అజ్ఞానాన్ని తొలగించి జ్ఞానజ్యోతిని వెలిగించే చదువుల తల్లి సరస్వతీ దేవికి అక్షరాలు, పద్యపుష్పాలతో అర్పించిన భక్తిపూర్వక వందనం ఈ 'శ్రీమాతా నమోనమః' కవిత.

మబ్బులు కమ్మిన సాయంత్రం… చల్లని గాలి… పూల పరిమళాలు… పక్షుల సందడి… నదిలో అలలపై వజ్రాల్లా మెరిసే సూర్యకిరణాలు. ప్రకృతి సౌందర్యాన్ని హృద్యంగా చిత్రించిన అన్నపూర్ణ రచించిన ‘నదీతీరం’ తెలుగు కవిత.

ఊరు మారలేదు… ఏరు ఆగలేదు… జ్ఞాపకాలు చెరిగిపోలేదు. మారింది మనుషులే. ప్రతి ఉదయంతో మళ్లీ మొదలయ్యే జీవన ప్రయాణాన్ని కూడా ఆవిష్కరించే భట్టు వెంకటరావు రచించిన ‘మనం మారిపోయాం!’, ‘నిత్యం – సత్యం’ కవితలు.

ఒకే ఇంట్లో ఉన్నా పెరుగుతున్న మనసుల దూరాన్ని ప్రశ్నించే ‘మౌన వేదన’... కాలుష్యం కారణంగా చెదిరిపోతున్న ప్రకృతి గూడును చూసి మానవాళిని మేల్కొలిపే ‘గూడు చెదిరిన గువ్వ’—రామశేఖర్ కలం నుంచి రెండు ఆలోచనాత్మక కవితలు.

పిల్లలకు మంచి విలువలు, క్రమశిక్షణ, ధైర్యం, జ్ఞానం, స్నేహం, ప్రేమ, సమత, సేవాభావం వంటి జీవిత సత్యాలను నేర్పించే అందమైన బాల గేయాల సంకలనం “అమ్మ చెప్పిన సూచనలు”. గద్వాల సోమన్న రచించిన ఈ గేయాలు పిల్లలతో పాటు పెద్దలకూ ఆలోచన కలిగించేలా ఉన్నాయి.

తనలోని బలహీనతలతోనే శివుని కరుణను ఆశ్రయించే ఆత్మీయ అన్వేషణ ఓ పెద్దాయనా… నీ చిరునవ్వెక్కడ? కవితలో కనిపిస్తుంది. రౌతు శ్రీనివాసరావు గారు రచించిన ఈ శివభక్తి కవిత భక్తుడికి, భగవంతుడికి మధ్య ఉన్న అంతరంగ సంబంధాన్ని హృదయానికి హత్తుకునేలా ఆవిష్కరిస్తుంది..