ఆమె విజయం వెనుక… అతని నిశ్శబ్దం

Aame Vijayam Venuka ... Athani Nishabdham - Telugu Family Story | Manasa Reddy Chichili
ఆమె విజయం వెనుక… అతని నిశ్శబ్దం - తెలుగు కుటుంబ కథ | మానస రెడ్డి చిచిలీ
Published in manatelugukathalu.com on 09/11/2026
భార్య కలను తన కలగా భావించి, ఆమె ఓటమిలో ధైర్యం చెప్పి, విజయానికి నిశ్శబ్దంగా అండగా నిలిచిన విజయ్ కథ ఇది. నిజమైన దాంపత్యం అంటే ఒకరి విజయాన్ని మరొకరు సొంత విజయంగా భావించడం అని చెప్పే హృదయస్పర్శి కథ.
ఒక చిన్న కల… ఒక పెద్ద ఆశయం
విజయ్, మాధవి భార్యాభర్తలు.
మధ్యతరగతి కుటుంబం. విజయ్ ఒక ప్రైవేట్ కంపెనీలో ఉద్యోగం చేసేవాడు.
వచ్చే జీతంతో ఇంటి అద్దె, పిల్లల చదువు, కుటుంబ ఖర్చులు చూసుకుంటూ సాధారణ జీవితాన్ని గడిపేవారు.
మాధవికి చిన్నప్పటి నుంచి ఒక కల ఉండేది.
ఒక మంచి ప్రభుత్వ అధికారిణిగా ఎదిగి, తన తల్లిదండ్రుల కలను నెరవేర్చుకోవాలని ఆమె ఆశయం.
కానీ పెళ్లి తర్వాత కుటుంబ బాధ్యతలు, ఆర్థిక ఇబ్బందులు ఆమె కలను మెల్లగా దూరం చేశాయి.
ఒకరోజు రాత్రి, అందరూ నిద్రపోయిన తర్వాత మాధవి పాత పుస్తకాలను చూస్తూ కూర్చుంది.
విజయ్ ఆమె దగ్గరకు వచ్చి అడిగాడు.
“ఏమైంది మాధవి? ఇంకా నిద్రపోలేదా?”
ఆమె పుస్తకాలను మూసేస్తూ చెప్పింది.
“ఏమీ లేదు. ఊరికే పాత జ్ఞాపకాలు గుర్తొచ్చాయి.”
విజయ్ ఆమె కళ్లలోకి చూశాడు.
“జ్ఞాపకాలు గుర్తొచ్చినప్పుడు నీ కళ్లలో ఆనందం కనిపించాలి. కానీ ఇప్పుడు బాధ కనిపిస్తోంది. మనసులో ఉన్నది చెప్పు.”
ఆ మాటతో మాధవి కళ్లలో నీళ్లు తిరిగాయి.
“నాకు కలెక్టర్ కావాలని ఉండేది విజయ్... నా తల్లిదండ్రుల కోసం, నా కోసం. కానీ ఇప్పుడు ఆ కల గురించి ఆలోచించడం కూడా తప్పుగా అనిపిస్తోంది. ఇంటి బాధ్యతలు, డబ్బు సమస్యలు, అన్నీ చూస్తుంటే నా కలను నేనే చంపుకోవాల్సి వస్తోంది.”
విజయ్ కొన్ని క్షణాలు మౌనంగా ఉండిపోయాడు.
“మాధవి… పెళ్లి చేసుకున్నంత మాత్రాన నీ కలలకు ముగింపు పలకాలని ఎవరు చెప్పారు?”
ఆమె ఆశ్చర్యంగా అతని వైపు చూసింది.
“కానీ మన పరిస్థితులు…”
“మన పరిస్థితులు మన కలల కంటే పెద్దవి కావు. మనం ఇద్దరం కలిసి కష్టపడితే వాటిని మార్చగలం. నువ్వు చదువు. నీ కలను నెరవేర్చుకో. నీ వెనుక నేను ఉంటాను.”
