చిట్టి – చిన్ని
Chitti Chinni - Telugu Children Moral Story | Sritha
చిట్టి – చిన్ని - తెలుగు బాలల నీతి కథ | శ్రిత
Published in manatelugukathalu.com on 09/11/2026
చిట్టి – చిన్ని ప్రకృతి ప్రేమ, నిస్వార్థ స్నేహం, దయాగుణం గురించి తెలియజేసే హృదయాన్ని హత్తుకునే తెలుగు బాలల నీతి కథ. ఒక చిన్నారి కాపాడిన పిచ్చుక తిరిగి ఆమె మొక్కను ఎలా రక్షించిందో తెలుసుకుందాం.
చిట్టి – చిన్ని
ఒకరోజు స్కూల్లో పిల్లలందరూ క్లాస్‌రూమ్‌లో కూర్చున్నారు.
అప్పుడే టీచర్ గారు క్లాస్‌లోకి వచ్చారు.
“గుడ్ మార్నింగ్ పిల్లలూ!”
“గుడ్ మార్నింగ్ టీచర్!” అంటూ పిల్లలందరూ గట్టిగా చెప్పారు.
టీచర్ గారు చేతిలో ఒక చిన్న కుండ పట్టుకుని వచ్చారు.
“పిల్లలూ! ఈరోజు మీకోసం ఒక సూపర్ కాంపిటీషన్!”
“కాంపిటీషనా?”
“ఏ కాంపిటీషన్ టీచర్?”
“రన్నింగా?”
“డ్రాయింగా?”
“డ్యాన్సా?”
అంటూ పిల్లలందరూ ఒకేసారి అడిగేశారు.
టీచర్ నవ్వుతూ,
“అయ్యయ్యో! ఒక్కొక్కరుగా అడగండి. మీరందరూ ఒకేసారి మాట్లాడితే నా చెవులకే కాంపిటీషన్ పెట్టినట్టుంది!” అన్నారు.
పిల్లలందరూ నవ్వారు.
“ఇది మొక్కల కాంపిటీషన్!”
“మొక్కలా?”
“అవును! మీరందరూ ఒక్కొక్క చిన్న మొక్కను పెంచాలి.”
అమర్ వెంటనే లేచి,
“టీచర్! మొక్కను పెంచాలా? లేక మొక్కతో పాటు మీసాలు కూడా పెంచాలా?” అన్నాడు.
క్లాస్‌ అంతా నవ్వులతో మార్మోగిపోయింది.
“అమర్! నువ్వు మొక్క పెంచు. మీసాలు పెంచేది నీ ఇష్టం!” అన్నారు టీచర్.
టీచర్ గారు పిల్లలకు వివరంగా చెప్పారు.
“ప్రతి ఒక్కరికీ ఒక చిన్న మొక్క ఇస్తాం. ఆ మొక్కలను మన స్కూల్లోనే ఒక ప్రత్యేకమైన చోట పెడతాం.”
“మీరు ప్రతిరోజూ మీ మొక్కను చూసుకోవాలి. నీళ్లు పోయాలి. జాగ్రత్తగా పెంచాలి.”
“ముఖ్యంగా... ప్రతి ఒక్కరూ తమ మొక్కకు ఒక పేరు పెట్టాలి!”
పిల్లలందరూ చాలా సంతోషపడ్డారు.
“నా మొక్క పేరు బాహుబలి!”
“నా మొక్క పేరు రోజా!”
“నా మొక్క పేరు గ్రీన్‌ స్టార్!”
అంటూ ఒక్కొక్కరు ఒక్కో పేరు పెట్టుకున్నారు.
అమర్ మాత్రం,
“నా మొక్క పేరు... పులి!” అన్నాడు.
“మొక్కకు పులి పేరు ఎందుకు?” అని టీచర్ అడిగారు.
“అది పెద్దగా పెరిగి అందరినీ భయపెట్టాలి టీచర్!”
