తన జీవితమంతా కొడుకు కోసం త్యాగం చేసిన తల్లి లక్ష్మి. నగర జీవితంలో ఆమెను మరిచిపోయిన రవికి అమ్మ రాసిన ఒక ఉత్తరం తన బాధ్యతను గుర్తుచేస్తుంది. అమ్మ ప్రేమకు డబ్బు కంటే ఆప్యాయతే ముఖ్యమని చాటిచెప్పే హృద్యమైన కథ.

అమ్మను అద్దెకు తీసుకునే పరిస్థితి ఎందుకు వచ్చింది? అమెరికాలో ఉద్యోగం చేస్తున్న కొడుకు ప్రతి నెలా డబ్బులు పంపుతున్నా, తన తల్లికి కావాల్సింది మాత్రం డబ్బు కాదు—కొడుకు సమయం, ఆప్యాయత. ఒంటరితనాన్ని ఎదుర్కొంటున్న అనన్య “అమ్మ కావాలా?” అంటూ ఒక ప్రకటన ఇస్తుంది. ఆ తర్వాత ఆమె జీవితంలోకి వచ్చిన ఎన్నో కుటుంబాలు ఆమెకు “అమ్మా” అని పిలుస్తాయి. కానీ ఒకరోజు తన కొడుకు ఆదిత్య తిరిగి వచ్చినప్పుడు, “నన్ను ఎవరో అద్దెకు తీసుకున్నారు బాబూ... నువ్వు మాత్రం ఏళ్ల క్రితమే ఉచితంగా వదిలేశావు” అనే మాట అతని

అమ్మ ఇంట్లో ఒక మనిషి కాదు… అందరి జ్ఞాపకాల బ్యాంక్. మనకు ఏది ఎక్కడుందో తెలియకపోతే అమ్మను అడుగుతాం. మనం మర్చిపోయిన తేదీలను ఆమె గుర్తుపెట్టుకుంటుంది. మన చిన్న చిన్న అవసరాలను తన పెద్ద బాధ్యతలుగా మోస్తుంది. మన అవసరాల కోసం ఆమె సమయాన్ని, శక్తిని, ఆలోచనలను తెలియకుండానే అప్పుగా తీసుకుంటాం. అది కేవలం అప్పు కాదు… ప్రేమతో తీసుకున్న అప్పు.

తల్లిని చివరిసారి చూసుకోలేకపోయాననే బాధతో కుమిలిపోతున్న కూతురికి, ఒక రాత్రి తల్లి కనిపించి తన చివరి కోరికను చెబుతుంది. ఆ మాటలు ఆమె జీవితాన్నే మార్చేస్తాయి.

ఏడేళ్ల క్రితం మరణించిన అమ్మ వదిలిన ఒక ఉత్తరం… అనన్య జీవితంలోని అతిపెద్ద రహస్యాన్ని బయటపెడుతుంది. "నిన్ను నేను కనలేదు" అనే ఒక్క వాక్యం ఆమె ప్రపంచాన్నే మార్చేస్తుంది. జన్మనిచ్చిన తల్లి, పెంచిన తల్లి… ఇద్దరి ప్రేమలో దాగి ఉన్న అసలైన అమ్మతనం ఏమిటో తెలియజేసే హృద్యమైన కథ.

తన బిడ్డ కోసం మతాలు, భేదాలు, భయాలు అన్నిటినీ దాటి నిలిచే అమ్మ ప్రేమను హృదయాన్ని తాకేలా ఆవిష్కరించిన అద్భుత తెలుగు కవిత.