ఆ రాత్రి మాధవి కళ్లలో కన్నీళ్లు ఉన్నాయి.
కానీ ఆ కన్నీళ్లలో మొదటిసారి ఓటమి లేదు. ఆశ ఉంది.
ఆమె పుస్తకాల వెనుక అతని చెమట
మాధవి సివిల్ సర్వీసెస్ పరీక్షలకు సిద్ధమవ్వాలని నిర్ణయించుకుంది.
కానీ నిర్ణయం తీసుకోవడం ఒక ఎత్తయితే, దాన్ని ఆచరణలో పెట్టడం మరో ఎత్తు.
పుస్తకాలు కొనడానికి డబ్బు కావాలి. కోచింగ్కు ఖర్చు కావాలి. చదువుకోవడానికి సమయం కావాలి.
విజయ్ తన ఖర్చులను తగ్గించుకున్నాడు. బయట భోజనం చేయడం మానేశాడు. తనకు అవసరమైన కొన్ని వస్తువులు కొనడం వాయిదా వేసుకున్నాడు.
మాధవి అడిగిన ప్రతి పుస్తకాన్ని వెంటనే కొనలేకపోయినా, దాన్ని ఎలాగైనా సమకూర్చడానికి ప్రయత్నించేవాడు.
తన భార్య చదువుకుంటున్నప్పుడు ఇంటి పనుల్లో సహాయం చేసేవాడు. ఆమెకు ప్రశాంతంగా చదువుకునే సమయం దొరకాలని తన బాధ్యతల్లో కొన్నింటిని తానే తీసుకునేవాడు.
కొన్నిసార్లు రాత్రి ఆలస్యంగా ఇంటికి వచ్చి కూడా ఆమె కోసం టీ తయారు చేసేవాడు.
“విజయ్, నువ్వు రోజంతా కష్టపడి వస్తావు. మళ్లీ ఈ పనులన్నీ ఎందుకు చేస్తున్నావు?” అని ఆమె అడిగేది.
అతను నవ్వుతూ చెప్పేవాడు.
“నీ పుస్తకాల్లో భవిష్యత్తు ఉంది మాధవి. ఆ భవిష్యత్తుకు నేను టీ పెట్టలేనా?”
ఆమె నవ్వేది.
కానీ ఆ నవ్వు వెనుక అతను చేస్తున్న త్యాగాన్ని తలచుకుని ఆమె మనసు కదిలిపోయేది.
ఒకరోజు అతని స్నేహితుడు అడిగాడు.
“విజయ్, నీ భార్య కోసం ఇంత కష్టపడుతున్నావు. ఒకవేళ ఆమె అనుకున్నది సాధించలేకపోతే?”
విజయ్ ప్రశాంతంగా సమాధానమిచ్చాడు.
“ఆమె విజయం సాధిస్తే నేను గర్వపడతాను. సాధించలేకపోతే ఆమెకు ధైర్యం చెబుతాను. నా ప్రేమకు ఆమె సాధించే విజయంతో సంబంధం లేదు. ఆమె నా భార్య. ఆమె కలలు కూడా నాకు ముఖ్యమే.”
ఆ మాటల్లో గొప్పదనం ఉంది.
ఎందుకంటే అతను ఆమెను ప్రేమిస్తున్నానని మాత్రమే చెప్పలేదు… ఆమె తనను తాను నమ్ముకోలేని సమయంలో, ఆమెను నమ్ముతున్నానని నిరూపించాడు.
ఓటమి తలుపు తట్టినప్పుడు
మాధవి మొదటిసారి పరీక్ష రాసింది.
ఫలితాలు వచ్చాయి.
ఆమె ఉత్తీర్ణత సాధించలేదు.
తన కష్టమంతా వృథా అయిపోయిందని భావించింది. పుస్తకాలను పక్కన పెట్టి మౌనంగా కూర్చుంది.