అన్నాడు అమర్.
“ముందు అది పెరగనివ్వు!” అని టీచర్ నవ్వారు.
అందరూ తమ తమ మొక్కలకు పేర్లు పెట్టుకున్నారు.
చిన్ని తన చిన్న మొక్కను ప్రేమగా చూసి,
“నువ్వు చాలా చిన్నగా ఉన్నావు కదా... నీ పేరు కూడా చిన్ని!” అంది.
అలా ఆ చిన్న మొక్కకు చిన్ని అని పేరు పెట్టింది.
మొక్క దగ్గర ఒక చిన్న బోర్డు పెట్టారు.
చిన్ని అని అందంగా రాశారు.
ప్రతిరోజూ పిల్లలు స్కూల్‌కు రాగానే తమ మొక్కల దగ్గరకు వెళ్లేవారు.
“గుడ్ మార్నింగ్ బాహుబలి!”
“ఎలా ఉన్నావు పులీ?”
“నా రోజా! ఈరోజు కొత్త ఆకు వచ్చిందా?”
అంటూ మొక్కలతో మాట్లాడేవారు.
చిన్ని కూడా తన మొక్క దగ్గరకు వెళ్లి,
“చిన్ని! నువ్వు ఈరోజు ఎంత పెరిగావో చూద్దాం!” అని అడిగేది.
మొక్క కూడా తన ఆకులను కదుపుతూ,
“నేను బాగానే పెరుగుతున్నాను!” అని చెబుతున్నట్టుండేది.
కొన్ని రోజులకు చిన్న చిన్న ఆకులు వచ్చాయి.
తర్వాత మొక్కలు మరింత పెద్దవయ్యాయి.
కొన్ని మొక్కలకు పూలు కూడా వచ్చాయి.
పిల్లల ఆనందానికి అవధులు లేకుండా పోయాయి.
“నా మొక్కే ఫస్ట్!”
“లేదు! నాదే ఫస్ట్!”
అంటూ అప్పుడే పోటీ మొదలైపోయింది.
ఇలా రోజులు గడుస్తుండగా...
ఒకరోజు స్కూల్‌ నుంచి ఇంటికి వెళ్తున్న చిన్ని ఒక చిన్న శబ్దం విన్నది.
“చీ... చీ... చీ...”
చిన్ని చుట్టూ చూసింది.
అక్కడ ఒక చిన్న పిచ్చుక పిల్ల కింద పడిపోయి ఉంది.
“అయ్యో పాపం!”
చిన్ని వెంటనే దాన్ని జాగ్రత్తగా చేతుల్లోకి తీసుకుంది.
దానికి చిన్న గాయం కూడా ఉంది.
చిన్ని దానికి మందు రాసింది.
నీళ్లు పెట్టింది.
ఆహారం పెట్టింది.
ప్రతిరోజూ దాన్ని ఎంతో ప్రేమగా చూసుకుంది.
ఆ పిచ్చుక పిల్లకు కూడా ఒక పేరు పెట్టింది.
చిట్టి
“చిట్టీ! నువ్వు త్వరగా బాగుపడాలి. మనిద్దరం మంచి ఫ్రెండ్స్‌ అవుదాం!” అని చిన్ని చెప్పింది.
చిట్టి కిచకిచలాడుతూ చిన్ని వైపు చూసింది.
అది “అలాగే!” అన్నట్టుంది.
అలా చిన్న మొక్క చిన్ని, చిన్న పిచ్చుక పిల్ల చిట్టి... ఇద్దరూ మంచి స్నేహితులయ్యారు.
చిన్ని స్కూల్‌కు వెళ్లే ముందు చిట్టిని చూసేది.
స్కూల్‌ నుంచి వచ్చిన తర్వాత మళ్లీ చిట్టిని చూసేది.
ఇక స్కూల్లో ఉన్న తన మొక్క చిన్ని దగ్గరకు వెళ్లి నీళ్లు పోసేది.
