ కుమార్ గారి ప్రొఫైల్ కొరకు, మనతెలుగుకథలు.కామ్ లో వారి ఇతర రచనల కొరకు
విజయదశమి 2026 కథల పోటీల వివరాల కోసం
ఉగాది షడ్రుచుల కథల పోటీల వివరాల కోసం
మేము నిర్వహించే వివిధ పోటీలలో రచయితలకు బహుమతులు అందించడంలో భాగస్వాములు కావాలనుకునే వారు వివరాల కోసం story@manatelugukathalu.com కి మెయిల్ చెయ్యండి.
మాకు రచనలు పంపాలనుకుంటే మా వెబ్ సైట్ లో ఉన్న అప్లోడ్ లింక్ ద్వారా మీ రచనలను పంపవచ్చు.
లేదా story@manatelugukathalu.com కు text document/odt/docx రూపంలో మెయిల్ చెయ్యవచ్చు.
మనతెలుగుకథలు.కామ్ వారి యూ ట్యూబ్ ఛానల్ ను ఈ క్రింది లింక్ ద్వారా చేరుకోవచ్చును.
దయ చేసి సబ్స్క్రయిబ్ చెయ్యండి ( పూర్తిగా ఉచితం ).
మనతెలుగుకథలు.కామ్ వారి ఫేస్ బుక్ పేజీ చేరడానికి ఈ క్రింది లింక్ క్లిక్ చేయండి. లైక్ చేసి, సబ్స్క్రయిబ్ చెయ్యండి.
గమనిక : పాఠకులు తమ అభిప్రాయాలను మనతెలుగుకథలు.కామ్ వారి అఫీషియల్ వాట్స్ అప్ నెంబర్ : 63099 58851 కు పంపవచ్చును.
రచయిత పరిచయం: వై. సంజీవ కుమార్
నా పేరు వై. సంజీవ కుమార్. హైదరాబాద్‌లో చిన్న కన్సల్టెన్సీ సర్వీస్‌ను నిర్వహిస్తున్నాను. సమాజానికి నా వంతుగా సేవ చేయాలనే ఆలోచనతో స్కై ఫౌండేషన్ అనే సంస్థను స్థాపించి, వివిధ రకాల సేవా కార్యక్రమాలను కొనసాగిస్తున్నాను.
అలాగే సామాజిక కోణంలో ఉండే అనేక అంశాలపై వ్యాసాలు రాయడం నాకు అలవాటు. ఇప్పటివరకు ఎన్నో సామాజిక అంశాలపై వ్యాసాలు రాశాను. వాటిలో అనేక వ్యాసాలు వివిధ దినపత్రికల్లో ప్రచురితమయ్యాయి.
ఇటీవల మొదటిసారిగా తెలుగు కథల ప్రపంచాన్ని పరిశీలించే అవకాశం కలిగింది. కథల ద్వారా భావాలను, జీవితంలోని అనుభవాలను, సామాజిక అంశాలను మరింత ఆసక్తికరంగా చెప్పవచ్చని అనిపించింది.
Comments