విజయ్ ఇంటికి వచ్చినప్పుడు ఆమె అతనితో మాట్లాడలేదు.
“మాధవి, ఫలితాలు వచ్చాయా?” అని అడిగాడు.
ఆమె తల ఊపింది.
“నేను సాధించలేకపోయాను విజయ్. నీ కష్టమంతా వృథా చేశాను. నా కోసం నువ్వు ఎన్నో ఆశలు వదులుకున్నావు. కానీ నేను…”
ఆమె మాట పూర్తికాకముందే కన్నీళ్లు వచ్చాయి.
విజయ్ ఆమె పక్కన కూర్చున్నాడు.
“మాధవి, ఒక విషయం అడుగుతాను. నువ్వు నన్ను ప్రేమించేది నేను ప్రతి నెలా జీతం తెస్తున్నందుకేనా?”
“అదేంటి విజయ్? కాదు!”
“మరి నువ్వు మొదటి ప్రయత్నంలో విజయం సాధించలేదని నేను నిన్ను తక్కువగా ఎలా చూస్తాను? నువ్వు చేసిన కష్టం నాకు తెలుసు. ఈరోజు ఫలితం నీకు అనుకూలంగా లేదు, అంతే. నీకు సామర్థ్యం లేదని దాని అర్థం కాదు.”
ఆమె అతని భుజంపై తల వాల్చి ఏడ్చింది.
అతను ఆమెకు ఒక మాట చెప్పాడు.
“నువ్వు అలసిపోతే విశ్రాంతి తీసుకో. భయపడితే నాతో చెప్పు. నీకు నువ్వే నచ్చని రోజు వచ్చినా, నీలోని మంచిని నేను గుర్తుచేస్తాను. కానీ నీ కలను వదిలేయాలా వద్దా అనే నిర్ణయాన్ని తొందరలో తీసుకోకు.”
ఆ మాటలు మాధవికి కొత్త ధైర్యాన్ని ఇచ్చాయి.
ఆమె మళ్లీ చదవడం మొదలుపెట్టింది.
ఈసారి ఆమె పుస్తకాల్లో అక్షరాలు మాత్రమే కనిపించలేదు, తన భర్త నమ్మకం కూడా కనిపించింది.
అతని బాధ… ఆమెకు తెలియని నిజం
రోజులు గడిచాయి.
విజయ్ కార్యాలయంలో పని ఒత్తిడి పెరిగింది. కుటుంబ ఖర్చులు పెరిగాయి. అయినప్పటికీ మాధవి చదువుకు అంతరాయం కలగకుండా చూసేవాడు.
ఒకసారి అతని కార్యాలయంలో అనుకోని సమస్య ఎదురైంది. ఉద్యోగం కోల్పోతానేమోనన్న ఆందోళన కూడా కలిగింది.
కానీ ఇంటికి వచ్చినప్పుడు మాధవిని భయపెట్టకూడదని తన ఆందోళనను బయటపెట్టలేదు.
ఆమె చదువుకుంటూ అడిగింది.
“ఏమైంది విజయ్? ఈరోజు చాలా అలసిపోయినట్లు ఉన్నావు.”
“కొంచెం పని ఎక్కువైంది. నువ్వు చదువు.”
ఆమె మళ్లీ పుస్తకాల్లో మునిగిపోయింది.
విజయ్ ఆమెను చూస్తూ మనసులో అనుకున్నాడు.
“నా బాధను ఆమెకు చెప్పకపోవడం ఇప్పుడు సరైనదేనా? కాదు. కానీ ఆమె ప్రయాణంలో మరో భయం పెంచకుండా, మన సమస్యలను కలిసి ఎదుర్కొనే రోజు కోసం నేను కూడా బలంగా నిలబడాలి.”