“చిన్ని మొక్కా! నువ్వు బాగా పెరగాలి. మనం తప్పకుండా గెలవాలి!” అని చెప్పేది.
ఇలా రెండు మూడు నెలలు గడిచిపోయాయి.
చిన్ని మొక్క పెద్దదైంది.
అందమైన పూలు పూశాయి.
చిన్న చిన్న విత్తనాలు కూడా వచ్చాయి.
చిన్ని ఎంతో సంతోషించింది.
కానీ...
అనుకోకుండా ఒకరోజు చిన్ని బాగా జ్వరపడింది.
జ్వరం ఎక్కువగా ఉండడంతో ఆమె స్కూల్‌కు వెళ్లలేకపోయింది.
ఒక వారం...
రెండు వారాలు...
ఇలా చాలా రోజులు స్కూల్‌కు దూరంగా ఉండిపోయింది.
అయినా చిన్ని మొక్క మాత్రం స్కూల్లోనే ఉంది.
దాని పేరు కూడా అక్కడే ఉంది.
చిన్ని
చివరకు ఫైనల్ ఎగ్జామ్స్‌ సమయం వచ్చింది.
మొక్కల కాంపిటీషన్ రోజు కూడా వచ్చింది.
టీచర్ గారు క్లాస్‌లోకి వచ్చి,
“పిల్లలూ! మన మొక్కల కాంపిటీషన్ గుర్తుందా?”
అని అడిగారు.
“గుర్తుంది టీచర్!”
“నా మొక్కే గెలుస్తుంది!”
“లేదు! నాదే!”
అంటూ పిల్లలందరూ ఉత్సాహంగా అరిచారు.
“సరే సరే!” అని టీచర్ నవ్వుతూ,
“ఈరోజు ప్రిన్సిపాల్‌ గారు అన్ని మొక్కలను చూస్తారు. ఎవరి మొక్క బాగా పెరిగిందో వాళ్లకే ప్రథమ బహుమతి!”
అన్నారు.
పిల్లలందరూ తమ మొక్కల దగ్గరకు పరుగెత్తారు.
అప్పుడు...
చిన్ని మొక్క దగ్గర వాళ్లకు ఒక విచిత్రమైన విషయం కనిపించింది.
ఆ మొక్కకు ముందు రోజు చాలా పురుగులు పట్టుకున్నాయి!
పురుగులు ఆకులను తింటూ మొక్కను పాడు చేస్తున్నాయి.
“అయ్యో! చిన్ని మొక్కను పురుగులు తినేస్తున్నాయి!” అన్నాడు రాజు.
“చిన్ని కూడా స్కూల్‌కు రాలేదు పాపం!” అంది చిట్టి.
పిల్లలందరూ కలిసి మొక్కకు నీళ్లు పోశారు.
కానీ ఆ పురుగులను ఎలా తీసేయాలో ఎవరికీ తెలియలేదు.
“చేత్తో తీసేద్దామా?”
“అవి మనల్ని కుడితే?”
“టీచర్‌ను పిలుద్దామా?”
అంటూ అందరూ ఆలోచిస్తూ నిలబడ్డారు.
ఇంతలో...
చిన్ని జ్వరం తగ్గడంతో స్కూల్‌కు వచ్చింది.
టీచర్ ఆమెను చూసి,
“చిన్ని! వచ్చావా? రా, నీ మొక్కను చూద్దాం.”
అన్నారు.
చిన్ని మనసులో మాత్రం భయం.
“నేను ఇన్ని రోజులు స్కూల్‌కు రాలేదు. నా మొక్కకు నీళ్లు కూడా సరిగ్గా పడకపోయి ఉండొచ్చు. అది ఎండిపోయి ఉంటుందేమో!”
అని అనుకుంది.
టీచర్‌తో కలిసి తన మొక్క దగ్గరకు వెళ్లింది.
కానీ...