కొన్ని రోజుల తర్వాత అతను తన సమస్య గురించి ఆమెకు వివరించాడు.
మాధవి పుస్తకాన్ని మూసి అతని చేతులు పట్టుకుంది.
“విజయ్, నా కలల కోసం నువ్వు ఒక్కడివే పోరాడకూడదు. ఈ కుటుంబం మన ఇద్దరిదీ. నీ బాధ్యతలు నావి కూడా. నా కల కోసం నువ్వు నిలబడినట్లే, నీ కష్టకాలంలో నేను నీతో నిలబడతాను.”
విజయ్ ఆమె వైపు చూశాడు.
అతనికి అప్పుడు అర్థమైంది.
తాను ఆమెకు అండగా నిలబడుతూ ఉన్నాడు. కానీ ఆమె కూడా తనకు అండగా నిలబడాలని కోరుకుంటోంది.
నిజమైన దాంపత్యం అంటే ఒకరు త్యాగం చేస్తూ, మరొకరు విజయాన్ని అందుకోవడం మాత్రమే కాదు. ఒకరి బలహీనతను మరొకరు అర్థం చేసుకుని, ఇద్దరూ కలిసి బలంగా మారడం.
ఆ రోజు నుంచి వారి ప్రయాణం మారింది.
ఆమె తన చదువును కొనసాగించింది. అతను తన ఉద్యోగ సమస్యలను పరిష్కరించుకునేందుకు ప్రయత్నించాడు. ఖర్చులను ఇద్దరూ కలిసి ప్రణాళిక చేసుకున్నారు.
వారి కల ఇక మాధవిది మాత్రమే కాదు, వారిద్దరిదీ అయింది.
ఆమె విజయం… అతని కన్నీళ్లు
మాధవి చివరి ప్రయత్నంగా భావించిన పరీక్ష రాసింది.
ఫలితాలు ప్రకటించిన ఉదయం ఆమె చేతులు వణుకుతున్నాయి.
కంప్యూటర్ తెరిచి తన ఫలితాన్ని చూసింది.
ఒక్క క్షణం ఆమెకు ఏమీ అర్థం కాలేదు.
తన పేరు కనిపించింది.
ఆమె ఎంపికైంది!
ఆమె కలెక్టర్ కావాలనే తన లక్ష్యానికి చేరుకుంది.
“విజయ్!”
ఆమె గట్టిగా పిలిచింది.
అతను మరో గదిలో నుంచి పరుగెత్తుకుంటూ వచ్చాడు.
“ఏమైంది మాధవి?”
ఆమె ఏడుస్తూ అతన్ని చూసింది.
“నేను సాధించాను విజయ్! నేను సాధించాను!”
అతను క్షణం పాటు నిశ్చేష్టుడయ్యాడు.
తర్వాత ఆమెను అభినందిస్తూ, తన ఆనందాన్ని దాచుకోలేకపోయాడు.
ఆమె చేతిలోని ఫలితాన్ని మళ్లీ మళ్లీ చూశాడు.
“నాకు తెలుసు మాధవి… ఒకరోజు నువ్వు సాధిస్తావని నాకు తెలుసు!”
ఆమె అతని చేతులు పట్టుకుంది.
“లేదు విజయ్… నేను ఒక్కదాన్నే సాధించలేదు. మనం సాధించాం.”
ఆ మాట విన్నప్పుడు అతని కళ్లలో నీళ్లు తిరిగాయి.
ఎందుకంటే అతనికి గుర్తొచ్చాయి…
ఆమె కోసం కొనిచ్చిన పుస్తకాలు,
ఆమె నిద్రపోకుండా చదివిన రాత్రులు,
ఆమె ఓడిపోయిన మొదటి ప్రయత్నం,
ఆమెను మళ్లీ నిలబెట్టిన మాటలు,
తన ఖర్చులను తగ్గించుకున్న రోజులు,
ఎవరికీ తెలియకుండా తాను దాచుకున్న ఆందోళనలు.
ఆమె సాధించిన విజయం అతనికి కేవలం ఆనందాన్ని ఇవ్వలేదు, తన నమ్మకానికి ఒక అందమైన అర్థాన్ని ఇచ్చింది.
అసలైన విజయం ఎవరికి దక్కింది?
కొన్ని నెలల తర్వాత మాధవి అధికారిణిగా బాధ్యతలు స్వీకరించింది.
ఒక కార్యక్రమంలో ఆమెను సన్మానించారు. వేదికపై ఆమెకు పూలమాల వేశారు. అధికారులు ఆమెను అభినందించారు. కుటుంబ సభ్యులు గర్వంతో చూశారు.
కార్యక్రమం ముగిసిన తర్వాత ఒక విలేకరి ఆమెను అడిగాడు.
“మేడమ్, మీ విజయానికి ప్రధాన కారణం ఏమిటి? మీ పట్టుదలా? మీ కష్టమా? మీ ప్రతిభా?”
మాధవి కాసేపు మౌనంగా ఉంది.
తర్వాత ప్రేక్షకుల్లో కూర్చున్న విజయ్ వైపు చూసింది.
“నా కష్టం నన్ను ముందుకు నడిపించింది. నా పట్టుదల నన్ను వెనక్కి తగ్గకుండా చేసింది. కానీ నేను నన్ను నేనే నమ్ముకోలేని సమయంలో, నన్ను నమ్మిన ఒక మనిషి నా జీవితంలో ఉన్నాడు.
నేను ఓడిపోయినప్పుడు నన్ను తక్కువ చేయలేదు. నేను భయపడినప్పుడు నా భయాన్ని ఎగతాళి చేయలేదు. నా కలల కోసం తన సౌకర్యాలను తగ్గించుకున్నాడు.
నేను చదువుకోవడానికి సమయం ఇచ్చాడు. నా విజయం కోసం ఎదురుచూస్తూనే, నా ఓటమిలో కూడా నన్ను గౌరవించాడు.
ఆ మనిషి నా భర్త విజయ్.
ఈ రోజు నా పేరుకు ముందు ఒక హోదా ఉంది. కానీ నా జీవితంలో నాకు లభించిన గొప్ప గౌరవం, నా కలలను గౌరవించిన ఒక జీవిత భాగస్వామి ఉండటమే.”
అక్కడున్నవారంతా చప్పట్లు కొట్టారు.
కానీ విజయ్ మాత్రం తల వంచుకున్నాడు.
తన భార్య విజయాన్ని చూసి అతని కళ్లలో ఆనందభాష్పాలు నిండాయి.
కార్యక్రమం ముగిసిన తర్వాత మాధవి అతని దగ్గరకు వచ్చింది.
“విజయ్, అందరూ నన్ను అభినందిస్తున్నారు. కానీ ఈ విజయానికి నువ్వు చేసిన కష్టం వాళ్లకు పూర్తిగా తెలియదు.”
అతను చిరునవ్వుతో అన్నాడు.
“వాళ్లకు తెలియాల్సిన అవసరం లేదు మాధవి. నువ్వు సాధించావు. అంతకంటే నాకు ఇంకేం కావాలి?”
అతను కాసేపు ఆలోచించి చెప్పాడు.
“ఒకటి కావాలి.”
“ఏమిటది?”
“నీ హోదా ఎంత పెరిగినా, మన జీవితంలో మనం మొదట్లో ఒకరినొకరు ఎలా గౌరవించుకున్నామో, అలా ఎప్పటికీ ఉండాలి. నీకు ఎంతమంది అభినందనలు చెప్పినా, నీ మనసులోని మాట చెప్పుకోవడానికి నేను నీ మనిషిగా ఉండాలి. అలాగే నా కష్టాలను కూడా నాతో పంచుకునే హక్కు నీకు ఉండాలి.”