అక్కడ చూసిన దృశ్యం చూసి చిన్ని కళ్లే పెద్దవయ్యాయి!
చిన్ని మొక్క పూలతో దగదగలాడిపోతోంది!
ఆకులు పచ్చగా ఉన్నాయి.
పూలు అందంగా ఉన్నాయి.
మొక్క ఆరోగ్యంగా ఉంది.
టీచర్ కూడా ఆశ్చర్యపోయారు.
“అరే! చిన్ని ఇన్ని రోజులు స్కూల్‌కు రాకపోయినా ఈ మొక్క ఇంత బాగా ఎలా పెరిగింది?”
అని అనుకున్నారు.
ప్రిన్సిపాల్‌ గారు అన్ని మొక్కలను పరిశీలించారు.
చివరికి ప్రకటించారు.
“ఈ పోటీలో ప్రథమ బహుమతి... చిన్ని మొక్కకు!”
అందరూ చప్పట్లు కొట్టారు.
“యే...!”
చిన్ని ఆనందంతో ఎగిరి గంతేసింది.
కానీ ఆమెకు ఒక సందేహం మాత్రం ఉంది.
“నేను ఇన్ని రోజులు మొక్కను చూసుకోలేదు. మరి ఇది ఇంత బాగా ఎలా పెరిగింది?”
అని ఆలోచిస్తూ తన మొక్క దగ్గర కూర్చుంది.
అంతలో...
“చీ... చీ... చీ...”
అనే శబ్దం వినిపించింది.
చిన్ని తల పైకి ఎత్తి చూసింది.
అదిగో!
తన చిన్న స్నేహితురాలు చిట్టి పిచ్చుక ఎగురుకుంటూ వచ్చింది.
“చిట్టీ! నువ్వా?”
అని చిన్ని ఆనందంగా అడిగింది.
చిట్టి కిచకిచలాడింది.
“అసలు నా మొక్క ఇంత బాగా ఎలా పెరిగింది చిట్టీ?” అని చిన్ని అడిగింది.
చిట్టి కిచకిచలాడుతూ చెప్పినట్టుగా అనిపించింది—
“నువ్వు ప్రతిరోజూ నాకు నీళ్లు పెట్టావు. నాతో మాట్లాడావు. నీ మొక్క గురించి, నీ కాంపిటీషన్ గురించి కూడా చెప్పావు కదా!”
“నువ్వు స్కూల్‌కు రాలేదని తెలిసి... నేను నా ఫ్రెండ్స్‌ అందరినీ తీసుకుని నీ మొక్క దగ్గరకు వచ్చాం!”
“అక్కడ చాలా పురుగులు ఉన్నాయి.”
“మేమందరం ఆ పురుగులన్నింటినీ తినేసి పార్టీ చేసుకున్నాం!”
అంది చిట్టి.
చిన్ని ఆశ్చర్యపోయింది.
“అంటే... మీరు నా మొక్కను పురుగుల నుంచి కాపాడారా?”
చిట్టి తన చిన్న రెక్కలను ఆడించింది.
“అవును!” అన్నట్టుగా కిచకిచలాడింది.
చిన్ని కళ్లలో ఆనందం మెరిసింది.
“చిట్టీ! నువ్వు నా మొక్కను మాత్రమే కాదు... నా కలను కూడా కాపాడావు!”
అంటూ చిట్టిని ప్రేమగా దగ్గరకు తీసుకుంది.
ఆరోజు చిన్ని ప్రథమ బహుమతి గెలుచుకుంది.
కానీ చిన్ని తెలుసుకున్న అసలైన బహుమతి డిజ్నీలాండ్‌ కాదు.
తనకు దొరికిన ఒక గొప్ప స్నేహం.
ఒక చిన్న పిచ్చుక...
ఒక చిన్న మొక్క...
మరి వాటిని కలిపిన ఒక చిన్న మనసు.