మాధవి అతని చేతిని మరింత గట్టిగా పట్టుకుంది.
“నీకు ఆ హక్కు మాత్రమే కాదు విజయ్… నా జీవితంలో నీ స్థానం ఎప్పటికీ మారదు.”
హృదయాన్ని తాకిన చివరి మాట
ఆ రాత్రి ఇంటికి తిరిగి వచ్చిన తర్వాత, మాధవి తన పాత పుస్తకాలన్నింటినీ ఒకచోట పెట్టింది.
ఆ పుస్తకాల మధ్య ఒక చిన్న కాగితం కనిపించింది.
అది విజయ్ రాసిన వాక్యం.
ఆమె మొదటిసారి పరీక్షలో విఫలమైన రోజుల్లో అతను ఆ కాగితాన్ని ఆమె పుస్తకంలో పెట్టాడు.
అందులో ఇలా ఉంది:
“నీ కల నెరవేరిన రోజు నువ్వు ఎంత ఎత్తుకు ఎదిగావో ప్రపంచం చూస్తుంది. కానీ నువ్వు పడిపోయినప్పుడు మళ్లీ లేవడానికి ఎంత ధైర్యం చేశావో, నిన్ను నమ్మిన మనసు ఎంత విలువైనదో నీకు ఎప్పుడూ గుర్తుండాలి.”
మాధవి ఆ కాగితాన్ని గుండెలకు హత్తుకుంది.
విజయ్ ఆమె దగ్గరకు వచ్చాడు.
“ఏమైంది?”
ఆమె కన్నీళ్లతో నవ్వుతూ చెప్పింది.
“విజయ్, నేను ఈ రోజు కలెక్టర్ అయ్యాను. కానీ నన్ను నేను నమ్మడం నేర్పిన నీ ప్రేమ లేకపోతే, నా కలకు దారి కనిపించేది కాదు.”
విజయ్ ఆమె పక్కన కూర్చున్నాడు.
ఆమె అతని భుజంపై తల వాల్చింది.
బయట ప్రపంచం ఆమెను ఒక విజయవంతమైన అధికారిణిగా గుర్తిస్తోంది.
కానీ ఆ ఇంట్లో ఆమెకు తెలుసు…
తన జీవితంలో అత్యంత విలువైన సంపద ఒక హోదా కాదు, ఒక పదవి కాదు, ఒక ప్రశంస కూడా కాదు.
తాను గెలవకముందే తనను నమ్మిన ఒక మనిషి ప్రేమ.
ఆమె విజయం సాధించిన రోజు ప్రపంచం ఆమెకు పూలమాల వేసింది.
కానీ ఆమె హృదయంలో మాత్రం ఒకే ఒక పేరు శాశ్వతంగా నిలిచిపోయింది — విజయ్.
ఎందుకంటే ఆమె జీవితంలో అతను కేవలం భర్త మాత్రమే కాదు,
ఆమె కలలకు అండగా నిలిచిన నమ్మకం,
ఆమె కన్నీళ్లను అర్థం చేసుకున్న ఓదార్పు,
ఆమె ఓటమిని తట్టుకునే ధైర్యం,
ఆమె విజయాన్ని తన విజయంగా భావించిన ప్రేమ.
ఒక మంచి భర్త తన భార్య కోసం జీవించడమే కాదు… ఆమె తన కోసం కూడా ఒక అందమైన జీవితాన్ని నిర్మించుకునేలా ప్రోత్సహిస్తాడు.
ఆమె ఎదుగుదలను చూసి భయపడడు, ఆమె విజయాన్ని చూసి చిన్నబుచ్చుకోడు. ఆమె రెక్కలను కత్తిరించి తన దగ్గర ఉంచుకోవాలని కోరుకోడు; ఆకాశంలోకి ఎగరడానికి ధైర్యం ఇస్తాడు.