నీతి
మొక్కలను ప్రేమిద్దాం.పక్షులను కాపాడుదాం.ప్రకృతితో స్నేహం చేద్దాం.
ఎందుకంటే...
“మనం ప్రకృతిని కాపాడితే... ప్రకృతి కూడా మనల్ని కాపాడుతుంది!” 🌱🐦❤️
***
📢 మనతెలుగుకథలు.కామ్ WhatsApp ఛానల్‌ను ఉచితంగా ఫాలో అవ్వండి!
మనతెలుగుకథలు.కామ్‌లో ప్రచురించే కథలు • కవితలు • ప్రత్యేక వ్యాసాలు • సీరియల్ ఎపిసోడ్స్ - వాటి తాజా లింక్స్‌ను మా WhatsApp ఛానల్‌లో పొందవచ్చు.
✅ ఛానల్‌ను Follow చేయండి✅ WhatsAppలో Updates → Channels ద్వారా మా పోస్టులు చూడండి✅ మీకు నచ్చిన కథ లేదా పోస్టు లింక్‌పై క్లిక్ చేసి చదవండి✅ కొత్త పోస్టులు మిస్ కాకుండా Notifications 🔔 ON చేసుకోండి✅ మీ స్నేహితులు, సన్నిహితులతో మా ఛానల్‌ను Share చేయండి
👉 మా WhatsApp ఛానల్: https://whatsapp.com/channel/0029VbE7RFB3mFY84MHHSb3y
***
శ్రిత గారి కొన్ని ఇతర రచనలు:
శ్రిత గారి ప్రొఫైల్ కొరకు, మనతెలుగుకథలు.కామ్ లో వారి ఇతర రచనల కొరకు
మేము నిర్వహించే వివిధ పోటీలలో రచయితలకు బహుమతులు అందించడంలో భాగస్వాములు కావాలనుకునే వారు వివరాల కోసం story@manatelugukathalu.com కి మెయిల్ చెయ్యండి.
మాకు రచనలు పంపాలనుకుంటే మా వెబ్ సైట్ లో ఉన్న అప్లోడ్ లింక్ ద్వారా మీ రచనలను పంపవచ్చు.
లేదా story@manatelugukathalu.com కు text document/odt/docx రూపంలో మెయిల్ చెయ్యవచ్చు.
మనతెలుగుకథలు.కామ్ వారి యూ ట్యూబ్ ఛానల్ ను ఈ క్రింది లింక్ ద్వారా చేరుకోవచ్చును.
దయ చేసి సబ్స్క్రయిబ్ చెయ్యండి ( పూర్తిగా ఉచితం ).
మనతెలుగుకథలు.కామ్ వారి ఫేస్ బుక్ పేజీ చేరడానికి ఈ క్రింది లింక్ క్లిక్ చేయండి. లైక్ చేసి, సబ్స్క్రయిబ్ చెయ్యండి.
గమనిక : పాఠకులు తమ అభిప్రాయాలను మనతెలుగుకథలు.కామ్ వారి అఫీషియల్ వాట్స్ అప్ నెంబర్ : 63099 58851 కు పంపవచ్చును.
రచయిత్రి పరిచయం: శ్రిత
శ్రిత అనే కలం పేరుతో రచనలు చేస్తున్న జమున, సాధారణ జీవితంలోని అనుభూతులు, కుటుంబ బంధాలు, మానవ సంబంధాలు, మహిళల మనోభావాలను కథల రూపంలో ఆవిష్కరించడాన్ని ఇష్టపడతారు.
ఆమె రచనల్లో ఆప్యాయత, మానవత్వం, కుటుంబ విలువలు సహజంగా ప్రతిబింబిస్తాయి. రోజువారీ జీవితంలో కనిపించే చిన్న చిన్న సంఘటనల్లోని గొప్ప భావాలను పాఠకుల హృదయాలకు చేరేలా చెప్పడం ఆమె రచనల ప్రత్యేకత.
Comments