అలాగే, నిజమైన ప్రేమ అంటే ఒకరు ఎప్పుడూ త్యాగం చేస్తూ, మరొకరు ఎప్పుడూ అందుకుంటూ ఉండటం కాదు. ఒకరి కలలకు మరొకరు అండగా నిలుస్తూ, కష్టాల్లోనూ విజయాల్లోనూ కలిసి నడవడం.
ఆమె సాధించిన విజయం ఆమె ప్రతిభకు నిదర్శనం. ఆ విజయం కోసం ఇద్దరూ కలిసి సాగించిన ప్రయాణం వారి ప్రేమకు నిదర్శనం.
***
📢 మనతెలుగుకథలు.కామ్ WhatsApp ఛానల్ను ఉచితంగా ఫాలో అవ్వండి!
మనతెలుగుకథలు.కామ్లో ప్రచురించే కథలు • కవితలు • ప్రత్యేక వ్యాసాలు • సీరియల్ ఎపిసోడ్స్ - వాటి తాజా లింక్స్ను మా WhatsApp ఛానల్లో పొందవచ్చు.
✅ ఛానల్ను Follow చేయండి✅ WhatsAppలో Updates → Channels ద్వారా మా పోస్టులు చూడండి✅ మీకు నచ్చిన కథ లేదా పోస్టు లింక్పై క్లిక్ చేసి చదవండి✅ కొత్త పోస్టులు మిస్ కాకుండా Notifications 🔔 ON చేసుకోండి✅ మీ స్నేహితులు, సన్నిహితులతో మా ఛానల్ను Share చేయండి
👉 మా WhatsApp ఛానల్: https://whatsapp.com/channel/0029VbE7RFB3mFY84MHHSb3y
మానస రెడ్డి చిచిలీ గారి కొన్ని ఇతర రచనలు:
మానస రెడ్డి చిచిలీ గారి ప్రొఫైల్ కొరకు, మనతెలుగుకథలు.కామ్ లో వారి ఇతర రచనల కొరకు
మాకు రచనలు పంపాలనుకుంటే మా వెబ్ సైట్ లో ఉన్న అప్లోడ్ లింక్ ద్వారా మీ రచనలను పంపవచ్చు.
లేదా story@manatelugukathalu.com కు text document/odt/docx రూపంలో మెయిల్ చెయ్యవచ్చు.
మనతెలుగుకథలు.కామ్ వారి యూ ట్యూబ్ ఛానల్ ను ఈ క్రింది లింక్ ద్వారా చేరుకోవచ్చును.
దయ చేసి సబ్స్క్రయిబ్ చెయ్యండి ( పూర్తిగా ఉచితం ).
మనతెలుగుకథలు.కామ్ వారి ఫేస్ బుక్ పేజీ చేరడానికి ఈ క్రింది లింక్ క్లిక్ చేయండి. లైక్ చేసి, సబ్స్క్రయిబ్ చెయ్యండి.
గమనిక : పాఠకులు తమ అభిప్రాయాలను మనతెలుగుకథలు.కామ్ వారి అఫీషియల్ వాట్స్ అప్ నెంబర్ : 63099 58851 కు పంపవచ్చును.

రచయిత్రి పరిచయం: https://manatelugukathalu.com/profile/manasa/profile
మానస రెడ్డి చిచిలీ తెలంగాణ రాష్ట్రంలోని హైదరాబాద్కు చెందిన కవయిత్రి. ఆమె రచించిన హైకూ మరియు టాంకా కవితలు Under the Basho, Mainichi Haiku వంటి అనేక పత్రికల్లో ప్రచురించబడ్డాయి. ఆమె హైకూ 2025 సంవత్సరానికి సంబంధించిన Touchstone Award కు నామినేట్ చేయబడింది. అంతేకాకుండా, ఆమె నేరుగా జపనీస్ భాషలో కూడా హైకూ రచనలు చేసారు.

















Comments